Sloeber (7,5%)

Bij het openen van dit typische gedrongen flesje kwam er meteen zo'n typische gistige alcoholerige moutgeur tevoorschijn. Dit is een typisch Belgisch zwaar blond. Het doet denken aan Duvel. Op het etiket staat dat het het oudste bier van hoge gisting van Roman. Het bier stamt uit 1983.

Het blonde bier smaakt moutig en gistig, waarbij de koolzuur zorgt voor een bruisig mondgevoel. 

Wat vinden anderen?

Sloeber, gebrouwen door een brouwersfamilie die al generaties meegaat, is een bovengistend bier met nagisting op de fles. Dit goudgele bier heeft een mooi witte schuimkraag, veel fruitigheid, moutaroma's en een bescheiden bittertje in de finish. ... "Prima bier. Uiterlijk, geur en smaak zijn allemaal ruim voldoende. Licht zoetje, romig mondgevoel, verrassend kruidig met een mild bittertje in de nasmaak. " ... "Lekker pittig blond bier!! Vleugje honing zoetheid, lekker moutig en kruidig." https://www.bierista.nl/sloeber

Speels komt deze blonde uit de hoek. Het glas geurt naar mout. Je proeft een fruitig bier, een tikkeltje zoet met een warme gloed van alcohol, afgerond met een lichtbittere afdronk. Deze klassieker zag het licht in 1983, meteen ons oudste hogegistingsbier, hergist op fles. Geur/aroma’s: Discrete en gesloten neus, impressies van (zoete) mout, fruit, gist en een verborgen vleugje honing. Smaak: Volmondig en krachtig doch subtiel mondgevoel, subtiele moutaanzet gevolgd door een mooi verweven (hop)bitterheid, licht zoete afdronk. https://www.bier-paradijs.be/product/sloeber/

Wat zeggen ze er zelf over?

Speels komt deze blonde uit de hoek. Het glas geurt naar mout. Je proeft een fruitig bier, een tikkeltje zoet met een warme gloed van alcohol, afgerond met een lichtbittere afdronk. Deze klassieker zag het licht in 1983, meteen ons oudste hogegistingsbier, hergist op fles.Tasting Geur/aroma’s: Discrete en gesloten neus, impressies van (zoete) mout, fruit, gist en een verborgen vleugje honing. Smaak: Volmondig en krachtig doch subtiel mondgevoel, subtiele moutaanzet gevolgd door een mooi verweven (hop)bitterheid, licht zoete afdronk. https://www.roman.be/nl/brand/sloeber-0

Tja, zo lui als die bierverkopers de brouwerij-tekst zo overnemen, doe het dan met bronvermelding ;)

Sloeber is een Belgisch bier. Het bier wordt gebrouwen door Brouwerij Roman te Oudenaarde. Het is een blond bier van hoge gisting met een alcoholpercentage van 7,5% en werd gelanceerd in 1983. Voor de brouwerij was dit het eerste bier van hoge gisting met hergisting op de fles.[2] https://nl.wikipedia.org/wiki/Sloeber_(bier)

Brouwerij Roman is een familiale Belgische brouwerij, opgericht door Joos Roman in 1545 en gelegen in het Oost-Vlaamse dorp Mater, deelgemeente van de stad Oudenaarde.... In het jaar 1545 bevond er zich daar, langs de handelsweg tussen Duitsland en Frankrijk, een afspanning. Uitbater van de "Clocke" was Joos Roman, de baljuw van de streek en "pater familias" van het brouwersgeslacht Roman. Sindsdien hebben 14 generaties[1] het nevenberoep van toen laten uitgroeien tot een bloeiend bedrijf. Het bedrijf kende een opvallende bloeiperiode tijdens het interbellum met zijn Roman Oudenaards bruin bier (sinds 2003: Adriaen Brouwer) en kwam na de Tweede Wereldoorlog terug met de succesvolle Romy Pils. Zo duurde het tot 1954 vooraleer de brouwerij haar assortiment uitbreidde met softdrinks en waters. In de jaren 80 van 20e eeuw stapte het bedrijf mee in de trend om speciale bieren te produceren. Het eerste was Sloeber (1983), een bier vergelijkbaar met Duvel. In de jaren 90 van 20e eeuw volgden een reeks abdijbieren 'Ename' en 'Mater Witbier', een troebel tarwebier. Later volgden ook nog 'Black Hole' (2005), 'Adriaen Brouwer Dark Gold' (2008) en 'Gentse Strop' (2012). Sinds 2013 komt er ook een jaarlijks kerstbier op de markt: 'Adriaen Brouwer Wintergold'. De huidige bedrijfsleiders zijn Carlo en Lode Roman (14e generatie). In 2017 werden bij een grote vernieuwingsoperatie 'Romy Pils', 'Mater Witbier' en 'Black Hole' hernoemd naar respectievelijk 'Roman Pils', 'Roman Blanche' en 'Roman Black Label', de zogenaamde 'Roman Range'.[2] In 2021 werd het recept van 'Roman Black Label' aangepast om tot een Glutenvrij bier te komen[3]. In 2023 maakte de brouwerij bekend dat er een nieuwe brouwzaal wordt gebouwd en een nieuwe maalderij. [4][5][6]   https://nl.wikipedia.org/wiki/Brouwerij_Roman

Sinds 1871 De geschiedenis van Duvel Moortgat is er een van respect voor traditie en familiewaarden. Vandaag waakt de vierde generatie van de familie Moortgat over de erfenis van stichter Jan-Leonard Moortgat en zijn twee zonen Albert en Victor. ... In 1871 staat Jan-Leonard Moortgat, een afstammeling van een brouwersfamilie uit Steenhuffel, samen met zijn vrouw Maria De Block aan de wieg van de toenmalige boerderij-brouwerij Moortgat. Op dat moment is de nieuwgeborene slechts één van de 4000 brouwerijen die rond de eeuwwisseling actief zijn in België. ... De zaken floreren intussen en ook Jan-Leonards beide zonen, Albert en Victor, stappen in de zaak. De taken worden netjes verdeeld: Albert wordt de brouwer, Victor verzorgt de levering via paard en kar naar Brussel. De Eerste Wereldoorlog brengt België in contact met Engeland en vooral met Engelse Ales, die rond die periode een behoorlijke populariteit genoten.... De Eerste Wereldoorlog brengt België in contact met Engeland en vooral met Engelse Ales, die rond die periode een behoorlijke populariteit genoten. Albert puurt inspiratie uit het succesverhaal van de Engelse ales en besluit een speciaalbier te ontwerpen naar Engels model. ... Voor de creatie van een dergelijke ale wil Albert enkel met de beste ingrediënten werken. Albert trekt naar Schotland, op zoek naar de ideale giststam, waar hij aanvankelijk botst op heel wat tegenstand van de lokale brouwers. Het is pas na een ware odyssee doorheen Engeland, dat hij uiteindelijk in een lokale brouwerij in Schotland het begeerde staaltje in handen krijgt. Tot op vandaag wordt nog altijd opgekweekte gist van diezelfde stam gebruikt! ... De 2 broers blijven zoeken en experimenteren tot de receptuur perfect zit. Het einde van de Eerste Wereldoorlog indachtig, krijgt het nieuwe bier oorspronkelijk de naam "Victory Ale" mee Dit vernieuwende bier verrast werkelijk iedereen. Tijdens een proefsessie met de notabelen van het dorp roept schoenmaker Van De Wouwer intens verrast door de krachtige aroma’s van het bier uit: “Dit is een echte Duvel.”Een goddelijke ingeving? Vanaf 1923 wordt het bier onder deze naam op de markt gebracht, geen evidentie in het katholieke Vlaanderen van die tijd. ... Alles aan dit bier is anders. En dat wekt belangstelling, ook internationaal. Niet alleen de productie maar ook de internationale status van Duvel groeit ; Nederland zal het eerste land zijn dat valt voor het speciaalbier. In de jaren 60 wordt eveneens het jonger broertje van de klassieke Duvel gelanceerd, namelijk de groene Duvel. Dit bier is slechts één keer gegist en daardoor ook iets lichter en kent veel bijval in café’s dicht in de buurt van de brouwerij . ... De derde generatie Moortgat (Bert & Marcel Moortgat en de twee broers Leon & Emile Moortgat) is ervan overtuigd dat een uniek bier ook een uniek glas verdient. Het Duvel glas was dan ook het eerste tulpvormige degustatieglas einde de jaren ’60. Het innovatieve glas dat aan een wijndegustatie glas doet denken, moest onder andere toelaten een flesje van 33cl volledig uit te schenken. Tot dan bestonden er immers geen bierglazen van dergelijk formaat. Het glas is volledig afgestemd op een nog completere beleving van het bier: De bolle vorm laat de hemelse smaak en het aroma van Duvel beter tot zijn recht komen bij een degustatie. Doordat het glas zich naar boven toe sluit, draagt het ook bij tot het behoud van koolzuur en dus van de schuimkraag. ... De familie Moortgat investeert consequent in de brouwerij, om de perfecte kwaliteit van het bier gegarandeerd te houden. Mede hierdoor krijgt Duvel wereldwijd erkenning als dé referentie voor speciaalbier met hergisting op fles.Eind jaren ‘90 komt de vierde generatie aan het roer en deze kiest resoluut voor een internationale koers. https://www.duvel.com/nl-nl/geschiedenis

Duvel wordt met niet bijzonder veel meer gerst gebrouwen dan een gewone pils, maar voor de hoofdgisting wordt er nog glucose toegevoegd, die volledig wordt omgezet tot alcohol. Daardoor behoudt het bier de helderheid van een pils maar verkrijgt het een aanzienlijk hoger alcoholgehalte. Het wort wordt in afzonderlijke gistingskuipen door twee verschillende giststammen gefermenteerd. De twee zo ontstane basisbieren worden vervolgens in een bepaalde verhouding vermengd. Dit bier wordt gefilterd. Bij de botteling wordt een van de twee giststammen en een dosis suiker toegevoegd, voor de hergisting op fles.[1]... Tot maart 2021 werd er ook een variant van dit bier gebrouwen: de zogenaamde "Groene Duvel" of Duvel Green. Dit was gewoon het bier dat werd afgevuld zonder hergisting in de fles. Het alcoholpercentage was dan ook lager: 7%. Deze variant werd verkocht in flesjes van 25 centiliter. Het bekende rode Duvel-logo was hier in het groen aangebracht. ... De directe voorloper van Duvel was Victory Ale, een donkere Scotch, die brouwerij Moortgat uitbracht na de afloop van de Eerste Wereldoorlog. Hiervoor gebruikte men de gisten van het Schotse bier McEwan's Scotch Ale, dat in die tijd met hergisting op fles werd uitgevoerd.[1] De naam van Victory Ale veranderde omstreeks 1923 in Duvel. Naar verluidt was deze naam afkomstig van een proeverij, waarbij een van de deelnemers, doelend op de sterkte van het bier, spontaan uitroept dat het "een echte duvel" was. Door deze naamsverandering werd Duvel de "goddeloze" tegenhanger van de abdijbieren, die in dezelfde periode opkwamen. ... Vanaf 1967 werd er geëxperimenteerd, samen met professor De Clerck, met een goudblonde versie. Deze versie werd in 1970 op de markt gebracht en verving het tot dan toe donkere bier. ... Het succes van het bier inspireerde andere brouwers vanaf de jaren 1980 om hun eigen zware blonde bieren op de markt te brengen, waarbij de namen soms overduidelijk verwezen naar Duvel: Lucifer (1983), Sloeber (1983), Judas (1985), Satan Gold (1994). Bierkenner Michael Jackson noemde de zo ontstane bierstijl golden ales. Derek Walsh noemt ze sterke blonde.  https://nl.wikipedia.org/wiki/Duvel_(bier)

Lucifer is een Belgisch bier. Het bier wordt gebrouwen door Brouwerij Het Anker te Mechelen. ... Oorspronkelijk was Lucifer een amberkleurig bier van Brouwerij Vondel uit Meulebeke.[1] De brouwerij stopte in 1957 en werd eerst overgenomen door Brouwerij Artois en vervolgens door Brouwerij Rodenbach. Tot begin jaren ’70 werd nog gebrouwen te Meulebeke. In 1976 werden de leegstaande gebouwen door het gemeentebestuur gekocht van brouwerij Rodenbach.[2] Het is niet duidelijk sinds wanneer Lucifer werd geproduceerd. Als het bier van brouwerij Vondel was, moet het dateren van vóór 1957. Het is in ieder geval een aantal jaren van de markt verdwenen, tot Brouwerij Riva uit Dentergem het merk overnam van Rodenbach en het begin jaren ’80 opnieuw lanceerde als een zwaar blond bier. In 2002 veranderde brouwerij Riva van eigenaar en de nieuwe eigenaars gaven de brouwerij de naam Liefmans Breweries.[3] In 2007 ging Liefmans Breweries failliet en werd in 2008 overgenomen door Brouwerij Duvel Moortgat. Deze had echter geen plannen met Lucifer en gaf het langdurig in licentie aan Brouwerij Het Anker, die het begin 2009 terug op de markt bracht. Het Anker is geen eigenaar van het merk, maar heeft de productie- en verkoopsrechten. Duvel-Moortgat behoudt het eigendom van het merk, zodat ze kunnen verhinderen dat Lucifer een concurrent van Duvel wordt.  https://nl.wikipedia.org/wiki/Lucifer_(bier)

Judas is de naam van een bier van hoge gisting van de brouwerij Alken-Maes uit België. Het bier hergist ook op de fles. Het heeft een alcoholpercentage van 8,5%. Aangeraden wordt om het rechtstaand te bewaren en heel zorgvuldig uit te schenken, bij een schenktemperatuur tussen 6 en 8°C. Het bier werd gelanceerd in 1986 en destijds gebrouwen in Brouwerij Union te Jumet, die werd overgenomen door Alken-Maes en in 2007 werd gesloten, het bier werd ook in Zulte gebrouwen, maar daar werd de brouwerij ook gesloten waarna de productie werd overgebracht naar de brouwerij in Alken. https://nl.wikipedia.org/wiki/Judas_(bier)

Satan is een Belgisch bier van hoge gisting, niet gepasteuriseerd met hergisting op de fles. Het bier wordt gebrouwen in Brouwerij De Block te Peizegem. Satan Gold werd op de markt gebracht in 1986 toen in die periode de zware blonde bieren populair werden. In 1992 kwam er de Satan Red bij.  https://nl.wikipedia.org/wiki/Satan_(bier)

Sloeber is een minder bekend zwaar blond bier uit de stal van brouwerij Roman. Michael Jackson noemde die categorie ooit 'the wicked beers', naar de vele 'duivelse' namen in dit succesvolle segment. Denk aan Duvel, Satan of Judas. Twintig jaar al gaat het deze duivels voor de wind. Duvel voert het peloton vandaag meer dan ooit aan, met vorige week nog prachtige groeicijfers voor de aandeelhouders (meer dan 15%). Maar ook Satan (van het Brabantse De Block), Judas (van Alken-Maes) en Lucifer (onlangs door brouwerij Het Anker overgenomen uit de failliete boedel van Liefmans), klinken vrij duvelachtig. Sloeberse rondjes De andere bieren in dit segment zijn Hapkin (Alken-Maes), Piraat (Van Steenberge), Brigand (Van Honsebrouck), Deugniet (Lefebvre) en Sloeber. Vooral dit laatste bier klinkt schattig, iedereen heeft wel een sloeber in de familie. In de streek rond Oudenaarde, waar Roman nog heel wat eigen cafés bedient, worden er nog wel wat rondjes met Sloeber gegeven. Vals blondje Oorspronkelijk was dit bier in zijn beginperiode (de jaren tachtig van vorige eeuw) wel wat voller van kleur, maar door het succes van de blonde Duvel besloot brouwmeester Jozef Snauwaert van Roman het bier ook wat blonder te maken. Blond is immers de kleur die vandaag in trek is. Denk maar aan de abdijbierenmarkt die in twintig jaar tijd van bruin quasi volledig overschakelde naar blond, met Leffe Blond en Grimbergen Blond op kop. Zelfs de paters van Westmalle voelen het vandaag, ze verkopen veel meer van de (duurdere) tripel dan van hun dubbel. Wat is daar de oorzaak van? Bruin bier is helemaal niet zwaarder, maar het wekt wel die indruk. De bruine kleur wordt steevast geassocieerd met zwaar. In veel gevallen geheel ten onrechte, behalve wanneer de bieren te zoet en te plakkerig zijn. Blond bier doet echter aan pils denken, en als buitenlanders een Duvel bestellen, trappen ze al te makkelijk in die val. Amerikanen vooral. In hun overmoed drinken ze er drie of vier, met de spijtige gevolgen van dien. Duvel is geen Budweiser. ... Profiteert Sloeber mee van de Duvel-manie van vandaag? Ja en nee. Op zich is het een geweldig lekker bier, maar over het zorgvuldig opgebouwde merkimago van Duvel beschikt Sloeber natuurlijk niet. Het bier lijkt dus veroordeeld tot een lokaal bestaan, en pikt misschien nog wat export mee want Roman is er trots op om lid te zijn van de Belgian Family Brewers. En dat lijkt ook het geval voor de andere Duvel-klonen. De concurrentie ligt in de touwen en wie toch een vuist wil maken, stuit op de wetten van de markt. Iedereen wil Duvel. ... Toch pleit ik voor het openstellen van de smaakpapillen en bieren als Sloeber toch een kans te geven. Laat je niet alleen leiden door sterke merken. Jozef Snauwaert heeft zijn ziel in dit bier gelegd, het is een van onze beste brouwers en binnenkort gaat hij met pensioen. Onlangs was ik nog op bezoek in de brouwerij, en samen met hem proefde ik de Sloeber. Hij werd geflankeerd door Carlo en Lode Roman, de jonge zaakvoerders van deze prachtige familiale brouwerij en de veertiende generatie al. Het zal een groot verlies zijn voor de brouwerijwereld als de innemende Jozef Snauwaert de roerstok opbergt. Proost, Jozef, op een schitterende brouwerscarrière. Bron: Ben Vinken, De Morgen, 6 april 2009 https://www.bierpassie.com/article/1617/geen-duvel-maar-een-sloeber

Ja, Sloeber heeft wel wat. Het is echt anders dan Duvel. 

De Ranke blonde

Bierbrouwerij De Ranke is een bierbrouwerij uit Dottignies/Dottenijs (België) die is opgericht in 1996. Deze brouwerij heeft 5 bieren in het assortiment. ... De brouwerij werd in 1994 door Nino Bacelle gesticht. Ze was in het begin actief met slechts 1 bier, Guldenberg, genoemd naar de voormalige Guldenbergabdij te Wevelgem, waar ooit bier gebrouwen werd. https://www.biernet.nl/bier/brouwerijen/belgie/henegouwen/dottigniesdottenijs/ranke-de

Brouwerij De Ranke is sinds 2005 gevestigd in Dottignies in België. Er gingen hier al heel wat jaren van bier brouwen aan vooraf. Maar het werd tijd voor een eigen onafhankelijke brouwerij. Als bierliefhebbers waren de brouwers van De Ranke begin jaren tachtig bezorgd over het verdwijnen van vele kleine en middelgrote brouwerijen met prachtige bieren. Daarom hebben zij zelfs in een land met zoveel brouwerijen, alsnog hun droom verwezenlijkt. In 2015 bedraagt de jaarlijkse productie bedraagt 500.000 liter en wordt ongeveer de helft geëxporteerd naar meer dan 20 landen wereldwijd. https://www.bierista.nl/brouwerij/brouwerij-de-ranke

Met een familietraditie in de wereld van het bier (sinds 1930 was de familie Bacelle-Noffels in de bierhandel en als limonadefabrikant actief) is Nino in 1981 zelf beginnen te experimenteren met het brouwen van bier. Na een opleiding als brouwer te hebben gevolgd te Gent, midden jaren tachtig, achtte Nino begin jaren negentig de tijd rijp om het eigen bier te commercialiseren. Na een grondige studie naar de mogelijkheden voor het starten van een eigen brouwerij werd toch gekozen om te brouwen in een andere brouwerij onder de huurformule. Het grote voordeel hiervan is dat men met kleine investeringen toch op een rendabele manier kan produceren. Er werd besloten met Brouwerij Deca uit Woesten samen te werken en in het eerste jaar werd er meteen 9.000 liter Guldenberg gebrouwen.... In het midden van de jaren negentig leerde Nino, Guido Devos kennen via bierproeversvereniging H.O.P. In 1996 besluiten ze samen in zee te gaan. Brouwerij Nino Bacelle wordt een bvba waarvan elk 50% van de aandelen bezit en wordt herdoopt tot Brouwerij De Ranke, afgeleid van de hoprank. Volgens hun de belangrijkste grondstof voor in hun bier... Na 11 jaar bij Brouwerij Deca te hebben gebrouwen werd in 2005 toch een volledig nieuwe eigen brouwerij opgestart te Dottignies, in de provincie Henegouwen. In 2007 werd er circa 1.700 hl (170.000 liter) bier geproduceerd waarvan ongeveer 60% geëxporteerd wordt naar de VS, Japan en India en binnen Europa naar Nederland, Groot-Brittannië, Zweden, Finland, Denemarken, Italië, Oostenrijk en Frankrijk. https://www.biernet.nl/bier/brouwerijen/belgie/henegouwen/dottigniesdottenijs/ranke-de

Anno 1930 Germain Noffels begint een bierstekerij en limonadefabriekje op de Wijnberghoek te Wevelgem. Dochter Irène Noffels en schoonzoon Napoleone Bacelle volgen hem op na de 2de wereldoorlog in 1948 en beginnen het merk VALPO voor hun frisdranken, de bierstekerij wordt een gewone bierhandel. Nino Bacelle (1958) experimenteert met het maken van bier vanaf 1981 en neemt samen met zijn broer de bierhandel/limonadefabriek over in 1986. In 1989 stoppen ze de limonaderie en wordt de drankenhandel verdergezet door zijn broer.  Hierna gaat Nino in dienst bij een koeltechnische firma en brouwen wordt een hobby. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

1994 Nino besluit -na veel experimenteren en proefbrouwsels- dat de tijd rijp is om een eigen bier te commercialiseren. Brouwerij Nino Bacelle ontstaat. Na een grondige studie beslist hij om in eerste instantie te brouwen in een andere brouwerij onder een huurformule. Er wordt gekozen voor een  samenwerking met Brouwerij Deca uit Woesten alwaar het eerste jaar meteen 9000 liter “Guldenberg” gebrouwen wordt. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

1995 Nino ontmoet Guido Devos via bierproeversvereniging H.O.P. Guido is één van de stichters van deze vereniging en al jaren actief als amateurbrouwer. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

1997 Nino en Guido besluiten kennis en krachten te bundelen en gaan samen in zee onder de naam brouwerij DE RANKE. De naam verwijst naar de hopplant, volgens hen de plant die het belangrijkste ingrediënt in bier levert: de hopbellen. De Père Noël wordt gelanceerd als kerstbier en de XX Bitter wordt voor de eerste maal gebrouwen, een mijlpaal in de geschiedenis van de brouwerij. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

2000 Creatie van Kriek De Ranke, een uniek kriekenbier die ontstaat uit een samenstelling van een oud verzuurd bier op krieken en lambiek uit het pajottenland. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

2005 Na 11 jaren brouwen bij Brouwerij Deca besluiten Nino en Guido een eigen Brouwerij op te starten. Brouwerij De Ranke brouwt voortaan al zijn bieren in eigen brouwerij in de provincie Henegouwen te Dottenijs net op de taalgrens. Creatie van Cuvée De Ranke, een versnijbier die balanceert tussen zoet en zuur. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

Waarom een nieuwe brouwerij beginnen in een land als België waar al zoveel brouwerijen zijn?

Begin de jaren tachtig waren wij als bierliefhebbers bezorgd over het verdwijnen van vele kleine en middelgrote brouwerijen. Het waren net die brouwerijen die prachtige bieren maakten.

Bovendien was het verontrustend dat in die periode veel uitstekende bittere bieren erg verzoet werden. Dit gebeurde onder het voorwendsel dat de smaak van de consument zoet was en dat de mensen bitter niet meer gewoon waren.

De werkelijkheid was echter dat nieuwe technieken het toelieten hopextracten i.p.v. hoppebloemen te gebruiken. Daardoor kon er véél goedkoper geproduceerd worden. Daarnaast was de geïndustrialiseerde bierwereld er meer en meer van overtuigd dat men het bier aan meer mensen kon slijten indien de smaak neutraal bleef (mits wat extra publiciteit).

Deze ontwikkelingen leidden er toe dat wij zelf iets zijn gaan ondernemen om zo te bewijzen dat kwaliteit alleen kan gegarandeerd worden met de beste grondstoffen en met respect voor de traditionele methodes. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

Waarom een nieuwe brouwerij beginnen in een land als België waar al zoveel brouwerijen zijn? Begin de jaren tachtig waren zej als bierliefhebbers bezorgd over het verdwijnen van vele kleine en middelgrote brouwerijen. Het waren net die brouwerijen die prachtige bieren maakten. Bovendien was het verontrustend dat in die periode veel uitstekende bittere bieren erg verzoet werden. Dit gebeurde onder het voorwendsel dat de smaak van de consument zoet was en dat de mensen bitter niet meer gewoon waren.  De werkelijkheid was echter dat nieuwe technieken het toelieten hopextracten i.p.v. hoppebloemen te gebruiken. Daardoor kon er véél goedkoper geproduceerd worden. Daarnaast was de geïndustrialiseerde bierwereld er meer en meer van overtuigd dat men het bier aan meer mensen kon slijten indien de smaak neutraal bleef (mits wat extra publiciteit).  Deze ontwikkelingen leidden er toe dat zij j zelf iets zijn gaan ondernemen om zo te bewijzen dat kwaliteit alleen kan gegarandeerd worden met de beste grondstoffen en met respect voor de traditionele methodes.  https://www.belgischehop.be/nl/bierliefhebber/brouwerijen/brouwerij-de-ranke

Kan een artisanale brouwerij als De Ranke een hefboom zijn voor de aantrekkingskracht van onze Eurometropool? Voor het antwoord op die vraag nodigt Le Grand Tour u uit om kennis te maken met brouwerij De Ranke in Dottignies. Nino Bacelle, mede-oprichter, en Jean-François Damien, zijn rechterhand, geven ons een rondleiding. De laatste jaren speelt de toeristische sector meer in op hobby’s die met de natuur te maken hebben, op evenementen, musea en winkels, en zeker ook op het “gastronomisch toerisme”. Hiertoe behoort ook het wijntoerisme, dat een enorme vlucht neemt. In België, het land van het bier, winnen de brouwerijtradities weer aan belang. Het Belgische bier werd in 2016 opgenomen in het immaterieel cultureel erfgoed van de UNESCO. Er ontstonden tal van initiatieven die bezoekers een authentieke ervaring willen bezorgen. Ze ontdekken artisanale producten en hun producenten. Zo is er de Échappée Bière van de stad Rijsel, de Sentier des Abbayes Trappistes de Wallonie met Chimay, Rochefort en Orval. Orval was trouwens de eerste die wandelingen organiseerde met pitstops om speciale bieren te proeven. Dichter bij huis is er de heerlijke route voorgesteld door het Rondje Roodbruin in West-Vlaanderen. De opkomst van de ambachtelijke brouwerijen in de afgelopen twee decennia heeft geleid tot een veelheid aan nieuwe bieren en nieuwe smaken. https://francobelge.news/2019/05/03/de-ranke-in-het-hart-van-de-grens-en-de-hoppestreek/

Hoe is brouwerij De Ranke ontstaan? Nino: « Het begon allemaal in de jaren 1930, toen Germain Noffels een bierbottelarij en een kleine limonadefabriek opstartte in de Wijnberghoek in Wevelgem. Mijn ouders, Irène Noffels en Napoleone Bacelle, namen de zaak over na de Tweede Wereldoorlog en creëerden het merk VALPO limonade. In 1981 begon ik bieren te brouwen en in 1986 nam ik samen met mijn broer de bierhandel en de limonadefabriek over. De frisdrankfabriek werd in 1989 gesloten, mijn broer hield de bierwinkel. Ik ging in een aircobedrijf werken. Brouwen werd een hobby. Na tal van testen wilde ik mijn eigen bier op de markt brengen. Dankzij de faciliteiten van brouwerij Deca in Woesten, kon ik gaan brouwen. In 1994 werd er 9000 liter « Guldenberg » gebrouwen. Het jaar daarop ontmoette ik mijn partner Guido Devos via de vereniging ‘H.O.P. bierproevers’. Hij was er een van de oprichters. Net zoals ik was hij  al jaren een amateurbrouwer. In 1996 besloten we onze kennis en krachten te bundelen om samen Brouwerij De Ranke op te richten. De Ranke verwijst naar hop, die volgens ons het hoofdbestanddeel van bier vormt.” “Na 11 jaar brouwen bij Brouwerij Deca besloten we een eigen brouwerij te starten. In 2005 kochten we de gebouwen van een voormalige spinnerij in Dottignies, in de provincie Henegouwen, op de taalgrens. In 2007 bedroeg de jaarlijkse productie 1700 hl (170.000 liter), ongeveer 60% van de productie werd naar het buitenland geëxporteerd, voornamelijk naar de VS, Japan, Nederland, Groot-Brittannië, Zweden, Finland, Denemarken, Italië, Oostenrijk en Frankrijk. Vandaag werk ik fulltime met een team van 13 mensen. De volgende uitdaging is om een productie van 10.000hl per jaar te bereiken. We produceren nog steeds voornamelijk voor de export, ondertussen exporteren we naar meer dan 20 landen.” https://francobelge.news/2019/05/03/de-ranke-in-het-hart-van-de-grens-en-de-hoppestreek/

2007 Jaarlijkse productie: 1.700 hl (170.000 liter) bier. Ongeveer 60 % export (VS, Japan, Nederland, Groot-Brittannië, Zweden, Finland, Denemarken, Italië, Oostenrijk en Frankrijk.) 2009 Noir de Dottignies,  het eerste echt donkere bier van de brouwerij wordt op de markt gebracht, gekenmerkt door een rijke moutige smaak en ook een bittere toets typerend aan de brouwerij. Daarnaast wordt ook een eerste maal een wet-hop bier gemaakt met superverse en ongedroogde hop (dit is alleen mogelijk tijdens de hopoogst). Dit bier zal later Hop Harvest genoemd worden. 2010 Nino besluit om van wat oorspronkelijk als hobby startte, een voltijds beroep te maken. Lancering van de Saison de Dottignies, een eerbetoon aan de oorsprong van de saison-stijl in de provincie Henegouwen waar de brouwerij gelegen is. Een licht en dorstlessend doordrinkbier. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

Dit is een succesverhaal van echte liefhebbers, jullie zijn « biergeeks »? Nino: « Inderdaad, ja! Momenteel kan ik niet echt veel tijd besteden aan het brouwen zelf, maar ik volg het op de voet, althans dat probeer ik.  Ik vertrouw ook op twee jonge dertigers, Jonas en Sander. Deze twee enthousiastelingen namen het brouwen over en doen dat met passie. » Jean-François: « Het succes van het bedrijf is ook voor een groot deel te danken aan het feit dat we mee konden surfen op een veelbelovende trend, een modeverschijnsel dat niet lijkt te stoppen. We hechten meer dan ooit belang hechten aan het typische karakter van lokale en ambachtelijke producten. Ze stralen  authenticiteit uit. Dat is waar de culinaire toerist naar op zoek is, een bepaalde levenskwaliteit. Nino: « Bovendien kozen we ervoor om de huidige trend bij de Belgische massaconsumptiebieren niet te volgen. Die worden alsmaar zoeter. Wij sluiten geen compromis over smaak. Onze bieren zijn evenwichtig en hebben een uitgesproken bitterheid. De keuze om enkel hele hopbloemen te gebruiken zorgt voor de karakteristieke hopsmaak van onze bieren. Het brouwproces is langer en moeizamer. We maken maar één brouwsel per dag, terwijl anderen veel meer doen met hoppellets en additieven.” Noot: Om de ‘authenticiteit’ van een product te meten (studie van Sandra Camus, 2004), moet de ‘geografische’ dimensie ‘aanwezig zijn en gevoeld worden’ door de consument. Een plaatselijk product is een product dat verbonden is met een gebied van oorsprong. Het product heeft een identiteit omdat het « ergens vandaan komt ». Tegelijkertijd moet de consument zelf de morele en ethische waarden herkennen: « we moeten creatief zijn en anderen niet kopiëren ». Authenticiteit wordt vaak spontaan geassocieerd met « het ware », « met de waarheid ». https://francobelge.news/2019/05/03/de-ranke-in-het-hart-van-de-grens-en-de-hoppestreek/

Wat zijn je paradepaardjes? Jean-François: « Onze internationale reputatie is gebaseerd op de herintroductie van hele hopbloemen in het brouwen van onze bieren. Onze authentieke bittere bieren met een sterke smaak zijn ons handelsmerk. Nino: « Onze brouwerij heeft ook een uitstekende reputatie voor de productie van zure bieren met gemengde gisting, een mix van lambiek en hoge gisting. Deze bieren rijpen in eikenhouten vaten in onze kelder. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat de reputatie van de brouwerij van jaar tot jaar groeit, in België maar ook in vele andere landen. We zijn daar erg trots op. https://francobelge.news/2019/05/03/de-ranke-in-het-hart-van-de-grens-en-de-hoppestreek/

Praktisch alle bieren die wij produceren zijn bieren van hoge gisting. Dit wil concreet zeggen dat de gisting gebeurt op een temperatuur tussen +18°C en +30°C. Op deze temperaturen worden er meer aromacomponenten gevormd, dit heeft een rijkere smaak en complexer aromapallet tot gevolg. Uitzonderingen hierop zijn de Kriek en de Cuvée, dit zijn bieren van gemengde gisting. Dit wil zeggen; een bier van hoge gisting die een verzuring ondergaat volgens de techniek van Vlaamse rode en bruine bieren èn wilde gisting door versnijding met lambic uit het Pajottenland. Het brouwen zelf gebeurt op basis van infusie voor het maken van het beslag en door opwarming met rechtstreeks vuur voor het koken. De traditionele methodes worden toegepast (waar zowat iedere brouwerij in het begin van de 20ste eeuw gebruik van maakte vòòr de ontwikkeling van pilsbieren). .... Tijdens het brouwproces centrifugeren of filteren wij ons bier niet. Door centrifugatie of filtering maakt men het bier wel helder, maar hierdoor gaat er echter een groot deel van de smaakcomponenten verloren. Onze bieren klaren op natuurlijke wijze door een langere lagering. Pasteurisatie is een techniek die veel brouwerijen toepassen om er zeker van te zijn dat het bier bij het uitleveren niet verandert van smaak. Het grote nadeel is dat net zoals bij filteren of centrifugeren door pasteurisatie een deel van de smaak verloren gaat. Wij willen alle originele smaken garanderen tot bij de eindconsument, en daarom kiezen we ervoor om onze bieren niet te pasteuriseren.... Vroeger werd er voor de bereiding van bier enkel gedroogde hoppebloemen gebruikt als smaakmaker. Zoals bij wijn het druivenras het karakter van de wijn bepaalt, zo bepaalt het hopperas bij bier het karakter. Maar er zijn nadelen aan het traditionele gebruik van hoppebloemen: Een minder goede kwaliteit van deze dure grondstof leidt algauw tot negatieve smaakinvloeden in het bier. Men moet dus altijd zeker zijn dat men alleen de beste kwaliteit gebruikt. De jaarlijkse aankoopprijs schommelt sterk en is afhankelijk van de oogst. De hop moet gekoeld bewaard worden om het hele jaar optimaal te blijven (wat ze nog duurder maakt). Hop kan slechts éénmaal per jaar aangekocht worden, net na de oogst. Planning van het brouwjaar is dus een vereiste om geen hop over te hebben of tekort te komen. De hoppebelletjes zorgen ook voor heel wat schoonmaakwerk in de brouwerij. De hoppebloemen kleven immers overal aan bij het koken van het wort waardoor volledig geautomatiseerde productie praktisch uitgesloten is. Om al deze redenen gebruiken nog zeer weinig brouwerijen echte hoppebloemen tijdens de bereiding van hun bieren. Hopextracten of hoppellets zijn immers veel makkelijker in gebruik, langer te bewaren, goedkoper en bezorgen minder last tijdens de productie. Aangezien wij echter naar de hoogst mogelijke kwaliteit streven gebruiken wij voor al onze bieren hoppebloemen van de beste kwaliteit. Deze hop is 100% Belgisch en gekweekt in de streek rond Poperinge. Bovendien krijgen de bieren door het royaal gebruik van hoppebloemen een ongeëvenaarde textuur en complexiteit. De 5 variëteiten die momenteel door de brouwerij gebruikt worden zijn: Hallertau Mittelfrüh, Brewers Gold, Styrian Goldings, Northern Brewer en Challenger. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

“Een brouwsel per dag.” Kwaliteit primeert dus boven kwantiteit? Nino: « Onze visie is heel duidelijk, en was zo van bij de start. We willen vooral de beste bieren produceren, volgens onze smaak, met natuurlijke ingrediënten en op traditionele wijze, ongeacht het commerciële succes. De hopbellen zijn uitsluitend afkomstig van Forrest Farm op het platteland van Warneton, waar Guy Lagache en zijn vrouw maar liefst 11 hopsoorten verbouwen. Ze gebruiken geen chemicaliën en bieden ook zeldzame hopsoorten. Deze zijn moeilijker te produceren, maar zijn van onvervangbare kwaliteit. Onze mouten zijn afkomstig van de mouterij van Château de Beloeil en de mouterij van Dingemans in Antwerpen.” « Filtratie of pasteurisatie gebruiken we niet”, benadrukt Nino. « Tijdens het brouwen worden onze bieren niet gefilterd of gecentrifugeerd. Centrifugatie of filtratie verdunt het bier, maar door deze processen verliest het een groot deel van zijn smaakcomponenten. Het is dus op een natuurlijke manier, dankzij een langere opslagperiode, dat onze bieren lichter worden. Pasteurisatie is een techniek die veel brouwerijen toepassen om ervoor te zorgen dat de smaak van het bier in de loop van de tijd niet zal veranderen. Het grote nadeel van pasteurisatie is dat het, net als filtratie en centrifugatie, resulteert in een verlies van smaak. https://francobelge.news/2019/05/03/de-ranke-in-het-hart-van-de-grens-en-de-hoppestreek/

2015 De jaarlijkse productie bedraagt ondertussen 5.000 hl (500.000 liter). Ongeveer de helft wordt geëxporteerd naar meer dan 20 Landen. Ondertussen werken er 6 mensen in de brouwerij en worden plannen gemaakt om uit te breiden tot 10.000 hl/jaar. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

Wat is uw filosofie? Jean-François: « Commercieel succes is nooit ons hoofddoel geweest. In plaats van te investeren in marketing, investeren we liever in de kwaliteit en diversificatie van onze producten.We willen vooral voldoen aan de verwachtingen van onze amateur-liefhebbers. Het is onmogelijk om hier in België te concurreren met een markt die in handen is van de grote brouwers die de smaak « bagatelliseren » door steeds meer gestandaardiseerde producten te maken. De distributiekanalen zijn gesloten. De grote brouwerijen bezitten het overgrote deel van de cafés. Daarom is internationale distributie zo belangrijk. Dit weerhoudt ons er niet van om in België steeds meer terrein te winnen bij echte bierliefhebbers, mensen die op zoek zijn naar kwaliteit en karaktervolle producten willen. De vraag blijft groeien, vooral in onze grote steden zoals Brussel, Brugge, Kortrijk en Rijsel.” Nino: « We namen specifieke maatregelen om onze ecologische voetafdruk te verkleinen. Onze brouwerij werkt uitsluitend met lokale grondstoffen: hop uit de regio Poperinge en Belgische mouten.Een deel van de door de brouwerij gebruikte energie wordt geproduceerd door een reeks zonneboilers op het dak van de brouwerij. Voor reiniging en desinfectie gebruiken we alleen biologische en biologisch afbreekbare producten. Bovendien recycleren we zoveel mogelijk ons eigen verpakkingsafval: plastic, karton, glas.” https://francobelge.news/2019/05/03/de-ranke-in-het-hart-van-de-grens-en-de-hoppestreek/

Vanaf het begin was het duidelijk dat het oprichten van een brouwerij voor ons slechts één doel had: het volgens onze normen beste bier produceren! Onze normen? 1. Het gebruik van natuurlijke grondstoffen, zonder toevoeging van hulpstoffen of artificiële middelen. 2. Met respect voor de aloude traditionele methodes werken, zonder daarom nieuwe technieken te schuwen. Deze technieken worden alleen toegepast indien ze kwaliteitsverbetering garanderen en niet om goedkoper te produceren. 3. Het project mocht niet staan of vallen met het commercieel succes. Een langetermijnstrategie werd uitgedacht waarbij alle inkomsten terug werden geïnvesteerd en waarbij mond aan mond reclame als grootste vorm van publiciteit gold. Zo is stilaan een bedrijf ontstaan dat sterk gegroeid is maar nog steeds dezelfde filosofie aanhoudt. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

En hoe zorg je voor naamsbekendheid? Nino: « Die krijgen we vooral door mond-tot-mondreclame. Bij de liefhebbers zit het brouwen in de genen en ze vinden elkaar ook in een netwerk.  Daarnaast moet je ook een portie geluk hebben en kansen grijpen. Jean-François: « We nemen niet vaak meer deel aan beurzen, maar ontwikkelen goede relaties met mensen in de bierbrouwerijsector en ook met de wijnbouwers. Ze doen een beetje hetzelfde werk. Noot: Op de website van De Ranke kan je alle partners (en distributeurs) in binnen- en buitenland bekijken. Een indrukwekkende lijst! Nino: « Groepen kunnen op afspraak de brouwerij bezoeken. Na een rondleiding door de brouwerij met uitleg over het productieproces volgt een proeverij van verschillende bieren. Maar we wilden ook rekening houden met nieuwe interesses bij de bezoekers. We zien bijvoorbeeld dat steeds meer mensen op zoek zijn naar een unieke ervaring. Naast onze brouwerij, in de rue du petit Tourcoing in Dottignies, openden we de Taproom De Ranke.  Deze gastvrije plek is bedoeld voor het “individu”. De Taproom is open op vrijdag van 16.30 tot 21.00 uur en op zaterdag van 14.00 tot 20.00 uur. Een bezoek aan de brouwerij kan op vrijdag om 17 uur en zaterdag om 15.30 uur (Nederlandstalige rondleiding om 14.30 uur). Een bezoek in 3 talen: Engels, Frans of Nederlands, kan op aanvraag. Maar het belangrijkste is dat iedereen bieren kan ontdekken in een conviviale sfeer.  Er is een kleine catering beschikbaar. Deze activiteiten versterken onze lokale wortels, die willen we koesteren.” Serge Gramtine https://francobelge.news/2019/05/03/de-ranke-in-het-hart-van-de-grens-en-de-hoppestreek/

Ze brouwen diverse bieren, zoals blijkt op https://www.deranke.be/nl/bieren

Bier is een levend product. Bij het bottelen wordt een kleine hoeveelheid suiker en gist toegevoegd en hierna wordt het bier 2 weken in een warme kamer bewaard. Hierdoor ontstaat een hergisting in de fles. Een natuurlijke verzadiging met CO2 vindt plaats en hierdoor ontstaat er een rijke schuimkraag. Deze methode, ook toegepast bij de productie van Champagne, zorgt voor een fijnere pareling dan bij kunstmatige verzadiging zoals toegepast bij bier zonder hergisting op de fles. Bovendien kan het bier, doordat het nog leeft en gist, veel langer bewaren en krijgt het een natuurlijke smaakevolutie in de fles. De verstreken periode waarna men proeft en de manier waarop de fles bewaard wordt zullen dus een invloed op de smaak hebben. De kleine gistrest die in de fles achterblijft is het beste bewijs dat deze methode voor al onze bieren toegepast wordt. Het is aan de klant om zelf te oordelen of hij deze vitaminerijke gistrest al dan niet uitschenkt bij het bier. https://www.deranke.be/nl/de-brouwerij

De Ranke Guldenberg is een donker Blond bier. Dit bier past perfect in de categorie Blond & Krachtig door het moutige en hoppige karakter. De mouten maken het bier zoetig en de hop zorgt voor een kruidige tegenhanger. Deze Blond heeft een vrij stevige body en een kruidig bittere finish.... Details BrouwerijBrouwerij De Ranke BierstijlStrong Ale Alcohol8.0%... Zicht Het heeft een mooi troebel blond van kleur en een net schuimkraag ... Neus Bloemig licht kruidig ... Smaak Zacht kruidig klein bittertje in de afdronk... "Smaakvol bier, licht zoet, moutig, dik, vol, en romig in de mond, gevolgd door een aangenaam bittertje in de romige nasmaak, die ook nog eens lekker lang blijft hangen.".. Zicht Donker geel richting amberkleurig, troebel, met een flinke, licht crème kleurige schuimkraag bestaand uit fijne bellen en zeer goed houdbaar ... Neus Volle geur. Zoete mouttonen met een mix van kruiden en lichte hop tonen op een alcoholische basis. ... Smaak Vol en romig in de mond. Mooi zoetje, niet te overheersend, gevolgd door een romig vol mondgevoel, met als afsluiter een aangename hop bitterheir. Zeer smaakvol bier. Aanrader! https://www.bierista.nl/brouwerij/brouwerij-de-ranke

Guldenberg is een evenwichtig abdijbier van hoge gisting. Het dankt zijn naam aan de voormalige Guldenbergabdij te Wevelgem waar vroeger ooit bier gebrouwen werd. Wevelgem is ook het geboortedorp van één van de brouwers Smaak: Volmondig abdijbier die perfect balanceert tussen zoet en bitter. Het wordt gedry-hopped met Hallertau Mittelfrüh wat zijn unieke zacht-bittere smaak en aroma geeft. https://www.deranke.be/nl/bier/guldenberg

Guldenberg is een evenwichtig abdijbier van hoge gisting. Het dankt zijn naam aan de voormalige Guldenbergabdij te Wevelgem waar vroeger ooit bier gebrouwen werd. Wevelgem is ook het geboortedorp van één van de brouwers Smaak: Volmondig abdijbier die perfect balanceert tussen zoet en bitter. Het wordt gedry-hopped met Hallertau Mittelfrüh wat zijn unieke zacht-bittere smaak en aroma geeft. Goudblond 8 % alc. https://www.belgischehop.be/nl/bierliefhebber/brouwerijen/brouwerij-de-ranke

De Guldenberg is een zwaar blond bier van De Ranke. Het bier was inderdaad troebel blond, en friskruidig. De geur is inderdaad bloemig en het bier is qua mondgevoel niet waterig. Het is wat zoet en wat bitter, maar zeker vol van smaak.     

Gladiolen

Gladiolen zijn een van de mooiste zomerbloeiende knolgewassen. Er zijn veel verschillende kleuren verkrijgbaar, en zelfs tuinvormen met tweekleurige bloemen. De bloemen blijven erg lang mooi op de vaas en zijn dan ook geliefd voor tuinboeketten. Deze perfecte snijbloem mag daarom niet ontbreken in een plukborder of in de snijbloemenhoek. De bloemen aan lange, stevige stelen bloeien van onder naar boven. Zijn ze uitgebloeid in de tuin verwijder dan de bloemsteel.  ... Gladiolen planten, of eigenlijk poten, doet u in de lente. Deze zomerbollen met prachtig gevormde bloemen in frisse kleuren, bloeien in de zomer. Het is ook een prachtige snijbloem. Lees hier meer over bijzondere soorten en hoe u ze plant. (https://www.directplant.nl/tuintips/gladiolen-planten/)

Gladiolus is een geslacht van vaste planten uit de lissenfamilie (Iridaceae). De planten worden ook wel zwaardlelie genoemd. De botanische naam is afgeleid van het Latijn en is een verkleinwoord van gladius, dat zwaard betekent. Het geslacht komt van nature voor in Zuid-Europa, Azië, West-Afrika en Zuid-Afrika. Het centrum van de diversiteit bevindt zich in de Kaapflora in zuidelijk Afrika.... Het geslacht bevat ongeveer 260 soorten, waarvan 250 voorkomen in Sub-Saharisch Afrika, met name in Zuid-Afrika. Ongeveer tien soorten komen voor in Eurazië. Zo'n 160 soorten zijn endemisch in het zuiden van Afrika en 76 soorten komen voor in tropisch Afrika. De bloemen van wilde soorten variëren in grootte van zeer klein tot 40 mm in diameter. De bloeiwijzen bestaan uit een of meerdere bloemen. De stengels zijn over het algemeen niet vertakt. Ze bevatten één tot negen zwaardvormige, gegroefde bladeren, die worden omgeven door een omhulsel. De bladeren zijn in doorsnede kruisvormig of vlak. De soorten zijn veel gekruist en hebben een breed scala aan kleurrijke bloemen opgeleverd. De belangrijkste hybridegroepen zijn verkregen door het kruisen van vier of vijf soorten; grandiflorus, primulines en nanus. Ze worden veel toegepast als snijbloem. Het merendeel van de soorten zijn diploïd met dertig chromosomen, maar de Grandiflora-hybriden zijn tetraploïd en bezitten zestig chromosomen. Dit komt doordat de stamvader van deze hybriden de tetraploïde Gladiolus dalenii is. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Gladiolus)

Brouwerij de Gladiool Brouwerij Opgericht: 2023 ... KvK-registratie: Brouwerij de Gladiool (89030052) ContactgegevensProvincie: Zeeland ... De brouwerij is een initiatief van Ton Vitters en zijn schoonzoon Peter Wouters. Sinds 2021 brouwen zij samen bier. Sinds medio 2023 gebeurt dit op commerciële basis. De bieren worden onder de merknaam Gladiolus op de markt gebracht. (https://www.nederlandsebiercultuur.nl/databank/brouwerij/7492-brouwerijdegladiool)

Zeeuwse Adonis ... Biertype: Belgian Blonde...  Alcoholpercentage 6.8% EBU  35 (https://www.nederlandsebiercultuur.nl/databank/bier/19414-zeeuwseadonis)

Dit bier ziet er uit als pils, maar iets donkerder. De smaak is niet zo clean als pils. Het doet at denken aan fruit; appel? Bij het uitschenken komt op het laatst wat gistdepot mee. Vervolgens zit er een appelgeur aan het bier. Het is wat zoet. Niet echt bitter.

Zware Jonge (8,3%) is eveneens een zware blonde. Het knalt bij openen en de kroonkruk raakt me op de borst, dat wordt een blauwe plek. De fles spuit als een fontein ca. 5 a 10 cm hoog. Ook dit bier heeft iets fruitigs. Het witte schuim is grof van structuur. Het bier is niet helder. De geur heeft iets in zich van iets dat ik niet kan verwoorden; iets chemisch? Het smaakt vrijwel hetzelfde als de Zeeuwse Adonis?

Ferme Freya ... Biertype: Belgian Blonde ...  Alcoholpercentage 8% EBU  29 (https://www.nederlandsebiercultuur.nl/databank/bier/19417-fermefreya)

Ferme Freya sist flink bij het openen, maar gelukkig geen gusher. Het bier geeft flink veel schuim, dat niet spierwit is. Gebroken wit? Nee net wat bruiner dan dat. Het bier is ook niet helder. De geur is fruitig. De smaak is zoals en zwaar blond. Wat gistig, wat fruitig, vol van smaak.  Het smaakt ook anders dan de Adonis en Zware Jonge.

De brouwerij staat in (of op?) Sint Philipsland.

Sint Philipsland (Zeeuws: Flupland) is een dorp in de Nederlandse provincie Zeeland, en onderdeel van de gemeente Tholen. Het dorp op het gelijknamige schiereiland Sint Philipsland ... Sint Philipsland ontstond in 1487 nadat Anna van Bourgondië, een buitenechtelijke dochter van hertog Philips van Bourgondië, het initiatief had genomen tot bedijking van enkele schorren. Zij liet een kerk bouwen die gewijd was aan Philippus om kennelijk de beschermheilige van haar vader te eren en zijn naam te bewaren.[2] Dit oude Sint Philipsland ging verloren nadat de polder werd opgegeven als gevolg van de Allerheiligenvloed in 1532. Na de herdijking in 1645 ontstond een nieuwe nederzetting in de zuidoosthoek van de polder.[3]  (https://nl.wikipedia.org/wiki/Sint_Philipsland_(dorp))

In 1487 werden op initiatief van Anna van Bourgondië dijken aangelegd in een schorrengebied tussen Brabant en Duiveland. Dit ‘Sinte Philipslandt’ moest in 1532 al worden opgegeven. Vanaf 1645 werden de schorren opnieuw bedijkt. Sint-Philipsland werd herboren. Het nieuwe eiland ontkwam niet aan de natuurrampen die in de regio zoveel schade en slachtoffers veroorzaakten. Door storm en stormvloed braken eind zeventiende eeuw enkele malen de dijken en overstroomden de polders. Zo verdween Sint Philipsland na de stormvloed van 26 januari 1682 grotendeels onder water. Men wist de dijken echter te herstellen en de polders weer droog te krijgen. Op 3 maart 1715 veroorzaakte een stormvloed opnieuw overstromingen, dit keer echter zonder grote schade. (https://www.zeeuwseankers.nl/verhaal/sint-philipsland-polders-en-schiereiland)

Het huidige dorp Sint Philipsland is in de 17e eeuw opnieuw opgebouwd nadat de voorloper van het dorp door een stormvloed in de golven is verdwenen. Zodoende is het de jongste kern van de gemeente Tholen. ... Sint Philipsland is een typisch ringvoorstraatdorp, zoals je die in Zeeland, West-Brabant en Zuid-Holland welk vaker tegenkomt. En toch is een bezoekje meer dan de moeite waard. Wie de opvallend brede Voorstraat verkent, zoals overal haaks op de dijk, voelt en ziet de jonge geschiedenis. De vele winkeltjes verdwenen, maar wat bleef is de hechte, betrokken gemeenschap. Een opsomming van de vele sportclubs en verenigingen zegt alles. (https://www.eilandtholen.nl/nieuws/woonkernen/sint-philipsland/)

Tholen (uitspraakⓘ) is een gemeente in de Nederlandse provincie Zeeland. ... De gemeente Tholen bestaat uit de eilanden Tholen en Sint Philipsland, met rondom water Oosterschelde, Keeten, Mastgat, Krabbenkreek, Zijpe, Slaak, Schelde-Rijnkanaal en Zoommeer.... In 1971 werden alle gemeenten op het eiland Tholen samengevoegd. Opgeheven werden de gemeenten Tholen, Oud-Vossemeer, Poortvliet, Scherpenisse, Sint-Annaland, Sint-Maartensdijk en Stavenisse. Het gemeentehuis werd gevestigd in Sint-Maartensdijk. Op 2 januari 2008 werd een nieuw gemeentehuis geopend in de stad Tholen. In 1995 werd de gemeente uitgebreid met de gemeente Sint Philipsland op het gelijknamige eiland.... De naam Tholen verwijst naar de tol die werd geheven op de Eendracht (sinds 1975 het Schelde-Rijnkanaal geheten) en de Striene. Sinds 1994 heeft de gemeente een stedenband met de Poolse gemeente Iława. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Tholen_(gemeente))

Sint Philipsland is een schiereiland in de gemeente Tholen in de Nederlandse provincie Zeeland. Op het schiereiland met een oppervlakte van ongeveer 23 km² liggen de dorpen Sint Philipsland en Anna Jacobapolder en de buurtschap De Sluis. Sint Philipsland is sinds 1884 via de Slaakdam verbonden met het vasteland van Noord-Brabant. Naar het zuiden is het sinds 1973 via de Krabbenkreekdam verbonden met Tholen. Naar het noorden is Sint Philipsland sinds 1988 via de Philipsdam verbonden met de Grevelingendam en dus met Overflakkee en Duiveland. Het veer Anna Jacobapolder - Zijpe werd hiermee overbodig. ... De eerste inpoldering van een gedeelte van het huidige Sint Philipsland vond plaats in 1487, op initiatief van Anna van Bourgondië, een buitenechtelijke dochter van hertog Philips van Bourgondië. Zij liet een kerk bouwen die gewijd was aan Philippus om zo wellicht de beschermheilige van haar vader te eren en zijn naam te bewaren.[1] Zowel in 1530 als in 1532 overstroomde de polder als gevolg van zware stormen. Na de laatste storm bleef het eiland gedurende lange tijd niet hersteld. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog staken, in de nacht van 28 op 29 september 1576, 1500 Spaanse troepen onder bevel van Osorio de Ulloa vanaf het onbedijkte Sint Philipsland het Zijpe over naar Duiveland om van daaruit het beleg op te slaan voor Zierikzee. Tijdens de slag op het Slaak in september 1631 vernietigde een Zeeuwse vloot onder Marinus Hollaere de Spaanse vloot. In 1645 werden de schorren herdijkt, het nieuwe eiland was iets groter en lag iets zuidelijker dan zijn voorganger. In 1776 werd de Henriëttepolder ingedijkt. De oppervlakte van het eiland werd in 1847 verdubbeld met de indijking van de Anna Jacobapolder en de Kramerpolder. De Willemspolder volgde in 1859 en de Prins Hendrikpolder in 1907. In 1935 kreeg Sint Philipsland zijn uiteindelijke vorm met de bedijking van de Abraham Wissepolder.[2] De Prins Hendrikpolder kon ontstaan nadat in 1884 een dam door het Slaak was gelegd die het eiland verbond met het vasteland van Noord-Brabant. De polder werd over de provinciegrens doorgraven in verband met de aanleg van het Schelde-Rijnkanaal. In 1973 werden een brug over het kanaal en de ten behoeve van het kanaal aangelegde Krabbenkreekdam geopend.  (https://nl.wikipedia.org/wiki/Sint_Philipsland_(eiland))

Vanaf de late achttiende eeuw groeide het eiland Sint-Philipsland door de aanleg van nieuwe polders. Sinds 1884 vormde de Slaakdam een verbinding met het vasteland van Brabant. Sint Philipsland werd een schiereiland met de aanleg van de Prins Hendrikpolder in 1906. Dammen sloten in de twintigste eeuw het schiereiland verder aan bij de omgeving. In de twintigste eeuw waren het de Duitse bezetter en de watersnoodramp die Sint Philipsland bedreigden en overvielen. Deltawerken en Schelde-Rijnkanaal zorgden vervolgens voor grote wijzigingen in het landschap. Ook de middelen van bestaan veranderden: van de teelt van meekrap naar zilverui, van scheepvaart en visserij naar toerisme. Lange tijd kende Nederland het eiland vooral van verkeersberichten op de radio over de veerdienst Anna Jacobapolder-Zijpe. Nu zijn het vooral de indrukwekkende natuurgebieden. (https://www.zeeuwseankers.nl/verhaal/sint-philipsland-polders-en-schiereiland)

Vanaf de late achttiende eeuw groeide het eiland door de aanleg van nieuwe polders. De eerste daarvan ontstond in 1776. Ten oosten van de bestaande Oude Polder werd de Henriëttepolder aangelegd. De naam verwijst naar de initiatiefneemster van deze bedijking, Henriëtta Margaretha van Hoorn-de Mauregnault. In 1847 kreeg Willem Frederik del Campo toestemming voor de aanleg van een nieuwe uitbreiding ten noordwesten van de Oude Polder. De Anna Jacobapolder, genoemd naar de vrouw van Del Campo, Anna Jacoba van Sonsbeek, werd nog datzelfde jaar aangelegd. ... Op initiatief van Del Campo kwam in 1859 ook een kleine polder tot stand. Deze Willemspolder, genoemd naar de initiatiefnemer, ligt ten westen van de Anna Jacobapolder. In 1859 begon eveneens de aanleg van een dam door het Slaak aan de oostzijde van het eiland. Reeds in 1850 vroeg Adrianus van Haaften, later burgemeester van Sint-Philipsland, hiervoor toestemming. Hoewel hij deze toestemming in 1853 kreeg, werd pas in 1858 begonnen met de aanleg. Al snel na de opening van de dam voor verkeer bleek dat deze te laag was en gemakkelijk door golfslag werd aangetast. In 1884 viel het besluit deze dam te vervangen door een nieuwe dam op een meer zuidelijk gelegen plaats. ... De Slaakdam verbindt het eiland Sint-Philipsland met Noord-Brabant. In 1906 startte de bedijking van het schorrengebied ten noorden van deze dam. De polder die zo ontstond, heet Prins Hendrikpolder, naar de echtgenoot van koningin Wilhelmina. Reeds in 1911 brak een dijk door aan de noordzijde. Een stuk landinwaarts werd vervolgens een nieuwe dijk aangelegd om zodoende het gat te dichten. Het wederom aan het water prijsgegeven stuk land draagt de naam Slikken van de Heen. Met de Prins Hendrikpolder is Sint-Philipsland vastgegroeid aan Noord-Brabant. Het betekende het einde van Sint-Philipsland als eiland. Vanaf dat moment was het een schiereiland. ... In 1935 kwam een dijk tot stand die de zuidpunt van de Anna Jacobapolder met de westelijke punt van de Oude polder verbindt. Het werk onder leiding van de Nederlandse Heidemij vond plaats als werkverschaffingsproject. Het gebied dat nu als nieuw land werd gewonnen, had voorheen de naam Zuiderschor. De nieuwe polder kreeg na sluiting van de dijk op 25 juni 1935 de naam van de toenmalige dijkgraaf van het waterschap Rumoirt. Deze Abraham Wissepolder was de laatste uitbreiding van Sint-Philipsland. ... In 1944 zetten Duitse bezetters een deel van het eiland onder water. Zij deden dit om de opmars van het geallieerde leger vanuit het oosten te stuiten. Aan de westelijke zijde van het schiereiland hadden de Duitsers op de plaats van het kleine dorp De Sluis namelijk zware verdedigingswerken gebouwd. Het dorpje met haven vanwaar ook het veer op Schouwen-Duiveland voer, moest daarvoor vrijwel volledig wijken.... Bij de watersnoodramp van februari 1953 overstroomde bijna geheel Sint-Philipsland. De zeedijken van zowel de Oude polder bij het dorp Sint-Philipsland als van de Willempolder braken op enkele plaatsen. Vervolgens stroomde het water over binnendijken de andere polders in. Alleen de Prins Hendrikpolder bleef voor overstroming gespaard. Als gevolg van deze watersnoodramp verdronken negen mensen. Op 26 maart 1953, na dichting van de dijken, waren alle polders weer droog. Vrijwel aansluitend werd begonnen met de uitvoering van de Deltawerken. De verhoging van dijken en (gedeeltelijke) afsluiting van zeearmen hadden ook voor Sint-Philipsland ingrijpende gevolgen. ... In 1967 startte het graven van het Schelde-Rijnkanaal. Het kanaal van 32 kilometer lengte loopt van de haven van Antwerpen naar het Volkerak ten noordoosten van Sint Philipsland. Voor de aanleg van dit kanaal werden de Slaakdam en de Prins Hendrikpolder doorgraven. Dit gebeurde precies op de grens met de provincie Noord-Brabant. De getijdeloze vaarroute die Antwerpen met Rotterdam en de Nederlandse grote rivieren verbindt, werd in 1976 opengesteld. Een brug over het kanaal (de ‘Fliplandse brug’) vormt sinds 1973 de verbinding tussen Sint-Philipsland en Noord-Brabant. In verband met de constructie van het Schelde-Rijnkanaal werd ook een dam aangelegd. Deze Krabbenkreekdam ligt aan de zuidoostelijke zijde van Sint-Philipsland. Sinds 1973 vormt deze dam een rechtstreekse schakel met Tholen.... De aanleg van de stormvloedkering en afsluiting van de Oosterschelde hadden een ingrijpende invloed op de waterhuishouding in het achterland. Ook in met name het oostelijk deel van de Oosterschelde moest daarom een aantal dammen en sluizen worden ontworpen. Dit zijn de zogenaamde Compartimenteringswerken. De Philipsdam is een van deze werken en werd aangelegd in de periode 1976-1988. Met de aanleg van deze dam kon ook het waterpeil in het Schelde-Rijnkanaal op een vast peil werden gehouden. De Philipsdam loopt van de Slaakdam naar het noorden waar hij aansluit op de Grevelingendam. .... Tot 1 januari 1995 was Sint-Philipsland een zelfstandige gemeente. De vlag van deze gemeente verwijst naar de band uit het verleden met de familie Van Bourgondië. Het motief van de zeven diagonale banen van groen en geel op deze vlag (groen en goud op het gemeentewapen) is gebaseerd op het wapen van de Bourgondiërs. Sinds 1995 maakt Sint-Philipsland deel uit van de gemeente Tholen. Inwoners van Sint-Philipsland blijven echter afkomstig uit Flupland of Flipland zoals Sint-Philipsland in de volksmond ook wel wordt genoemd. Het zijn echt geen Tholenaren.(https://www.zeeuwseankers.nl/verhaal/sint-philipsland-polders-en-schiereiland)

Sint Philipsland is het kleinste eiland van de provincie en grenst aan het eiland Tholen. We zeggen onontdekt, want hier is veel leukst te zien en te beleven én het is hier nog minder druk. Tholen en Sint Philipsland zijn onontdekt mooi! (https://www.zeeland.com/nl-nl/visit/eilanden/tholen-en-sint-philipsland)