Zwerfafval..

 

Heineken Citrus Wild Lager (5,0%)

Laatst was ik in het café en zag op tap een bier van Heineken. Op zich niet vreemd, maar het was van de Heineken Proefbrouwerij!? Doen ze nu hetzelfde als o.a. Carlsberg? Die hebben op de locatie een stukje historie teruggebracht met brouwsels in kleine oplage. Doet Heineken dat nu ook?

De Citrus Wild Lager van de tap is gebaseerd op de H41 gist uit Patagonië. Het kam met een kaartje waarop staat dat er o.a. zoete sinaasappelschillen en mandarina bavaria hop als ingrediënten inzitten. Bavaria? Is dat niet een ander biermerk? Het bier is troebel, maar ziet er in een vaasje eigenlijk net zo uit als Heineken pils. De smaak is opvallend wrangzuur en duidelijk geen pils. De gewone pils die ik er als contrast naast had verbleekte erbij. Volgens het kaartje zouden er hints van kruidnagel, sinaasappel en mandarijn herkend kunnen worden. Ik herken wel iets van en zure waterige mandarijn. Op zich wel een interessante ontwikkeling. 

Wat vinden anderen ervan?

Ik vind het enkel op UNTAPPD?

Citrus Wild Lager HEINEKEN Proefbrouwerij Lager - Other ... 5% ABV 27 IBU ... A wild lager inspired by winter ale, fermented with the same yeast of H41, the Eubayanus from Patagonia, mother yeast of lager yeast. Characterised by a nice balance of clove and oranges and mandarin from sweet orange peels and Mandarina Bavaria hop. To enjoy the beer also in the spring we changed the name to Citrus Wild Lager ;-) (https://untappd.com/b/heineken-proefbrouwerij-citrus-wild-lager/5691894)

Niet onaangenaam. Zoete ondertoon, fris zuurtje, wat cider achtig, calvavat, best doordrinkbaar. (https://untappd.com/b/heineken-proefbrouwerij-citrus-wild-lager/5691894)

Een Limited Edition bier (slechts in 20 horecazaken in Nederland verkrijgbaar), gebrouwen in de proefbrouwerij van Heineken, met puur natuurlijke ingrediënten zoals gerstemout, zoete sinaasappelschillen en Mandarina Bavaria hop. Je proeft hints van kruidnagel, sinaasappel en mandarijn.3 apr 2024 (https://www.instagram.com/cafedepompier/p/C5Tsly1tdi2/)

Ja, een aanrader dus.

24 nov Heerlijke proefballonnen Geplaatst op 09:37h in Bier, brouwerij, Nederland door Henri Reuchlin 0 Reactie's [2023] Eerder deze maand presenteerde Heineken’s Global Masterbrewer Willem van Waesberghe in Bierproeflokaal In de Wildeman de eerste twee resultaten van ‘Willem’s Proefbrouwsels’. Willem is de drijvende kracht achter onder andere het succesvolle Heineken 0.0, maar ook het spannende project ‘Heineken H41’ van enkele jaren geleden. Daarbij maakte hij gebruik van één van de oermoeders van de huidige lagergist. Bij Willem’s Proefbrouwsels kan Van Waesberghe zijn hart ophalen aan het doen van experimenten en het brouwen van bieren waar zijn brouwershart sneller van gaat kloppen. Geen bieren die het gevolg zijn van consumentenonderzoek, maar bieren ontsproten aan het brein van een bierveteraan. Bieren die nieuwsgierig maken. Het Heinekenconcern biedt hem daarvoor een uitgebreid scala aan mogelijkheden. (https://www.bierburo.com/heerlijke-proefbalonnen/)

Het is niet verbazend dat Willem als eerste geïnteresseerd is in de mogelijkheden die lagergist biedt. Een van de routes die hij bij de proefbrouwsels onderzoekt is het vergisten bestaande worten met Heineken A-gist. Hiermee borduurt hij voort op de legendarische Lagerlab experimenten van hoofd brouwzaken Peter Rouwen bij brouwerij Noordt. Die heeft al eerder laten zien dat met lagergist onvoorstelbare bieren van onverwachte complexiteit zijn te maken. Eén van de twee eerste Proefbrouwsels is een roast lager, nauw verwant aan de schwarz uit Duitsland, maar dan met wat meer pit. Voor dit bier gebruikt Willem wort van Murphy’s stout uit de Heinekenstal. Vergist met de Heineken A-gist geeft dit een heerlijke dorstlesser, een allemansvriend waarbij je het zwaar zal vallen om niet meer dan één glas te bestellen. Een bier dat ik graag eens zou vergelijken met de originele Murphy’s stout. Een soortgelijk experiment met andere worten ligt voor de hand. Wat te denken van het wort van de vienna lager van de Schwechater brouwerij bij Wenen, of een weizenwort van Paulaner uit München? Peter Rouwen liet eerder al proeven dat Belgische biertypen met ondergist tot verrassende resultaten kan leiden. Het tweede bier van Willems Proefbrouwsels is een fresh sour lager, een bier dat inspiratie haalt bij de Berliner Weiße van weleer. Het smaakprofiel is heel toegankelijk met een zoet/zuurbalans die ook aan frisdrank doet denken. Maar dan met meer gelaagdheid en spanning. Niet te veel, maar net genoeg om het prettig te maken. Het viel me wel op dat dit bier nogal vullend is, mogelijk door de toevoeging van haver. Mogelijk ook door de hoeveelheid en fijnpareligheid van het koolzuur. Het kost even tijd om het te verteren. Wat dat betreft deed het me denken aan een hazy IPA, maar dan iets zuurder en met veel minder hop. Dat is wel heel prettig voor de ingewanden. Opvallend aan dit bier is dat tien procent van het wort vergist is met een melkzuurbacterie en de rest met Heineken A-gist. Het wort bestaat uit gerstemout, tarwemout en havervlokken en is niet gekookt. De hop (50% Hallertau Blanc en 50% Citra) dient immers niet voor de bitterheid, maar hoofdzakelijk voor het aroma. De bieren zijn gebrouwen bij Heineken’s proefbrouwerij in Zoeterwoude. Dat had nogal wat voeten in de aarde, want de interne organisatie was er niet helemaal op ingesteld dat proefbrouwsels ook op de markt gebracht worden. Gelukkig zijn al die hobbels genomen en kunnen we in een beperkt aantal cafés meeproeven van Willem’s geesteskinderen onder de naam ‘Willem’s Master Brews’. (https://www.bierburo.com/heerlijke-proefbalonnen/)

Op donderdag 1 februari vond in ’s-Hertogenbosch de Dutch Craft Beer Conference plaats (DCBC). Dit is het congres dat de belangenvereniging voor onafhankelijke brouwerijen in Nederland CRAFT jaarlijks organiseert. De DCBC is onder meer een podium waar deelnemende brouwers elkaar en andere deelnemers aan de conferentie hun bier laten proeven. Een van die brouwers was Willem van Waesberghe. Als Global Master Brewer is hij ervoor verantwoordelijk dan elk bier van Heineken overal ter wereld altijd dezelfde onberispelijke kwaliteit heeft. Wereldwijd is dat allicht het meest gedronken bier van Nederlandse origine. Het is afkomstig uit bierfabrieken van gigantisch formaat. Maar sinds enige tijd heeft Heineken ook een proefbrouwerij voor experimentele bieren. Zo’n proefbrouwsel bracht Willem van Waesberghe mee naar de DCBC. ... “Alle bezoekers van de DCBC vragen we bij aanmelding of ze bier willen meenemen om te delen. Net als veel andere brouwers is Willem van Waesberghe op dat verzoek ingegaan. Hij bracht een fust mee van zijn experimenteel gebrouwen bier uit de Heineken-proefbrouwerij. Omdat hij nieuwsgierig was wat collega-brouwers ervan zouden vinden. Ik heb zelf het fust aangesloten en met plezier samen met Willem een eerste glas gedronken. Het fust was ook als eerste leeg. Wat me niet verbaast. Want het was een prima bier van een uitstekende brouwer.” ... “Willem van Waesberghe spendeert een fust van zijn experimentele bier en oogst in het Nederlandse bierwereldje een waarachtige shitstorm. Volstrekt verschillende gevoelens over bier en craft brengt dat tevoorschijn. Wat me verbaast: het beeld van vijandschap dat spreekt uit die verontwaardigde reacties. Het getuigt ook van een Calimero-achtig gevoel: ‘zij zijn groot en ik is klein, dat is niet eerlijk’. En ook angst speelt mee: die grote brouwerijen zijn uit op het bloed van al die ‘nietige’ CRAFT-brouwerijen. Wat als je het macro-economisch bekijkt, waarschijnlijk ook zo is. Maar de kwestie kent nog zoveel andere hoeken waaruit je het kunt bekijken.... “Bekijk het door een positief gekleurde bril. Zelfs de hoofdbrouwer van ’s werelds grootste brouwerij is geïnspireerd door het idee van craft brewing. Ja, dat proefbrouwsel is een verkenning uitgevoerd als onderzoek en ontwikkeling met een doel voor die grootbrouwer. Om misschien wel een nieuw, voor onafhankelijke brouwers concurrerend product op de markt te brengen. Maar laten we niet vergeten dat zowel alle grote als alle onafhankelijke brouwers onderdeel zijn van één landelijke biergemeenschap. We hebben meer te winnen als we samen kijken naar oplossingen voor gemeenschappelijke bedreigingen. (https://www.bierschrijver.nl/2024/02/28/heineken-op-de-craft-conferentie-vloeken-in-de-kerk/#wat)

Ons Heineken® pilsener bestaat uit drie ingrediënten: gerstemout, hop en water. Het wordt pas echt magisch zodra ons A-gist wordt toegevoegd, dan transformeert het brouwsel in het bekende bier waar we zoveel van houden.... Het begint allemaal bij gerst. Een graansoort die barstensvol zit met heerlijkheid en van nature zetmeel, proteïne en vezels bevat. Na het weken ontkiemt de gerst en groeit het enkele dagen voordat het gedroogd wordt. Dit zorgvuldige proces wordt mouten genoemd en de gerst is nu gerstemout. ... Hop Een plant boordevol van smaak. Er zijn veel soorten hop, elk met zijn eigen smaak: van pittige aroma's tot milde kruiden. De juiste variëteit selecteren is een kunst op zich.... Water is het hoofdingrediënt in onze pilsener en neemt doorgaans maar liefst 93% van het eindproduct voor zijn rekening. Voor zo’n essentieel ingrediënt wordt alleen water van de hoogste kwaliteit gebruikt.... De ingrediënten waarmee we Heineken® brouwen zijn 100% puur natuur: mout, water en hop. Die worden gekookt, gekoeld, gegist en gelagerd.... Het gaat erom wat je erin stopt én om wat je eruit laat. Geen maïs, geen rijst, geen E-nummers. En geen compromissen.... Water wordt met de gemalen, gemoute gerst gemengd. Hierdoor ontstaat wort, een zoete suikerachtige vloeistof, die vervolgens wordt gekookt. Ook wordt hop toegevoegd om de smaak te versterken.... ij de juiste temperatuur wordt Heinekens unieke A-gist toegevoegd. Hiermee begint het natuurlijke gistingsproces dat suiker omzet in alcohol en koolstofdioxide, CO2. Dit zorgt voor de karakteristieke smaakbalans van Heineken®. Om de mooie fruitgeuren in Heineken® te creëren, mag onze A-gist niet onder druk komen te staan. De horizontale tanks zorgen dat de A-gist relaxt blijft.... In de 19e eeuw ontdekten we het unieke A-gist. Sindsdien is het essentieel voor de rijke, karakteristieke smaakbalans van Heineken®. We hebben geen plan B nodig. (https://www.heineken.com/nl/nl/ons-verhaal/brouwen)

Bijzonder, want je zou de H41 wellicht wel een plan B kunnen noemen?

Het is 140 jaar geleden dat Heineken® zich een microbrouwerij kon noemen.We zijn we nooit vergeten dat kwaliteit wordt gemeten in de puurheid van ons bier. Het streven naar kwaliteit en perfectie leeft nog altijd voort in de Heinekenfamilie. (https://www.heineken.com/nl/nl/ons-verhaal/brouwen)

Leuk toch dat iets klein begint en na 140 jaar weer iets kleins begint, omdat dat toch het leukste is....

special Heineken sour lager

Heineken NV is een Nederlandse multinational in de bier- en drankensector en is actief in ruim 190 landen. Heineken NV bezit 300 biermerken. Met een totaal biervolume van meer dan 257 miljoen hectoliter (2022) behoort Heineken tot de grootste brouwerijen van de wereld, na het Belgische Anheuser-Busch InBev. De productie vindt plaats in meer dan 186 brouwerijen in 70 landen. Daarnaast opereert Heineken via exportactiviteiten en licentiepartners. Ongeveer 40% van de omzet wordt behaald in Europa. Naast bier maakt Heineken ook cider.  ... Het bedrijf Heineken ontstond op 15 februari 1864 toen de 22-jarige Gerard Adriaan Heineken brouwerij De Hooiberg in Amsterdam kocht.[1] Zijn opzet was een premium bier te brouwen met uitmuntende grondstoffen en de nieuwste technieken. Al sinds de middeleeuwen werd laag alcoholisch bier op kamertemperatuur gebrouwen en gebruikt als voedzaam en hygiënisch alternatief voor water, dat vaak vervuild was en daardoor ziekteverwekkers kon verspreiden. Deze noodzaak liep in de negentiende eeuw ten einde door de steeds beter wordende drinkwaterkwaliteit. In 1867 werd wegens de dreigende demping van de Nieuwezijds Voorburgwal, waarover de grondstoffen werden aangevoerd en het bier werd afgevoerd, uitgeweken naar de toenmalige stadsrand. Eenmaal ingebouwd bevond de nieuwbouw zich op de hoek van de Stadhouderskade en de Ferdinand Bolstraat in De Pijp. Bij de fabriek hoorde ook het biercafé De Vijfhoek waarvan het embleem, een vijfpuntige ster, nog steeds in het logo staat. In 1873 ging de brouwerij over van Heineken & Co in de vennootschap Heineken's Bierbrouwerij Maatschappij, waarvan ook de Rotterdamse brouwerij d'Oranjeboom enige aandelen bezat. Het jaar daarop werd in Rotterdam een tweede brouwerij geopend, die volledig gericht was op het brouwen van ondergistend bier. Daarmee wilde men het hoofd bieden aan de opkomende concurrentie van de Amstel brouwerij. In 1886 ontwikkelde dr. Elion, een leerling van Louis Pasteur, de Heineken A-gist. Deze gist vormt nog steeds de basis voor het Heineken bier. In 1887 schakelde Heineken volledig over op de productie van ondergistend bier.[2] Namens Nederland won Heineken's Bierbrouwerij Maatschappij op de wereldtentoonstelling van 1889 in Parijs een Grand Prix Paris. Een jaar later mocht Heineken aan het restaurant van de voor deze tentoonstelling gebouwde Eiffeltoren bier leveren.... Na de Eerste Wereldoorlog richtte het bedrijf zich steeds meer op export. Kort na de afzwakking van de drooglegging in de Verenigde Staten, die verkoop van bier met een alcoholpercentage tot 3,2% toestond, kwam op 11 april 1933 de eerste boot met Heineken bier aan in Hoboken, New Jersey, waarmee Heineken de eerste bierimporteur na de drooglegging werd.[3][4][5] Sindsdien is Heineken het succesvolste geïmporteerde biermerk. Speciaal voor de Amerikaanse markt wordt Heineken Dark gebrouwen. In Nederland werd het marktaandeel vergroot door het aankopen van concurrerende brouwerijen en deze vervolgens te sluiten, zoals De Sleutel in Dordrecht, Van Vollenhoven in Amsterdam en De Zwarte Ruiter in Maastricht. Kleine brouwerijen, vooral in het zuiden van het land, werden na de Tweede Wereldoorlog, mede door middel van het aanbieden van lucratieve agentschappen (de brouwerij zou voortaan het Heineken-bier mogen distribueren als deze zou stoppen met brouwen) van de markt verdreven, waardoor de ooit zo diverse Nederlandse biercultuur binnen enkele jaren geschiedenis was en werd vervangen door een homogene pilscultuur.(https://nl.wikipedia.org/wiki/Heineken_(brouwerij))

Ze hebben een speciale Heineken uitgebracht. Een special Heineken van de tap!? Het bier is een sour lager. Het bier is licht blond iet at troebel en qua smaak zuur. Heel bijzonder om een speciaal bier Heineken te drinken. 

Zwarte Ridder

 "Weet je wat jij eens moet proberen? Zwarte Ziel van Jopen. Dat is echt een aanrader." Dus toen ik in de slijter een Zwarte ridder zag dacht ik dit is die. Maar dit bier is echt wat anders.

De Zwarte Ridder is een mysterieus figuur dat de heerschappij heeft over delen van Arranyon, een land in Haldar. Hij wordt verantwoordelijk gehouden voor het enorme, angstaanjagende verval dat het land de afgelopen decennia heeft meegemaakt. (https://avonturen-van-cay.fandom.com/nl/wiki/Zwarte_Ridder)

De Zwarte Ridder was één van de tegenstanders die graalzoekers tijdens hun tocht tegenkwamen[2].... Op een nacht viel De Zwarte Ridder Lancelot aan die net in een bos op zoek naar De Heilige Graal was. Na een hard gevecht wist Lancelot De Zwarte Ridder te doden, waarna hij verder zocht naar de Graal[2]. (https://deroderidder.fandom.com/nl/wiki/De_Zwarte_Ridder)

De ridders Walewein en Lancelot, de beroemdste ridder van de Ronde Tafel, krijgen van koning Arthur de opdracht rode ridder Perchevael terug te halen naar het hof. Op hun tocht komen ze de zwarte ridder Moriaen tegen. Hij is op zoek naar zijn vader Acglavael (Perchevaels broer), die Moriaen en zijn moeder bij de geboorte achterliet om Lanceloet te zoeken. De drie beslissen om samen hun zoektocht voort te zetten. Aan een kruispunt komen ze een kluizenaar tegen. Hij vertelt de drie ridders dat hij twee ridders heeft zien passeren, maar weet niet welke kant ze zijn opgegaan. Daarom beslissen ze elk een andere weg in te gaan. Lanceloet komt terecht in een land dat geteisterd wordt door een wild beest. Walewein doodt op zijn tocht een onhoofse ridder, wiens vader Walewein vervolgens uit wraak in de val lokt. Ondertussen zoekt Moriaen nog steeds informatie over zijn vader. Zonder succes, want iedereen schrikt van zijn zwarte huidskleur. Hij besluit terug te keren naar het kruispunt en bevrijdt Walewein uit zijn hachelijke positie. De volgende dag duikt Waleweins broer Gariet op. Hij meldt dat Arthur ontvoerd werd en dat Acglavael en Perchevael bij hun oom - een kluizenaar - zijn. Gariet en Moriaen gaan ernaartoe en Moriaen wordt herenigd met zijn vader Acglavael. Deze vertelt Moriaen dat hij omwille van een onheilspellende droom zijn belofte niet heeft kunnen houden om terug te keren naar Moriane (Moriaens geboorteland). In deze droom kwam Acglavael een toren tegen met een gouden trap. Hij besloot om de treden te gaan tellen, maar ergens in het midden van de trap vervaagden deze treden, waardoor hij naar beneden viel. Een geestelijke verklaarde hem dat de droom symbool stond voor het niet kunnen heroveren van Moriane én voor de dood van zijn broer Perchevael. Daarom besloot Acglavael om samen met zijn broer te vluchten en onderdak te zoeken bij hun oom, ver weg van Moriane en Arthurs rijk. Moriaen moet afdruipen en gaat terug naar het kruispunt waar hij Lanceloet en Walewein opnieuw tegenkomt. Iedereen trekt nu ten strijde om de koning van Yrlant uit Arthurs rijk te verjagen. Ze slagen erin om de bezetters te overmeesteren en Arthur te bevrijden. Moriaen neemt hierin het voortouw. Arthur prijst hem achteraf voor zijn heldhaftigheid. Samen met Walewein en Lanceloet keert Moriaen terug naar zijn vader. Acglavael erkent Moriaen uiteindelijk als zijn zoon. Ze keren samen terug naar Moriaens geboorteland en verdrijven de bezetters, zodat Moriane wordt hersteld. Wat volgt is een bruiloftsfeest van veertien dagen tussen Acglavael en Moriaens moeder. Eindelijk heeft Moriaen zijn doel bereikt. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Moriaen)

Arpin Lusène is een fictief Frans personage die in sommige Donald Duck verhalen een rol speelt. Zijn naam is een variant op Arsène Lupin, de Franse Sherlock Holmes uit de vroeg-twintigste-eeuwse verhalen van Maurice Leblanc. Zijn alter-ego heet de Zwarte Ridder, en die naam gebruikt hij om zijn criminele praktijken mee uit te voeren. Als de Zwarte Ridder is hij bekend om zijn vingervlugheid. Arpin Lusène heeft tot nu toe in drie verhalen (het laatste is een sequel) een rol gespeeld om Dagobert te bestelen. In het laatste verhaal heeft hij de trofeeën van Dagobert op het oog. Zijn misdaden pleegt de Zwarte Ridder met een zwart harnas waarop een oplosmiddel is aangebracht, waarmee hij alles kan laten oplossen, behalve diamant. Dit oplosmiddel heeft hij samen met een harnas gestolen uit het geldpakhuis van Dagobert Duck. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Arpin_Lus%C3%A8ne)

Arsène Lupin, de gentleman-dief, is een personage uit de verhalen van de Franse schrijver Maurice Leblanc. Lupin werd voor het eerst geïntroduceerd in een feuilleton in het tijdschrift Je sais tout op 15 juli 1905. Omdat hij stal van de rijken en een deel van de buit schonk aan de armen wordt Lupin ook wel de Robin Hood van de Belle époque genoemd.... Arsène Raoul Lupin is een geboren gentleman. Hij werd in 1874 geboren als zoon van Henriette d'Andrésy en Théophraste Lupin. Hij genoot opleidingen in rechtsgeleerdheid en geneeskunde. Naast Latijn en Grieks en spreekt hij vloeiend Engels en verschillende andere moderne talen. Lupin is een meester in de kunst van het vermommen en beheerst verschillende vechtsporten zoals schermen, savate en jiujitsu. Het is moeilijk voor hem om bescheiden te zijn en het kat-en-muisspel met gezagsdragers lijkt voor hem belangrijker te zijn dan persoonlijke rijkdom. Lupins afkeer om te doden en zijn respect voor vrouwen maakten hem sympathiek voor het grote publiek. Hij geeft sommige vrouwen gestolen sieraden terug voor niet meer dan een glimlach. Als gentleman-dief past hij in dezelfde categorie als het in 1890 gecreëerde personage A.J. Raffles uit de reeks Lord Lister. Voor Sherlock Holmes, in de verhalen om auteursrechtelijke redenen "Herlock Sholmes" genoemd, heeft Lupin een zekere mate van bewondering omdat Sholmes hem meer dan eens in het nauw weet te brengen.... Het personage Arsène Lupin is gebaseerd op de Franse anarchist Marius Jacob, wiens rechtszaak in 1905 de krantenkoppen haalde. Het personage heette oorspronkelijk Arsène Lopin, totdat een lokale politicus met dezelfde achternaam hiertegen protesteerde, wat resulteerde in de naamswijziging naar Lupin.[1] (https://nl.wikipedia.org/wiki/Ars%C3%A8ne_Lupin_(personage))

De Zwarte Ridder is een bier gebrouwen door Brouwerij Redbad uit Leeuwarden. Deze heeft een alcohol percentage van 5.0%. De bierstijl komt van oorsprong uit .Niet te koop Dit bier is niet (meer) los verkrijgbaar bij Beer in a Box.  (https://www.beerinabox.nl/speciaalbier/brouwerij-redbad-zwarte-ridder)

Dit is niet het bier wat ik bedoel.

Brouwerij Redbad is een bierbrouwerij uit Leeuwarden (Nederland) die is opgericht in 2015. Deze brouwerij heeft 3 bieren in het assortiment.... RedBad brouwt de bieren zelf met een 50L braumeister en een aantal SS Brewtech vergistingsvaten van 65L. ... Redbad is één van de meest besproken Friesche Koningen. Eind 7e eeuw tot halverwege de 8e eeuw bestond Nederland uit een groot Stammen gebied. Redbad was een Friesche held, een krijgsheer die door alle stammen was uitgeroepen als Koning van Magna Frisia. Een gebied van Noord Duitsland tot aan Noord Frankrijk. Jarenlange oorlogen hebben Redbad gemaakt tot een eigenwijze Koning die zijn volk niet wilde overleveren aan de Franken, die met enige dwang hun geloof oplegden aan allen in het Koninkrijk van Redbad. (https://www.biernet.nl/bier/brouwerijen/nederland/friesland/leeuwarden/redbad-brouwerij)

Redbad Dunkel Weizen is een Dunkel weizen met 5,8% alcohol. Redbad Dunkel Weizen wordt gebrouwen door Brouwerij Redbad in Leeuwarden.... De Redbad Dunkel Weizen is gebrouwen door brouwerij Redbad uit Leeuwarden. Het bier heet De Zwarte Ridder en is een vol en verfijnde Dunkel Weizen.  (https://www.biernet.nl/bier/merken/redbad-dunkel-weizen)

Nee, dit bedoel ik ook niet.

Maastrichts Oud of Mestreechs Aajt was de bierstijl van Maastricht. Eind jaren ’50 zorgde de sterke opkomst van pils voor het einde van deze biersoort. In 1984 werd het nieuw leven ingeblazen. Van de bierstijl had ik wel vaker gehoord, maar ik had het nog nooit gedronken. Tot ik deze week kennis maakte met de Zwarte Ruiter. Gulpener brouwt al sinds 1825 prachtige bieren. Enkele voorbeelden van hedendaagse bier van Gulpener zijn Chateau Neubourg, Gerardus Blond en Dubbel en één van mijn persoonlijke favorieten, de Gulpener Ut-Hop. Naast dit vaste assortiment brengt de Limburgse brouwer bij tijd en wijle een speciale editie uit. De eerste in de serie was Bier van Verse Hop, gebrouwen met dagverse hop van Gulpeners eigen hopboer uit Reijmerstok. Plato 18.25 was nummer twee, een uiterst smaakvol bier dat verwijst naar het oprichtingsjaar van de familiebrouwerij. Deze week opende ik de speciale editie nummer 3: Zwarte Ruiter.... warte Ruiter is in meedere opzichten een speciaal bier. Het is een blend van twee verschillende bieren. Het eerste bier is  een bier van spontane gisting. Deze wijze van vergisten was vroeger heel normaal, maar tegenwoordig echt een uitzondering. Na de gisting in eikenhouten vaten wordt het bier een jaar lang gelagerd op houten vaten. Als het voldoende gerijpt is wordt het zure bier gefilterd en versneden – gemengd – met een zoeter bier. Hierdoor ontstaat een licht zure – rinzige – smaak met een opmerkelijk frisse afdronk. Dit Maastrichts Oud komt dicht bij het oerbier dat in de Middeleeuwen veel werd gedronken.... Het grote moment is daar; tijd voor een eerste slok. Zuur en zoet spelen een spelletje op mijn tong. Het zuur is verfrissend en het zoet geeft een zachtheid. Bijzonder hoe deze tegengestelde smaken zo met elkaar aan de rol kunnen gaan. Ook in de smaak proef je weer fruit zoals appel, kersen en pruimen. Ik kan zure bieren waarderen. Niet dat ik een uitgesproken fan ben van bijvoorbeeld geuzes, maar op zijn tijd kan ik er wel echt voor gaan zitten. De Zwarte Ruiter heeft me te pakken met zijn zoet en zuur. (https://www.bierista.nl/biernieuws/actueel/zwarte-ruiter-speelt-een-spelletje-met-zuur-en-zoet/)

Nee, ook deze bedoel ik niet.

ZWARTE RUITER WEIZEN Licht moutig en verfrissend alcoholarm bier Deze 0,3% Weizen is er een met smaak! Fruitig en verfrissend met een ronde, zachte afdronk. Rechtstreeks van de oudste brouwfamilie van Nederland. Lekker met lichte vissoorten, kip, bananenbrood, varkensvlees of jong belegen Goudse kaas. *Inclusief 0,10 cent statiegeld Ingrediënten: water, gerstemout en hop GISTING LAAG ALCOHOLPERCENTAGE 0,3% TEMPERATUUR 5-7 GRADEN (https://webshop.gulpener.nl/product/zwarte-ruiter-weizen/)

Gulpener Zwarte Ruiter Weizen is een licht, moutig en verfrissend alcoholarme Weizen. Deze 0,3% Weizen is er een met smaak! Fruitig en verfrissend met een ronde, zachte afdronk. (https://www.vlaamschereus.nl/bier/zwarte-ruiter-weizen/)

Gulpener Zwarte Ruiter Weizen Gulpener Bierbrouwerij (51) Gulpener Zwarte Ruiter Weizen is een licht, moutig en verfrissend alcoholarme Weizen. Deze 0,3% Weizen is er een met smaak! Fruitig en verfrissend met een ronde, zachte afdronk. (https://www.bierista.nl/gulpener-zwarte-ruiter-weizen)

Ja deze bedoel ik! Ik moest bij de ridder op het etiket denken aan De Ridder van Wieckse Witte.

Wieckse Witte is een Wit met 5,0% alcohol. Wieckse Witte wordt gebrouwen door Heineken in Zoeterwoude.... Wieckse Witte heeft een licht frisse en zoete smaak. (https://www.biernet.nl/bier/merken/wieckse-witte)

Dit van oorsprong Limburgs, of beter gezegd Maastrichts biertje van bovengisting wordt nu geproduceerd door Heineken. Meer weten over de geschiedenis van de Wieckse Witte? Benieuwd waar de naam 'Wieckse Witte' vandaan komt? Of de verschillende soorten bieren? Lees dan verder op deze webpagina. En kom alles te weten van het bier dat in het zuiden van het land gebrouwen wordt. Kies jij voor Wieckse Witte of ga jij voor een andere biertje?... In 1857 werd de Maastrichtse brouwerij De Ridder opgericht in het oostelijk stadcentrum. De brouwerij was gevestigd in de wijk 'Wijck'. Hier komt ook de naam vandaan. Als je wijck op z'n limburgs uitspreekt, krijg je het woord 'Wieck'. De mooie wijk waar cafés, terrassen en winkels niet ontbreken, is waar de naam aan te danken is. Het eerste Wieckse Witte biertje werd door Wim van Wijk tegen het zonlicht gehouden. Dit is dan ook de persoon waar het mee begon, de maker van het huidige Wieckse Witte biertje. Tot 1982 was de Maastrichtse brouwerij een familiebedrijf. In dat jaartal kwam daar verandering in. Heineken kwam in het spel, en nam de brouwerij over. Dit had niet veel negatieve gevolgen voor de consument. Het Wieckse Witte biertje bleef hetzelfde. Alleen werd de kracht van Heineken gebruikt om dit biertje bekend te maken in het hele land. De vraag werd al snel groter dan het aanbod. De productie werd deels verplaatst naar de trappistenbrouwerij in Tilburg. Dit gebeurde om de vraag te kunnen voldoen. Ze waren hierna nogsteeds niet van het probleem af, de vraag bleef maar stijgen. Daarom heeft Heineken in 2002 de productie verplaatst naar hun eigen brouwerijen. De Maastrichtse brouwerij komt leeg te staan. Alhoewel het bier niet meer wordt geproduceerd in Maastricht, het draagt nog altijd het Maastrichtse stadwapen op zich. De kenmerkende engel-en-ster symbool is nog op iedere fles Wieckse Witte te zien. (http://www.bieratlas.nl/bier/wieckse-witte.html)

Ridder vindt zijn oorsprong in Retersbeek (samentrekking van ridder en beek) tussen Heerlen en Klimmen. In een pand uit 1825 aan het begin van het dorp werd het eerste Ridderbier gebrouwen. Later, nadat het biermerk rond 1857 aan de brouwersfamilie Van Aubel werd verkocht, kwam er een boerderij in het pand. De waterput is nog altijd in het pand te vinden. Sinds 1857 staat er een nieuwe Stadsbrouwerij tussen Oeverwal en Rechtstraat in Wijck-Maastricht, genaamd De Ridder. Maastricht telde toen nog meer dan veertig brouwerijen. Voor de aanvang van de Eerste Wereldoorlog waren er nog 24. Dit aantal slonk tot nog negen in 1940, waaronder twee kloosterbrouwerijen. Die kloosterbrouwerijen en de brouwers Eberhard, Th. Grein en Eugène Marres stoppen na tweede Wereldoorlog. Over bleven de Sint Servatius Brouwerij (een Heinekendochter, voorheen De Zwarte Ruiter) aan de Annalaan, Brouwerij Marres-Ceulen in de Capucijnenstraat, hoek Grote Gracht, Brouwerij 'De Keizer' N.A. Bosch in de Wijcker Grachtstraat en De Ridder aan de Oeverwal. Als ook nog Bosch sluit In 1971 is alleen De Ridder nog over van de brouwstad van Nederland. Tot 1982 als familiebedrijf, sedertdien onder de Heineken-paraplu. (https://www.biernet.nl/bier/brouwerijen/nederland/limburg/maastricht/ridder-de)

..in 1988 ziet de Wieckse Witte het levenslicht. Het Maastrichtse witbier is voor de hele Heinekenfamilie bedoeld, niet enkel voor de aan Ridder gebonden cafés. Een geslaagd kindje van oud-brouwmeester Wim van Wijk. Het feit dat het bier zeer evenwichtig is en het feit dat Heineken over een uitstekend distributienet beschikt, zorgen ervoor dat Wieckse Witte tweede wordt op de witbiermarkt, na Hoegaarden. In 1995 bestaat reeds de helft van de productie bij De Ridder uit Wieckse Witte. Omdat de brouwerij om logistieke redenen niet boven de 100.000 hl kan groeien, wordt het voor de export bestemde deel van de Wieckse Witte eerst gebrou­wen door de paters trappisten in Tilburg en inmiddels door de Heinekendochter Fischer in Schiltigheim (F). Als defensieve maatregel tegen de opkomst van de Palm in Nederland introduceert De Ridder in november 1994 de Vos, amber­kleurig bier van hoge gisting, met een klein aandeel suiker. Later komt daar sacharine bij. Het einde De nieuwe Heineken-filosofie leidde er toe dat De Ridder met ingang van 1 maart 2002 stopte met het brouwen van pils, oud bruin en bok. Heineken verzekerde door te gaan met Maltezer, Vos en Wieckse Witte. Het grootste deel van de vrijkomende capaciteit zou hierdoor kunnen worden ingenomen door het populaire witbier. Daarnaast zou De Ridder nieuwe bieren kunnen ontwikkelen en testen. Maar op 31 oktober 2002 gaf het concern te kennen De Ridder eind december 2002 te sluiten. Al was de aangekondigde sluiting van De Ridder voor velen een volkomen verrassing, het bericht kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Zo stopte De Ridder in het voorjaar van 2002 met de productie van pils en werd er in de herfst geen bokbier gebrouwen. Voor de goede verstaander waren dat al tekenen aan de wand. Eigenaar Heineken kwam tot de beslissing na een uitgebreid onderzoek naar de kosten, uitbreidingsmogelijkheden en efficiency van De Ridder. De uitkomst bleek negatief en er restte blijkbaar geen andere optie dan de poorten te sluiten. De productie van De Ridder, lees Wiekckse Witte, wordt naar de Heineken Brouwerij in Den Bosch verplaatst. Voor het personeel probeerde Heineken ander werk te vinden. Brouwerij de Maastrichter Maltezer Op de plek waar Brouwerij de Ridder jarenlang was gevestigd is in juni 2018 een nieuwe brouwerij verrezen. Stadsbrouwerij de Maastrichter Maltezer biedt een totaal concept inclusief rondleidingen, een brasserie, een proeflokaal en een bierwinkel.  (https://www.biernet.nl/bier/brouwerijen/nederland/limburg/maastricht/ridder-de)

Stadsbrouwerij de Maastrichter Maltezer is een bierbrouwerij uit Maastricht (Nederland) die is opgericht in 2018. Deze brouwerij heeft 1 bier in het assortiment.... Stadsbrouwerij de Maastrichter Maltezer, voormalig Stadsbrouwerij de Ridder, kent een rijke geschiedenis. Zo wordt hier de al bekende Ridder Maltezer bier gebrouwen. Nadat Heineken, de brouwerij in 1982 overnam en de deuren weer sloot in 2002, is er sinds juni 2018 weer nieuw leven geblazen in de brouwerij. (https://www.biernet.nl/bier/brouwerijen/nederland/limburg/maastricht/de-maastrichter-maltezer)

De brouwerij bevindt zich onder het dak van de voormalige Ridderbrouwerij, waar in 1857 voor het eerst bier gebrouwen werd. Na het succes van "Wieckse Witte" sloot de brouwerij in 2001. Sinds 2018 is er weer leven in de brouwerij en wordt er ambachtelijk bier gebrouwen. De Maltezer, een traditioneel Maastrichts bier, wordt weer gebrouwen naar het oude recept uit 1954. Daarnaast worden er verschillende nieuwe bieren gebrouwen met de mooiste combinaties tussen geur, kleur, smaak én kwaliteit! Drink en doe goed! Een deel van de opbrengst doneren wij aan de Maltezer Orde. Deze charitatieve organisatie is actief in 120 landen met ruim 80.000 vrijwilligers. Ze bestrijden armoede en helpen mensen in nood. (https://hollandcraftbeer.nl/brouwerijen/stadsbrouwerij-de-maastrichter-maltezer)

In het hart van Maastricht, aan de voet van de Sint Servaasbrug – Nederlands oudste brug en verbinder van het Centrum met stadsdeel Wyck – ligt Stadsbrouwerij Maastricht. Een plek waar verleden, heden en toekomst samenkomen als een heerlijk aroma. Waar men kan genieten op een prachtig terras met uitzicht over de Maas onder het genot van de heerlijkste bieren. Maar ook dé plek voor rondleidingen en een inkijkje in het rijke bierleven van Maastricht. Een locatie om te vergaderen, om te ervaren, om te genieten. Met ‘Mestreechse’ klasse, gezelligheid en engagement. Een bezoek aan Maastricht is niet compleet zonder een bezoek aan Stadsbrouwerij Maastricht. (https://stadsbrouwerijmaastricht.com/)

Verdrietig om de leegte die het achterlaat, maar met grote dankbaarheid voor wat we samen hebben beleefd, nemen we toch nog vrij plotseling afscheid van… Wieckse Witte. Brouwer Heineken gaat dit bier, zoals ze het zelf noemen, ‘saneren’. Per september 2021 verdwijnt dit witbier van de markt. Het is 31 jaar oud geworden, de uitvaart zal in stilte plaatsvinden. Kortom, tijd voor een kleine terugblik op het leven van een bier dat symbool kan staan voor een specifiek tijdperk in de Nederlandse biergeschiedenis. Speciaalbier brouwen? ‘Het loont niet, ‘ zei Alger Oostra, algemeen directeur van Heineken Nederland in 1985. ‘Mensen drinken één, twee glazen, maar gaan dan weer over op gewone pils.’[1] Het waren de jaren dat meer dan 99% van al het in Nederland gedronken bier pils was. Goudgeel, kristalhelder en het liefst met niet al te veel smaak. In 1980 telde Nederland nog maar 15 brouwerijen die op 20 locaties bier brouwden, en bovenop deze apenrots zat Heineken met een megalomaan marktaandeel van 57%. En toch kreeg Heineken gedurende de jaren tachtig reden om zich zorgen te maken. Het marktaandeel begon af te kalven naar 52%, zodat ze in 1989 het Limburgse Brand moesten overnemen om op peil te blijven. Tegelijkertijd kwamen er allemaal rare biertjes met gekke smaakjes uit het buitenland, die Nederlanders nog lekker bleken te vinden ook: amber bier zoals De Koninck en Palm, trappistenbier, alcoholbommetjes zoals Duvel, en witbier. Bovengistend bier, stel je voor. Heinekens reactie tegen al dat ‘speciaalbier’, zoals het genoemd werd, kreeg aanvankelijk de vorm van Amstel 1870, een ‘extra pittig pils zonder extra alcohol’.[2] Hiermee dachten ze de Nederlandse drinkers wel van al die idiote Belgische biertjes af te krijgen. Maar het hielp niet. Heineken kwam in 1988 met het alcoholvrije biertje Buckler en een jaar later met het ‘extra droge’ Dry 100. Het eerste was nog wel succesvol, totdat cabaretier Youp van Hek het eind 1989 in zijn oudejaarsshow de grond in boorde. Het tweede verdween als een natte scheet in de wind. Kortom, uiteindelijk ging ’s lands grootste brouwer overstag. Er moest een witbier komen. Het grote voorbeeld was Hoegaarden, op dat moment eigendom van het Belgische Interbrew (nu AB InBev). Oorspronkelijk ontwikkeld door eenpitter Pierre Celis (lees hier meer over de ontstaansgeschiedenis van het witbier van Hoegaarden), had Interbrew zich vanaf 1985 in fases over het merk ontfermd. De witbiermarkt in Nederland was omstreeks 1990 met 50.000 hectoliter per jaar niet groot, nog geen half procent van de bierconsumptie. Maar het was groot genoeg om interessant te zijn voor Heineken, zeker omdat deze biersoort duidelijk in de lift zat.[3] Men besloot het nieuwe Heineken-witbier te laten brouwen bij De Ridder, een brouwerij in Maastricht die in 1982 was overgenomen. Hier, pal aan de Maas in het stadsdeel Wyck (spreek uit: ‘Wiek’), ontwikkelde brouwmeester Wim van Wijk het nog naamloze witbier. Dit had nog wel wat voeten in de aarde, omdat bij De Ridder al jaren enkel ondergistend werd gebrouwen. Maar het lukte.[4] Op 19 december 1990 sloeg burgemeester Houben van Maastricht het eerste vat Wieckse Witte aan. Het nieuwe bier was door de afdeling marketing vernoemd naar het al genoemde stadsdeel Wyck, maar om uitspraakverwarring te voorkomen gespeld met ‘ie’. Op het etiket prijkte fier het stadswapen van Maastricht. Dat het volgens een ‘eigen, zorgvuldig bewaard receptuur’ uit de van 1857 daterende brouwerij gemaakt werd, kunnen we met een korrel zout nemen: in de 19e eeuw stond Maastricht bekend om zijn zure, bruine bieren en er werd nog wel eens wat speltbier naar Luiks model gebrouwen, maar eigenlijk nooit witbier.[5] Hoe dan ook, in eerste instantie maakte men Wieckse Witte alleen verkrijgbaar in de horeca in Maastricht, na een paar maanden in de horeca in zeven studentensteden, om pas na nog een paar maanden op fles in de consumentenverkoop te brengen. Een slim en vaker beproefd concept om een bier eerst exclusief te houden en het met niet al te veel bombarie uit te rollen. Het werkte: Wieckse verkocht ‘als een trein.’ Dit betekende ook goed nieuws voor brouwerij De Ridder, waar op dat moment zo’n dertig mensen werkten. In mei 1991 werden er twee extra gisttanks geplaatst om de productiecapaciteit flink te vergroten.[6] De al genoemde wandelende bierlegende Pierre Celis, vader van het biermerk Hoegaarden, kwam ook even kijken en complimenteerde brouwer Wim van Wijk met ‘een uitstekend product.’[7] In juni 1991 werd er zelfs een proef gedaan om Wieckse in Frankrijk te slijten, onder meer in de zuidelijke studentenstad Toulouse. Als merknaam werd daar gekozen voor ‘Yseult’ (de Franse versie van de Middeleeuws aandoende naam ‘Isolde’). Na een tweede poging later dat jaar werd het experiment weer gestaakt.[8] Sowieso vloog in die jaren de vraag naar speciaalbier de pan uit, terwijl de verkoop van pils stagneerde. In 1990 werd er in Nederland 287.000 hectoliter aan ‘bijzondere biertjes’ geschonken, in 1992 was dat al 548.000 hectoliter. In 1994 later lag het marktaandeel van speciaalbier op maarliefst 8%. In dat jaar bedroeg de totale witbierverkoop in Nederland op 130.000 hectoliter. Intussen kon De Ridder de vraag naar Wieckse niet meer aan en moest men nota bene het trappistenklooster van Koningshoeven inschakelen om extra capaciteit te leveren.[9] Dat smaakte naar meer, niet in het minst voor Heineken dat in een paar jaar tijd het ene na het andere nieuwe speciaalbier de markt opslingerde. In oktober 1992 werd het aloude Heineken Bokbier vervangen door Tarwebok, in november 1993 volgde het eindejaarsbier 1994. In januari van het jaar daarop kwam men met Kylian, min of meer op Ierse leest geschoeid maar gebrouwen in Mons-en-Baroeul in Noord-Frankrijk. In juli 1994 volgde het alcoholarme (2%) Lingen’s Blond en in november 1994 mocht de Maastrichtse orkestleider André Rieu bij brouwerij De Ridder het amberkleurige bier Vos ten doop houden. Daarnaast was Heineken importeur van onder meer de Belgische bieren Duvel en De Koninck.[10] Het gebeurde allemaal volgens het beproefde concept van eerst een berg marktonderzoek, dan de brainstormsessies met een wit flipovervel, gelikte etiketten ontwikkelen en dan een reclamebombardement op tv en in de kranten. Immers, Heineken is een marketingmachine waar toevallig ook nog bier wordt gebrouwen. Maar sloot de Nederlandse bierdrinker al die door de marketingmensen van Heineken verzonnen biermerken ook echt in zijn hart? Nauwelijks. Het is misschien een teken aan de wand dat van al die nieuwe biermerken Wieckse Witte het nog het langst heeft uitgezongen: een rechttoe-rechtaan bierstijl, ontwikkeld in een echte kleinschalige brouwerij en naar buiten toe overduidelijk gelinkt aan die plaats. Witbier uit Maastricht, zo simpel was het. Wie of wat was daarentegen die Lingen van Lingen’s Blond? Wat voor bier moest Kylian voorstellen, waar werd het geacht vandaan te komen en waarom moesten we het drinken? Waarom moest er zo nodig tarwe in bokbier en wie zat er precies op Vos te wachten? Achteraf roken al deze merken te sterk naar nep, naar bedacht, naar bier zonder verleden en zonder toekomst. Kylian sneuvelde al in 1999, in 2002 verdween het eindejaarsbier, Vos rond 2004, Lingen’s Blond zong het nog even uit en de Tarwebok ging pas vorig jaar uit roulatie. Het succes van Wieckse Witte kon brouwerij De Ridder echter niet redden. Onder andere het gebrek aan uitbreidingsmogelijkheden zo midden in de stad deed het bedrijf de das om. Eind december 2002 werden de poorten gesloten, de productie van Wieckse Witte werd in fasen overgeheveld naar de Heineken-vestiging in Den Bosch.[11] Toen de sluiting eenmaal een feit was, voerde men een verfrissingskuur door. Er kwamen in 2003 nieuwe etiketten en ook twee nieuwe varianten: Wieckse Lichte, een light-versie van maar 3,2% alcohol, en Wieckse Brut, een sprankelende ‘optelsom van witbier en champagnegist’. Op dat laatste was wel wat af te dingen: Wieckse Brut bevatte geen korrel tarwe en had dus feitelijk niets met witbier te maken.[12] Beide bieren werden geen succes. Beter ging het met de Wieckse Rosé die in april 2006 op het publiek werd losgelaten. Deze roze, fruitige variant van 4,5% was in feite afgekeken van de succesvolle Wittekerke Rosé van de West-Vlaamse brouwerij De Brabandere. Heineken liet het in België brouwen bij De Smedt, ook wel bekend als Affligem, dat kort daarvoor was overgenomen.[13] En zo bleef men vrolijk de trends volgen: zowel de Wieckse Witte als de Rosé kregen in 2011 een 0.0%-variant, in 2015 fietste men de Radler-rage achterna met een Wieckse Radler, waarvan het jaar erop ook de varianten Ice Tea Green en Rood Fruit het licht zagen. Kenmerkend: het lijkt er de laatste jaren steeds meer op dat grote brouwers als Heineken vooral de frisdrank- en limonademarkt willen bestormen in plaats van gewoon de mensen blij te maken met goed bier. De huidige Heineken 0.0 (waarom eigen ‘punt nul’ en geen ‘komma nul’?) past precies in dat beeld. Al met al werd het langzaam stil rond Wieckse Witte. De populariteit van witbier daalt al jaren, ten faveure van nieuwe sterren aan het firmament zoals IPA en saison. De rek is eruit en dan kwam het corona-gebeuren er ook nog eens overheen. Dit jaar gaat de stekker eruit voor Wieckse Witte, na 31 jaar trouwe dienst. Als vervanger wordt Affligem Wit naar voren geschoven. Het abdijbieren-gamma van Affligem is internationaal bekender (en makkelijker uit te spreken). De biergeschiedenis voltrekt zich voor je ogen: na deze zomer is Wieckse Witte een verloren bier. (https://verlorenbieren.nl/ter-nagedachtenis-aan-wieckse-witte/)

Potverdomme, dat stemt toch wel even droevig. Niet alleen gaat er een voor mij bekend biermerk de vergetelheid in, tevens lees ik mijn eigen kortzichtigheid dat Heineken blijkbaar wel degelijk speciaalbier heeft gebrouwen.Weliswaar klonen en geen eigen verhaal, maar toch. En Kylian was volgens mij zo'n vrouwen/jongerenbier zoals nu ook Kornuit, al is dat natuurlijk mijn beleving.

Als ik de etiketten nazoek, zoals https://bieretiketten.nl/?p=details&t=etiket&e=28392 zie ik dat de ridder eigenlijk wel flink afwijkt van de ridder oip het etiket van mijn bier. Maar als ik kijk op https://bieretiketten.nl/?p=overzicht&t=etiket#brouwerij=Brouwerij+De+Ridder dan tja, de ridder gaat de andere kant op en steigert niet zo stijl, maar het heeft wel dezelfde elementen. Dus ik reken het wel goed, maar ben wel mistroostig vanwege het verdwijnen van Wieckse Witte. Wat staat die site https://verlorenbieren.nl toch vol goede verhalen.

 

Is Heineken 010 of 020?

Heineken NV is een Nederlandse multinational in de bier- en drankensector en is actief in ruim 190 landen (er zijn 195 landen op aarde). Heineken NV bezit 300 biermerken, met een totaal biervolume van meer dan 218 miljoen hectoliter (2017) behoort Heineken tot de grootste brouwerijen van de wereld, na het Belgische Anheuser-Busch InBev. Daarnaast is Heineken de grootste ciderproducent ter wereld. De productie vindt plaats in meer dan 140 brouwerijen in 71 landen. Daarnaast opereert Heineken via exportactiviteiten en licentiepartners. Ruim de helft van de afzet vindt plaats in Europa. Heineken had rond 2017 ongeveer 80.000 werknemers in dienst.[1] (https://nl.wikipedia.org/wiki/Heineken_(brouwerij))

De vraag die ik had was of Heineken 010 of 020 zou zijn. 

Lief en leed deelden ze in de achttiende en negentiende eeuw. Lief en leed delen ze nu opnieuw. Heineken en Rotterdam. Regiodirecteur Nick Driessen (30) van vaderlands bekendste brouwerij: “Waar we kunnen helpen, helpen we. We zitten in hetzelfde schuitje. Als de horeca niet verkoopt, verkopen wij ook niet.” Heineken en Rotterdam zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ze delen de grootste kroeg van Nederland, De Vrienden van Amstel Live in Ahoy, ze delen dezelfde spirit, ze delen een verleden. Die geschiedenis voert in elk geval terug naar 1873, naar de bouw van de Crooswijkse bierkathedraal. Deze brouwerij gold destijds als innovatief en hoogwaardig. In de jaren 20 werd architect Willem Kromhout gevraagd een kantoorgebouw, graansilo en ziederij te ontwerpen op het brouwerijterrein van Heineken. Van het gehele complex is anno 2020 alleen nog het kantoorgebouw, het Heineken Gebouw in de volksmond, over. Het monumentale Heineken Gebouw is sinds 1996 in handen van Stadsherstel Historisch Rotterdam.  Heineken is terug in de binnenstad, op de plek waar ooit de band met de Maasstad is begonnen. Het team Zuid-Holland zetelt sinds begin dit jaar in het Heineken Gebouw. “Onze ziel ligt in dit pand. Het is híer ooit ontstaan. In Rotterdam is Heineken’s Bierbrouwerij Maatschappij opgericht. De Crooswijkse bierkathedraal is internationaal van grote betekenis geweest. Dit pand ademt historie,” vindt Nick Driessen, als regiodirecteur verantwoordelijk voor Zuid-Holland. “Omdat het een rijksmonument is, mag er niet aan gesleuteld of vertimmerd worden. Dubbelglas hebben we daarom niet in ons kantoor. Ach, dit is zo’n inspirerende plek, zoveel inspirerender dan een kantoor op een industrieterrein. Brouwerij Noordt, waarmee Heineken in 2020 een intensieve samenwerking is aangegaan, ligt om de hoek. We zijn weer onderdeel van de stad. Mensen vertellen ons de leukste verhalen. Over hun (groot-)ouders die ooit op deze plek hebben gewerkt.” Nick Driessen kan bogen op een aardige loopbaan binnen het concern. Hij was voor Heineken onder meer actief in Mexico. In maart – vlak voor de lockdown –  ging hij een nieuw avontuur aan als regiodirecteur Zuid-Holland met Rotterdam als standplaats. Met als doel ‘deze stad nog groener te maken dan dat ‘ie al is’. Met cijfers wil hij niet strooien want niet chique richting de concurrentie. Maar Heineken is in de Rotterdamse horeca marktleider, Amstel en Brand meegerekend. “Als je in Rotterdam een pilsje bestelt, krijg je in de meeste gevallen Heineken.” (https://smaakmag.nl/nick-driessen-deze-crisis-legt-de-sociaal-maatschappelijke-rol-van-de-horeca-bloot/)

Heineken Rotterdam was een bierbrouwerij uit Rotterdam (Nederland). ... Heineken brouwde zijn bier ook jaren lang in Rotterdam. Het Heineken bier werd in de havenstad gebrouwen totdat de brouwerij in 1974 werd gesloten. In 1873 werd begonnen met de bouw van de Heineken Brouwerij in Rotterdam op de hoek van de Crooswijkse singel en de linker Rottekade. In de jaren daarna werd het brouwerij complex flink uitgebreid. Toen er in de jaren 70 van de twintigse eeuw geen ruimte meer was voor uitbreiding, werd de brouwerij in 1974 uiteindelijk gesloten. Ter vervanging van de activiteiten in Rotterdam werd de Heineken brouwerij in Zoeterwoude geopend die tot op de dag van vandaag verantwoordelijk is voor de productie van het meeste Heineken bier in Nederland. In 2019 ontwikkelde Stadsherstel met Heineken Nederland en Mars Interieurarchitecten het plan voor ‘Heineken’s Beerlab’. De naam is een verwijzing naar het vroegere Heineken laboratorium dat hier zat. Het plan bestaat uit een Heineken Rotterdam Museum, een vergadercentrum en een grand café. De toegang tot het grand café komt aan de kopse kant van de gevel: precies op de plek waar Willem Kromhout in 1930 het café en de ontvangstruimte had ontworpen. In 2021 wordt de eerste fase van het plan (het vergadercentrum) geopend. (https://www.biernet.nl/bier/brouwerijen/nederland/zuid-holland/rotterdam/heineken-rotterdam)

De Heineken Brouwerij die van 1873 tot 1974 in Rotterdam was gevestigd is grotendeels gesloopt. Maar het kantoorgebouw van Heineken aan de Crooswijksesingel uit 1932 bestaat nog steeds. Het ontwerp van architect Willem Kromhout Czn. is sinds 1996 een rijksmonument. Stadsherstel Historisch Rotterdam kocht in 1998 het kantoorgebouw van Heineken. Samen met Heineken Nederland gaan ze vanaf 2021 in het gebouw ‘Heineken’s Beerlab’ openen. (https://nieuws.top010.nl/heineken-brouwerij-rotterdam.htm)

In Amsterdam staat de Heineken Experience:

The Heineken Experience is a brand experience within Heineken's oldest brewery, in the heart of Amsterdam. In 1988 the former brewery closed down, because we got too big for our boots. Today, the historical building serves as a venue where you can learn all about Heineken heritage, the brewing process, our sometimes crazy innovations ... (https://www.heinekenexperience.com/en/)

Maar in Rotterdam zit ook Heineken:

Heinekengebouw Crooswijksesingel 50, Oud-Crooswijk / Oude Noorden In 1863 kocht G.A. Heineken de grootste brouwerij van Amsterdam genaamd ‘De Hooiberg’ uit 1592. De zaken gingen voorspoedig en in 1873 werd besloten een tweede vestiging te bouwen in Rotterdam. De gezamenlijke belangen van de twee vestigingen werden, met medewerking van de Rotterdamse Handelsvereniging van Lodewijk Pincoffs (waarbij een obligatielening werd uitgeschreven), op 11 januari 1873 ondergebracht in Heinekens Bierbrouwerij Maatschappij NV. In Rotterdam werd gekozen voor de hoek Crooswijksesingel /Linker Rottekade vanwege de goede aan- en afvoermogelijkheden via de Rotte, maar ook vanwege het flinke aantal waterbronnen dat zich hier bevond. In eerste instantie werd de brouwerij met fabriek gebouwd. In 1882 wordt het eerste kantoorgebouw voor Heineken gebouwd met uitbreidingen in 1895 en 1906. Mede door de snelle bevolkingsgroei van Rotterdam groeit ook de fabriek steeds hard mee. Vanaf 1922 wordt architect Kromhout ingeschakeld door Heineken voor de verdere uitbreiding en modernisering van de brouwerij en bovendien te zorgen voor meer samenhang en monumentaliteit. Aan de hand van Kromhout ontstonden langs de Rotte een kolentransporteur, een graansilo en een ziederijgebouw onderling verbonden met een loopbrug. In 1932 kwam daar nog het door Kromhout ontworpen kantoorgebouw aan de Crooswijksesingel bij, dat aansloot op de eerdere kantoorgebouwen uit 1882, 1895 en 1906, ontworpen door andere architecten. Zo ontstond er een prachtig ensemble van beeldbepalende gebouwen op de hoek van de Rotte en de Crooswijksesingel die de diverse losse fabrieksgebouwen van de brouwerij op het achterterrein uit het zicht onttrokken. Het bier werd vanuit Rotterdam naar alle windstreken geëxporteerd en hiermee werd de basis gelegd voor de reputatie van Heineken als wereldmerk. In 1968 werd de brouwerij naar een modern fabriekscomplex in Zoeterwoude verplaatst. In de jaren zeventig is het oude brouwerijcomplex gesloopt ten behoeve van een nieuwe stadswijk. Helaas zijn ook de prachtige gebouwen langs de Rotte gesloopt, waaronder het Ziederijgebouw waar de brouwketels stonden, een van de meest bewonderde creaties van Kromhout. Het prachtige kantoorgebouw aan de Crooswijksesingel is dit gelukkig bespaard gebleven. Het betreft een L-vormig kantoorgebouw van vier bouwlagen, een kelder en een kubisch vormgegeven torenachtig hoekdeel van vijf bouwlagen waarin zich de representatieve hoofdingang tot het gebouw bevindt in de zijgevel van het pand. Tot eind jaren negentig heeft Heineken hier kantoor gehouden tot dat het regiokantoor bij het distributiecentrum op het bedrijventerrein Rotterdam Noord-West werd gevoegd. Stadsherstel Historisch Rotterdam heeft het rijksmonument toen kunnen kopen van Heineken. In 1999 heeft Stadsherstel een grondige restauratie laten uitvoeren waarna het is opgeleverd als kantoorgebouw voor diverse huurders. De prachtige historie van het gebouw en de fraaie architectuur spreekt vijftien jaar later gelukkig nog steeds veel ondernemers aan als het gaat om hun huisvestingsvraag. In 2015 is het boek ‘Het groene hart’ uitgebracht, waarin de geschiedenis van en herinneringen aan de Heineken brouwerij in Crooswijk worden beschreven. Zie ook: heinekengebouw.nl. (https://stadsherstel-rotterdam.nl/monumenten/heinekengebouw/)

De geschiedenis van Heineken in Rotterdam begint op 4 januari 1873 als Heineken’s Bierbrouwerij N.V. wordt opgericht door Gerard Heineken. Deze ondernemer heeft al sinds 1863 een goed lopende brouwerij in Amsterdam heeft. Mede aandeelhouder wordt de Rotterdammer Willem Baartz die eigenaar is van brouwerij d’ Oranjeboom. Heineken vraagt Baartz samen te werken om in Rotterdam het nieuwe populaire Beiersbier te gaan produceren, met name voor de export. Het Duitse ondergistende bier is zeer kapitaalintensief om te brouwen door investeringen koel- en ijsinstallaties. Baartz had zelf nog niet de middelen om dit te produceren. Rond 1885 komt de samenwerking onder druk als Baartz het Beiersebier in de nieuwe Oranjeboom brouwerij op Feijenoord wil gaan brouwen. In Amsterdam was Heineken al volledig over op het Beierse bier. Hiervoor had hij de Duitse brouwer Wilhelm Feltmann aangenomen, die in Rotterdam mededirecteur werd. Voor de bouw van de Heineken brouwerij wordt grasland gekocht aan de Rotte aan de rand van Rotterdam. De natuurlijke waterbronnen op het terrein vormen de basis voor het bier. Het ontwerp van de fabriek is van de Rotterdamse architect A.W. van Dam. Op 13 juni 1874 wordt een brouwerijgebouw en een opslaggebouw opgeleverd.  In 1882 wordt eindelijk ook een kantoorgebouw neergezet. Het brouwerijcomplex wordt in de jaren daarna steeds weer verbouwd en uitgebreid. Vanaf 1922 wordt architect Willem Kromhout benaderd om de brouwerij flink te moderniseren. Hiernaast moet de fabriek qua uiterlijk passen bij de gebouwde omgeving van de wijk Crooswijk waar de fabriek inmiddels middenin is komen te liggen. In de periode 1922 – 1932 worden er vier grote bouwwerken op het Heinekenterrein gerealiseerd welke zijn ontworpen door architect Willem Kromhout Czn. De eerste twee ontwerpen zijn een graansilo (1922) en de indrukwekkende kolen transportbrug (1923) die met het oog op het steeds drukkere verkeer over de Linker Rottekade was aangebracht. De kolen voor de stookketels werden per schip aangevoerd. Het Brouwershuis ofwel ziederijgebouw werd in december 1924 gerealiseerd. In het 25 meter hoge en 30 meter lange gebouw aan de Rotte werd het bier gebrouwen. Het was de schatkamer van de fabriek. In de ziederijzaal die zich over het hele pand uitstrekte stonden 10 koperen gist kuipen van de firma Goeggl uit München. De Ziederij was indertijd ook een toeristische attractie. Publiek kwam van heinde en verre om het bierproces van dichtbij te bekijken. Nadat de Heinekenfabriek in 1974 deuren sloot is ook het ziederijgebouw afgebroken. Maar het karakteristieke gebouw werd in 1980 deels teruggebouwd als kantoorgebouw voor aannemingsmaatschappij Dura. In 1930 kreeg Kromhout zijn laatste opdracht van Heineken, dit keer voor het ontwerpen van een nieuw kantoorpand op de hoek van het terrein aan de Crooswijksesingel.      Het kantoor van Heineken is ontworpen in een verzakelijkte expressionistische stijl. Het gebouw bestaat uit een lange rechthoekige vleugel van vier bouwlagen en een kelderverdieping. Het torenachtige hoekdeel van vijf bouwlagen is kubisch vormgegeven. Hier bevindt zich ook de representatieve hoofdingang en de kamers waar de directie was gehuisvest. Het beeldhouwwerk aan de gevel brengt verschillende aspecten van het bierbrouwen in beeld. In het Interieur bevat kleurrijke tegellambriseringen in de art deco stijl. Het kantoorgebouw is sinds 1996 een Rijksmonument. (https://nieuws.top010.nl/heineken-brouwerij-rotterdam.htm)

Ontstaan Het bedrijf Heineken ontstond op 15 februari 1864 toen de 22-jarige Gerard Adriaan Heineken brouwerij 'De Hooiberg' in Amsterdam kocht.[2] In 1867 werd wegens de dreigende demping van de Nieuwezijds Voorburgwal, waarover de grondstoffen werden aangevoerd en het bier werd afgevoerd, uitgeweken naar de toenmalige stadsrand. Eenmaal ingebouwd bevond de nieuwbouw zich op de hoek van de Stadhouderskade en de Ferdinand Bolstraat in De Pijp. Bij de fabriek hoorde ook het biercafé De Vijfhoek waarvan het embleem, een vijfpuntige ster, nog steeds in het logo staat. In 1873 ging de brouwerij over van Heineken & Co in de vennootschap Heineken's Bierbrouwerij Maatschappij, waarvan ook de Rotterdamse brouwerij d'Oranjeboom enige aandelen bezat, om het jaar daarop in Rotterdam een tweede brouwerij te openen die volledig gericht was op het brouwen van ondergistend bier. Daarmee wilde men het hoofd bieden aan de opkomende concurrentie van de Amstel brouwerij. In 1886 ontwikkelde Dr. Elion, een leerling van Louis Pasteur, de Heineken A-gist. Deze gist vormt nog steeds de basis voor het Heineken bier. In 1887 schakelde Heineken volledig over op de productie van ondergistend bier.[3] Namens Nederland won Heineken's Bierbrouwerij Maatschappij op de wereldtentoonstelling van 1889 in Parijs een Grand Prix Paris. Een jaar later mocht Heineken aan het restaurant van de voor deze tentoonstelling gebouwde Eiffeltoren bier leveren. Na de Eerste Wereldoorlog Na de Eerste Wereldoorlog richtte de firma zich steeds meer op export. Kort na de afzwakking van de drooglegging in de Verenigde Staten, die verkoop van bier met een alcoholpercentage tot 3,2% toestond, kwam op 11 april 1933 de eerste boot met Heineken bier aan in Hoboken, New Jersey, waarmee Heineken de eerste bierimporteur na de drooglegging werd.[4][5][6] Sindsdien is Heineken het succesvolste geïmporteerde biermerk. Speciaal voor de Amerikaanse markt wordt Heineken Dark gebrouwen. In Nederland werd het marktaandeel vergroot door het aankopen van concurrerende brouwerijen en deze vervolgens te sluiten, zoals De Sleutel in Dordrecht, Van Vollenhoven in Amsterdam en De Zwarte Ruiter in Maastricht. Kleine brouwerijen, vooral in het zuiden van het land, werden na de Tweede Wereldoorlog, mede door middel van het aanbieden van lucratieve agentschappen (de brouwerij zou voortaan het Heineken bier mogen distribueren als deze zou stoppen met brouwen) van de markt verdreven, waardoor de ooit zo diverse Nederlandse biercultuur binnen enkele jaren geschiedenis was en werd vervangen door een homogene pilscultuur. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Heineken_(brouwerij))

In 1968 fuseerde Heineken met de grootste concurrent, het eveneens Amsterdamse Amstelbier. In Zoeterwoude werd in 1975 een grote nieuwe brouwerij met een nieuw hoofdkantoor voor Nederland geopend. De Amstelbrouwerij werd in 1980 gesloten, waarna de productie werd verplaatst naar Zoeterwoude en 's-Hertogenbosch. De Amsterdamse Heineken Brouwerij werd in 1988 gesloten, de hal is omgebouwd tot bezoekerscentrum. Op de plaats van een deel van het brouwerijterrein is woningbouw verrezen en een plein aangelegd, genoemd naar de schilderes Marie Heineken, familie van de brouwers. Het nog bestaande deel van het brouwerijcomplex is nu rijksmonument (complex 527808, bestaande uit de monumenten 527809, 527810 en 527811). In 1989 neemt Heineken de Limburgse brouwerij Brand over en wordt hiermee de grootste speler op de Nederlandse biermarkt. Gerard Adriaan Heinekens kleinzoon, Alfred Henry (Freddy) Heineken (1923-2002), heeft Heineken verder als brouwerij en internationaal concern uitgebouwd. Na het overlijden van Freddy Heineken in 2002 erfde Charlene de Carvalho-Heineken haar vaders belangen en werd grootaandeelhoudster van Heineken Holding. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Heineken_(brouwerij))

Zowel Heineken Holding NV als Heineken NV is genoteerd op de Amsterdamse effectenbeurs, de koers van laatstgenoemde weegt mee in de AEX. Een aandeel Heineken Holding NV vertegenwoordigt een bezit van één aandeel Heineken NV. Beide keren ook hetzelfde dividend uit. Toch zijn er door technische factoren koersverschillen. Heineken Holding NV bezit 50,005% van de aandelen van Heineken NV. L’Arche Green NV bezit 51,083% van de aandelen in Heineken Holding NV en de familie Heineken (onder wie Charlene de Carvalho-Heineken) bezit 88,67% van de aandelen van L’Arche Green NV. Het Mexicaanse FEMSA houdt 14,935% van de aandelen in Heineken Holding NV, en 12,532% in Heineken NV. De overige aandelen (33,982% in Heineken Holding en 37,463% in Heineken) worden verhandeld via de Amsterdamse effectenbeurs.[8] Door de opgezette constructie heeft de familie Heineken volledige zeggenschap in Heineken NV (50,005%), maar verschaft zij slechts 22,65% van het kapitaal (88,67% van 51,083% van 50,005%). Heineken Holding N.V. heeft geen eigen operationele activiteiten en heeft geen werknemers in dienst.[9] (https://nl.wikipedia.org/wiki/Heineken_(brouwerij))

H41 ervaringen

Arno van Loon beschrijft H41 op http://www.biernet.nl/blog/heineken-h41-hoe-smaakt-dit-bier:

Heineken H41 werd begin april geïntroduceerd door Heineken. De naam associeert met het oergist wat is ontdekt in Patagonië. Deze plaats ligt 41 graden zuiderbreedte, vandaar de naam Heineken H41. H41 werd beschreven door Heineken als een lagerbier met duidelijk kruidige ondertonen, maar is dit ook te proeven? (www.biernet.nl/blog/heineken-h41-hoe-smaakt-dit-bier)

Technische gegevens Heineken H41
Alcohol: 5,3 %
​Stamwortgehalte: 14%
Bitterheid: 23,5 EBU
Kleur is goudkleurig (geen EBC bekend)
Wat mij vooral opviel na het zien van deze gegevens, was de lage bitterheid en het relatief hoge stamwortgehalte.
Op het bieretiket wordt vermeld dat het sulfiet bevat, wat mijns inziens vrij opmerkelijk is, omdat ik dit nog bijna nooit op een bieretiket heb gezien.
Een ander opmerkelijk iets wat op het etiket wordt beschreven, is dat het hopextract bevat. Dit was volgens mij niet nodig geweest, wat ik jammer vind.
...
Tijdens het proeven
Uiterlijk: Het bier is goudkleurig en heeft een schuimkraag die al snel verdwijnt.
Geur: Heineken H41 heeft het een sterke, fruitige en moutige geur.
Smaak: Moutig, zoet met een klein zuurtje wat niet overheerst. De nasmaak is moutig, die even blijft hangen  (www.biernet.nl/blog/heineken-h41-hoe-smaakt-dit-bier).

Conclusie
Over het algemeen was het een goede poging van Heineken, maar naar mijn idee niet onderscheidend genoeg om de hogere prijs te rechtvaardigen. Het is daarom voor mij geen ''aanwinst'' in de biermarkt. Wat meer hop was wel beter geweest.
Het lijkt naar mijn idee te veel op een Duitse Helles. In Duitsland laten ze zien dat je met relatief weinig alcohol lekkere opvallende lagerbieren kunt maken  (www.biernet.nl/blog/heineken-h41-hoe-smaakt-dit-bier).

Arno van Loon vond het dus een goed bier, maar geen 'aanwinst'...

[edit november 2016: ik heb het bier nog steeds niet gezien... krijg zo wel het gevoel dat ik in de periferie van Nederland woon...]

[edit december 2016: met nog enkele dagen voor het einde van het jaar kwam ik eindelijk dit bier tegen: H41. Ik dronk een Heinekenpilsje en dag het op de kaart. Dit kon ik niet laten. Het pilsje was van de tap, maar de H41 werd geserveerd in een flesje.  En wat vond ik er van? De geur was vies. Dat was al een anticlimax. De kleur en het schuim kon ik niet helemaal inschatten, want het was donker en mijn schenkkwaliteiten zijn ook niet geweldig. De smaak is fruitig en gistig, zoals ambachtelijk bier. Heineken heeft verdorie een craftbeer gebrouwen! Op het etiket is een handtekening gezet van de meesterbrouwer, ook dat doet craft aan. Aandacht voor een persoon in plaats van enkel het bedrijf...]

BioSpitits B.V.. en anderen

Op internet vond ik op www.ofgv.nl/friksbeheer/wp-content/uploads/2014/03/Bijlage-1-Melding-A9R39E3-Markerkant-10-30-te-Almere.pdf:
De realisatie van een kleine, biologische proefbrouwerij/jeneverstokerij met een bescheiden
proeflokaal. Er wordt gebruik gemaakt van een kleine brouw­ en distilleer(potstill) installatie. Tevens
is er nog een water demineralisering installatie aanwezig. Deze installaties maken gebruik van
elektriciteit (efficiënt en veilig) en water. Zowel elektriciteit­ als de wateraansluiting is al in het pand
aanwezig. Naast de brouw/stook installatie zal ook de vergisting van fruit­ en moutwijnen en de
opslag van ingrediënten en verpakkingsmateriaal binnen dezelfde inrichting plaatsvinden. Afvoer
van restproducten (AGF) zullen bij de bio­boerderij op de Kemphaan en bestaande
kinderboerderijen in Almere worden afgezet en daar als veevoer nuttig worden toegepast. De
voorziene omvang van de proefbrouwerij/distilleerderij is kleinschalig te noemen. De
proefbrouwerij/distilleerderij hanteert een maximale brouwcapaciteit van 200 liter per batch en een
distilleercapaciteit (potstill) van 125 liter, wat resulteert in ca. 40 liter eindproduct per batch. Op
jaarbasis zal circa 10.000 liter bier en circa 1.600 liter gedistilleerd worden geproduceerd (www.ofgv.nl/friksbeheer/wp-content/uploads/2014/03/Bijlage-1-Melding-A9R39E3-Markerkant-10-30-te-Almere.pdf).

BioSpirits is de eerste ambachtelijke, 100% biologisch gecertificeerde distilleerderij in Nederland. Door het verwerken van uitsluitend biologisch geteelde en gecertificeerde grondstoffen, veel geduld en ouderwets vakmanschap bereiken wij een smaak en kwaliteit die voor de industriële distilleerderij al lang niet meer haalbaar is (www.biospirits.nl/). Het is een melding Activiteitenbesluit, waarover ik vorig jaar hier al schreef.

Er staat niet veel over bier, dus keek ik hier en hier wat verder maar dat ging weer ergens anders over. Het bedrijf Twilmij slaat biergist op. Heineken Nederland BV, heeft een verpakkingsruimte omgebouwd naar een doseerruimte op de locatie Rietveldenweg 25 te 's-Hertogenbosch. Verpakte gevaarlijke stoffen en CMR-stoffen moeten worden opgeslagen in de doseerhal. In de doseerhal mag zowel de opslag van verpakte gevaarlijke stoffen plaats vinden als het doseren (toevoegen) van die stoffen aan het bierproductieproces. 

In de bierbrouwerij te 's-Hertogenbosch worden steeds meer verschillende biersoorten gebrouwen.

Daarvoor is het nodig om hulpstoffen (flavours) tijdens het productieproces toe te voegen. Deze

flavours geven een bepaald aroma aan het bier. Veel van deze flavours zijn op basisvan ethanol en

vallen daardoor onder de definitie van brandbare vloeistoffen. De laatste jaren zijn op diverse

plekken in het bedrijf doseerpunten ontstaan. Vanwege het brandgevaar is dit een onwenselijke

situatie. Het doseren zal nu vanuit één ruimte plaatsvinden, de zogenaamde doseerhal. In deze

ruimte zullen de te doseren stoffen opgeslagen en aan het proces toegevoegd worden. Een

belangrijke veiligheidsmaatregel in deze ruimte is dat de ruimte gekoeld wordt, zodat het vlampunt

van de in de ruimte aanwezige stoffen nooit wordt bereikt. De koeling wordt verzorgd door de

bestaande ammoniakkoeling, die over voldoende capaciteit beschikt. De ammoniakkoelinstallatie

wordt dus niet uitgebreid. In de ruimte wordt 100 ton aan flavours opgeslagen, waarvan maximaal 45

ton flavours vallend in de ADRklasse3 (vlampunt> 21 oe en < 60 0q3. De aangevraagdeverandering

zal niet leiden tot een productieverhoging". Samengevat behelst de aanvraag niet meer dan het

centraliseren van de bestaande doseeractiviteiten..... In deze productiehal werd tot 2015 bier in de verpakkingsvorm beertender verpakt. Deze lijn is begin 2015 buiten bedrijf gesteld en ontmanteld. De aan- en afvoerbewegingen die plaatsvonden naar de beertenderlijn (aanleveren lege emballage en afvoeren volle verpakkingen) komen nagenoeg overeen met de transportbewegingen voor de doseerhal. Het aantal transportbewegingen zal zeker niet meer worden dan in de vergunde situatie. (Z/004725, 23 juni 2016).

Heineken Nederland BV, Rietveldenweg 25 te ’s-Hertogenbosch heeft op 20 november 2013 de plaatsing van twee suikersilo’s aangevraagd. Door het plaatsen van de twee suikersilo’s (met vloeibare suiker) zal de vergunde productiecapaciteit van 8 miljoen hectoliter bier niet overschreden worden. In de tanks wordt stroperig, vloeibare suiker opgeslagen. We beoordelen dit als een nietbodembedreigende stof. De voorschriften voor de opslag van suiker zijn opgenomen in het Activiteitenbesluit (C2135826/3602985, 6 juni 2014).

Ook vind ik een vergunningaanvraag van Bierbrouwerij Glassbier Leerdam uit 2014. Deze gaat over het volgende:

De oprichting van een ambachtelijke bierbrouwerij in een bedrijfsverzamelgebouw op de begane

grond aan de Energieweg 17P te Leerdam.

De aard van de inrichting is het brouwen van bier, vergisten, lageren van het bier en daarna

het afvullen in recycle bare wegwerp flessen en/of fusten

De grondstoffen die worden gebruikt zijn; water, mout, hop en gist. De vrijgekomen

bijproducten zijn bostel en een geringe hoeveelheid, gist.

De maximale jaarproductie is ca. 3000 liter en het brouwen zal alleen plaats vinden in de

maanden met een R in de maand dit i.v.m. infectie van het bier door omgevingstemperaturen

boven de 23 graden. Deze maximale brouwcapaciteit is gekoppeld aan de locatie.

De brouwinstallatie bestaat uit een elektrische kookketel van 60 liter en een elektrische

brouwketel van 150 liter. De gisttanks zijn 2x 300 liter en de lagertanks zijn 2x 330 liter.

De mout zal voor het brouwproces worden geschroot in een schrootmolen.

De productie capaciteit is gekoppeld aan het lageren in de koeling met een minimale tijd van 6

weken per biersoort.

Bij het brouwen worden gerst, mout, hop en gist ingezet. Per recept kan er

maximaal 150 liter bier worden vervaardigd. Na 2 weken vergisting en minimaal 6

weken lagering wordt op fles of fust afgevuld. Tijdens het productie proces treden er

verliezen op die per brouwsel afwijken. (wortbereiding, gisting, lagering of koken van

de wort).

Bottelen gebeurt handmatig met behulp van een afvulapparaat. Dit apparaat

bepaalt het afvulniveau. Het afsluiten van de fles met een kroonkurk is handmatig en

het etiketteren met een halfautomaat etiketteer machine.

Na de bierbereiding en filtratie zal er een restproduct zijn die gebruikt kan worden als veevoer. Ook

kan er Bierbostelbrood van gebakken worden. Momenteel brengen wij de bostel, na het brouwproces,

naar een melkboerderij in de omgeving. Opslag, vervoer en overslag van deze co-producten volgens

GMP diervoedersector 2000.

De brouwerij werkt volgens de hygiënecode voor brouwers HACCP code 20-11-2002 versie 1,4.

Wij werken volgens de beheersmaatregelen die moeten worden geverifieerd volgens het

kwaliteitshandboek inkoop grondstoffen en productie e.e.a. volgens de bierverordening 1997.

Eveneens zijn hierbij opgenomen de algemene hygiënemaatregelen behorende tot het bedrijfsbasis

programma (BBP)

Alcohol

Afhankelijk van de biersoort zullen er twee categorieën bier worden gemaakt met een extractgehalte

van de stamwort in graden Plato voor bier categorie I maximaal 15,5 graden Plato en bier categorie S

boven 15,5 graden Plato.

Volgens de vergunning van de douane vergunningsnummer; NL00740005031 zullen alle

geproduceerde flessen en fusten in de AGP ruimte per kwartaal worden uitgeslagen op basis van

voorraadmutaties en financiële administratie. De netto geproduceerde hoeveelheid bier wordt belast

met accijns volgens de categorie graden Plato. Op 15 mei 2014 is er een algemene controle geweest

van de Douane Nijmegen en volgens de inspecteur geeft het onderzoek geen aanleiding tot correcties (https://repository.officiele-overheidspublicaties.nl/externebijlagen/exb-2014-13518/1/Bijlage/exb-2014-13518.pdf).

De onderzoekslocatie is gelegen aan de Rijksweg 17-19 en Rosstraat 4a en 4b te Gulpen en

is kadastraal bekend als gemeente Gulpen, sectie A, nummers 3191, 4572, 4573, 3803 en

3650 (ged). De locatie heeft een oppervlakte van circa 3.000 m2. ... de locatie gelegen aan de Rijksweg 17-19 en Rosstraat 4a en 4b te Gulpen (bekend als Gulpener Bierbrouwerij) ...

De brouwerij is in 1965 vernieuwd door een brouwhuis, een nieuwe azijnfabriek, een

distilleerderij met centraal magazijn (1971) en een wijnhal. In de periode 1978-1979 vond

een reorganisatie plaats waarbij de B.V. Gulpener Azijn- en Mosterdfabriek en de B.V.

Gulpener Bierbrouwerij onafhankelijk van elkaar hun werkzaamheden voortzetten. 

De oude bierbrouwerij is onderkelderd. De kelder is gemetseld en heeft een betonvloer. De

verdiepingsvloeren zijn deels van beton en deels van hout. De muren zijn gemetseld en in de

werkplaats staan stalen stelkozijnen in de buitengevels. Op het dak liggen dakpannen en een

gedeelte is plat dak. De fietsenstalling en opslag van horecamateriaal bestaan uit gemetselde

muren en asbestverdachte dakbedekking. 

...

Op 16 september 1963 is door de procuaratiehouders der N.V. Gulpener Bierbrouwerij,

Distilleerderij en Azijnfabriek een aanvraag ingediend voor het aanbrengen van twee ventilatoren

(kadastrale aanduiding onbekend). De bouwvergunning is op 19 september 1963 verleend. 

Op 8 juli 1964 is door N.V. Gulpener Bierbrouwerij, Distilleerderij en Azijnfabriek een aanvraag

ingediend voor het bouwen van 3 silo’s voor het brouwhuis (sectie A 3172). De bouwvergunning is

op 21 augustus 1964 verleend. 

Op 1 april 1965 is door N.V. Gulpener Bierbrouwerij, Distilleerderij en Azijnfabriek een aanvraag

ingediend voor de tweede bouwfase van het brouwhuis (sectie A 3172). De bouwvergunning is op

11 juni 1965 verleend. 

Op 12 november 1974 is door Gulpener Bierbrouwerij Gulpen een aanvraag ingediend voor het

bouwen van een (overkapping) lagertankhal (sectie A 3172). De bouwvergunning is op 22 april 1975

verleend. 

Door Gulpener Bierbrouwerij B.V. is een aanvraag ingediend voor het vergroten van een

opslagloods / lagertanks (sectie A 3650). Aandachtspunt is de groothoogte van de reeds aanwezige

tanks. De bouwvergunning is op 8 november 1988 verleend. 

Op 16 oktober 1989 is door Gulpener Bierbrouwerij B.V. een aanvraag ingediend voor het bouwen

van een brouwhuis (geen kadastrale aanduiding). De bouwvergunning is op 31 oktober 1989

verleend. 

Op 23 maart 1993 is door Gulpener azijn & mosterd fabriek een aanvraag ingediend voor het

plaatsen van een minitrafo (sectie B 5118) in verband met de uitbreiding van de mosterdproductie.

De bouwvergunning is op 26 mei 1993 verleend.

Op 12 september 1996 is door Gulpener Bierbrouwerij B.V. een aanvraag ingediend voor het

bouwen van een gistkelder / opslag helder bier (sectie A 3650). De bouwvergunning is op 18

september 1996 verleend.

Op 24 maart 1997 is door Gulpener Bierbrouwerij B.V. een aanvraag ingediend voor het bouwen

van een magazijn (B 5829, B 5118, B 5825, B 4603). De bouwvergunning is op 8 oktober 1997

verleend. ... Bijgevoegd in het dossier zijn een aantal stoffen waarvan gebruik werd gemaakt,

zoals bijvoorbeeld melkzuur, salpeterzuur, zoutzuur, salpeterzuur, natronloog etc. etc. 

Op 30 augustus 1974 is door N.V. Gulpener Bierbrouwerij, Distilleerderij en Azijnfabriek een

aanvraag ingediend voor het verbouwen van een kantoorruimte (sectie B 5118). Het aan de

straatzijde gelegen gedeelte van de verbouwing (langs Rijksweg) dient volledig aangepast te worden

aan de bestaande toestand. De bouwvergunning is op 17 september 1974 verleend. 

Op 18 februari 1982 is door Gulpener Bierbrouwerij B.V. een aanvraag ingediend voor het bouwen

van een fietsenberging (sectie B 5118). De bouwvergunning is op 27 april 1982 verleend. 

Op 27 juni 1958 is door N.V. Gulpener Bierbrouwerij, Distilleerderij en Azijnfabriek een aanvraag

ingediend voor het bouwen van een onthardingsruimte en kleedlokaal (sectie A 2926). De

bouwvergunning is op 4 juli 1958 verleend.

Op 27 december 1973 is door Gulpener Bierbrouwerij B.V. een aanvraag ingediend voor het

verbouwen van de bestaande zuivelfabriek en de nieuwbouw van een wijnhal (sectie C 2813 en C

3095). De bouwvergunning is op 26 februari 1974 verleend. 

Op 3 november 1972 is door Gulpener Bierbrouwerij B.V. een aanvraag ingediend voor het

verbouwen van een café tot woonhuis (sectie A 3128). De bouwvergunning is op 21 november 1972

verleend. 

Op 16 mei 1972 is door N.V. Gulpener Bierbrouwerij, Distilleerderij en Azijnfabriek een aanvraag

ingediend voor het verbouwen van de gevel van de bedrijfsruimte aan de Rosstraat (sectie A 3172).

...De bouwvergunning is op 20 juni 1972 verleend. 

Op 20 augustus 1970 is door Gulpener Bierbrouwerij B.V. een aanvraag ingediend voor het plaatsen

van een opslag/magazijn (sectie A 4577, A4578, A4162, A4602, A5118, A4373). De locatie is

bekend als Aan het Veld. .... De bouwvergunning is op 25 september 1970 verleend. 

Op 26 mei 1970 is door Gulpener Bierbrouwerij B.V. een aanvraag ingediend voor het veranderen

van een bergruimte in een toiletruimte (sectie A 3113). De bouwvergunning is op 28 mei 1970

verleend. 

Op 24 augustus 2010 is door Gulpener Bierbrouwerij B.V. een melding Activiteitenbesluit verricht

voor de locatie Rijksweg 16, bierbrouwerij met centraal magazijn en kantoren. ....  In diverse (rvs) tanks vindt opslag van water plaats en stationaire wateropslag, afvullen flessen en werkplaatswerkzaamheden. 

...  Tijdens het locatiebezoek is de exacte plek aangegeven: ten zuidwesten van de waterbuffertank ontijzering (nr 162) en waterbuffertank onthard water (163). Op het terrein heeft geen (bodem)onderzoek plaatsgevonden.

Zover als zijn er geen (ondergrondse) tanks (brandstof/septictanks) aanwezig (geweest). Verder zijn

geen bijzonderheden zijn opgemerkt (http://gulpenwittem.gemeentedocumenten.nl/ro_online/NL.IMRO.1729.bpgulpener-/NL.IMRO.1729.bpgulpener-ON01/b_NL.IMRO.1729.bpgulpener-ON01_tb2.pdf). 

Verkennend bodemonderzoek Oeverwal te Maastricht, terrein voormalige stadsbrouwerij “De Ridder”

In maart 2014 heeft Royal HaskoningDHV, in opdracht van MVJ Ontwikkelingen B.V., een bodemonderzoek uitgevoerd op het terrein van de voormalige Stadsbrouwerij “De Ridder” aan de Oeverwal te Maastricht. 

...

De onderzoeklocatie betreft de voormalige Stadbrouwerij ‘ De Ridder’ die in 2003 diens bedrijfsactiviteiten ter plaatse heeft beëindigd. Op 17 oktober 2008 zijn de vergunningen voor de Oeverwal 3-9 in gevolge de Wet Milieubeheer definitief ingetrokken.

...

Sinds 1857 bevindt zich al een brouwerij op het onderzoeksterrein, die in 1982 onder de naam bierbrouwerij De Ridder B.V. te boek staat. Het pand bestaat uit vijf verdiepingen; een kelder die is voorzien van betonvloeren, begane grond en een drietal bovenverdiepingen. In het basisdocument is een uitvoerige beschrijving voor de bierproductie en hier mee gemoeide proces- en afvalstoffen opgenomen.  

...

Uit het gemeentearchief is destijds gebleken dat een laatste revisie in het kader van de Hinderwetvergunning is afgegeven in 1994. In 1997 is echter nog een kleine revisie verleend in het kader van een uitbreidings- en wijzigingsvergunning. 

(http://ruimtelijkeplannen.maastricht.nl/48BF7063-599A-44F6-A7B1-F3D6ED435986/b_NL.IMRO.0935.bpDeRidder-vg01_septoebijlage4.pdf)

Als het aan Jan Hoen ligt, komt er toch een brouwersopleiding in de voormalige Ridderbrouwerij. Niet zoals gepland in het hoofdgebouw, want daar is geen plaats omdat er appartementen komen.

Volgens de fractievoorzitter van de Maastrichtse Volkspartij is er wel een plek voor deze opleiding op de hoek van de Oeverwal en de Wyckerheidestraat.

En omdat deze ruimte ook nog steeds tot het voormalige Riddercomplex behoort, ziet Hoen er samen met een horecafunctie en rondleidingen een mooie toeristische trekpleister in (www.rtvmaastricht.nl/nieuws/18458733/brouwerijtraditie-terug-bij-de-ridder).

Als ik verder google op bier vind ik andere documenten:

Voorbeelden van bijvoedermiddelen zijn: producten waarvan de houdbaarheidsdatum is overschreden (bier, chocolade, koekjes, enz.) (https://zoek.officielebekendmakingen.nl/behandelddossier/30654/stcrt-2012-23576?resultIndex=6&sorttype=1&sortorder=4)

Het verbod, bedoeld in artikel 5.1, tweede lid, van de wet, om zonder omgevingsvergunning een

milieubelastende activiteit te verrichten, geldt voor de milieubelastende activiteit, bedoeld in artikel

3.97, als het gaat om:

c. het brouwen van bier of het mouten,

...

bierbostelpellets S3

(ONTWERPBESLUIT ACTIVITEITEN LEEFOMGEVING 1 JULI 2016)

Decembernieuws zoveel

Zou ik hier niet beter een jaaroverzicht gaan geven van nieuws? Nee, daar zijn vast andere sites veel beter in. Laat ik het houden bij mijn allegaartje aan feitjes en nieuwtjes...



Bier is één van de foodtrends voor 2017.
Waar 2016 het jaar van de avocado was, wordt 2017 het jaar van spicy eten en bier volgens Biernet, die zich baseren op www.nu.nl/cookloveshare-mediapartner/4371515/spicy-eten-en-bier-foodtrends-van-2017.html: Bier drinken mannelijk? Nee hoor, inmiddels drinken vrouwen net zo lief een biertje als mannen. Waar deze trend vandaan komt? Onze liefde voor ambachtelijke producten. ...De kleine brouwerijen schieten als paddenstoelen uit de grond en er zijn steeds meer speciale bierfestivals. Ode aan het (speciaal)biertje.

Miljoen bezoekers Heineken Experience

De Heineken Experience mag zich vanaf deze maand rekenen tot een attractie met een miljoenen publiek.

De Heineken Experience is de afgelopen jaren gegroeid als kool. De oude brouwerij opende in 2008 de deuren voor het publiek. Het bezoekersaantal sprong van 433.000 in 2010 naar 887.000 in 2015. Naar verwachting heeft het museum aan het eind van dit jaar 1.027.500 bezoekers ontvangen. Dat betekent een flinke groei van 15,8 procent.

De miljoenste bezoeker, een Belg, werd feestelijk ontvangen door de directeur en beloond met levenslang gratis toegang tot de Heineken Experience (www.biernet.nl/nieuws/miljoen-bezoekers-heineken-experience).

Tony'€™s Chocolate Milk Stout

Er is weer bier van Tony's Chocolonely. Samen met de Amsterdamse Brouwerij de Prael ontwikkelden ze Tony's Chocolate Milk Stout. De flesjes zijn vanaf januari 2017 te koop bij Marqt, Gall & Gall, Mitra, een aantal Albert Heijn-winkels, zelfstandige slijterijen en in Tony’s Store aan de Polonceaukade 12 in Amsterdam (www.biernet.nl/nieuws/tonys-chocolate-milk-stout).

Leidse bierbrouwerijen presenteren gezamenlijk gebrouwen bier

Ze noemen zichzelf nog net geen vriendengroep maar de vier Leidse bierbrouwerijen zijn absoluut geen concurrenten. Woensdagavond presenteerden de brouwerijen gezamenlijk een eigen bier, de ‘Keytown Collab 2016’.

'De een is hier goed in. De ander is daar weer goed in. Zo vullen we elkaar mooi aan', legt Jan-Willem Fukkink, van de Leidsche Bierbrouwerij, uit. Van concurrentie is absoluut geen sprake. 'We zijn concullega's van elkaar. Dat is voor de biercultuur in Leiden alleen maar goed.'

'Het is bier met gember en speculaas. Heel bijzonder. Maar toch, als wij het zelf hadden gemaakt hadden we het natuurlijk wel iets anders gedaan', besluit Kienjet van Brouwerij Gunst met een knipoog. Het bier is vanaf donderdag te koop bij diverse Leidse slijterijen (www.unity.nu/Artikelen/leiden/leidse-bierbrouwerijen-presenteren-gezamenlijk-gebrouwen-bier-).

Bird Brewery

Bird Brewery brouwt o.a. Nognietnaar Huismus (American Brown Ale) en Datsmaaktnaar Meerkoet (Scotch Ale) (http://biernederland.nl/).

De Koninck Flowering Citrus Ale

Brouwerij De Koninck ging een unieke samenwerking aan begin 2016 met de New Belgium Brewing Company in Colorado. Die Amerikaanse brouwerij wilde ter gelegenheid van haar 25ste verjaardag een uniek, fris biertje op de markt brengen. Het resultaat is een uniek craft beer: De Koninck Flowering Citrus Ale.

De Koninck Flowering Citrus Ale is volgens de brouwer zelf “een hemelse explosie van citrusvruchten en bloemen”. “Je proeft frisse limoen- en citroentoetsen en ruikt het aroma van hibiscus en rozenblaadjes.” Het bier heeft een alcoholpercentage van 7,5% (www.gva.be/cnt/dmf20161227_02646349/de-koninck-verkoopt-uniek-amerikaans-antwerps-bier).

‘Liefdesbier’ laat je proeven van geluk: “Dankzij lustopwekkende kruiden”

Brouwer Joeri Cools (43) uit Sleidinge hoopt dat hij met zijn liefdesbier ‘Libidus’ een gat in de markt heeft gevonden. Na de 6.000 hectoliter amberkleurige ‘Pearl’, wil hij ook 3.000 hectoliter van zowel de donkere ‘Onyx’ als de fruitige ‘Kwarts’ op de markt brengen. Een waagstuk waarvoor hij 100.000 euro investeert.

De tekst ‘Libidus is het perfecte begin van een gelukkig eindigend verhaal’ aan Cools’ woning, is zijn filosofie achter het nieuwe bier. Dat amberkleurig gerstenat van 6,9 volumeprocent met hergisting op de fles is artisanaal gebrouwen bij Contreras in Gavere (www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20161227_02647097).

Titel Brabants Lekkerste Bier zorgt voor flinke groei

Stadsbrouwerij Wilskracht in Ravenstein ging dit jaar aan de haal met de eervolle titel Brabants Lekkerste Bier, een wedstrijd van Brabants Dagblad en de twee andere Brabantse kranten. Die titel legt ze geen windeieren. 

Om aan de sindsdien toegenomen vraag te voldoen, moest de productie opgevoerd van 500 liter per twee of drie weken naar 500 liter per week. Dat zijn 1500 flesjes. Meer kan de huidige installatie niet aan.

Met meer gisttanks erbij kan de productie wel verder opgekrikt tot maximaal 500 hectoliter per jaar. „De groei is veel sneller gegaan dan we hadden durven dromen. De acceptatie van onze bieren is vrij snel van de grond gekomen. De wedstrijd heeft dat proces verder versneld." (www.bd.nl/regio/oss-uden-veghel-e-o/oss/titel-brabants-lekkerste-bier-zorgt-voor-flinke-groei-1.6785621)

Belgische en Nederlandse Halve Maan

Vanaf nu is er maar één brouwerij Halve Maan en dat is die van Brugge: Nederlandse bierbrouwerij verandert na twee eeuwen van naam 20/12/2016 om 06:59 door Koen Theuns - Print

Xavier Vanneste van De Halve Maan en zijn Nederlandse collega John Vermeersen

Opmerkelijke akkoord tussen brouwerij De Halve Maan uit Brugge en een naamgenoot in Hulst in Nederland: die laatste verandert na twee eeuwen van naam “om praktische redenen. Er kwamen facturen en zelfs bezoekersbussen aan op het verkeerde adres.”

Wie een biertje drinkt van brouwerij De Halve Maan, is voortaan zeker dat het om een Belgisch biertje gaat. Tot voor kort prijkte die naam ook op flesjes bier afkomstig uit de Nederlandse gemeente Hulst, op amper 75 kilometer van Brugge. Geen Straffe Hendrik en Brugse Zot, wel bieren als Lazarus en Zondebok gaan er sinds 1820 op de fles, met vermelding van De Halve Maan. Tot nu dus, want de Nederlandse brouwerij verandert haar naam naar Bierbrouwerij Vermeersen en past het logo aan op al haar producten. Dat zijn de twee brouwerijen in een minnelijk akkoord overeengekomen.

Xavier Vanneste van De Halve Maan en zijn Nederlandse collega John Vermeersen spreken over een beslissing uit praktische overwegingen (www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20161219_02635492). Toch opvallend hoe de Belgische verslaglegging afwijkt -in positieve zin- van de Nederlandse tekst.

Correctie Widdershoven : het gelijkheidsbeginsel
Een bedrijf of een omwonende kan met een beroep op het gelijkheids- of het vertrouwensbeginsel bereiken dat de bestuursrechter alsnog een besluit toetst aan een norm die strikt genomen niet hun belangen beoogt te beschermen. Wil zo'n beroep kunnen slagen, dan zal aan bepaalde vereisten moeten worden voldaan. Staatsraad advocaat-generaal mr. Widdershoven adviseert dus om de toepassing van het relativiteitsvereiste te corrigeren. Dit staat in zijn conclusie die hij op 2 december 2015 heeft uitgebracht. De voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State had hem gevraagd een conclusie te nemen in een zaak over het bestemmingsplan 'Blaloweg en Katwolderweg (voormalig Shell-terrein en omgeving)' van de gemeente Zwolle. Het bestemmingsplan maakt een nieuwe bouwmarkt mogelijk in Zwolle waartegen een concurrerende bouwmarkt in beroep is gekomen (www.raadvanstate.nl/pers/persberichten/tekst-persbericht.html?id=798) (zie ook www.raadvanstate.nl/uitspraken/zoeken-in-uitspraken/tekst-uitspraak.html?id=85936).

In een drietal uitspraken van de Afdeling van 28 december 2016 komt de Afdeling tot het oordeel dat in de slijterij binnen een supermarkt altijd een leidinggevende aanwezig dient te zijn [Lees de volledige tekst van de uitspraken van 28 december 2016 met zaaknummers 201507699/1 (Sint-Oedenrode), 201507606/1 (Someren) en 201508017/1 (Schijndel).]. De Drank- en horecawet (Dhw) verplicht ertoe om binnen een inrichting (een afgesloten ruimte waarbinnen de sterke drank mag worden verkocht) altijd een leidinggevende aanwezig te hebben. De discussie die in bedoelde uitspraken speelde, was die of het voldoende was dat er een leidinggevende van de supermarkt zelf altijd in de supermarkt aanwezig was, of dat deze daadwerkelijk binnen het slijterij gedeelte aanwezig moet zijn. Dit laatste is dus het geval.
In de DHW (artikel 1) wordt een leidinggevende gedefinieerd als:
1. de natuurlijke persoon of de bestuurders van een rechtspersoon of hun gevolmachtigden, voor wiens rekening en risico het horecabedrijf of het ijtersbedrijf wordt uitgeoefend;
3. de natuurlijke persoon, die algemene leiding geeft aan een onderneming, waarin het horecabedrijf of het slijtersbedrijf wordt uitgeoefend in een of meer inrichtingen;
3. de natuurlijke persoon, die onmiddellijke leiding geeft aan de uitoefening van zodanig bedrijf in een inrichting;
Onder verwijzing naar de wetsgeschiedenis oordeelt de Afdeling "Gebleken is dat de omschrijvingen van de begrippen inrichting, lokaliteit, horecalokaliteit en slijterslokaliteit in onderlinge samenhang tot enige verwarring kunnen leiden. In de thans voorgestelde formulering is helder dat een inrichting bestaat uit alle lokaliteiten waarin het slijtersbedrijf of het horecabedrijf wordt uitgeoefend. Bij een inrichting waarin het horecabedrijf wordt uitgeoefend, vallen onder de inrichting de horecalokaliteit (dat is de ruimte, waarin in ieder geval alcoholhoudende drank maar ook voedsel wordt geserveerd), de keuken, de toiletten, de gangen, de voorraadruimten en alle andere ruimten die voor de bedrijfsvoering nodig zijn.
Bij een inrichting waarin het slijtersbedrijf wordt uitgeoefend zal altijd sprake zijn van een slijtlokaliteit, waarin de winkelfunctie wordt uitgeoefend. Daarnaast zullen er vaak een voorraadruimte en andere ruimten zijn."
Uit de tekst en de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 1, eerste lid, van de Dhw volgt derhalve dat besloten ruimten waarin niet het slijtersbedrijf wordt uitgeoefend, niet tot de inrichting behoren, ook al zijn die besloten ruimten op hetzelfde adres of in hetzelfde pand gevestigd als een besloten ruimte waarin wel het slijtersbedrijf wordt uitgeoefend. Of het slijtersbedrijf en de supermarkt door dezelfde onderneming worden geëxploiteerd, doet niet ter zake. Het oordeel van de Afdeling verbaast in deze niet. Wel is duidelijk dat dit nog al wat effect zal hebben op de praktijk. De in de supermarkt vaak geringe ruimte die is gereserveerd als slijterij dient nu te worden bemand door niet alleen een verkoper, maar ook een leidinggevende. Concreet zal dit hoogstwaarschijnlijk meebrengen dat het personeel van de slijterij als leidinggevende wordt opgeleid (met alle - financiële - gevolgen van dien) alvorens zij in de slijterij werkzaam kunnen zijn.
Correctie Widdershoven
Een ander (juridisch) zeer interessant aspect van deze uitspraak is de succesvolle toepassing van de correctie Widdershoven. Op 16 maart 2016 deed de Afdeling uitspraak waarin de correctie Widdershoven in het bestuursrecht werd geïntroduceerd. De correctie houdt in dat de schending van een wettelijke norm die niet strekt ter bescherming van de belangen van een belanghebbende kan bijdragen tot het oordeel dat een ongeschreven zorgvuldigheidsnorm die wel strekt tot de bescherming van de belangen van de belanghebbende is geschonden. In onderhavige uitspraken is dit relevant voor het beroep van de Slijtersunie bij de Rechtbank Oost-Brabant, waarvan in het hoger beroep door appellanten werd gesteld dat het relativiteitsvereiste aan de Slijtersunie had dienen te worden tegengeworpen. Het relativiteitsvereiste staat immers in principe in de weg aan een geslaagd beroep op een voorschrift van de Dhw door de Slijtersunie, omdat de Dhw strekt ter bescherming van de volksgezondheid en openbare orde en niet ter bescherming van de (concurrentie) belangen van de Slijtersunie. De Afdeling oordeelt evenwel dat de Slijtersunie in deze zaken wel een beroep op de Dhw kon doen. Een ander oordeel zou er toe leiden dat wordt toegestaan dat in slijterijen in supermarkten geen leidinggevende aanwezig is, terwijl dit niet is toegestaan bij zelfstandige slijterijen. Dat is in strijd met het gelijkheidsbeginsel en rechtvaardigt naar het oordeel van de Afdeling een correctie op het relativiteitsvereiste. Op het randje van 2016 een nog zeer memorabele uitspraak (www.vastgoed-advocaten.nl/werkvelden/overheid/article-correctie_widdershoven_redt_slijtersunie) (www.stibbeblog.nl/all-blog-posts/environment-and-planning/afdeling-bestuursrechtspraak-raad-van-state-aanvaardt-correctie-op-het-relativiteitsvereiste-869a-awb/) (www.omgevingsweb.nl/samenvatting/130805) (www.raadvanstate.nl/pers/persberichten/tekst-persbericht.html?id=1010).

Dat zo'n correctie mogelijk is bepaalde de Afdeling bestuursrechtspraak in haar uitspraak van 16 maart 2016, nadat staatsraad advocaat-generaal Widdershoven hierover een conclusie [in 2015] had uitgebracht.
...
SlijtersUnie had de burgemeesters van Sint-Oedenrode, Someren en Schijndel gevraagd om maatregelen te nemen tegen drie slijterijen in supermarkten in hun gemeenten. Volgens SlijtersUnie was er in de slijterijen niet permanent een leidinggevende aanwezig, terwijl de Drank- en Horecawet dat volgens hen wel verplicht. De burgemeesters wezen de verzoeken van SlijtersUnie af, omdat in hun visie de supermarkt en de slijterij samen de 'inrichting' vormen. De rechtbank Oost-Brabant oordeelde in 2015 in drie afzonderlijke uitspraken dat de Drank- en Horecawet wel is overtreden. Tegen die uitspraken kwamen de burgemeesters, de supermarkten en het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel in hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak.
Inrichting
Het gaat in deze zaken om het begrip 'inrichting'. Uit de Drank- en Horecawet volgt dat in een 'inrichting' tijdens openingstijden een leidinggevende aanwezig moet zijn. Volgens de burgemeesters, de supermarkten en het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel is voldoende dat een leidinggevende in de supermarkt aanwezig is en hoeft deze niet permanent aanwezig te zijn in de slijterij zelf. Zij gaan er daarbij vanuit dat de supermarkt zelf ook deel uitmaakt van de 'inrichting'. Maar naar het oordeel van de Afdeling bestuursrechtspraak is dat niet het geval. Uit de wet en de wetsgeschiedenis volgt dat een "inrichting niet bestaat uit het gehele pand, waarin zowel de supermarkt als de slijterij is gevestigd, maar slechts uit de daarin gesitueerde besloten ruimten waarin het slijtersbedrijf wordt uitgeoefend". Naast de slijterij zelf kunnen bijvoorbeeld ook een kantoor en een voorraadruimte deel uitmaken van de 'inrichting', maar deze ruimten moeten dan wel direct in de buurt van de slijterij liggen en direct zicht bieden op de slijterij, aldus de hoogste bestuursrechter (/www.raadvanstate.nl/pers/persberichten/tekst-persbericht.html?id=1010).

Speciaalbier van de Belgen is Unesco werelderfgoed!
Het speciaalbier van de Belgen is op de werelderfgoedlijst van Unesco geplaatst. Het land heeft een biercultuur om trots op te zijn, vindt de VN-organisatie (www.rtlnieuws.nl/nieuws/laatste-videos-nieuws/bier-drinken-in-belgie-is-nu-een-culturele-belevenis). Het Immaterieel Erfgoedcomité van UNESCO heeft tijdens zijn jaarlijkse vergadering 33 tradities, ambachten en gebruiken ingeschreven op de Internationale Representatieve Lijst van Immaterieel Erfgoed. Een van de inschrijvingen betreft de Belgische biercultuur. Het totale aantal ingeschreven elementen komt hiermee op 366 (www.unesco.nl/artikel/immateriele-erfgoederen-toegevoegd-aan-unescos-representatieve-lijst): Making and appreciating beer is part of the living heritage of a range of communities throughout Belgium. It plays a role in daily life, as well as festive occasions. Almost 1,500 types of beer are produced in the country using different fermentation methods. Since the 80s, craft beer has become especially popular. There are certain regions, which are known for their particular varieties while some Trappist communities have also been involved in beer production giving profits to charity. In addition, beer is used for cooking including in the creation of products like beer-washed cheese (http://www.unesco.org/culture/ich/en/RL/beer-culture-in-belgium-01062) De Belgische biercultuur is onlangs door UNESCO uitgeroepen tot immaterieel cultureel erfgoed. Iets om fier op te zijn, maar waarom is onze biercultuur zo speciaal? (http://newsmonkey.be/article/74428)

Brouwketels gaan naar Texas
De installatie waarmee wijlen Pierre Celis het Hoegaards witbier in 1965 weer op de markt bracht is net voor kerstmis toegekomen in Austin (Texas).
Dochter Christine Celis zopekt nu alle mogelijke hulp om met de honderd jaar oude installaties, naar oude recept, het bier van Pierre opnieuw te brouwen. Er ontstaat een brouwerij, met museum, in Austin, aan de Metric Boulevard onder de naam Flemish Fox beers. Ook de asurne van Pierre Celis kan een plaats krijgen in Austin. Oudere brouwersgraven in Hoegaarden worden behouden op de lokale begraafplaats (www.nieuwsblad.be/cnt/blrbi_02645543).

Toeristische borden aan vervanging toe
Er dringt zich een grote schoonmaak op in het bos van toeristische bordjes in de gemeente. Van in de jaren zeventig zijn de zeshoekige borden voor toeristische routes in gebruik. De autoroutes kwamen het eerst. Daarvan getuigt hier en daar nog een vergeten bord met "Pepijnroute". Daarna pakten diverse organisaties uit met kleinere zeshoekjes: wielerroutes van serviceclubs, wandelingen van Toerisme Vlaams-Brabant, wegwijzers door de natuurgebieden van Natuurpunt. Niet alle routes zijn nog intact. De Grote Routepaden (GR) brachten daarenboven aanduidingen aan in rood-witte verf. Hun "wandelboom" op de Beek (Tiensestraat/Stoopkensstraat) werd ooit geveld.
Gemeenteraadslid Herwig Princen (Open VLD) wees op de jongste raadszitting op "slordige borden". "Een grote chaos", zo zei hij. Hij stelde vast dat er voor de vervanging geen budget is voorzien in 2017. Schepen Marleen Lefevre (CD&V) antwoordde dat de bordjes niet worden verwijderd. Ze blijven hangen omdat ze nog zullen dienen voor geactualiseerde wandel- en fietspaden. Er komen dan nieuwe klevers op (www.nieuwsblad.be/cnt/blrbi_02650338).

Open brief Zythos vzw
Zythos vzw heeft een open brief geschreven aan de politiek in het algemeen, en aan Maggie De Block, minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid in het bijzonder. In het kader van het aankomende Alcoholplan (www.belgischbier.eu/service/2016_zythos_alcoholplan_open_brief.pdf): Verbieden en onbereikbaar maken is volgens ons niet de juiste methode om alcoholgerelateerde problemen te bannen. De sleutel tot het terugdringen ervan ligt, denken wij, op twee domeinen:
1) Bewustmaking van de gevaren
2) Leren omgaan met alcohol
Wij zien hier een rol weggelegd voor regering, school, verenigingen, producenten, HORECA,
drankenhandels, kortom, onze gehele samenleving via sensibiliseringscampagnes allerhande

Belgische brouwers lanceren campagne '16 jaar? Bewijs 't maar!'
Toeval dat er een nieuwe campagne komt op de vooravond van en nieuw alcohol-actieplan?

De Belgische Brouwers hebben samen met de horecafederaties de campagne "16 jaar? Bewijs 't maar!" gelanceerd. Met deze sensibiliseringscampagne willen ze dat jongeren zelf het initiatief nemen om hun leeftijd te bewijzen als ze bier willen kopen of drinken.
De horecafederaties en de Belgische brouwers zijn overtuigd van het feit dat kinderen onder de 16 jaar geen alcohol moeten drinken. Daarom lanceren ze de sensibiliseringscampagne "16 jaar? Bewijs 't maar!". "Het moet voor jongere klanten een evidentie worden om zelf het initiatief te nemen om hun leeftijd te bewijzen", zegt Jean-Louis Van de Perre, voorzitter van de Belgische Brouwers. "Bij het bestellen van bier moet het tonen van een ID-bewijs door jongere klanten als normaal worden beschouwd. Met de slogan '16 jaar? Bewijs 't maar!' nodigen we hen uit om steeds hun bewijs bij de hand te hebben. Daarmee maken we het voor de horecaondernemer makkelijker om ernaar te vragen." (www.demorgen.be/binnenland/belgische-brouwers-lanceren-campagne-16-jaar-bewijs-t-maar-be6339cd/)

Dat klinkt veel logischer dan de Nederlandse aanpak waarbij iemand die ouder van 25 is, gevraagd kan worden om zichzelf te legitimeren om aan te tonen dat er inderdaad geen legitimatieplicht is.... Die geldt immers tot 20 jaar!? En onder de 18? Dan geen alcohol...

Danny Van Assche, afgevaardigd bestuurder van Horeca Vlaanderen, reageert tevreden. Van Assche herinnert eraan dat het verboden bier is te verkopen aan klanten jonger dan 16 jaar. "Uit onderzoek blijkt dat dit in de praktijk best lastig kan zijn. Ongeveer vier op de vijf cafés schenkt alcohol aan jongeren onder de wettelijke leeftijdsgrens. Dit moet en kan anders." (www.demorgen.be/binnenland/belgische-brouwers-lanceren-campagne-16-jaar-bewijs-t-maar-be6339cd/)

Op www.16jaarbewijshetmaar.be/ zijn allerlei tips te vinden voor ouders, zoals: Geef uw kind zelfvertrouwen
Een jongere met genoeg zelfvertrouwen kan gemakkelijker een aangeboden drankje afslaan.
Jongeren die minder zelfvertrouwen hebben, zullen eerder geneigd zijn om alcohol te drinken. Als ouder kunt u meehelpen om het zelfvertrouwen te ontwikkelen. Geef uw kind regelmatig complimenten. Benadruk hun positieve eigenschappen. En voorkom dat kinderen zich door uw reacties gaan schamen voor hun gedrag.