Fortress of the Knight 10.0% Stout Limited edition collab met Yeasterday Brewing (https://www.stadsbrouwerijvos.nl/bieren)
Fortress of the Knight vertelt het verhaal van Willem, Hertog van Gelre, en de herbouw en versterking van de vestingstad Elburg. Een donker, krachtig en rijk bier zoals men zich in de Gelderse hoven van de 14e eeuw had kunnen voorstellen. Vol van smaak, robuust en verwarmend. Elburg was in de middeleeuwen niet alleen een vestingstad, maar ook een bloeiende Hanzestad aan de Zuiderzee. Handelaren brachten bijzondere ingrediënten mee vanuit verre streken, waaronder amandelen. Gerookte paling was destijds een geliefde lokale specialiteit. In dit bier komen die historische invloeden samen door het gebruik van zwarte knoflook, gerookte mout, zeezout en amandel, als eerbetoon aan de smaken van het oude Elburg. https://www.stadsbrouwerijvos.nl/bieren/fortress-of-the-knight
Fortress of the Knight Yeasterday Brewing Collaboration with Stadsbrouwerij Vos - Elburg Stout - Smoked... 10% ABV 30 IBU ... This beer tells the story of William, Duke of Guelders, and the (re)build and fortification of the city of Elburg. It's a high ABV and richly flavoured beer, just like the kind of beer that was served in the Guelderian court. But this one is probably a bit higher in ABV and has a darker colour. We also want to highlight the fact that Elburg is a Hanseatic city by using almonds in this beer, something often traded in these cities in the 14th century. The city was also an important fishing port on the Zuiderzee with eel as one of the more common species of fish to be found in Elburg back then. It is still a special local dish these days. We tried to recreate a bit of the smoked eel taste in the beer by adding smoked malt, salt and (black) garlic, something that goes really well with smoked eel. https://untappd.com/b/yeasterday-brewing-fortress-of-the-knight/6662691
Ingredients: Water, Barley (Maris Otter, Dark Crystal, Special B, Peated malt, Roasted Barley, Carafa III, Mroost 1400), Oats, Maltodextrin, Hops, Black Garlic, Almonds, and Yeast (Nottingham). https://untappd.com/b/yeasterday-brewing-fortress-of-the-knight/6662691
S J Fortress of the Knight by Yeasterday Brewing S J is drinking a Fortress of the Knight by Yeasterday Brewing at Café Thuis Ben je een liefhebber van een Islay Whisky?!? Dan is dit voor jou. Turf gerookte mout (niet mijn ding). Zwarte knoflook & Amandelen. Aardse ☕️. 5🌟 voor de lef💪. En toch heeft het wel iets😜. Thx babe❤️🔥🤟! Purchased at Slijterij Baal Van https://untappd.com/b/yeasterday-brewing-fortress-of-the-knight/6662691
Diep geroosterde mouttonen en karamel met hints van gerookte zwarte knoflook en een subtiele zilte toets. ... Een volle Imperial Stout met diepe geroosterde tonen van koffie, donkere chocolade en karamel. Zwarte knoflook geeft een hartige umami-laag, terwijl gerookte mout en een vleugje zeezout zorgen voor een subtiele verwijzing naar gerookte paling. De amandel geeft een zachte nootachtige afronding in de afdronk. https://www.stadsbrouwerijvos.nl/bieren/fortress-of-the-knight
The Fortress of the Knight is a pocket dimension that exists between the World of Tomorrow and the World of the Knight. (https://dc.fandom.com/wiki/The_Fortress_of_the_Knight) The Fortress Knight (Japanese: フォートレス Fortress) is an advanced armored class which debuted in Fire Emblem: Three Houses. It is the successor of the earlier Armored Knight class, acting as an equivalent to the series staple class, the General. (https://fireemblemwiki.org/wiki/Fortress_Knight)
In the series ‘The Fortress’, Dorian Rogozenco presents a classic fortress motif in every issue of ChessBase Magazine. Anyone not yet familiar with the subject will be amazed at the escape routes that can open up in the endgame, even when facing a serious material disadvantage! (https://en.chessbase.com/post/neu-chessbase-magazin-8)
With their military mission and extensive financial resources, the Knights Templar funded a large number of building projects around Europe and the Holy Land, many structures remain standing today.[1] (https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Knights_Templar_sites)
Het bier smaakt goed en heeft een tekst op het etiket over Willem, Hertog van Gelre.
Willem I/III van Gelre (?, 5 maart 1364 - Arnhem, 16 februari 1402) was vanaf 1371/1377 als Willem I hertog van Gelre en vanaf 1393 als Willem III hertog van Gulik en was tevens ridder in de orde van de Kouseband. Willem was bekend vanwege zijn militaire activiteiten. Zo was hij vijf keer betrokken in de "Pruisische kruistochten" en had ook militaire conflicten met zijn buren Frankrijk en Brabant gedurende zijn regering. Zijn bondgenoten waren Keizer Karel IV, Wenceslaus, Richard II van Engeland en Koenraad von Rothenstein, de grootmeester van de Duitse Orde. Gedurende zijn regering waren de hertogdommen Gelre en Gulik tijdelijk verbonden in een unie. ... Hij nam deel aan de Kruistochten tegen de Litouwers in Oost-Pruissen in de gebieden van de Duitse Orde samen met Willem VI van Holland in 1383 en later in 1388-89. Hij was een bondgenoot van de Engelse koning in de Honderdjarige Oorlog en vocht zijn claimatie aan voor de Gelderse successieoorlog. Hij bevocht (1386-1388) samen met zijn vader succesvol het hertogdom Brabant (zie ook Slag bij Niftrik), die samenzwoer met Frankrijk en Bourgondië. Willems leger kwam ver in Brabant, alhoewel ze enige tegenslag hadden bij Grave in juli 1388. Zijn roekeloze acties als zowel zijn verbond met Engeland, had Karel VI van Frankrijk woedend gemaakt dat hij een leger van circa 100.000 manschappen op de been had gebracht om Gelre met de grond gelijk te maken. Willem wilde zich niet laten klein maken door dit leger, ondanks dat hij niet op kon tegen deze macht. Echter door de winter kou, rivier overstromingen, slechte bevoorrading voor de Fransen, de guerillatactieken van Willem en de smeekbeden van zijn vader Willem II van Gulik om zich te verzoenen met de Franse koning. Wist Willem ternauwernood aan een vernietigende nederlaag te ontkomen, zijn opstandigheid maakte hem beroemd doorheen heel Europa. ... In het voorjaar van 1390 ging Willem naar Engeland. Hij werd daar tot ridder in de "Orde van de Kouseband" benoemd door Richard II van Engeland, waarmee Willem de eerste vorst was van het vasteland die deze eer te beurt viel. Het jaar daarna maakte hij een pelgrimsreis naar het Heilige land en in de zomer van 1391 vergezelde hij een Franse vloot om de "Moorse piraten" aan de Barbarijnse kust te bevechten. Hij keerde terug naar Pruissen in de Winters van 1392 en 1393 en erfde het hertogdom Gulik na de dood van zijn vader (1393). Dit bracht hem in moeilijkheden met Keulen, Berg, Kleef en Mark. In 1399 waren er opnieuw problemen met Brabant wat resulteerde in de teruggave van de stad Grave aan Gelre. https://nl.wikipedia.org/wiki/Willem_I_van_Gelre
Het hertogdom Gulik (Duits: Herzogtum Jülich, ook: Land van Gulik, Gulikerland) was eerst een graafschap en vanaf 1356 een hertogdom dat tot het Heilige Roomse Rijk behoorde. Het gebied omvatte een gebied tussen de Maas en de Rijn met de Roer als de centrale as. De hoofdplaats was Gulik (Jülich), een aan de Roer gelegen vestingstad. Deze stad ligt ongeveer halverwege op de lijn Maastricht-Keulen. Het gelijknamige hertogdom grensde aan het hertogdom Limburg en aan de twee naburige hertogdommen in het Rijnland, te weten Berg en Kleef. Met uitzondering van enkele plaatsen in het huidige Nederlands-Limburg (waaronder Tegelen, Sittard, Born en Susteren) lag het geheel in het huidige Duitsland. Het hertogdom was binnen het Heilige Roomse Rijk ingedeeld bij de Nederrijns-Westfaalse Kreits. ... Het graafschap wist door een geschikte huwelijkspolitiek aan status te winnen. Dit bleek opnieuw in 1266, toen Willem V van Gulik trouwde met Maria van Dampierre, een dochter van graaf van Vlaanderen Gwijde van Dampierre en Mathilde van Béthune. Dit resulteerde in een bondgenootschap met het Graafschap Vlaanderen. Willems broer Walram stond in 1288 tijdens de Slag bij Woeringen tegen Keulen aan de kant van de overwinnaars waardoor het graafschap definitief onafhankelijk bleef. Een andere belangrijke graaf was Willems zoon Willem de Jongere die tegenwoordig als Willem van Gulik bekendstaat. Hij was plaatsvervangend graaf van Vlaanderen tijdens het gevangschap van Gwijde en speelde een zeer belangrijke rol bij het verzet tegen de annexatiepolitiek van de Franse koning Filips de Schone en tijdens de Guldensporenslag in 1302. ... In 1356 werd het graafschap een hertogdom, graaf Willem VI van Gulik werd verheven tot hertog door Keizer Karel IV. In 1371 werd Willem van Gelre, zoon van hertog Willem II van Gulik na de eerste Gelderse Successieoorlog opvolger van de kinderloos gestorven oom, hertog Reinoud III van Gelre. Later in 1393 volgde hij zijn vader op in Gulik. In 1423 stierf Reinoud IV van Gelre zonder directe troonopvolging en slaagde Adolf, hertog van Berg, erin het hertogdom Gulik te erven. Zijn mislukte aanspraak op het Hertogdom Gelre leidde tot de tweede Gelderse Successieoorlog en tot de splitsing van de personele unie tussen de hertogdommen Gelre en Gulik. In 1448 verkocht Adolf zijn aanspraken op Gelre aan de Bourgondische hertog Filips de Goede. Na 1423 kan men niet meer spreken van het hertogdom Gulik in engere zin. Dit kwam omdat Gulik dan niet langer een eigen staatje was, maar een onderdeel werd van een gedislokeerde politieke eenheid, Gulik-Berg, gelegen aan beide zijden van de Nederrijn, waartussen het Aartsbisdom Keulen een wig vormt. De belangrijkste stad van het land was sinds 1423 Düsseldorf, voorheen deel van het graafschap Berg, waarvan het de westelijke grenspost vormde. Na de Slag bij Woeringen in 1288 verleende graaf Adolf V van Berg het dorp Düsseldorf stadsrechten. In 1385 verklaarde de hertog van Berg dit Düsseldorf tot zijn residentie. ... Kennelijk hechtte Karel V meer belang aan de inlijving van Gelre. Gelre werd onderdeel van de Zeventien Provinciën. Kleef en Gulik daarentegen, hoewel hier eveneens Nederrijns-Dietse dialecten werden gesproken[1], bleven deel uitmaken van de Nederrijnse en Westfaalse Kreits, een van de tien kreitsen binnen het Heilige Roomse Rijk, de oostelijke buur en een soort pendant van Karel V's Bourgondische Kreis.[2] Het bestuur van de kreits werd aanvankelijk gevoerd door de hertog van Gulik, later werd deze gedeeld door de bisschop van Münster, de hertog van Kleef en de hertog van Gulik. Het archief van de kreits bevond zich in Düsseldorf. https://nl.wikipedia.org/wiki/Hertogdom_Gulik
Het hertogdom Gelre, meer volledig ook als hertogdom Gelre en graafschap Zutphen omschreven,[1] is een voormalig hertogdom in het oosten van Nederland (provincie Gelderland), alsmede in Nederlands oostelijk Noord-Brabant, Noord- en Midden-Limburg en het daaraan grenzende noordwesten van de Duitse Nederrijn. Vanaf begin 12e eeuw vielen de leenheren van Gelre onder het Keurvorstendom Keulen, Utrecht en Münster, in 1339 verwierf de graaf van Gelre de titel van hertog. In 1543 voegde keizer Karel V met geweld het hertogdom toe aan zijn Nederlandse bezittingen (Traktaat van Venlo). Gelre was in de middeleeuwen een van de belangrijkste vorstendommen in de Lage Landen en bestond destijds uit de kwartieren Zutphen, Veluwe, Nijmegen en het Overkwartier (Noord- en Midden-Limburg en een deel van de huidige deelstaat Nordrhein-Westfalen). https://nl.wikipedia.org/wiki/Hertogdom_Gelre
De eerste vermelding van de plaatsnaam Gelre in een oorkonde is uit het jaar rond 900[2]. De schrijfwijze vertoonde diverse varianten: Gelre, Gielra, Gellero, Gelera en dergelijke. De naamsvarianten met een ingevoegde /-d-/ zijn jonger dan die van Gel(le)re. Het wordt soms Gelder genoemd, ten gevolge van de "d"-epenthese (het inlassen van een letter, hier de "d"; vandaar ook de woordafleidingen "Gelders" en "Gelderland").[3] In de 17e en 18e eeuw werd de naam van het hertogdom (en het voorgaande graafschap) steeds vaker gespeld als Gelder in plaats van Gelre, terwijl het gebied steeds vaker werd beschreven als Gelderland: het land van Gelder. ... Het hertogdom Gelre en het latere Gelderland hebben hun naam te danken aan het sinds 1713 Pruisisch en vervolgens Duitse stadje Geldern aan de Niers, in het Nederlands Gelre (Gelder, Gelderen) geheten, de oorspronkelijke hoofdstad van het hertogdom. Gellere (997), Gellera (1104/1105), Geldren (1167) stond oorspronkelijk wellicht voor een verhoogd gelegen nederzetting aan het drassige riviertje de Niers, of anders zou Gellera een aftakking van de Niers geweest kunnen zijn. https://nl.wikipedia.org/wiki/Hertogdom_Gelre
Elburg ontstond in de middeleeuwen op een dekzandrug langs de Zuiderzee. In 1233 zijn mogelijk de stadsrechten verleend en in 1270 zou Elburg reeds onderdeel uitmaken van de Hanze... De Gelderse hertog Willem I gaf eind 14e eeuw opdracht om de stad landinwaarts te verplaatsen. Zijn rentmeester Arent thoe Boecop zorgde vanaf 1392 voor de uitvoering van deze verplaatsing. De nieuwe stad werd planmatig opgezet en kreeg een rechthoekige vorm met een strak stratenpatroon, omgeven door een stenen stadsmuur met torens en toegangspoorten en een stadsgracht. https://nl.wikipedia.org/wiki/Vestingwerken_van_Elburg
Ooit was Elburg een vissers- en handelsplaatsje dat rechtstreeks op de Zuiderzee uitkeek en bestond uit een lintbebouwing rondom de huidige Ellestraat en het verlengde daarvan. Elburg en haar vrijheid waren onderdeel van het oude Doornspijk. Een charter van graaf Floris V van Holland van 27 maart 1291 is de oudst bekende schriftelijke bron waarin voor het eerst over Elburg als stad wordt gesproken.[2] ... Aangenomen wordt dat Elburg tussen 1220 en 1271 stadsrechten kreeg, vermoedelijk van graaf Otto II van Gelre en mogelijk in 1233.[3][noot 1] Op 5 september 1310 werden deze stadsrechten op de landdag van Speyer vervallen verklaard omdat Otto niet bevoegd was om stadsrechten te verlenen en geen koninklijke toestemming had gevraagd.[4] Op 4 december 1312 werden de oude stadsrechten door Reinald I met bewilliging herbevestigd en uitgebreid.[5] Elburg kreeg dezelfde rechten als Doesburg. In 1341 geeft Hertog Reinoldt van Gelre aan de stad Elburg alle vrijheijt, die de stadt van Zutphen heeft. In 1488 werd de stad door stadhouder Adolf van Nassau gesommeerd soldaten te leveren voor het rijksleger van Maximiliaan onder dreiging van verlies van de privileges. ... Op 2 oktober 1392 gaf Willem van Gulik, de toenmalige hertog van Gelre, het bevel om de stad Elburg te verplaatsen en haar vrijheid uit te breiden.[11] Hij gaf hiertoe zijn rentmeester Arent thoe Boecop de volgende opdracht: "Wij willen dat sy onze stat versetten sullen op een andere stede."[noot 2] Voor zover bekend is er geen specifieke of dringende reden voor de verplaatsing van de stad,[12] en zijn machtspolitieke motieven van de graaf, zoals voor veel middeleeuwse nieuwe steden gold, voor de nieuwe aanleg Elburg niet evident. Het motief voor de aanleg van de nieuwe stad Elburg was het maken van winst door Thoe Boecop.[13] Veel publicaties veronderstellen dat de reden voor de nieuwe aanleg van Elburg de bedreiging of verwoesting door de Zuiderzee zou zijn. Daar is echter geen enkel bewijs voor gevonden.[14][15][16] Dit plan kon worden uitgevoerd dankzij de welvaart die Elburg als Hanzestad in die tijd kende.[noot 3] Arent thoe Boecop liet in vier jaar tijd (1392-1396), gebruik makend van een deel van de bebouwing van de oude stad, een nieuwe stad bouwen met een vrijwel rechthoekige plattegrond, waarin de straten planmatig werden aangelegd. De oorspronkelijke bebouwing rondom Olde straat, de latere Ellestraat, waar het Heilige-Geestgasthuis stond, werd deels opgenomen in dit plan.[17] Na de bouw van de nieuwe stad stond het kerkgebouw nog altijd op de oude plaats buiten de nieuwe stadsmuren. Pas in 1397 gaf de bisschop zijn goedkeuring om de huidige Grote of Sint-Nicolaaskerk binnen het nieuwe stadje te herbouwen. https://nl.wikipedia.org/wiki/Elburg_(stad)
Tussen 1494 en 1543 vond een reeks conflicten plaats tussen Gelre en de Habsburgers. Zowel in de Gelderse Onafhankelijkheidsoorlog als de Gelderse Oorlogen werd Elburg door de verschillende strijdende partijen bezet, maar het lijkt dat er weinig sprake was van daadwerkelijke belegeringen: de stad werd snel ingenomen of zelfs bij verdrag overgedragen. Wel werden de stadspoorten versterkt en legde men een aarden wal en een buitengracht om de stad heen....Al vrij snel na het begin van de Tachtigjarige Oorlog, in 1572, koos de stad de zijde van de Opstand. Geuzenleider Diederik Sonoy zorgde voor een verbetering van de vestingwerken, naar een ontwerp van Adriaan Anthonisz. Dit leverde de stad een nieuwe omwalling op, om de bestaande middeleeuwse stadsmuren heen. ... In 1785 was Elburg een bolwerk van de patriotten, maar zij werden een jaar later door Staatse troepen verjaagd. Toen de Republiek in 1795 werd verslagen door Frankrijk, keerden de patriotten weer terug naar Elburg. In de 19e eeuw volgde de afbraak van de meeste stadspoorten en delen van de stadsmuren. Het vrijkomende puin werd gebruikt om de havenpieren te verlengen. https://nl.wikipedia.org/wiki/Vestingwerken_van_Elburg























