Schwarzer Abt

The Black Abbot (German: Der Schwarze Abt) is a 1963 West German mystery film directed by Franz Josef Gottlieb and starring Joachim Fuchsberger.[2] Adapted from the 1926 novel of the same name, it was part of a very successful series of German films based on the writings of Edgar Wallace. ... The ruins of Fossoway Abbey are supposed to conceal the legendary treasure of the Chelford family, sought by Harry Chelford, last of his line, with fanatical zeal. Due to a hereditary disease, he is liable to fall victim to insanity at any time. His fiancée, Leslie Gine, is more attracted to Dick Alford, Harry's cousin and steward at Chelford Manor. Meanwhile, her brother Arthur, a London lawyer is being blackmailed by his chief clerk Gilder, who wants Leslie for himself. Gilder has purchased some bills of exchange on which Arthur forged the signature of Lord Chelford to pay for his own gambling debts. There is also the 'Black Abbot', a mysterious figure who is seen moving about in the old ruin and supposedly guards the treasure. Inspector Puddler of Scotland Yard and his assistant Horatio are called in when a man is found stabbed to death and they try to solve the mystery. Among the suspects is the butler Fortuna who Puddler recognizes as a former inmate of Dartmoor prison. Mary Wenner, who used to be secretary of Lord Chelford (and an aspirant to become his wife), joins forces with Gilder to find the treasure. They manage to discover some scroll cases containing maps of the abbey but are driven off by the Black Abbot. They later return to find the maps gone. Wenner is shot and killed by Arthur Gine, who himself is later killed in a confrontation with Gilder. Leslie Gine calls off the wedding with Lord Chelford. Lord Chelford, plagued by his deteriorating sanity, completely loses his grip on reality when he encounters his mother (whom he believes to be dead) in the grounds of the manor. Lord Chelford shoots his mother and the Black Abbot, takes Leslie as a hostage and hides with her in the tunnels beneath the abbey after also killing Gilder. It turns out there have been two Black Abbots: one was the butler working as an agent for Gilder, the other was Alford, working with the family doctor Loxon to care for the insane Lady Chelford whom they had kept hidden from her son.... The film follows the novel quite closely over long stretches. However, in the novel Harry and Dick are brothers. Lord Chelford is looking for the elixir of youth that is supposedly part of the treasure, not for the gold. Mary Wenner proposes to marry Arthur Gine as part of a deal to get at the treasure—which in the novel is said to include 15 tons of gold. The novel does not start with a murder like the film. Sergeant Puttler (=Inspector Puddler) initially comes to the castle as a favour to Alford, he is on vacation and wants to spend it doing some light investigative work concerning the strange goings-on around the estate. There is no police assistant in the novel, or comic relief of the kind provided by Arent's character in the film. (https://en.wikipedia.org/wiki/The_Black_Abbot_(1963_film))

Der Schwarze Abt was the 13th in a series of films based on works by Edgar Wallace made in the late 1950s and 1960s by producer Horst Wendlandt for Rialto Film.[4] The script to the film was adapted by Johannes Kai and Franz Josef Gottlieb from the Edgar Wallace novel The Black Abbot (1926).[1] An earlier film version had been made in Britain in 1934. This was the fourth script Kai (a pen name for Hanns Wiedmann) had written for a Wallace film and the plot remained relatively close to the original novel.[4] F.J. Gottlieb had just directed The Curse of the Yellow Snake produced by competitor Artur Brauner and had previously worked on Wallace scripts for Constantin Film.[4] He reworked the script, trying to improve the odds of receiving a favourable age rating from the FSK.[4] It was one of the earliest films of the series emphasizing the "gothic" elements that came to be a hallmark of the series but were not to be found in Edgar Wallace's original material.[3] Principal cinematography took place from 17 April to 28 May 1963. Interiors and some exteriors were shot at the Spandau Studios in West Berlin. Schloss Herdringen near Arnsberg was used as Chelford Manor.[1] The film was shot in 'Ultra-Scope', a form of CinemaScope. It features opening credits in colour but is otherwise in black-and-white. The FSK gave the film a rating of 12 and up and found it not appropriate for screenings on public holidays.  (https://en.wikipedia.org/wiki/The_Black_Abbot_(1963_film))

Dit is geen kinoblog, maar een bierblog...

Neuzeller Kloster-Bräu Schwarzer Abt (Black Abbot) Klosterbrauerei Neuzelle GmbH ... Schwarzbier Ranked #144ABV:3.9% (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/861/5584/)

Fast am Rande der Republik, im Südosten von Brandenburg, ganz in der Nähe zu Eisenhüttenstadt steht das Kloster Neuzelle. Es sind streitbare Mönche, die für ihr Bier Kriege, den Sozialismus und Gerichtsprozesse überstanden, und sich dennoch offen den modernen Herausforderungen stellen. Der Schwarze Abt mit seiner 431-jährigen Rezeptur steht stellvertretend für den Inbegriff dieser Klosterbrauerei. (http://www.landundbier.de/neuzeller-schwarzer-abt/  )

De Schwarzer Abt is een bier gebrouwen door Klosterbrauerei Neuzelle uit Neuzelle. Deze Schwarzbier heeft een alcohol percentage van 3.0%. De bierstijl Schwarzbier komt van oorsprong uit Duitsland. (https://www.beerinabox.nl/speciaalbier/klosterbrauerei-neuzelle-schwarzer-abt)

bought at the getraenke hoffman in gross borstel. man oh man, that sure is something. it is profoundly sweet, faro, dutch oud bruin lager levels of sweet, some of the black malt flavour, rye bread, tobacco, is nice but there’s definitely some astringent flavours there too. metallic flavour from it, medium bitterness. very much a fizzy drink like mouthfeel. ungood Jan 23, 2024 (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/861/5584/)

Sweet for a schwarzbier, leaning more towards a porter (IMHO). Pictch black with a nice topping of beige foam, aroma of coffee, but taste of coffee and molasses. Mouthfeel is righ ton the money, does not feel watery at all, coffee bitterness lingers long aftrwards. Mar 01, 2023  (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/861/5584/)

Klosterbrauerei Neuzelle GmbH “ Neuzeller Kloster-Bräu Schwarzer Abt” ,5L brown glass bottle coded “mindestens haltbar bis: 08.03.22”. Sampled 04.10.21. €,99 @ Horst Lehmann Getränke GmbH, Berlin, DE Notes: “Zutaten: Schwarzbier (Wasser, Gerstenmalz, Hopfen). Invertzucher-syrup”. Look: Clear, dark mahogany brown body beneath a finger’s width of creamy tan foam that holds well and leaves some very nice sheets of lacing about the glass. Smell: Surprisingly chocolate-like and grainy sweet. Coffee-like roastiness. No hops are found. Taste: As the aroma suggests, this is a sweet beer with clear notes of grainy malt, chocolate, coffee, and a light touch of apple like fruitiness. It appears moderately bitter, but you can detect it. There may be even more bitterness there but the sweetness masks it. It finishes sweet with some cocoa powder lingering. Feel: Medium-bodied and dextrinous with a gently crisp carbonation. Overall: If this had been an American beer without the schwarzbier designation I’d say it was OK, or maybe not, but this is a German brewed schwarzbier and it’s way too sweet. It tastes almost like a malzbier. Additionally, it has inverted sugar syrup added, which I thought was verboten im Deutschland, but whatever. It would most likely make a good ingredient in a dessert, and could probably stand on its own as a dessert beer. Other than that, making your way through a half liter is süss for sure. Review #7,514 Oct 04, 2021  (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/861/5584/)

Nu ze het zo zeggen en ik het -jaren later lees- kan ik het bevestigen. Het bier is erg zoet. Doet denken aan een maltosebier. Ik had een zwartbier verwacht met meer bitterheid en alcohol. Dit is zoet, karamelachtig bier met weinig koolzuur, weinig bitterheid. Beetje koffie/chocolade? 

Sahnig, dicht und beigefarben steht der kräftige Schaum auf dem Schwarzbier Schwarzer Abt. Doch gegen das Licht gehalten entpuppt sich das Schwarz als ein tief dunkles Mahagoni. Ganz so Schwarz ist der Schwarze Abt also doch nicht. Süßliche Düfte steigen in die Nase, geprägt von der Zuckergabe im Brauprozess. Aromen von gemahlenen Kaffee und Röstmalze, von herben Kakao und einer leichten Grasigkeit ziehen kräftig in die Nase.Neuzeller - Schwarzer Abt Entsprechend süß ist der Antrunk. Leicht und weich strömt das Schwarzbier in den Mundraum. Die tiefe Röstmalz Aromatik bildet den Grundtenor des Schwarzen Abtes, dabei ist das Bier mild, extrem leicht und richtig süß. Aromen von saftig, süßlichen Schwarzbrot und Kaffee verfeinern diese tiefen Aromen. Die Textur des Schwarzen Abtes ist teils wässrig bis ölig. Der Nachtrunk ist geprägt von der dunklen Malzigkeit des Bieres und seiner Süße, die überraschend in einer zwar dezenten, aber doch deutlichen Hopfenbittere trocken endet.... Die Einen werden ihn lieben, die anderen werden ihn hassen. Zumal für viele (Unwissende) die Zugabe von Zucker ein Frevel, wenn nicht mindestens ein grober Sündenfall darstellt. Der Schwarze Abt spaltet. Das Schwarzbier ist geprägt von einer tiefen, bisweilen dunkel, bitteren Malzigkeit, die durch die frische Leichtigkeit und teils kristallinen Zuckergabe eine gute Balance findet. Gut temperiert kann es den Gaumen erfreuen und weist trotz seiner Milde eine enorme Aromentiefe auf. (http://www.landundbier.de/neuzeller-schwarzer-abt/)

Cacao en 'grassigheid' is misschien wel te plaatsen ja. Textuur doet meer denken aan chocoladerige zoetigheid. 

Neuzeller Schwarzer Abt is een Schwarzbier. Een romig bier met geroosterde mouten en aroma's van koffiebonen.... Details BrouwerijNeuzeller Klosterbrau BierstijlSchwarzbier Alcohol3.9%    (https://www.bierista.nl/neuzeller-schwarzer-abt)

Geroosterde mouten??? Koffiebonen? Nou latte machiato frappuccino late daviato misschien. Ik mis geroosterde smaken, moutigheid of koffie. Het is voor mij een zoet maltbier, zoals die alcoholvrije maltosepils, zoals Vitamaltz.  

The Neuzelle Cloister Brewery (Neuzeller Klosterbräu) is located in Neuzelle, Germany, and is best known for its Neuzeller "Anti-Aging-Bier". Helmut Fritsche purchased the Neuzeller brewery in 1992, which has been producing beer commercially for over 400 years, and is situated on the grounds of a 12th-century Catholic monastery, Neuzelle Abbey. The "Anti-Aging-Bier", which, in addition to the four cardinal ingredients of beer, adds spirulina and flavonoids in order to, supposedly, increase health and longevity, was first marketed in February 2004, and claims to have double the anti-oxidant effect of other beers. However, the German Beer Brewers' Association is not entirely willing to label these drinks beers, as their contents differ from those original Reinheitsgebot ingredients. In 2004, the brewery was ordered to cease production of their product "Schwarzer Abt" or face a $25,000 fine, because the drink contained added sugar syrup it was in conflict with the beer purity law.[2] The brewery had been brewing the dark beer with sugar syrup in East Germany, which had been allowed under East Germany's permissive brewing laws. The brewery had not explicitly labelled it as beer, but as "A Specialty Made From Schwarzbier, With Invert Sugar Syrup Added Afterward". In 2003, the brewery changed the labelling to simply read "Schwarzbier".[3] In 2005, a German court upheld the brewery's challenge to purity laws and allowed the brewery to add sugar syrup to "Schwarzer Abt" and label it as beer, ending the 10 year legal battle.[4] The brewery also produces a locally successful Schwarzbier, Pilsner, Bock, cherry beer, energy beer, a beer specifically developed for bathing,[5] and a berry-flavored soda used in making a Potsdamer. In 2023, the brewery announced release of a powdered beer.[6] (https://en.wikipedia.org/wiki/Neuzeller_Kloster_Brewery)

Tja onduidelijk of dit nu al 400 jaar bestaat of pas na 1963 dit bier op de markt is gezet.

A German brewer has launched a one-man campaign to relax the country's beer purity laws, which limit beer ingredients to hops, barley and water. Helmut Fritsche, owner of the Klosterbrauerei Neuzelle, claims the rules stifle the creativity of small brewers and should be eased. Mr Fritsche adds sugar syrup to one of his beers in open defiance of the law, known as the Reinheitsgebot. The move has put him on a collision course with food safety officials. It has also spread ripples of alarm through Germany's conservative brewing industry, which tends to see any attempt to relax the Reinheitsgebot as the thin end of the wedge. Financial penalty Last month, Mr Fritsche was ordered to suspend production of the offending brew, a dark beer called Schwarzer Abt, or face a hefty fine. It's like taking a cup of tea and adding milk or sugar to it Helmut Fritsche The authorities had previously allowed him to operate unhindered, but decided to act after he began to market Schwarzer Abt explicitly as a form of beer. Previously, Mr Fritsche had labelled the brew as a "speciality made with added sugar syrup." The brewer, based in the town of Neuzelle in former east Germany, is unrepentant. "It's like taking a cup of tea, or coffee, and adding milk or sugar to it," he said. "Some people drink it black, and some people take it white. It's a small difference of taste." Mr Fritsche claims to have tradition on his side, pointing out that his brewery has been producing dark beer with added sugar syrup since the 16th century. Dwindling sales It was not until after German reunification, and the extension of west Germany's brewing laws to former east Germany, that Klosterbrauerei Neuzelle fell foul of what Mr Fritsche contemptuously refers to as the "beerocracy". He also argues that relaxing the Reinheitsgebot would allow Germany to produce innovative brews which might help reverse a long-term decline in beer sales. But Klosterbrauerei Neuzelle cannot count on the German Brewer's Association for support. "We have 5,000 to 6,000 brands in the German beer industry, so I don't think (the Reinheitsgebot) limits brewers' creativity," said a spokeswoman. The Reinheitsgebot, thought to be Germany's oldest surviving law, was drawn up by a Bavarian duke in April 1516. German brewers claim that it is the longest-established food quality standard in the world. However, even the Reinheitsgebot has failed to protect German drinkers from inferior, additive-laden beers. The law applies only to beers made within Germany, after a European Union court ruled that using it to keep out imported brews would be contrary to free trade rules. (http://news.bbc.co.uk/2/hi/business/3866809.stm)

Bijzonder zo een BBC bericht over Duits bier.

COMMERCIAL DESCRIPTION

Black Abbot - The historic blackbeer brewed after an old monk recipe A low-dark, malty, aromatic, fulfilled and fine-lovely black beer which is a rare piece with an alcohol content of 3,9% and 12 Degrees Plato. (https://www.ratebeer.com/Ratings/Beer/Beer-Ratings.asp?BeerID=8335)

Lang niet meer eigenlijk Beeradvocate en ratebeer gebruikt als bron. Geeft wel iets duiding met een verwijzing naar middeleeuwen. Het zal dus voor 1963 al gebrouwen zijn? Maar was het toen al zo genoemd? Hoe kwam men toen aan de suikerstroop?

500 ml bottle. Murky brown red, big fluffy head. Syrup, brown sugar, roasted malt, light citrus, some nuts. Sugary sweetness, mild dryness. Light bodied, watery texture, lively carbonated, sweet finish. Could have been nice without the syrup added.

Tried from Bottle on 12 Jul 2020 at 18:03 (https://brewver.com/beers/7995/Schwarzer-Abt-Black-Abbot) 

Nee dat klinkt als een heel ander bier dan dat ik nu heb...

Stroop (uit het Arabisch šarab Engels syrup en via Latijn siropus) is een dikke, viskeuze, geconcentreerde vloeistof waarin grote hoeveelheden suikers (met name sacharose) zijn opgelost. Luchtdicht bewaard is het door het hoge suikergehalte ongekoeld lang houdbaar. Dunnere stropen worden siroop genoemd; voorbeelden zijn limonadesiroop en esdoornsiroop. Dunne stroop bestaat voor meer dan een derde uit suikers, stevige stroop tot driekwart. ... Traditionele vruchtenstroop wordt van appels en/of peren gemaakt, zo ontstaan respectievelijk appelstroop, perenstroop en peren/appelstroop. De industriële productie van deze stropen begon na 1880 in België in Haspengouw, het Land van Herve ("Luikse stroop") en in het Nederlandse Zuid-Limburg. ... De gewone suikerstroop voor huishoudelijk gebruik bestaat uit bietenstroop of rietsuikerstroop. In de voedings- en genotmiddelenindustrie wordt veel uit zetmeel bereide glucosestroop zoals aardappelstroop toegepast als zoetmiddel. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Stroop)

Melasse is een stroopachtig bijproduct van de productie van suiker uit suikerriet of suikerbieten.

Melasse afkomstig van suikerbieten bevat ongeveer 50% suiker, maar is door de aanwezigheid van sommige andere stoffen in onbewerkte toestand voor mensen ongenietbaar. Melasse wordt gebruikt als ingrediënt, bijvoorbeeld voor het maken van roggebrood en drop. Verder vindt het toepassingen als veevoer.

In de loop van de zestiende eeuw ontdekte men dat men de melasse, nadat die weer met water was aangelengd, kon laten vergisten om vervolgens de alcohol eruit te distilleren. Aanvankelijk was dit destillaat van de melasse nogal onzuiver. Facundo Bacardi zorgde voor een betere destillatietechniek. Melasse van suikerriet werd daarmee het basisproduct van rum. Het wordt ook gebruikt voor de productie van sojasaus. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Melasse)

In Bengalen, waar al langer op suikerriet werd gekauwd, slaagde men er in 510 voor Christus in suiker te maken. Het product werd daar gewaardeerd om zijn smaak, maar het gold vooral als laxerend medicijn. In de 7e eeuw werd suiker, dat toen als kruid werd aangemerkt, door Arabieren meegenomen naar het Midden-Oosten. Kruisvaarders namen het recept in de 11e eeuw vervolgens mee naar West-Europa. Willlem van Tyrus, die over de kruistochten schreef, noemde suiker toen al een ‘zeer waardevol product, uiterst belangrijk voor het gebruik en de gezondheid van de mens.’ De vraag naar de zoetmaker nam rap toe in Europa. Hoewel op verschillende plaats pogingen werden ondernomen suikerriet zelf te telen, blijkt het geen geschikt gewas voor het Europese klimaat. Daardoor bleef het een schaars en luxe seizoensproduct. (https://isgeschiedenis.nl/nieuws/de-opkomst-en-ondergang-van-suiker)

In de middeleeuwen kocht je suiker bij de apotheek. De geneeskunde baseerde zich toen op de ‘humeurenleer’, waarbij men uitging van een disbalans in de ‘humeuren’ van een patiënt. Die humeuren waren bijvoorbeeld warm en koud, droog en vochtig, maar ook bitter, zout, zuur en zoet. Wie zuur gal spuwde, werd daarom voorgeschreven te compenseren met zoetigheid, bijvoorbeeld suiker. (https://isgeschiedenis.nl/nieuws/de-opkomst-en-ondergang-van-suiker)

Vanaf de 16e eeuw werd suikerriet op grote schaal verbouwd op slavenplantages in Zuid-Amerika en de Cariben.  De Europese import van de geliefde zoetmaker groeide exponentieel. Suiker werd een geliefd ingrediënt in zoete baksels en in jam. Het spul was ook handig:  konfijten en inmaken met suiker maakten het mogelijk groenten en fruit langer te bewaren. In de 18e eeuw ontdekte de Duitse apotheker Andreas Marggraf dat ook van bieten suiker gemaakt kon worden. Vanaf de 19e eeuw, toen de belastingen op suiker verlaagd werden, was de zoetmaker niet meer voorbehouden aan de rijkere klassen. Suiker werd daarmee een standaard voorradig ingrediënt in iedere keuken. Frisdranken, die ook toen al barstten van de suiker, worden ook razend populair. Zo populair zelfs, dat in de Eerste Wereldoorlog Amerikaanse burgers werden opgeroepen er minder van te drinken, zodat de schepen waar voorheen suiker voor frisdrank mee werd ingevoerd, nu ingezet konden worden om Amerikaanse soldaten te vervoeren. (https://isgeschiedenis.nl/nieuws/de-opkomst-en-ondergang-van-suiker)

In 1965 ziet de heer Eshuis, directeur van de Centrale Suiker Maatschappij, zich genoodzaakt in De Telegraaf een betoog af te steken: ‘Het moet nog maar eens bewezen worden, dat je van suiker dik wordt’. Ook de bijgaande vermelding dat hij zelf ‘slank’ is, mag niet baten. Anno 2017 is suiker weliswaar nog alom geliefd, maar de slag om het gelijk lijkt – zo ook vandaag - op handen van de anti-suikerlobby.  (https://isgeschiedenis.nl/nieuws/de-opkomst-en-ondergang-van-suiker)

 

De oorsprong van frisdrank ligt in de 15de eeuw, ten tijde van de Tudor-dynastie (1485-1603). In Tudor Engeland nuttigde men een drankje dat ‘water imperial’ heette. Water werd aangemaakt met citroen en wijnsteenpoeder. Ook in andere landen werd geëxperimenteerd: in Frankrijk dronk men een mengsel gemaakt van water, citroen en honing. In 1676 kreeg de Franse Compagnie des Limonadiers een monopolie op de verkoop van deze drank, die limoenade werd genoemd. (https://isgeschiedenis.nl/nieuws/geschiedenis-van-frisdrank)

Deze eerste vormen van frisdrank bevatten overigens nog geen prik, dat ontstond pas aan het eind van de 18de eeuw, toen de wetenschapper Joseph Priestley in 1772 een methode ontwikkelde om water en koolzuur met elkaar te verbinden. Priestley kwam erachter dat het mengsel lekker smaakte en bovendien erg verfrissend was. Zijn kennis over het onderwerp was beperkt, maar met zijn idee legde hij een basis voor de experimenten van toekomstige wetenschappers. In 1776 opende de zweed Johann Gottlieb Gahn in Falun de eerste fabriek waar sodawater gemaakt werd. ... Sodawater werd in haar beginperiode echter niet veel gebruikt om een lekker drankje van te maken. Men gebruikte de samenstelling met name in de medische wetenschap omdat men dacht dat de combinatie helende eigenschappen had. Bij de Britse marine bijvoorbeeld dronken de mariniers tot 1795 een mengsel van koolzuur en citroen om gevallen van scheurbuik tegen te gaan. Later werd bekend dat dit puur kwam door de vitamine C die in de citroen aanwezig was. In deze periode werden Britse mariniers vaak ‘Limeys’ genoemd, verwijzend naar het drankje.... Oorspronkelijk was sodawater een vrij exclusief drankje. De verschillende samenstellingen werden alleen door welgestelde personen genuttigd, met name in de zomermaanden. Wel kwamen er steeds meer producenten. Grote namen zoals Coca Cola (1886) en Pepsi Cola (1893) begonnen aan het eind van de 19de eeuw met het produceren van hun eigen mengsels. Door het bestaande sodawater samen te voegen met speciale kruiden en wijnen probeerden deze opkomende bedrijven nieuwe producten te ontwikkelen met een unieke smaak (priklimonade)... Pas tegen het midden van de 20ste eeuw werd priklimonade in Nederland populair. De Amerikanen en Canadezen namen hun nieuwe drankjes tijdens de Tweede Wereldoorlog mee naar deze kant van de Atlantische Oceaan, waardoor ook Europa hiermee in aanraking kwam. Toen is ook, in 1956, door de Nederlandse Frisdranken Industrie voor het eerst de naam ‘Frisdrank’ geopperd.  (https://isgeschiedenis.nl/nieuws/geschiedenis-van-frisdrank)

Frisdrank zou ik Schwarzer Abt niet noemen...

Zwarte banaan

Banana Madness is een spelletje van  DreamTech Studio. Maar -ik heb het al vaker gezegd- dit is geen spelletjesblog, maar een bierblog. 

Brouwpunt heeft een Banana weizen bierbrouw recept (zie hier: https://brouwpunt.nl/blog/recepten/banana-weizen-bier-recept-brouw-een-unieke-weizen/), met banaan is dus te brouwen.

Banana beer is a type of beer that is brewed using bananas as one of the main ingredients. This beer’s taste is often described as sweet and fruity with a banana flavor. Understanding how to make banana beer can help you create this unique and delicious beverage at home. ... The quickest way to make banana beer is to peel the ripe banana and put it into the blender with some water. First, puree the banana and pour it into a glass or jar. You can also mash the banana with a fork or potato masher and add it to the water. Next, stir the sugar until it dissolves, and add the yeast. You can also add cereal floor or any other type of unfermented grain to the mixture. (https://beer-snobs.com/how-to-make-banana-beer/)

From hefeweizens to banana bread ales, banana is a delicious addition to many styles of beer. Thanks to their fruity, malty aroma that pairs perfectly with the natural aromatic compounds created during fermentation, you will find almost unlimited possibilities when it comes to adding banana flavors into your beer. Banana flavors in beer are produced primarily from isoamyl acetate, in addition to 48 other volatile aromatic compounds. Many of these can be induced naturally by choosing appropriate yeast and hops combinations, but the flavor can also be added using banana extract, banana juice, or mashed banana at various points throughout the brewing process. (https://learningtohomebrew.com/brewing-with-bananas/)

Maar ik kan geen bierbrouwen. Dus dat wordt het ook niet. Brouwen anderen er bier van?

Als het dan eenmaal lukt om in Nederland bananen te telen, wil je er ook wat mee. Daarom sloeg Neder Banaan de handen ineen met brouwerij Kleiburg in Amsterdam. Het resultaat? Biri Bana. Het allereerste biertje gemaakt met Nederlandse bananen. En al smaakt-ie zeer toegankelijk, er zit een addertje in de kas. Want Biri Bana is een bier met een boodschap. ... Voor het allereerste Nederlandse bananenbier gebruiken we gemoute tarwe. Tarwebier heeft van zichzelf namelijk al die lichtzoete tonen die lekker samengaan met banaan. Om de aroma’s van de banaan te bewaren, voegen we ze pas tijdens het vergisten toe. Zo ontstaat een licht troebel witbier (5,5%) met een zachte smaak, romige schuimkraag en subtiele tonen van banaan. Een mooi terrasbier in de stijl van de geliefde Weizen-bieren, maar dan nét even anders.  (https://nederbanaan.nl/toepassingen/bananen-bier/)

Feitjes over bananen In totaal worden er wereldwijd meer dan 100 miljard bananen per jaar gegeten. Bananen worden vooral geteeld in landen met een warm klimaat, zoals Afrika, Azië, de Canarische Eilanden, Australië en Amerika [1]. India is met 23% van de totale productie de grootste producent van bananen ter wereld. Archeologen hebben bewijs gevonden van bananenteelt in Nieuw-Guinea uit het jaar 8000 voor Christus. (https://www.puurfiguur.nl/banaan/)

Over bananen hoor je veel tegenstrijdige verhalen. Het zou gezond zijn, maar je word er ook dik van. Doordat een banaan best zoet is en veel koolhydraten bevat. Relatief gezien kan dat wel zo zijn, maar je kunt natuurlijk nog steeds veel beter een banaan nemen dan een koekje, of plak ontbijtkoek. En bananen hebben daarnaast ook veel voordelen voor je gezondheid. Een goede keuze dus! ... Bananen bevatten veel goede vezels antioxidanten en voedingsstoffen. Zoals vitamine B6, vitamine C, magnesium, koper, kalium en mangaan. Bananen bevatten bijna geen vet! ... Bananen bevatten onder andere dopamines en catechines. Antioxidanten helpen schade door vrije radicalen te verminderen waardoor het risico op ziektes zoals degeneratieve aandoeningen kan worden verminderd.... Met name het hoge kaliumgehalte in bananen geeft een positieve impuls aan mensen met een hoge bloeddruk en vermindert de kans op een hartaandoening. Ook de behoorlijke hoeveelheid magnesium speelt hierbij een grote rol. ... Door de vitamine B6 en magnesium in een banaan ontspant je lichaam zich beter en dat zorgt ervoor dat je veel beter in slaap valt. (https://goedetengezondleven.nl/bananen-gezond/)

Maar ik laat me weer te veel afleiden.

De Shall We Split The Banana Stout ? is een bier gebrouwen door Brouwerij Zuyd uit Maastricht. Deze Milkstout heeft een alcohol percentage van 13.0%. De bierstijl Milkstout komt van oorsprong uit Groot Brittanië. (https://www.beerinabox.nl/speciaalbier/zuyd-craft-shall-we-split-the-banana-stout)

Zuyd Craft, een jonge ambachtelijke brouwerij uit het zuiden van Nederland. Gelegen in de Limburgse hoofdstad Maastricht. Zuyd Craft brouwt sinds 2015 experimentele bieren om te laten zien dat de Limburgse bierscène ook mooie ambachtelijke en experimentele bieren heeft. (https://www.beerinabox.nl/brouwerij/1923-zuyd-craft)

Brouwerij Zuyd. Een craftbier Brouwerij uit het zuiden van Nederland, zoals de naam misschien een beetje doet vermoeden. ... In 2016 begon het allemaal als een soort jongensdroom. 2 studievrienden die elk de wereld hadden rondgereisd, op zoek naar hun eigen brouwavontuur. Van Groot-Brittannië tot Nieuw-Zeeland naar weer terug naar ons kleine kikkerlandje. Brouwerij Zuyd werd opgericht door Bas en Hein met maar één missie. De Limburgse bierscene te vullen met smaakvol, experimenteel en ambachtelijk bier. En dit alles vanuit een oude legerkazerne in het centrum van Maastricht. Nu we goed vertegenwoordigd zijn in onze prachtige stad hebben we nog een andere missie. Heel Nederland laten proeven van wat Brouwerij Zuyd te bieden heeft. ... Als Brouwerij Zuyd produceren we in kleine hoeveelheid smaakbommetjes. Ons doel is dan ook bier te maken dat misschien wel niet in Nederland past, waarvan we de smaken nog niet kennen, of juist wel maar nog niet zo explosief en herkenbaar. Kortom Zuyd Craft, Experimenteel, ambachtelijk, limited Craftbier. ... Brouwerij Zuyd bestaat uit een 3-koppig team. Samen maken ze Brouwerij Zuyd tot de Brouwerij die het nu is. De Brouwerij staat sinds jaar en dag nog onder leiding van studievrienden Bas Jacob en Hein van Baast. Bas mogen we onze creatieve brouwer noemen, die samen met het team kijkt naar de meest experimentele biertjes, de special serie. Brouwer Hein houdt zich bezig met onze Core range en produceert kwalitatief goed en ambachtelijke bieren met het typische Zuyd Karakter. De jongste telg van het stel Rick Knops zorgt ervoor dat alles visueel prachtig uitziet. Van labels tot social media. Hij is momenteel de stem van Brouwerij Zuyd.  (https://hollandcraftbeer.nl/brouwerijen/brouwerij-zuyd)

Brouwerij Willem Zuyd lijkt er qua naam op, maar volgens mij brouwen ze andere bieren als ik kijk op https://www.brouwerijwillemzuyd.nl/ons-brouwlab/.

Brouwerij Willem Zuyd is een regionale ambachtelijke brouwerij gelegen aan de Zuid Willemsvaart. Wij maken bieren voor liefhebbers om samen van te genieten. De “funfactor” zit hem voor ons in het ontwikkelen van nieuwe recepten in ons eigen brouwlab. Onbeperkt experimenteren we met graan, gist, hop, water en andere spannende ingrediënten. Als we enthousiast zijn over een nieuw recept wordt dit door ons “gekroond” in de brouwerij. (https://www.brouwerijwillemzuyd.nl/winkel/)

Ons brouwlab is gevestigd aan de Zuid-Willemsvaart. Wij hebben onze naam verbonden aan dit kanaal, dat in opdracht van Koning Willem 1 in 1826 is gegraven. Deze waterweg zorgde ervoor dat de bevolking en de industrie in Zuidoost-Nederland werd verbonden met elkaar en de rest van Nederland Willem Zuyd: bier dat de regio verbindt. (https://www.brouwerijwillemzuyd.nl/ons-brouwlab/)

Zuyd Craft is een bierbrouwerij in de Nederlandse stad Maastricht. De brouwerij is gevestigd op het terrein van de voormalige Tapijnkazerne. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Zuyd_Craft)

Brouwerij Zuyd Craft is een lokale microbrouwerij in hartje Maastricht. Zuyd Craft staat bekend voor hun uitdagende speciaal bieren met maar een doel: "Laten zien hoe gaaf en lekker ambachtelijke bieren uit Limburg kunnen zijn". (https://drinkz.nl/blogs/drinkz-blog/alles-over-zuyd-craft)

Zuyd Craft Brouwerij Opgericht: 2016 Namen (2016-2017) Brouwerij Zuidt (2017-2020) Brouwerij Zuyd (2020-) Zuyd Craft (https://www.nederlandsebiercultuur.nl/databank/brouwerij/1503-zuyd)

Geschiedenis Brouwerij Zuyd werd in 2015 opgericht door Bas Jacob en Hein van Baast, destijds nog onder de naam Brouwerij Zuidt. De twee leerden elkaar kennen tijdens een stage bij de Utrechtse brouwerij Maximus. Na beide een uitstapje te hebben gemaakt in de bierbrouwcultuur van Ierland en Nieuw-Zeeland werd in 2016 de brouwerij daadwerkelijk ingeschreven. De brouwerij ontwikkelde eind 2016 haar eerste commerciële bier, de MOSA. Dit betrof een combinatie tussen een doordrinkbare pilsener en bittere ipa, een india pale lager. Het bier werd vernoemd naar de beroemde rivier de Maas waar Maastrichter haar naam aan dankt. En dit bier is tot de dag van vandaag nog altijd het paradepaardje van de brouwerij uit Maastricht. In 2017 werd de naam Zuidt gewijzigd in Zuyd. Ook werd er onder in de kelders van een oude legerkazerne in Maastricht, De Tapijn, een eigen brouwketel van 500 liter en brouwlocatie gevonden. Hiermee begon brouwerij Zuyd aan een nieuw hoofdstuk. In 2018 werd medeoprichter 'Bas Jacob' opgeroepen voor een bijeenkomst bij de Gulpener Bierbrouwerij. Het doel: Een test- en pilot brouwerij starten en helpen om nieuwe soorten ambachtelijke bieren te creëren. Dit is ook het jaar dat de andere mede-eigenaar 'Hein van Baast' begon met brouwen op onze oude brouwbasis Brouwerij Maximus. Dit was voor beiden erg goed nieuws, alleen niet voor Brouwerij Zuyd. De brouwers hadden minder tijd voor brouwerij Zuyd, maar deden een schat aan ervaring op. Tijdens dit proces werd besloten om alle ontwikkelingen van de brouwerij in een langzamer tempo te doen. Brouwerij Zuyd veranderde van een bloeiende nieuwe jonge brouwerij tot een bekende kleine brouwerij in Maastricht. In 2019, Na beide een tijdje in de grotere bierindustrie te hebben gewerkt, wilde Bas Brouwerij Zuyd opnieuw uitvinden, vooral om zo aan het Zuiden te laten zien dat de brouwerij nog actief was en experimentele bieren konden brouwen. De zogenoemde herontdekking begon in 2020 met de ontmoeting met Rick Knops. Een jonge creatieveling die het idee leuk vond om de brouwerij "opnieuw uit te vinden". Er gingen een aantal maanden van brainstormen voorbij. Uiteindelijk was er de wow-factor en het juiste idee. De brouwers noemen dit het 'Holy Grail' moment. Hierna begon Rick als hoofd marketeer van Brouwerij Zuyd en richtte Bas zich op nieuwe brouwtechnieken en stijlen. Een vernieuwd basisassortiment was geboren met daarnaast een speciaal assortiment, de Zuyd Craft-serie. Vol met experimentele bieren met het verhaal van Zuyd erin verwerkt. Alles werd in een aantrekkelijk opvallend Zuyd jasje gestokem en dit alles werd de nieuwe focus van de brouwerij. (https://www.nederlandsebiercultuur.nl/databank/brouwerij/1503-zuyd)

Zuyd Craft werd in 2015 opgericht door Bas Jacob en Hein van Baast[2] onder de naam Brouwerij Zuidt.[3] De twee leerden elkaar kennen tijdens een stage bij bierbrouwerij Maximus in Utrecht. In 2016 werd de brouwerij ingeschreven als Brouwerij Zuidt, in mei 2017 is de naam veranderd in de naam Brouwerij Zuyd.[4] De naam Zuyd refereert naar het zuiden van de provincie Limburg.[5] Als brouwlocatie is gekozen voor de kelder onder de oude legerkantine van de Tapijnkazerne. Sinds 2015 was er in de oude legerkantine de Brasserie Tapijn gevestigd, waarmee sindsdien wordt samengewerkt. In december 2019 voegde Rick Knops zich bij de brouwerij om zich te richten op de marketing, het ontwikkelen van een beeldmerk, en het opzetten van een experimentele bierlijn onder de naam 'Craft Series'.[5] Aanvankelijk was de eigen brouwerij het enige verkooppunt. Later is de verkoop via lokale ondernemers en nationale webwinkels opgestart.[5][6] In januari 2021 werd de naam veranderd in Zuyd Craft, de leus werd "a flavour company" wat verwijst naar de nieuwe weg die de brouwerij zou inslaan om meer dan alleen bier te kunnen produceren[7]. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Zuyd_Craft)

Banana Marshmallow Madness (special range 2023) (8%) heeft een wit etiket met een halfgepelde banaan. Het bier is onverwacht zwart met bruin schuim. Het schuim verdwijnt snel. Op de ingrediëntenlijst staan: water, gerstemout, tarwe, haver, banaan, hop, vanille, gist. Het is dus echt gebrouwen met banaan! De geur geeft de indruk van banaan. Het mondgevoel is niet waterig. Het heeft een wat zalvig gevoel. Doet denken aan banaan. De afdronk heeft geen bitterheid of moutigheid, maar wel wat zoetigheid en lichte gistigheid. De nasmaak heeft ook wat zoetigheid en wat branderigheid.

Met de banaan denk ik aan Andy Warhol.

Andy Warhol (Pittsburgh, 6 augustus 1928 – New York, 22 februari 1987) was een Amerikaans kunstenaar, filmregisseur en auteur. Warhol werkte tevens als muziekproducent en acteur. Vanuit zijn achtergrond en ervaring in de toegepaste kunst was Warhol een van de protagonisten van de popart in de Verenigde Staten in de jaren 50 en 60 van de 20e eeuw. Warhol wordt ook wel the silver prince of the pop genoemd. Warhol is vooral beroemd om zijn 'vlakke' en contrastrijke schilderijen en zeefdrukken van verpakte producten en alledaagse objecten zoals Campbell's-soepblikken, bloemen en de banaan op de cover van het album The Velvet Underground & Nico (1967), alsook voor zijn gestileerde portretten van 20e-eeuwse beroemdheden als Marilyn Monroe, Grace Jones, Elvis Presley, Judy Garland, en Elizabeth Taylor. ... Warhols oeuvre baseert zich grotendeels op de Amerikaanse populaire cultuur. Hij schilderde en tekende bankbiljetten, stripafbeeldingen, voedsel, vrouwenschoenen, beroemdheden en alledaagse objecten. Voor hem vertegenwoordigden deze motieven de Amerikaanse culturele waarden.(https://nl.wikipedia.org/wiki/Andy_Warhol)

Paul Morrisey wist Warhol over te halen manager te worden van een rockgroep. Het zou commercieel gezien een succes zijn als Warhol zijn talent voor media aandacht genereren zou combineren met een opzienbarende rockgroep. Warhol was niet meteen enthousiast maar na aandringen van Morrisey ging hij overstag. Morrisey had de Velvet Underground op zien treden in cafe bizarre. Nadat Warhol ging kijken was hij meteen enthousiast. Hij zag een groep staan met een goede uitstraling die terwijl toeristen aan hun drankje zaten zongen over Heroine en SM. Warhol herkende wat hij deed met zijn kunst in wat de Velvet Underground deed met hun muziek. [4] Warhol maakte de Velvet Underground onderdeel van zijn multimediashow Exploding Plastic Inevatible. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Andy_Warhol)

The Velvet Underground werd in 1964 opgericht door Lou Reed en John Cale, twee muzikanten met verschillende achtergronden: Reed werkte als schrijver van popliedjes voor een platenmaatschappij, Cale studeerde klassieke muziek en had al samengewerkt met avant-gardecomponisten als John Cage en La Monte Young. Met The Velvet Underground deden zij een poging om pop en avant-garde met elkaar te verweven. Reed schreef en zong de meeste teksten en speelde gitaar, Cale speelde verschillende instrumenten, waaronder altviool, basgitaar en orgel. ... The Velvet Underground was een experimentele rockgroep uit New York die actief was van 1964 tot 1973. Hoewel de groep destijds geen noemenswaardig commercieel succes boekte, geldt The Velvet Underground tegenwoordig als een van de meest vooruitstrevende en invloedrijkste rockgroepen aller tijden.[1] De klassieke bezetting van de groep bestond uit zanger en gitarist Lou Reed, multi-instrumentalist John Cale, gitarist Sterling Morrison en drummer Maureen Tucker. In 1967 verscheen hun debuutalbum The Velvet Underground & Nico, onder toeziend oog van kunstenaar Andy Warhol en met een gastrol voor zangeres Nico. Dit album wordt gezien als een mijlpaal in de rockgeschiedenis vanwege diens innovatieve combinatie van rockmuziek met aleatorische muziek, microtonaliteit en minimale muziek, begeleid door taboedoorbrekende poëzie over de duistere kant van het leven, met onderwerpen als drugsgebruik, sadomasochisme en decadentisme. Op hun tweede album, White light/White heat uit 1968, klonk de groep nog rauwer en compromislozer dan voorheen. Vanwege meningsverschillen met Reed verliet Cale de groep in 1968 en werd hij vervangen door Doug Yule. Op hun daaropvolgende albums, The Velvet Underground uit 1969 en met name Loaded uit 1970, maakte het experiment plaats voor toegankelijke rockmuziek. Na het vertrek van Reed in 1970 viel de groep langzaam uit elkaar. In de jaren 90 keerde de groep in haar klassieke bezetting terug voor een reünietournee. Het laatste optreden vond plaats in 1996, bij de introductie van de groep in de Rock and Roll Hall of Fame. (https://nl.wikipedia.org/wiki/The_Velvet_Underground)

Met Banana Milkshake Madness zit ik ook te denken aan de band Madness:

Madness is een Britse band die ska met pop vermengt. Hun succesperiode ligt in de jaren tachtig. Sinds 1979 heeft de band ruim 30 singles en 16 albums uitgebracht. De groep is nog steeds actief. Madness en UB40 hebben in de jaren '80 beide exact 214 weken in de Britse top 40 doorgebracht en delen hiermee het record voor het doorbrengen van de meeste weken in de Britse top 40 in de jaren '80. Madness deed dit echter in een kortere periode (1980-1986). (https://nl.wikipedia.org/wiki/Madness)

De band werd eind 1976 opgericht in Londen door pianist Mike 'Monsieur Barso' Barson (22 april 1958), gitarist Chris 'Chrissy Boy' Foreman (8 augustus 1956) en saxofonist Lee 'El Thommo' Thompson (5 oktober 1957); drie jeugdvrienden met een verleden in straatbendes en een voorliefde voor ska, reggae en Motown.....in eerste instantie zouden ze zich The Pirates noemen, maar omdat er al een groep bestond die The Pirates (voorheen Johnny Kidd and the Pirates), werd het The (North London) Invaders....Omdat er al een Invaders bestond (met een contract bij het label van Sham 69-frontman Jimmy Pursey) herdoopte de band zich in februari 1979 tot Madness, naar een song van de Jamaicaanse ska-zanger Prince Buster; daarna pas kwamen er vaker verzoeken om op te treden. Smyth werd gevraagd om de band aan te kondigen en deed dat met uitspraken die van Prince Buster zijn geleend ("HEY YOU, DON'T WATCH THAT...").... In mei 1979 maakte Madness kennis met de min of meer gelijkgestemde ska-groep The Specials; deze formatie uit Coventry toerde destijds door het Londense clubcircuit ter promotie van debuutsingle Gangsters die op het eigen platenlabel 2 Tone was uitgebracht. Toetsenist/oprichter Jerry Dammers bood Madness een contract aan voor eenmalige single en een aantal voorprogramma's. Een van die voorprogramma's was tijdens de 2 Tone-avond op 21 juli in de heropende Electric Ballroom; openingsact was het pas opgerichte The Selecter. Op 10 augustus 1979 verscheen de debuutsingle van Madness: The Prince was geschreven door Thompson als eerbetoon aan Prince Buster wiens Madness op de B-kant stond. Nadat The Prince in september de zestiende plaats in de Britse top 40 haalde tekende Madness een contract bij Stiff, het platenlabel van Dave Robinson op wiens bruiloft de band speelde. Het debuutalbum (One Step Beyond) opgenomen. Op 19 oktober, Woodgates 19e verjaardag, begon Madness met The Specials en The Selecter aan een uitverkochte tournee door heel Groot-Brittannië. ... Geïnspireerd door de Too Much Too Young-EP van The Specials brengt Madness in april Work Rest & Play uit, gedragen door het van One Step Beyond afkomstige Night Boat to Cairo en gecompleteerd door drie nieuwe nummers. Ter promotie daarvan toerde Madness zes weken door Groot-Brittannië en Europa; ... In de zomer van 1980 werkte Madness aan het tweede album dat 26 september werd uitgebracht. Op Absolutely waren meer Motown- en variété-invloeden te horen dan op One Step Beyond. Met de voorafgegane single Baggy Trousers (een reactie op Another Brick in the Wall van Pink Floyd) manifesteerde Madness zich met pakkende liedjes en humoristische videoclips met een onderliggende boodschap. Gedurende de rest van het jaar werd er door Europa (oktober) en Groot-Brittannië (december) getoerd. 18 oktober 1980 stond Madness in een uitverkochte Jaap Edenhal tijdens het Countdown Festival met Raymond van het Groenewoud en The Specials. Een week later kwam Absolutely de Nederlandse albumlijst binnen om drie maanden later de toppositie te bereiken; het werd de bestverkochte plaat van 1981. Baggy Trousers en opvolger Embarrassment werden de grootste hits die Madness in Nederland zou scoren. In Groot-Brittannië volgde in februari 1981 een derde single; het instrumentale Return Of The Los Palmas 7....Voorafgegaan door de single Shut Up bracht Madness eind september 1981 een derde album uit. 7 was in eerste instantie op de Bahama's opgenomen en bevatte licht-tropische invloeden. Het album ontving lovende kritieken....Eind april 1982 verscheen de verzamel-lp Complete Madness met de nieuwe single House Of Fun die vooraf werd uitgebracht. Een maand later stonden single en album tegelijkertijd op nummer 1 in de Britse hitlijsten. ... In november 1982 kwam Madness met een nieuw studioalbum; The Rise & Fall klonk een stuk serieuzer dan de vorige drie platen, zowel muzikaal als inhoudelijk. De teksten gingen voornamelijk over de schade die het Margaret Thatcher-beleid had aangericht. Hoewel de fans langzaam maar zeker begonnen af te haken stond Madness nog altijd garant voor hits en volle zalen; Our House (eind 1982) en Tomorrow's (Just Another Day) (begin 1983) zetten de tweede reeks top 10-hits voort en de Britse tournee van februari en maart 1983 was van tevoren uitverkocht. Speciaal voor de Amerikaanse markt bracht platenlabel Geffen een titelloze Best Of uit met oude hits en nummers van Rise & Fall. Dankzij regelmatige airplay op muziekzender MTV haalde Our House in juli 1983 de zevende plaats in de Billboard Hot 100. It Must Be Love werd de Amerikaanse opvolger van Our House en bracht het tot nr. 33. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Madness)

Enz enz.. maar dit is geen muziekblog, dit is een bierblog van iemand die snel is afgelei, wat is dat nu op TV?