Franziskaner Royal

De Franziskaner Royal is een bier gebrouwen door Spaten-Franziskaner-Löwenbräu-Gruppe uit Munich. Deze heeft een alcohol percentage van 6.0%.  (https://www.beerinabox.nl/speciaalbier/spaten-franziskaner-lowenbrau-gruppe-franziskaner-royal)

Het bier smaakt voller als een gewone weizen?

Franziskaner Weissbier Royal Hefeweizen/Hefeweissbier  Alcohol by Volume (ABV): 5% Brewed By Spaten-Franziskaner-Bräu Marsstrasse 46+48 Munich Bavaria Germany Europe +49 89 5200-0 www.franziskaner.com Is Franziskaner Weissbier Royal something that would make Michael Jackson (Not Jacko) proud? (https://brewerreviewer.com/hefeweizenhefeweissbier/franziskaner-weissbier-royal/)

Het bier is wat donkerder dan een weizen. Doet qua uitstraling wat denken aan een NEIPA (omgekeerde wereld eigenlijk om een oergenre van bierstijlen te vergelijken met een nieuwkomer stijl). Het schuim is gebroken wit, niet van dat spierwitte fluwelen schuim (of was het glas zo vuil?). De carbonatie is goed en de banaanafdronk is duidelijk aanwezig. Volmonidge smaak die wat naprikkelt. 

Franziskaner Royal Weissbiergenuss in seiner schönsten Form „Der stilvolle Begleiter für feine Speisen“ Unsere Braumeister haben für Franziskaner Royal eine einzigartige Weissbier-Rezeptur mit viel Sorgfalt aus erlesenen Zutaten komponiert. Das unvergleichliche Duftaroma wird getragen von reifer Banane, Honigmelone, Aprikose, dunklen Beeren und Feigen. Die leicht herbe Hopfennote ummantelt die fruchtige Süße unserer Weissbier-Spezialität. Sie schmeichelt unaufdringlich und die eleganten Malztöne zeigen sich sehr selbstbewusst. Der elfenbeinfarbene Schaum krönt den Antrunk und unterstreicht das vollkommene Weissbier-Erlebnis. Franziskaner Royal ist der stilvolle Begleiter für feine Speisen und eignet sich hervorragend bei feierlichen Anlässen. Alle zwei Jahre wird der World Beer Cup℠, einer der größten Bier-Wettbewerbe, von der Brewers Association in den Vereinigten Staaten ausgerichtet. Beim diesjährigen Wettbewerb bewerteten 253 hochqualifizierte Jurymitglieder 6.596 Biere von 1.907 Brauereien in über 90 Kategorien. Stolz möchten wir mitteilen, dass unser Franziskaner Weissbier Royal beim World Beer Cup℠ 2016 den Gold Award in der Kategorie „German-Style Wheat Ale“ gewonnen hat. (https://franziskaner-weissbier.de/unsere-biere/royal)

Wat vinden anderen?

Shared 500 ml bottle at local tasting, from CITTI-Markt Flensburg. Amber colour, large head, slightly off-white. Nice aroma of banana, bubblegum and cloves, possibly slightly oxidised, but not disturbing. The flavour has notes of berries / jam, banana and cloves, a little caramel too. Jun 22, 2022 (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/142/81574/)

Look: nice amber with a thick white head Smell: banana, malt, and wheat Taste: banana, wheat, and malt. No flavor is particularly strong, but very high quality Feel: super smooth, just the right amount of carbonation Nov 01, 2021 (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/142/81574/)

Franziskaner Royal is in a way the equivalent to Tap7 by Schneider. Slightly darker than regular Franziskaner Hefe, more carbonation, a taste which is not as soft and sweet but more robust and upstanding than the Original. At 6% ABV it is not particularly light, not really sessionable. I like it a lot, however my everyday choice will probably remain the Original.. Sep 13, 2019 (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/142/81574/)

This beer is my cup to of tea with banana undertones. It tastes better in the beginning compared to the middle of the bottle when the tongue has adjusted to the sweetness. Then you get slight sour-citrus flavors. There's a small head and quick lacing. I'm not a fan of carbonation, but this beer has a little that's not too overwhelming. It's light and easy to drink. Oct 13, 2018  (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/142/81574/)

L: Great looking beer pours an amber honey S: Banana split, vanilla, yeasty, bready, fresh cut grass, clean, crisp, T: Pretty good taste but was expecting more flavor, a little lackluster F: I feel like this is to carbonated, a little to prickly for my liking, goes down smooth but would like something a little smoother for a hefeweizen. O: Very drinkable beer, worth a try! May 20, 2016  (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/142/81574/)

Tap 7

All-New TAP 7 Now Available! Posted October 10th, 2018 in Product Releases We are pleased to announce that our all-new TAP 7 software is now available.  TAP 7 provides the same proven RF propagation models in a completely refreshed user experience. (https://www.softwright.com/product-releases/all-new-tap-7-now-available/) 

Our demo software is the full software package with all modules enabled.  It includes both TAP 7 and TAP Mapper. (https://www.softwright.com/support/downloads/tap-demo-software/)

Nee, dit is geen ICT-blog over software, dit gaat over bier. En gezien de labels bij dit bericht gaat het over Duits bier.

Tap 7: Mein Original Schneider Weisse G. Schneider & Sohn From:Schneider Weisse G. Schneider & Sohn GermanyStyle:Wheat Beer - Hefeweizen Ranked #25ABV:5.4% (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/72/3280/)

Okee, op de foto is een er ander etiket dan nu. Op de foto op https://www.beeradvocate.com/beer/profile/72/3280/ (geraadpleegt op 24/1/2022 ; ja zo ver van tevoren schrijf ik) is het etiket blauw met wit, maar mijn fles heeft naast het blauwe logo op de witte achtergrond met een bruingele streep. 

Wel opmerkelijk dat een nr. 7 origineel wordt genoemd. Het bier is iets donkerder dan Palm. Het is net zo hazy als een NEIPA. Het heeft een zachte smaak van tarwebier. Er is een licht zuur geurtje in het aroma. De smaak is goed, maar weinig banaan. 

It's the art of brewing in its purest form for true wheat beer connoisseurs: "Original" – the traditional wheat beer brewed unaltered in accordance with the original recipe of Georg I. Schneider since 1872 – and since then simply marquee. Of a deep amber colour, harmonically balanced and strong. That's what Bavaria tastes like. And that's also what coming home tastes like - in the comfort of your own four walls as well as at your convivial "Stammtisch". Hops: Hallertauer Tradition, Hallertauer Herkules. (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/72/3280/)

It's the art of brewing in its purest form for true wheat beer connoisseurs: "Original"  – the traditional wheat beer brewed unaltered in accordance with the original recipe of Georg I. Schneider since 1872 – and since then simply marquee. Of a deep amber colour, harmonically balanced and strong. That's what Bavaria tastes like. And that's also what coming home tastes like - in the comfort of your own four walls as well as at your convivial "Stammtisch". (https://schneider-weisse.de/en/node/12)

Ze zijn wat algemeen, maar geven ook wat cijfers:

5,4% vol. alc. Hallertauer Tradition,  Hallertauer Herkules wheat malt, barley malt open fermentation, genuine bottle fermentation non-filtrated, non-pasteurized 14 IBU 7g/l carbon dioxide 12,8 % original gravity (https://schneider-weisse.de/en/node/12)

Die cijfers geven geen duiding aan de smaak, maar daar zijn andere websites over:

by LanceBiggums Much darker than the average weissbier, cloudy amber, the colour of a traditional Märzen, but weissbier hazy. Two finger head (probably poured too gently) of barely off-white, sudsy head, big foamy bubbles. Head faded within a few minutes (again maybe due to my too-gentle pour) but the carbonation kept a sparkling ring going in the centre all the way through drinking. Smell has the typical weissbier banana and medicinal cloves, but a bit muted. Dark fruit, caramel malt, and grain are more prominent than usual for the style. Banana and clove notes are a bit more present in the taste, along with the caramel malts, dark fruit, and sour hops on the finish. The feel is surprisingly thin and watery for such a dark beer, and a weissbier at that. The perky carbonation lightens it and, together with the sour hops, balances the yeast and malt sweetness nicely. Overall, an interesting example of the style, and worth your time to sample. But interesting does not mean classic. I expected a more "textbook" weissbier from the brewery that purports to be the original weissbier specialist. That's not to say it's bad in any way - it's a very good beer, but not the best example of its style in my opinion. The dark fruit and sour hops set it apart from other weissbiers, in a way that could be good or bad, depending on your tastes. Big flavours, to be sure, but not quite as big on the yeast banana and cloves as I had hoped. Still very good and definitely worth a try. Aug 28, 2021 (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/72/3280/)

by Snowcrash000 from Germany Pours a cloudy, deep, dark amber coloration with a medium, creamy head. Smells of doughy, slightly bready, caramelly malt and fruity and spicy yeast esters, with notes of banana and clove. Taste is a good balance of doughy, slightly bready, caramelly malt and fruity and spicy yeast esters of banana and clove, as well as very subtle hoppy hints of citrus and apricot. Finishes with a light bitterness and some banana, clove and subtle citrus accents lingering in the aftertaste. Soft mouthfeel with a medium/rich body and medium carbonation. This is quite dark and rich for a Hefeweizen, with a bit heavier focus on the malts, which lend a certain, light caramel sweetness to this, feeling almost more like a Dunkelweizen. There are still some quite distinct yeast esters to this though, with the clove standing out particularly, which I personally rather like, as well as lighter, quite subtle citrus and stone fruit accents. Overall, this makes for a somewhat unique, quite malty, Hefeweizen that's a bit too sweet for my personal taste, but still is still rather enjoyable for it's distinct yeast esters, subtle hoppiness and rich body and mouthfeel. Jun 19, 2021   (https://www.beeradvocate.com/beer/profile/72/3280/)

Schneider Weisse Original Tap 7 is de moeder van de Weizen bieren. Dit frisse tarwebier is gebrouwen voor de liefhebbers van een echt Weizen. Schneider Weisse Original Tap 7 is gebrouwen volgens het originele recept van Georg I. Sinds 1872 is er niks meer aan dit recept veranderd. Amberkleurig, perfect in balans en ongelooflijk smaakvol. Dit is een Weizen, zoals de voorvaderen die ooit bedoeld hebben voor kieskeurige biergenieters. (https://www.bierista.nl/schneider-weisse-tap-7-mein-original)

ZICHT/KLEUR Mooi bier met een licht oranje gloed en een dikke schuimkraag. GEUR In de geur veel bloemigheid en een fijne zoetheid van banaan en karamel. SMAAK Hierin herken je lichte fruittonen van citrus met een volle lichtzurige romigheid. AFDRONK Korte nasmaak met delicate bitters. (https://www.mitra.nl/product/schneider-weisse-tap-7-50cl)

Delicate bitters? Wat is dat voor een gewauwel? Het is een fluweelzacht tarwebier, met vrijwel geen bitterheid. Banaan en karamel herken ik wel vanuit het glas, maar niet vanuit de fles. Het is toch weer waar wat Michael Jackson zei over het proeven van bier. Vanuit de fles mis je een hele smaakbeleving. 

The Schneider Weisse world of wheat beer Every Schneider Weisse is the manifestation of an exceeding mastery in brewing to any true wheat beer enthusiast – and those about to become one. This is what our unique and characterful wheat beer specialities stand for: Every single Schneider Weisse beer is no less than the individual interpretation of an adventure in taste. Still they are all bound by a common affirmation of their Bavarian origin and the purity law ("Reinheitsgebot"). Browse through our assoertment now to find out what makes our wheat beer creations so special. (https://schneider-weisse.de/en/node/15)

Tap 1 … cherished since 1994. HELLE WEISSE Senses rejoice! Enjoying the moment in high spirits: "Meine helle Weisse" - a bright wheat beer with the original Schneider Weisse aroma, full-bodied and intensive. Its mild freshness is reviving and lifts the senses. The perfect companion for daydreaming on a summer's afternoon - Bavarian zest for life! (https://schneider-weisse.de/en/node/49)

Tap 2 … loved since 1990. KRISTALL A fine beer for fine occasions Perfect for special occasions: "Mein Kristall" - the prickly crystal "Weissbier" free of yeast, the ideal choice for a stimulating aperitif, served in a fine tall glass. With its delicate carbonation it's a truly inspiring drink for getting attuned to a reception. It also goes astonishingly well with fish. But even in a classic wheat beer glas its never out of place. (https://schneider-weisse.de/en/node/13)

Tap 3 … cherished since 2002. ALKOHOLFREI Wheat beer bursting with energy You can tell its strength by its colour alone: "Schneider Weisse non-alcoholic" - the slightly darker, isotonic thirst-quencher energizes with 100% wheat beer taste at less than 0,5% alcohol. That's how a "free" wheat beer should taste like: strong - just like Bavaria. . (https://schneider-weisse.de/en/node/14)

Tap 4 … enjoyed since 1916. FESTWEISSE A celebration of live Ideal for celebrations: "Meine Festweisse" - the lucid golden wheat beer, renewed from the traditional Oktoberfest beer recipe. Its fresh citrusy note is derived from precious Cascade hop and the fruity Schneider yeast - a real treat, unrivaled in freshness and drinkability. A great companion for Mediterrenean and light dishes, and - of course - festive gatherings. (https://schneider-weisse.de/en/node/51)

Tap 5 … enjoyed since 2008. HOPFENWEISSE A new dimension of wheat beer Go on a discovery: "Meine Hopfenweisse" - the incomparable experience of indulgent drinking, that exceeds all expectations … hoppy, but flowery, bitter and full-bodied, and still with a sweet malty aroma - this is how multifaceted wheat beer can actually be. A real delight in the special Schneider way! And when it comes to spicy dishes or refined chocolates the "Hopfenweisse" unleashes no less than a pleasant tremor of the senses. (https://schneider-weisse.de/en/node/52)

Tap 6 … enjoyed since 1907. AVENTINUS A day's reward For golden moments by the fireplace: "Mein Aventinus" - the wholehearted, dark ruby coloured wheat beer, intensive and fiery, warming, well-balanced and tender. Bavaria's oldest wheat "Doppelbock" - brewed since 1907! Its sturdy body in combination with its sweet malty aroma is an invitation to profound indulgence - an ingenious blend with a strong body.  Perfectly matches rustic dishes, dark roasts and sweet desserts. (https://schneider-weisse.de/en/node/50) 

Tap 11 … taken lightly since 1986. LEICHTE WEISSE Whole flavour for the whole day Carefree, light pleasure: "Meine leichte Weisse" - the wheat beer with less alcohol but full aromatic wheat beer flavour. An ideal choice for that moment in between, at lunch-time or in the afternoon. Its refreshingly tangly note offers delectable, delightful moments, suitable for any occassion - and certainly a crowning finale of your day. (https://schneider-weisse.de/index.php/en/node/53)

Tap X Limited Edition 2017 NELSON SAUVIN 2017 An adventure for the senses. Brewed with the rare Nelson Sauvin hop from New Zealand this bottle-fermented wheat beer resembles an expressive Sauvignon Blanc. An exotic flowery bouqet followed by a malty body, slightly tart fruitiness and a light, dry finish. A fascinating combination of freshness, fruitiness and elegance! (https://schneider-weisse.de/en/node/55)

Okee de Tap 1 en 2 zijn uit de jaren negentig, terwijl de tap 3 en 5 en X uit dit millennium zijn en tap 4 en 6 uit begin van vorige millennium zijn. Tap 11 is dan weer uit de jaren tachtig. Bijzonder je zou verwacht 1 en dan 2, maar misschien is het net zoals bij 7up?

Brewing great wheat beer was our passion long before its value and its contribution to the Bavarian "savoir vivre" were commonly acknowledged. Since Georg I. Schneider obtained the right to brew wheat beer in 1872 (the first commoner to be granted this privilege), we have been constantly creating new wheat beer specialities, at times against all odds and conventions, independent of trends and with enduring courage. The knowledge and experience gained over generations is nearly unrivaled in Bavaria, Germany and the world. Wheat beer is a fascinating universe of possibilities, of combining ingredients, flavours, aromas, colours and intensities. That's why we not only appreciate all the different types of Schneider wheat beer we offer today, but also look ahead with excitement, to all the new, exceptional treats we will generate from the wheat beer universe tomorrow … for your very special pleasure. .... Pleasure needs time and ease. Just what it takes to brew wheat beer of an outstanding quality. The commitment, care and patience, that we have been cultivating for many generations today seems a bit out of style. But: resigning from our devotion to the quality of our beer and the enjoyment that comes with it just to save on production costs to us is simply out of the question. Therefore our beer is fermented in open vats instead of closed tanks, to allow the yeast to fully breathe. This is the origin the soft, multi-faceted, fruity and aromatic flavours that are typical for our wheat beers. Afterwards our master brewers skim the yeast with great care and traditionally by hand, in order to remove the so called "Kräuse" (foam caused by the fermentation process) that encapsules the prickly bitter hop resins. As you can see: we have been brewing true "craft beers" long before it became the big hype it is today.(https://schneider-weisse.de/index.php/en/about)

Looking closely at the past of Schneider Weisse, one will uncover two fascinating stories: The first tells of duke Maximilian I. and his rigorous commitment to the propagation of wheat beer, leading to the foundation of the first „Weisses Bräuhaus“ in Kelheim – today's brewing site of Schneider Weisse. A seemingly wholly different story begins far from Kelheim and tells us of the brewer family Schneider, passing on their precious heritage of experience and passion over many generations. Join us on a short trip through the centuries … and see how two stories finally become one. .... Schneider takes over the brewery at the age of 20. Soon he realises that Munich is not an enclave to the rest of the world. Farsightedly he consolidates the brand Schneider Weisse by registering its logo (consisting of two crossed yeast ears) with the Munich patent office. It is to be the world's first registered wheat beer brand. .... Founded more than 140 years ago in Munich, Schneider Weisse continues on a course to success at home and abroad. From the original founder of the brewery to his grandchild in sixth generation the Schneiders managed to ensure sustainable economic growth through innovative entrepreneurship. Good to know that with Georg VII., son of today's head of the brewery, the future of the family business is secured.(https://schneider-weisse.de/en/node/16)

7Up (of Seven-Up) is een frisdrankmerk van Dr Pepper Snapple Group in de Verenigde Staten en PepsiCo in de rest van de wereld.1929: De originele 7UP, een kleurloze koolzuurhoudende frisdrank met lemon-limesmaak, werd bedacht door Charles Leiper Grigg uit St. Louis, Missouri in de Verenigde Staten.[1] De originele naam was Bib-Label Lithiated Lemon-Lime Soda, maar de naam werd snel veranderd in de huidige naam 7UP. 1952: De introductie op de Nederlandse markt door Joe van Bussel en Gerrit van Rooij te Amsterdam onder de naam 'G.B. van Rooij N.V.', een naam die in 1953 werd gewijzigd in: 'Seven-Up Bottling Company Amsterdam N.V.' die weer productielicenties uitgaf aan regionale bottelarijen als Vrumona, dit om het product zo spoedig mogelijk op de markt te krijgen. 1961: De Coca-Cola Company introduceert Sprite om de concurrentie aan te gaan met 7UP. ... Grigg heeft nooit verteld hoe hij op de naam 7UP is gekomen, waardoor er veel geruchten de ronde doen:[1] De 7 komt van de oorspronkelijke hoeveelheid per fles, 7 ounces, de "up" van bottoms up, oftewel 'proost!' De 7 zou staan voor de zeven oorspronkelijke ingrediënten en de "up" voor de koolzuur. De 7 zou staan voor het massagetal van het element lithium, een van de ingrediënten van de oorspronkelijke 7-up was het psycho-actieve bestanddeel lithiumcitraat. (https://nl.wikipedia.org/wiki/7Up)

Lithium citrate (Li3C6H5O7) is a chemical compound of lithium and citrate that is used as a mood stabilizer in psychiatric treatment of manic states and bipolar disorder.[1][2] There is extensive pharmacology of lithium, the active component of this salt. Lithia water contains various lithium salts, including the citrate. An early version of Coca-Cola available in pharmacies' soda fountains called Lithia Coke was a mixture of Coca-Cola syrup and lithia water. The soft drink 7Up was originally named "Bib-Label Lithiated Lemon-Lime Soda" when it was formulated in 1929 because it contained lithium citrate. The beverage was a patent medicine marketed as a cure for hangover. Lithium citrate was removed from 7Up in 1948.[3] (https://en.wikipedia.org/wiki/Lithium_citrate)

Het doet me denken aan Coca-cola dat eerst ook anders heette en coke als ingrediënt had:

Coca-Cola is bedacht in 1886 door de apotheker John Pemberton die eerder een variant op de destijds populaire alcoholische Vin Mariani ontwikkelde die hij Pemberton's French wine coca noemde. Nadat in Pembertons thuisbasis Atlanta in 1886 een verbod op alcoholische dranken was uitgevaardigd, verving hij de wijn door een extract van kolanoten. Om de bittere smaak van de kolanoten te neutraliseren voegde hij er suikersiroop aan toe en noemde het drankje Coca-Cola. Het werd verkocht in kruikjes en moest worden aangelengd met water. Toen men de siroop ging mengen met koolzuurhoudend water ontstond de prikkelende drank met de kenmerkende colasmaak. ... Tijdens de Olympische Spelen van 1928 was Coca-Cola voor het eerst in Nederland verkrijgbaar. Het eerste verkooppunt was een kraampje op het terrein van het Olympisch Stadion in Amsterdam.... De naam Coca-Cola is afkomstig van de cocaplant voor het stimulerende effect en kolanoten voor de smaak. De samenstelling van Coca-Cola is geheim... Er wordt gebruikgemaakt van Peruaanse cocabladeren na extractie van de cocaïne.[13][14] Voor The Coca-Cola Company is een uitzondering onderhandeld op het VN-handelsverbod op de handel in cocabladeren.[15] De geëxtraheerde cocaïne wordt dan doorverkocht voor gebruik als lokaal anestheticum door KNO-artsen.[16] Hoewel Coca-Cola de aanwezigheid van gedecocaïniseerde cocabladeren vermeldt op hun website, weigeren woordvoerders bij navraag commentaar te leveren op de aanwezigheid van gedecocaïniseerde cocabladeren in Coca-Cola.[15][17] Tot 1905 werden de bladeren niet gedecocaïniseerd, en bevatte Coca-Cola dus cocaïne.[12] Pemberton nam dit idee over van het Franse drankje Vin Mariani, dat eveneens coca-extract bevatte. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Coca-Cola)

Maar goed we hadden het over tarwebier, daar zit alcohol in. Tap 7 is van 1872 dus ouder dan 7up en Coca-cola. En heeft het verdovende bestanddeel nog steeds in zicht. alhoewel Tap 3?

Zwarte Ridder

 "Weet je wat jij eens moet proberen? Zwarte Ziel van Jopen. Dat is echt een aanrader." Dus toen ik in de slijter een Zwarte ridder zag dacht ik dit is die. Maar dit bier is echt wat anders.

De Zwarte Ridder is een mysterieus figuur dat de heerschappij heeft over delen van Arranyon, een land in Haldar. Hij wordt verantwoordelijk gehouden voor het enorme, angstaanjagende verval dat het land de afgelopen decennia heeft meegemaakt. (https://avonturen-van-cay.fandom.com/nl/wiki/Zwarte_Ridder)

De Zwarte Ridder was één van de tegenstanders die graalzoekers tijdens hun tocht tegenkwamen[2].... Op een nacht viel De Zwarte Ridder Lancelot aan die net in een bos op zoek naar De Heilige Graal was. Na een hard gevecht wist Lancelot De Zwarte Ridder te doden, waarna hij verder zocht naar de Graal[2]. (https://deroderidder.fandom.com/nl/wiki/De_Zwarte_Ridder)

De ridders Walewein en Lancelot, de beroemdste ridder van de Ronde Tafel, krijgen van koning Arthur de opdracht rode ridder Perchevael terug te halen naar het hof. Op hun tocht komen ze de zwarte ridder Moriaen tegen. Hij is op zoek naar zijn vader Acglavael (Perchevaels broer), die Moriaen en zijn moeder bij de geboorte achterliet om Lanceloet te zoeken. De drie beslissen om samen hun zoektocht voort te zetten. Aan een kruispunt komen ze een kluizenaar tegen. Hij vertelt de drie ridders dat hij twee ridders heeft zien passeren, maar weet niet welke kant ze zijn opgegaan. Daarom beslissen ze elk een andere weg in te gaan. Lanceloet komt terecht in een land dat geteisterd wordt door een wild beest. Walewein doodt op zijn tocht een onhoofse ridder, wiens vader Walewein vervolgens uit wraak in de val lokt. Ondertussen zoekt Moriaen nog steeds informatie over zijn vader. Zonder succes, want iedereen schrikt van zijn zwarte huidskleur. Hij besluit terug te keren naar het kruispunt en bevrijdt Walewein uit zijn hachelijke positie. De volgende dag duikt Waleweins broer Gariet op. Hij meldt dat Arthur ontvoerd werd en dat Acglavael en Perchevael bij hun oom - een kluizenaar - zijn. Gariet en Moriaen gaan ernaartoe en Moriaen wordt herenigd met zijn vader Acglavael. Deze vertelt Moriaen dat hij omwille van een onheilspellende droom zijn belofte niet heeft kunnen houden om terug te keren naar Moriane (Moriaens geboorteland). In deze droom kwam Acglavael een toren tegen met een gouden trap. Hij besloot om de treden te gaan tellen, maar ergens in het midden van de trap vervaagden deze treden, waardoor hij naar beneden viel. Een geestelijke verklaarde hem dat de droom symbool stond voor het niet kunnen heroveren van Moriane én voor de dood van zijn broer Perchevael. Daarom besloot Acglavael om samen met zijn broer te vluchten en onderdak te zoeken bij hun oom, ver weg van Moriane en Arthurs rijk. Moriaen moet afdruipen en gaat terug naar het kruispunt waar hij Lanceloet en Walewein opnieuw tegenkomt. Iedereen trekt nu ten strijde om de koning van Yrlant uit Arthurs rijk te verjagen. Ze slagen erin om de bezetters te overmeesteren en Arthur te bevrijden. Moriaen neemt hierin het voortouw. Arthur prijst hem achteraf voor zijn heldhaftigheid. Samen met Walewein en Lanceloet keert Moriaen terug naar zijn vader. Acglavael erkent Moriaen uiteindelijk als zijn zoon. Ze keren samen terug naar Moriaens geboorteland en verdrijven de bezetters, zodat Moriane wordt hersteld. Wat volgt is een bruiloftsfeest van veertien dagen tussen Acglavael en Moriaens moeder. Eindelijk heeft Moriaen zijn doel bereikt. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Moriaen)

Arpin Lusène is een fictief Frans personage die in sommige Donald Duck verhalen een rol speelt. Zijn naam is een variant op Arsène Lupin, de Franse Sherlock Holmes uit de vroeg-twintigste-eeuwse verhalen van Maurice Leblanc. Zijn alter-ego heet de Zwarte Ridder, en die naam gebruikt hij om zijn criminele praktijken mee uit te voeren. Als de Zwarte Ridder is hij bekend om zijn vingervlugheid. Arpin Lusène heeft tot nu toe in drie verhalen (het laatste is een sequel) een rol gespeeld om Dagobert te bestelen. In het laatste verhaal heeft hij de trofeeën van Dagobert op het oog. Zijn misdaden pleegt de Zwarte Ridder met een zwart harnas waarop een oplosmiddel is aangebracht, waarmee hij alles kan laten oplossen, behalve diamant. Dit oplosmiddel heeft hij samen met een harnas gestolen uit het geldpakhuis van Dagobert Duck. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Arpin_Lus%C3%A8ne)

Arsène Lupin, de gentleman-dief, is een personage uit de verhalen van de Franse schrijver Maurice Leblanc. Lupin werd voor het eerst geïntroduceerd in een feuilleton in het tijdschrift Je sais tout op 15 juli 1905. Omdat hij stal van de rijken en een deel van de buit schonk aan de armen wordt Lupin ook wel de Robin Hood van de Belle époque genoemd.... Arsène Raoul Lupin is een geboren gentleman. Hij werd in 1874 geboren als zoon van Henriette d'Andrésy en Théophraste Lupin. Hij genoot opleidingen in rechtsgeleerdheid en geneeskunde. Naast Latijn en Grieks en spreekt hij vloeiend Engels en verschillende andere moderne talen. Lupin is een meester in de kunst van het vermommen en beheerst verschillende vechtsporten zoals schermen, savate en jiujitsu. Het is moeilijk voor hem om bescheiden te zijn en het kat-en-muisspel met gezagsdragers lijkt voor hem belangrijker te zijn dan persoonlijke rijkdom. Lupins afkeer om te doden en zijn respect voor vrouwen maakten hem sympathiek voor het grote publiek. Hij geeft sommige vrouwen gestolen sieraden terug voor niet meer dan een glimlach. Als gentleman-dief past hij in dezelfde categorie als het in 1890 gecreëerde personage A.J. Raffles uit de reeks Lord Lister. Voor Sherlock Holmes, in de verhalen om auteursrechtelijke redenen "Herlock Sholmes" genoemd, heeft Lupin een zekere mate van bewondering omdat Sholmes hem meer dan eens in het nauw weet te brengen.... Het personage Arsène Lupin is gebaseerd op de Franse anarchist Marius Jacob, wiens rechtszaak in 1905 de krantenkoppen haalde. Het personage heette oorspronkelijk Arsène Lopin, totdat een lokale politicus met dezelfde achternaam hiertegen protesteerde, wat resulteerde in de naamswijziging naar Lupin.[1] (https://nl.wikipedia.org/wiki/Ars%C3%A8ne_Lupin_(personage))

De Zwarte Ridder is een bier gebrouwen door Brouwerij Redbad uit Leeuwarden. Deze heeft een alcohol percentage van 5.0%. De bierstijl komt van oorsprong uit .Niet te koop Dit bier is niet (meer) los verkrijgbaar bij Beer in a Box.  (https://www.beerinabox.nl/speciaalbier/brouwerij-redbad-zwarte-ridder)

Dit is niet het bier wat ik bedoel.

Brouwerij Redbad is een bierbrouwerij uit Leeuwarden (Nederland) die is opgericht in 2015. Deze brouwerij heeft 3 bieren in het assortiment.... RedBad brouwt de bieren zelf met een 50L braumeister en een aantal SS Brewtech vergistingsvaten van 65L. ... Redbad is één van de meest besproken Friesche Koningen. Eind 7e eeuw tot halverwege de 8e eeuw bestond Nederland uit een groot Stammen gebied. Redbad was een Friesche held, een krijgsheer die door alle stammen was uitgeroepen als Koning van Magna Frisia. Een gebied van Noord Duitsland tot aan Noord Frankrijk. Jarenlange oorlogen hebben Redbad gemaakt tot een eigenwijze Koning die zijn volk niet wilde overleveren aan de Franken, die met enige dwang hun geloof oplegden aan allen in het Koninkrijk van Redbad. (https://www.biernet.nl/bier/brouwerijen/nederland/friesland/leeuwarden/redbad-brouwerij)

Redbad Dunkel Weizen is een Dunkel weizen met 5,8% alcohol. Redbad Dunkel Weizen wordt gebrouwen door Brouwerij Redbad in Leeuwarden.... De Redbad Dunkel Weizen is gebrouwen door brouwerij Redbad uit Leeuwarden. Het bier heet De Zwarte Ridder en is een vol en verfijnde Dunkel Weizen.  (https://www.biernet.nl/bier/merken/redbad-dunkel-weizen)

Nee, dit bedoel ik ook niet.

Maastrichts Oud of Mestreechs Aajt was de bierstijl van Maastricht. Eind jaren ’50 zorgde de sterke opkomst van pils voor het einde van deze biersoort. In 1984 werd het nieuw leven ingeblazen. Van de bierstijl had ik wel vaker gehoord, maar ik had het nog nooit gedronken. Tot ik deze week kennis maakte met de Zwarte Ruiter. Gulpener brouwt al sinds 1825 prachtige bieren. Enkele voorbeelden van hedendaagse bier van Gulpener zijn Chateau Neubourg, Gerardus Blond en Dubbel en één van mijn persoonlijke favorieten, de Gulpener Ut-Hop. Naast dit vaste assortiment brengt de Limburgse brouwer bij tijd en wijle een speciale editie uit. De eerste in de serie was Bier van Verse Hop, gebrouwen met dagverse hop van Gulpeners eigen hopboer uit Reijmerstok. Plato 18.25 was nummer twee, een uiterst smaakvol bier dat verwijst naar het oprichtingsjaar van de familiebrouwerij. Deze week opende ik de speciale editie nummer 3: Zwarte Ruiter.... warte Ruiter is in meedere opzichten een speciaal bier. Het is een blend van twee verschillende bieren. Het eerste bier is  een bier van spontane gisting. Deze wijze van vergisten was vroeger heel normaal, maar tegenwoordig echt een uitzondering. Na de gisting in eikenhouten vaten wordt het bier een jaar lang gelagerd op houten vaten. Als het voldoende gerijpt is wordt het zure bier gefilterd en versneden – gemengd – met een zoeter bier. Hierdoor ontstaat een licht zure – rinzige – smaak met een opmerkelijk frisse afdronk. Dit Maastrichts Oud komt dicht bij het oerbier dat in de Middeleeuwen veel werd gedronken.... Het grote moment is daar; tijd voor een eerste slok. Zuur en zoet spelen een spelletje op mijn tong. Het zuur is verfrissend en het zoet geeft een zachtheid. Bijzonder hoe deze tegengestelde smaken zo met elkaar aan de rol kunnen gaan. Ook in de smaak proef je weer fruit zoals appel, kersen en pruimen. Ik kan zure bieren waarderen. Niet dat ik een uitgesproken fan ben van bijvoorbeeld geuzes, maar op zijn tijd kan ik er wel echt voor gaan zitten. De Zwarte Ruiter heeft me te pakken met zijn zoet en zuur. (https://www.bierista.nl/biernieuws/actueel/zwarte-ruiter-speelt-een-spelletje-met-zuur-en-zoet/)

Nee, ook deze bedoel ik niet.

ZWARTE RUITER WEIZEN Licht moutig en verfrissend alcoholarm bier Deze 0,3% Weizen is er een met smaak! Fruitig en verfrissend met een ronde, zachte afdronk. Rechtstreeks van de oudste brouwfamilie van Nederland. Lekker met lichte vissoorten, kip, bananenbrood, varkensvlees of jong belegen Goudse kaas. *Inclusief 0,10 cent statiegeld Ingrediënten: water, gerstemout en hop GISTING LAAG ALCOHOLPERCENTAGE 0,3% TEMPERATUUR 5-7 GRADEN (https://webshop.gulpener.nl/product/zwarte-ruiter-weizen/)

Gulpener Zwarte Ruiter Weizen is een licht, moutig en verfrissend alcoholarme Weizen. Deze 0,3% Weizen is er een met smaak! Fruitig en verfrissend met een ronde, zachte afdronk. (https://www.vlaamschereus.nl/bier/zwarte-ruiter-weizen/)

Gulpener Zwarte Ruiter Weizen Gulpener Bierbrouwerij (51) Gulpener Zwarte Ruiter Weizen is een licht, moutig en verfrissend alcoholarme Weizen. Deze 0,3% Weizen is er een met smaak! Fruitig en verfrissend met een ronde, zachte afdronk. (https://www.bierista.nl/gulpener-zwarte-ruiter-weizen)

Ja deze bedoel ik! Ik moest bij de ridder op het etiket denken aan De Ridder van Wieckse Witte.

Wieckse Witte is een Wit met 5,0% alcohol. Wieckse Witte wordt gebrouwen door Heineken in Zoeterwoude.... Wieckse Witte heeft een licht frisse en zoete smaak. (https://www.biernet.nl/bier/merken/wieckse-witte)

Dit van oorsprong Limburgs, of beter gezegd Maastrichts biertje van bovengisting wordt nu geproduceerd door Heineken. Meer weten over de geschiedenis van de Wieckse Witte? Benieuwd waar de naam 'Wieckse Witte' vandaan komt? Of de verschillende soorten bieren? Lees dan verder op deze webpagina. En kom alles te weten van het bier dat in het zuiden van het land gebrouwen wordt. Kies jij voor Wieckse Witte of ga jij voor een andere biertje?... In 1857 werd de Maastrichtse brouwerij De Ridder opgericht in het oostelijk stadcentrum. De brouwerij was gevestigd in de wijk 'Wijck'. Hier komt ook de naam vandaan. Als je wijck op z'n limburgs uitspreekt, krijg je het woord 'Wieck'. De mooie wijk waar cafés, terrassen en winkels niet ontbreken, is waar de naam aan te danken is. Het eerste Wieckse Witte biertje werd door Wim van Wijk tegen het zonlicht gehouden. Dit is dan ook de persoon waar het mee begon, de maker van het huidige Wieckse Witte biertje. Tot 1982 was de Maastrichtse brouwerij een familiebedrijf. In dat jaartal kwam daar verandering in. Heineken kwam in het spel, en nam de brouwerij over. Dit had niet veel negatieve gevolgen voor de consument. Het Wieckse Witte biertje bleef hetzelfde. Alleen werd de kracht van Heineken gebruikt om dit biertje bekend te maken in het hele land. De vraag werd al snel groter dan het aanbod. De productie werd deels verplaatst naar de trappistenbrouwerij in Tilburg. Dit gebeurde om de vraag te kunnen voldoen. Ze waren hierna nogsteeds niet van het probleem af, de vraag bleef maar stijgen. Daarom heeft Heineken in 2002 de productie verplaatst naar hun eigen brouwerijen. De Maastrichtse brouwerij komt leeg te staan. Alhoewel het bier niet meer wordt geproduceerd in Maastricht, het draagt nog altijd het Maastrichtse stadwapen op zich. De kenmerkende engel-en-ster symbool is nog op iedere fles Wieckse Witte te zien. (http://www.bieratlas.nl/bier/wieckse-witte.html)

Ridder vindt zijn oorsprong in Retersbeek (samentrekking van ridder en beek) tussen Heerlen en Klimmen. In een pand uit 1825 aan het begin van het dorp werd het eerste Ridderbier gebrouwen. Later, nadat het biermerk rond 1857 aan de brouwersfamilie Van Aubel werd verkocht, kwam er een boerderij in het pand. De waterput is nog altijd in het pand te vinden. Sinds 1857 staat er een nieuwe Stadsbrouwerij tussen Oeverwal en Rechtstraat in Wijck-Maastricht, genaamd De Ridder. Maastricht telde toen nog meer dan veertig brouwerijen. Voor de aanvang van de Eerste Wereldoorlog waren er nog 24. Dit aantal slonk tot nog negen in 1940, waaronder twee kloosterbrouwerijen. Die kloosterbrouwerijen en de brouwers Eberhard, Th. Grein en Eugène Marres stoppen na tweede Wereldoorlog. Over bleven de Sint Servatius Brouwerij (een Heinekendochter, voorheen De Zwarte Ruiter) aan de Annalaan, Brouwerij Marres-Ceulen in de Capucijnenstraat, hoek Grote Gracht, Brouwerij 'De Keizer' N.A. Bosch in de Wijcker Grachtstraat en De Ridder aan de Oeverwal. Als ook nog Bosch sluit In 1971 is alleen De Ridder nog over van de brouwstad van Nederland. Tot 1982 als familiebedrijf, sedertdien onder de Heineken-paraplu. (https://www.biernet.nl/bier/brouwerijen/nederland/limburg/maastricht/ridder-de)

..in 1988 ziet de Wieckse Witte het levenslicht. Het Maastrichtse witbier is voor de hele Heinekenfamilie bedoeld, niet enkel voor de aan Ridder gebonden cafés. Een geslaagd kindje van oud-brouwmeester Wim van Wijk. Het feit dat het bier zeer evenwichtig is en het feit dat Heineken over een uitstekend distributienet beschikt, zorgen ervoor dat Wieckse Witte tweede wordt op de witbiermarkt, na Hoegaarden. In 1995 bestaat reeds de helft van de productie bij De Ridder uit Wieckse Witte. Omdat de brouwerij om logistieke redenen niet boven de 100.000 hl kan groeien, wordt het voor de export bestemde deel van de Wieckse Witte eerst gebrou­wen door de paters trappisten in Tilburg en inmiddels door de Heinekendochter Fischer in Schiltigheim (F). Als defensieve maatregel tegen de opkomst van de Palm in Nederland introduceert De Ridder in november 1994 de Vos, amber­kleurig bier van hoge gisting, met een klein aandeel suiker. Later komt daar sacharine bij. Het einde De nieuwe Heineken-filosofie leidde er toe dat De Ridder met ingang van 1 maart 2002 stopte met het brouwen van pils, oud bruin en bok. Heineken verzekerde door te gaan met Maltezer, Vos en Wieckse Witte. Het grootste deel van de vrijkomende capaciteit zou hierdoor kunnen worden ingenomen door het populaire witbier. Daarnaast zou De Ridder nieuwe bieren kunnen ontwikkelen en testen. Maar op 31 oktober 2002 gaf het concern te kennen De Ridder eind december 2002 te sluiten. Al was de aangekondigde sluiting van De Ridder voor velen een volkomen verrassing, het bericht kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Zo stopte De Ridder in het voorjaar van 2002 met de productie van pils en werd er in de herfst geen bokbier gebrouwen. Voor de goede verstaander waren dat al tekenen aan de wand. Eigenaar Heineken kwam tot de beslissing na een uitgebreid onderzoek naar de kosten, uitbreidingsmogelijkheden en efficiency van De Ridder. De uitkomst bleek negatief en er restte blijkbaar geen andere optie dan de poorten te sluiten. De productie van De Ridder, lees Wiekckse Witte, wordt naar de Heineken Brouwerij in Den Bosch verplaatst. Voor het personeel probeerde Heineken ander werk te vinden. Brouwerij de Maastrichter Maltezer Op de plek waar Brouwerij de Ridder jarenlang was gevestigd is in juni 2018 een nieuwe brouwerij verrezen. Stadsbrouwerij de Maastrichter Maltezer biedt een totaal concept inclusief rondleidingen, een brasserie, een proeflokaal en een bierwinkel.  (https://www.biernet.nl/bier/brouwerijen/nederland/limburg/maastricht/ridder-de)

Stadsbrouwerij de Maastrichter Maltezer is een bierbrouwerij uit Maastricht (Nederland) die is opgericht in 2018. Deze brouwerij heeft 1 bier in het assortiment.... Stadsbrouwerij de Maastrichter Maltezer, voormalig Stadsbrouwerij de Ridder, kent een rijke geschiedenis. Zo wordt hier de al bekende Ridder Maltezer bier gebrouwen. Nadat Heineken, de brouwerij in 1982 overnam en de deuren weer sloot in 2002, is er sinds juni 2018 weer nieuw leven geblazen in de brouwerij. (https://www.biernet.nl/bier/brouwerijen/nederland/limburg/maastricht/de-maastrichter-maltezer)

De brouwerij bevindt zich onder het dak van de voormalige Ridderbrouwerij, waar in 1857 voor het eerst bier gebrouwen werd. Na het succes van "Wieckse Witte" sloot de brouwerij in 2001. Sinds 2018 is er weer leven in de brouwerij en wordt er ambachtelijk bier gebrouwen. De Maltezer, een traditioneel Maastrichts bier, wordt weer gebrouwen naar het oude recept uit 1954. Daarnaast worden er verschillende nieuwe bieren gebrouwen met de mooiste combinaties tussen geur, kleur, smaak én kwaliteit! Drink en doe goed! Een deel van de opbrengst doneren wij aan de Maltezer Orde. Deze charitatieve organisatie is actief in 120 landen met ruim 80.000 vrijwilligers. Ze bestrijden armoede en helpen mensen in nood. (https://hollandcraftbeer.nl/brouwerijen/stadsbrouwerij-de-maastrichter-maltezer)

In het hart van Maastricht, aan de voet van de Sint Servaasbrug – Nederlands oudste brug en verbinder van het Centrum met stadsdeel Wyck – ligt Stadsbrouwerij Maastricht. Een plek waar verleden, heden en toekomst samenkomen als een heerlijk aroma. Waar men kan genieten op een prachtig terras met uitzicht over de Maas onder het genot van de heerlijkste bieren. Maar ook dé plek voor rondleidingen en een inkijkje in het rijke bierleven van Maastricht. Een locatie om te vergaderen, om te ervaren, om te genieten. Met ‘Mestreechse’ klasse, gezelligheid en engagement. Een bezoek aan Maastricht is niet compleet zonder een bezoek aan Stadsbrouwerij Maastricht. (https://stadsbrouwerijmaastricht.com/)

Verdrietig om de leegte die het achterlaat, maar met grote dankbaarheid voor wat we samen hebben beleefd, nemen we toch nog vrij plotseling afscheid van… Wieckse Witte. Brouwer Heineken gaat dit bier, zoals ze het zelf noemen, ‘saneren’. Per september 2021 verdwijnt dit witbier van de markt. Het is 31 jaar oud geworden, de uitvaart zal in stilte plaatsvinden. Kortom, tijd voor een kleine terugblik op het leven van een bier dat symbool kan staan voor een specifiek tijdperk in de Nederlandse biergeschiedenis. Speciaalbier brouwen? ‘Het loont niet, ‘ zei Alger Oostra, algemeen directeur van Heineken Nederland in 1985. ‘Mensen drinken één, twee glazen, maar gaan dan weer over op gewone pils.’[1] Het waren de jaren dat meer dan 99% van al het in Nederland gedronken bier pils was. Goudgeel, kristalhelder en het liefst met niet al te veel smaak. In 1980 telde Nederland nog maar 15 brouwerijen die op 20 locaties bier brouwden, en bovenop deze apenrots zat Heineken met een megalomaan marktaandeel van 57%. En toch kreeg Heineken gedurende de jaren tachtig reden om zich zorgen te maken. Het marktaandeel begon af te kalven naar 52%, zodat ze in 1989 het Limburgse Brand moesten overnemen om op peil te blijven. Tegelijkertijd kwamen er allemaal rare biertjes met gekke smaakjes uit het buitenland, die Nederlanders nog lekker bleken te vinden ook: amber bier zoals De Koninck en Palm, trappistenbier, alcoholbommetjes zoals Duvel, en witbier. Bovengistend bier, stel je voor. Heinekens reactie tegen al dat ‘speciaalbier’, zoals het genoemd werd, kreeg aanvankelijk de vorm van Amstel 1870, een ‘extra pittig pils zonder extra alcohol’.[2] Hiermee dachten ze de Nederlandse drinkers wel van al die idiote Belgische biertjes af te krijgen. Maar het hielp niet. Heineken kwam in 1988 met het alcoholvrije biertje Buckler en een jaar later met het ‘extra droge’ Dry 100. Het eerste was nog wel succesvol, totdat cabaretier Youp van Hek het eind 1989 in zijn oudejaarsshow de grond in boorde. Het tweede verdween als een natte scheet in de wind. Kortom, uiteindelijk ging ’s lands grootste brouwer overstag. Er moest een witbier komen. Het grote voorbeeld was Hoegaarden, op dat moment eigendom van het Belgische Interbrew (nu AB InBev). Oorspronkelijk ontwikkeld door eenpitter Pierre Celis (lees hier meer over de ontstaansgeschiedenis van het witbier van Hoegaarden), had Interbrew zich vanaf 1985 in fases over het merk ontfermd. De witbiermarkt in Nederland was omstreeks 1990 met 50.000 hectoliter per jaar niet groot, nog geen half procent van de bierconsumptie. Maar het was groot genoeg om interessant te zijn voor Heineken, zeker omdat deze biersoort duidelijk in de lift zat.[3] Men besloot het nieuwe Heineken-witbier te laten brouwen bij De Ridder, een brouwerij in Maastricht die in 1982 was overgenomen. Hier, pal aan de Maas in het stadsdeel Wyck (spreek uit: ‘Wiek’), ontwikkelde brouwmeester Wim van Wijk het nog naamloze witbier. Dit had nog wel wat voeten in de aarde, omdat bij De Ridder al jaren enkel ondergistend werd gebrouwen. Maar het lukte.[4] Op 19 december 1990 sloeg burgemeester Houben van Maastricht het eerste vat Wieckse Witte aan. Het nieuwe bier was door de afdeling marketing vernoemd naar het al genoemde stadsdeel Wyck, maar om uitspraakverwarring te voorkomen gespeld met ‘ie’. Op het etiket prijkte fier het stadswapen van Maastricht. Dat het volgens een ‘eigen, zorgvuldig bewaard receptuur’ uit de van 1857 daterende brouwerij gemaakt werd, kunnen we met een korrel zout nemen: in de 19e eeuw stond Maastricht bekend om zijn zure, bruine bieren en er werd nog wel eens wat speltbier naar Luiks model gebrouwen, maar eigenlijk nooit witbier.[5] Hoe dan ook, in eerste instantie maakte men Wieckse Witte alleen verkrijgbaar in de horeca in Maastricht, na een paar maanden in de horeca in zeven studentensteden, om pas na nog een paar maanden op fles in de consumentenverkoop te brengen. Een slim en vaker beproefd concept om een bier eerst exclusief te houden en het met niet al te veel bombarie uit te rollen. Het werkte: Wieckse verkocht ‘als een trein.’ Dit betekende ook goed nieuws voor brouwerij De Ridder, waar op dat moment zo’n dertig mensen werkten. In mei 1991 werden er twee extra gisttanks geplaatst om de productiecapaciteit flink te vergroten.[6] De al genoemde wandelende bierlegende Pierre Celis, vader van het biermerk Hoegaarden, kwam ook even kijken en complimenteerde brouwer Wim van Wijk met ‘een uitstekend product.’[7] In juni 1991 werd er zelfs een proef gedaan om Wieckse in Frankrijk te slijten, onder meer in de zuidelijke studentenstad Toulouse. Als merknaam werd daar gekozen voor ‘Yseult’ (de Franse versie van de Middeleeuws aandoende naam ‘Isolde’). Na een tweede poging later dat jaar werd het experiment weer gestaakt.[8] Sowieso vloog in die jaren de vraag naar speciaalbier de pan uit, terwijl de verkoop van pils stagneerde. In 1990 werd er in Nederland 287.000 hectoliter aan ‘bijzondere biertjes’ geschonken, in 1992 was dat al 548.000 hectoliter. In 1994 later lag het marktaandeel van speciaalbier op maarliefst 8%. In dat jaar bedroeg de totale witbierverkoop in Nederland op 130.000 hectoliter. Intussen kon De Ridder de vraag naar Wieckse niet meer aan en moest men nota bene het trappistenklooster van Koningshoeven inschakelen om extra capaciteit te leveren.[9] Dat smaakte naar meer, niet in het minst voor Heineken dat in een paar jaar tijd het ene na het andere nieuwe speciaalbier de markt opslingerde. In oktober 1992 werd het aloude Heineken Bokbier vervangen door Tarwebok, in november 1993 volgde het eindejaarsbier 1994. In januari van het jaar daarop kwam men met Kylian, min of meer op Ierse leest geschoeid maar gebrouwen in Mons-en-Baroeul in Noord-Frankrijk. In juli 1994 volgde het alcoholarme (2%) Lingen’s Blond en in november 1994 mocht de Maastrichtse orkestleider André Rieu bij brouwerij De Ridder het amberkleurige bier Vos ten doop houden. Daarnaast was Heineken importeur van onder meer de Belgische bieren Duvel en De Koninck.[10] Het gebeurde allemaal volgens het beproefde concept van eerst een berg marktonderzoek, dan de brainstormsessies met een wit flipovervel, gelikte etiketten ontwikkelen en dan een reclamebombardement op tv en in de kranten. Immers, Heineken is een marketingmachine waar toevallig ook nog bier wordt gebrouwen. Maar sloot de Nederlandse bierdrinker al die door de marketingmensen van Heineken verzonnen biermerken ook echt in zijn hart? Nauwelijks. Het is misschien een teken aan de wand dat van al die nieuwe biermerken Wieckse Witte het nog het langst heeft uitgezongen: een rechttoe-rechtaan bierstijl, ontwikkeld in een echte kleinschalige brouwerij en naar buiten toe overduidelijk gelinkt aan die plaats. Witbier uit Maastricht, zo simpel was het. Wie of wat was daarentegen die Lingen van Lingen’s Blond? Wat voor bier moest Kylian voorstellen, waar werd het geacht vandaan te komen en waarom moesten we het drinken? Waarom moest er zo nodig tarwe in bokbier en wie zat er precies op Vos te wachten? Achteraf roken al deze merken te sterk naar nep, naar bedacht, naar bier zonder verleden en zonder toekomst. Kylian sneuvelde al in 1999, in 2002 verdween het eindejaarsbier, Vos rond 2004, Lingen’s Blond zong het nog even uit en de Tarwebok ging pas vorig jaar uit roulatie. Het succes van Wieckse Witte kon brouwerij De Ridder echter niet redden. Onder andere het gebrek aan uitbreidingsmogelijkheden zo midden in de stad deed het bedrijf de das om. Eind december 2002 werden de poorten gesloten, de productie van Wieckse Witte werd in fasen overgeheveld naar de Heineken-vestiging in Den Bosch.[11] Toen de sluiting eenmaal een feit was, voerde men een verfrissingskuur door. Er kwamen in 2003 nieuwe etiketten en ook twee nieuwe varianten: Wieckse Lichte, een light-versie van maar 3,2% alcohol, en Wieckse Brut, een sprankelende ‘optelsom van witbier en champagnegist’. Op dat laatste was wel wat af te dingen: Wieckse Brut bevatte geen korrel tarwe en had dus feitelijk niets met witbier te maken.[12] Beide bieren werden geen succes. Beter ging het met de Wieckse Rosé die in april 2006 op het publiek werd losgelaten. Deze roze, fruitige variant van 4,5% was in feite afgekeken van de succesvolle Wittekerke Rosé van de West-Vlaamse brouwerij De Brabandere. Heineken liet het in België brouwen bij De Smedt, ook wel bekend als Affligem, dat kort daarvoor was overgenomen.[13] En zo bleef men vrolijk de trends volgen: zowel de Wieckse Witte als de Rosé kregen in 2011 een 0.0%-variant, in 2015 fietste men de Radler-rage achterna met een Wieckse Radler, waarvan het jaar erop ook de varianten Ice Tea Green en Rood Fruit het licht zagen. Kenmerkend: het lijkt er de laatste jaren steeds meer op dat grote brouwers als Heineken vooral de frisdrank- en limonademarkt willen bestormen in plaats van gewoon de mensen blij te maken met goed bier. De huidige Heineken 0.0 (waarom eigen ‘punt nul’ en geen ‘komma nul’?) past precies in dat beeld. Al met al werd het langzaam stil rond Wieckse Witte. De populariteit van witbier daalt al jaren, ten faveure van nieuwe sterren aan het firmament zoals IPA en saison. De rek is eruit en dan kwam het corona-gebeuren er ook nog eens overheen. Dit jaar gaat de stekker eruit voor Wieckse Witte, na 31 jaar trouwe dienst. Als vervanger wordt Affligem Wit naar voren geschoven. Het abdijbieren-gamma van Affligem is internationaal bekender (en makkelijker uit te spreken). De biergeschiedenis voltrekt zich voor je ogen: na deze zomer is Wieckse Witte een verloren bier. (https://verlorenbieren.nl/ter-nagedachtenis-aan-wieckse-witte/)

Potverdomme, dat stemt toch wel even droevig. Niet alleen gaat er een voor mij bekend biermerk de vergetelheid in, tevens lees ik mijn eigen kortzichtigheid dat Heineken blijkbaar wel degelijk speciaalbier heeft gebrouwen.Weliswaar klonen en geen eigen verhaal, maar toch. En Kylian was volgens mij zo'n vrouwen/jongerenbier zoals nu ook Kornuit, al is dat natuurlijk mijn beleving.

Als ik de etiketten nazoek, zoals https://bieretiketten.nl/?p=details&t=etiket&e=28392 zie ik dat de ridder eigenlijk wel flink afwijkt van de ridder oip het etiket van mijn bier. Maar als ik kijk op https://bieretiketten.nl/?p=overzicht&t=etiket#brouwerij=Brouwerij+De+Ridder dan tja, de ridder gaat de andere kant op en steigert niet zo stijl, maar het heeft wel dezelfde elementen. Dus ik reken het wel goed, maar ben wel mistroostig vanwege het verdwijnen van Wieckse Witte. Wat staat die site https://verlorenbieren.nl toch vol goede verhalen.

 

bottelen en een naam verzinnen

In april was het zo ver we brouwden een witbier met koriander volgens het recept en S33. Onze inspiratie haalde we uit Hoogstraten (Biervat). Het werd een aardbei-witbier. Bij het overgieten in het gistvat viel er een hopbel bij.

Na een paar weken van weinig reactie peil ik het soortelijk gewicht: 1.015 (oorspronkelijk was het 1.034), dus ik verwacht het alcohol% op 2,5. In mei goot ik ca. 4 liter van de wort over en deed hier 4 liter water met jam in en nog 10 gram rietsuiker (Biervat). Ik schepte wat gist van de bodem en ik hoopte dat het een vergelijking zou kunnen gaan geven. Een bier met en een bier zonder aardbeienjam (en 4 l water en 10 g suiker). Ik ben heel blij als dit 2e vat borrelt. Na weer enkele weken geduld is het tijd om te bottelen.

Mijn idee is:
1. dunkelweis met koriander zonder aardbei zonder suiker in de fles
2. dunkelweis met koriander zonder aardbei met suiker in de fles
3. dunkelweis met koriander met aardbei met zonder suiker in de fles
4. dunkelweis met koriander met aardbei met suiker in de fles

Nadat we de spullen schoon hebben gemaakt (en een hele hoop flessen gewassen, ontsmet en uitgespoeld) gaat het 2e vat als eerste open. Hoe zal het smaken? Het SG = 1.010. Dat is goed want geeft een alcohol%... onee dat was ik bij dit vat vergeten te bepalen. Zonde. Het bier heeft een onbekend alcoholgehalte. Het heeft ook geen donkere kleur. Het is goudgeel. We vullen 13 flessen met het bier, dat overigens niet verkeerd smaakt. Het heeft geen smaak van aardbei of zoetigheid, maar eerder iets van citroen. Het is verder nog erg plat. In elke fles doen we een 2 gram suiker. Later bedacht ik me mijn plan...te laat.

Voorafgaand aan het bottelen hevelen we eerst over op het lagervat om gistdepot te ontwijken. Het blijkt ook erg moeilijk om de 2,5 cm van de rand aan te houden. Dus we zullen later nog wel gushers tegenkomen vrees ik.

Na vat 2 is het de beurt aan vat 1. Er lag een poederachtige stoflaag op het bier, dat wat leek op meel(?). Het zal het gist wel zijn. Bij het uitschenken in de maatcilinder is het bier goed te zien. Dit bier ziet er veel lichter uit en lijkt ook echt op wit witbier. Het had echter een dunkel moeten worden... Het smaakt niet verkeerd, al is het eveneens erg plat. SG=1.010, dat is dus 3,2%. We doen er 45 gram suiker bij voor extra alcohol en koolzuurprik in het bier. Het smaakt nu erg zoet. Voorafgaand aan het bottelen hevelen we wederom eerst over op het lagervat om het gistdepot te ontwijken. Hierna vullen we 12 en een halve fles. De halve fles wordt 'm niet.

Ook al staat dat binnen een maand na bottelen het al te drinken zal zijn (Biervat) gaan we toch voor de 6 weken, want we hebben er bij het bottelen suiker ingedaan.

We voelen ons enigszins teleurgesteld dat het bier nog niet helemaal je van dat is, maar eerlijk is eerlijk: het smaakt niet vies! Over ons eerder bier (het bockbier en de tripel) verschillen de meningen. Ik had iemand die zei dat het bockbier wel smaakt (al spoot meer dan de helft tijdens de gushing-opening er al uit) en iemand die het niet aandurfde en de fles terug wilde geven 'of mag ik het zelf weggooien?'.  Zelf zijn we er niet blij mee, want het bockbier is geen bockbier en de tripel geen tripel (te zoet). Nu hebben we weer geen dunkel witbier...wat is het wel?

Later waren we op een festival en zagen daar iets wat ons heel blij maakte: een leichte weize!!!

Oettinger:
Alkohol(in vol%) Stamm­würze(in Grad Plato) Brenn­wert pro 100 ml Bitter­ein­heit Bier­farbe
2,8                    7,3                               26 kcal /109 kJ                 12              natur­trüb, hell

Riegele:
Alkohol(in vol%) Stamm­würze(%) Brenn­wert pro 100 ml  Bitter­ein­heit  Bier­farbe
2,9                     8,9              26 kcal /109 kJ           12                leichte fast opale Trübung

Schneider Weisse:

Alkohol(in vol%) Stamm­würze(%) Brenn­wert pro 100 ml  Bitter­ein­heit  Bier­farbe

3,3%                   7,8                      ?                                ?                     Hell-honigfarbene

Bischofshof-Bier:

Alkohol(in vol%) Stamm­würze(in Grad Plato) Brenn­wert pro 100 ml  Bitter­ein­heit  Bier­farbe
2,9                                                                40 % weniger Kalorien als unser Hefe-Weißbier Hell

 
Met aardbeien (erdbeeren) is veel te doen. Toch vind ik geen leichte weize met erdbeeren. Ons aardbeiwitbierproject heeft dus een zekere uniekheid!

We hebben een leichte weisse met erbeeren en een leichte weisse ohne erdbeeren. Als naam hebben we Antoon. Nu nog een etiket....want nu hebben we een plakbandje: 'met 2014' en 'zonder 2014'...