Translate

Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label hop. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hop. Alle posts tonen

maandag 21 april 2025

Zoete IPA's

Bijzonder hoe divers het bier landschap is. Er zijn zoete IPA's

Omnipollo Deep Work – Canola Honey IPA ... An IPA brewed with canola honey. No matter the season we have summer on the inside.  https://www.popp.mt/shop/omnipollo/deep-work-canola-honey-ipa/

Deep Work Canola Honey IPA 7,2% (Burk 440ml) Omnipollo https://flaivy.com/articles/4c7633f6-9112-4496-8876-4ada48810f0f

From:Omnipollo SwedenStyle:New England IPAABV:7.2%Score:Needs more ratings  https://www.beeradvocate.com/beer/profile/25314/724095/

Het bier is zoet. De kleur is wat bleek-appelsap-achtig. Het troebele bier is niet doorzichtig. Het smaakt zoet en doet met wat fantasie wel aan honing denken. Ik kan er weinig van maken, maar inderdaad merk ik honing in het bier, 

Omnipollo® is a brewery founded by brewer Henok Fentie and artist Karl Grandin in 2010 with a shared vision of changing the perception of beer — forever. We brew a plethora of styles to explore what beer has and can become. As a joint and equal partnership between a brewer and a graphic artist our creative process has come to resemble the work shop of other pop cultural expressions such as music. Our beers are always a collaborative effort and we brew at breweries in all corners of the world. This approach means we get to stay curious, grounded and tuned in. Much like that good house guest.  https://flaivy.com/brands/Omnipollo

Deze Zweden weten wat speciaalbier is. Prachtige soms ronduit psychedelische labels op de blikken en flessen die gelijk duidelijk maken wat voor creatieve brouwers dit zijn. Prachtige bieren, met speciale experimentele smaken.  https://www.bierloods22.nl/nl/brands/omnipollo/

Een andere IPA is van To Øl: Patio Patio Peach Iced Tea Pale Ale, al noemen ze het zelf enkel een Pale ale, het is dan geen Inda, maar een Iced Tea pale ale:

Patio Patio Peach Iced Tea Pale Ale... Land van herkomst  Denemarken Brouwerij  To Ol Bierstijl  Pale Ale ABV 5.0% Beschrijving van de brouwerij: Peach Iced Tea Pale Ale https://www.debiersalon.nl/product/to-ol-patio-patio-peach-iced-tea-pale-ale/ https://beerizer.com/shop/systembolaget/to-ol-patio-patio-peach-iced-tea-pale-ale--358120

Subtype of beer Pale Ale Type of beer Top-fermenting / Ale Color Flavored Alcohol 5.50 % IBU 25  https://www.amstein.ch/en/Beers/To-Ol-Patio-Patio.html

Subtype of beer Pale Ale Type of beer Top-fermenting / Ale Color Flavored Alcohol 5.50 % IBU 25 Hopping LittleMany Sweetness LittleMany Bitterness LittleMany Acidity LittleMany Dark yellow with a heavy haze, no particulates and a thick head of white foam. Peach and other stone fruits as well as, thyme, black tea, citrus and a hint of lavender. Light sweetness, subtle fruity sourness and slightly bitter. https://www.amstein.ch/en/Beers/To-Ol-Patio-Patio.html

Two of the most refreshing beverages collide to make a sunny haven of stone fruit hops and peach iced tea for you to cool down with https://www.amstein.ch/en/Beers/To-Ol-Patio-Patio.html

Peach Iced Tea Pale Ale Two of the most refreshing beverages collide to make a sunny haven of stone fruit hops and peach iced tea for you to cool down with.  https://www.pintplease.com/en/beer/364473/patio_patio_peach_iced_tea

Dit bier is eveneens lichtgeel en troebel ondoorzichtig bier. De icethee kan ik er in herkennen. Wordt dit een nieuwe rage om bestaande drankjes/smaken in bier te mengen?

Bij de Keuringsdienst van Waarde was er eerder dit jaar ook aandacht voor de IPA: "ik heb wat biertjes gekocht, maar er staat IPA op, wat is dat IPA?"

Speciaalbier IPA wordt in de uitzending belachelijk gemaakt 'lekker hip met hop', maar als het alles kan zijn is het dan nog iets? Er zijn ontelbaar veel IPA's. Hop is de essentie, het draait allemaal om hop. Het is lekker bitter, maar er zijn veel soorten zoals hazy, black, imperial, double, triple, cold, New England, West Coast, single hop, spelt, white, tropical, grapefruit infused, enzovoort. 

Derek Walsh verteld er wat over in de uitzending, naast de klantenservice-mensen en de barmannen. Daarin kwam de India-mythe weer aan bod. In de uitzending hebben ze De Kleine Beer, Vandestreek en Van Moll. Het gaat om de creatieve kant van de craft. IPA die niet pale is, maar 'black' en 'cold' dus ondergistend dus een lager, in plaats van bovengistend (ale). NEIPA is zoet in plaats van bitter. Het komt vervolgens weer op smaak terecht. IPA die zoet is, terwijl IPA een bitter bier zou zijn. 

In de uitzending willen ze het weer vastpinnen of er regelgeving is over de naamgeving. Waarom alles vast willen leggen? Waarom is dat programma zo gefocust op regels? Goed dat ze de grenzen opzoeken en duidelijkheid willen geven over het voedingsproduct, maar toch heb ik mijn twijfels of hun verbazing wel oprecht is. De goedkope IPA's en de hopextracten zijn toch niet zo bijzonder? Mensen zouden toch ook bekend moeten zijn met thee? Of toetjes met framboosaroma en dergelijke? 

Yakima Chief hop boost komt in beeld:

WHAT IS HYPERBOOST™? HyperBoost™, formerly YCH 701, is a concentrated hop oil extract produced via a novel supercritical extraction technique. Intended to amplify hop aromatics and increase yield, HyperBoost excels at adding beautiful hop aroma anywhere pellets are normally used, including cold-side applications. HyperBoost is made from single-hop varieties to deliver variety-specific aroma boosts to your finished beer. https://www.yakimachief.com/commercial-hyperboost

Een druppeltje daarvan in de Schültenbrau maakt van het pils ook een IPA. Is misschien nog wel goedkoper ook... een zoethoudertje.

 

zaterdag 28 september 2024

Radiant Haze (7%)

Radiant  Beer Co. en Toppling Goliath Brewing Co. hebben een IPA gebrouwen van 7% met Citra, Mosaic en Strata hop. Het smaakt goed. Een echt lekkere IPA. Ik was even bang dat het door de verre afkomst dor zou zijn, maar het bier is lekker bitter.

Ik kocht het omdat het een mooi bik was. Lekker dat het Mosaic en Citra heeft, en leuke bijkomstigheid dat het ook Strata heeft net zoals dat bier van Kompaan van gister. 

Wie zijn de brouwers?

Established in 2020, Radiant Beer Co. is a new, bright idea that has been years in the making. We are here to celebrate a love of the incredible, to build an experience worthy of an impassioned audience, and to lead a culture focused on openness and connection. Radiant Beer Co. is owned and operated by an amalgamation of craft beer lovers and industry veterans, with decades of combined experience. Heading our daily operations are President Jonas Nemura and Director of Brewing Andrew Bell. Having launched brands and driven growth together while working at Placentia’s The Bruery, and at other leading breweries in California, we are dedicated to creating high quality products and experiences worthy of following.____________________________________ Andrew Bell, Director of Brewing Andrew took an interest in brewing before he was legally old enough to enjoy the fruits of his labor. While on track to pursue investment banking, the financial crisis hit, and so the self-taught homebrewer shifted gears and began entering pro-am competitions. He got a taste of his first win, which awarded him the opportunity to brew with the Bison Brewing team. He began his professional beer career at The Bruery, working in packaging, brewing, and cellar roles. His position shifted in 2014 to Experimental Brewer, and since then, he has created many of the recipes The Bruery fans have come to know and love, before leaving the company in late 2020 as their Innovation Manager.... Jonas Nemura, President After studying industrial and labor relations at Cornell University and a brief stint in the legal world, Jonas Nemura found his passion in the world of craft beer. Starting through self-study, homebrewing and sampling at New York City’s great beer bars, his first commercial exposure was helping out at a real ale pub in New Zealand. He joined The Bruery out of Orange County, CA, in its infancy, helping to build it into an internationally recognized pioneer in specialty craft beer during his nearly 10-year tenure. He then took a more local focus while growing Chapman Crafted Beer throughout California and the West Coast. When a brewing facility in his neighborhood became available, Jonas jumped at the chance to reunite some former colleagues to create a vision of their own. (https://www.radiantbeer.com/about/)

Ze brouw(d)en o.a. Can Down By The River een American Lager (4,3%), Midnight Lasagna een Italian-style Pils (4,9%), en Extremely Well Würst een Märzen Lager (5,7%), maar ook een hele hoop hazy IPA's (https://www.radiantbeer.com/taplist/, gezien in september 2024) 

Clark and Barbara Lewey founded Toppling Goliath Brewing Company in 2009 in beautiful Decorah, Iowa after a runaway success in home brewing. In less than a decade, Toppling Goliath has become world-renowned for IPAs and barrel-aged stouts. We now distribute in 30 states and create more than 40 beers that rotate throughout the year. ... Named 2021 US Beer Open Grand National Champions Toppling Goliath has been recognized for the quality of its beer by countless festivals and craft beer groups, and has been named the #2 brewery in the world by Beer Advocate. Our barrel-aged stout, Kentucky Brunch Brand Stout, has held the title of #1 beer in the world since 2015. (https://www.tgbrews.com/history)

Ze brouw(d)en o.a. assassin 2023 een barrel-aged stout (15.9% abv), Nectaron Dry Hop Pseudo Sue een pale ale (5.8% ABV), Haze Smacker een India Pale Ale (7% ABV)  en Munich weiss een ale • 5.6% ABV (https://www.tgbrews.com/beer, gezien in spetember 2024)

vrijdag 27 september 2024

KOMPAAN TROPICAL TARGET PRACTICE Mango IPA (5,5%)

KOMPAAN TROPICAL TARGET PRACTICE Mango IPA (5,5%) is in cijfers uit te drukken in 20,8 IBU en 10,6 EBC. Het donkergele bier met wit schuim ruikt niet opvallend. De smaak is wat dik en zoet. Het mondgevoel is vol en niet echt waterig. De hopbitterheid mis ik eigenlijk. Ook mis ik mangosmaak? Het komt op mij over als een vrij standaard bier. Degelijk, maar niet spectaculair? 

Waar kan ik het dan over hebben?

Kompaan? 

In het prille begin van 2010 en 2011 ontstond het idee om Den Haag een brouwerij van Formaat terug te geven.  Gesticht door de langdurige vriendschap van Jeroen en Jasper. Gedreven door een gedeelde levenslust wilden ze Den Haag een brouwerij van formaat teruggeven. De naam “kompaan” weerspiegelt niet alleen hun onbreekbare band, maar ook hun missie om samen te genieten van het leven. Na twee jaar van experimenteren en passievol brouwen zag in 2012 het eerste brouwsel het levenslicht – de Bondgenoot.... 2012 markeerde de officiële opkomst van Kompaan, met de eerste brouwsels op de markt. De Kompaan 20, een verfrissende blonde met dry-hopping en een bescheiden alcoholpercentage, en de Bondgenoot werden snel favorieten. Dit was een nieuw genre bier op de markt en de vraag overtrof snel het aanbod. De 070 Kameraad en de Kompaan 45 Vrijbuiter volgden snel, en hiermee legde Kompaan de fundamenten voor hun kernassortiment... 2013 luidde een tijdperk van groei in. De brouwerij breidde uit en Jasper kon zich full-time wijden aan Kompaan. Het kernassortiment (de core-range), met sterren als de Kompaan 58 Handlanger en Kompaan 39 Bloedbroeder, werd definitief gevormd. Om deze mijlpaal te vieren, organiseerde Kompaan het allereerste ‘bierFASTival‘ op het terrein van F.A.S.T Surfdorp.... In 2014 volgde een opmerkelijke transformatie met de verhuizing naar Binckhorst, een industrieel bolwerk in Den Haag. De microbrouwerij en opslag openden hun deuren in het Ateliercomplex de Besturing, wat leidde tot vruchtbare samenwerkingen. Het kernassortiment groeide verder met seizoensbieren, samenwerkingen en unieke brouwsels. Tegelijkertijd kon Jeroen fulltime zijn passie bij Kompaan nastreven. Hierdoor konden er meer succesvolle festivals worden georganiseerd: bij F.A.S.T. Surfdorp en bij de Besturing. Daarnaast werd het assortiment naast de Core-Range uitgebreid door de introductie van seizoensbieren, samenwerkingen, en one-offs. ... Pas in 2015 kwam de definitieve verhuizing naar de huidige locatie aan de Saturnusstraat. Het ruimere pand markeerde een nieuw tijdperk, met 950 m² commerciële ruimte en een 165 m² groot terras aan het water. Een succesvolle crowdfundingcampagne bracht €150.000 op voor een ambachtelijke bierbar naast de brouwerij, compleet met een prachtig terras waar velen nu van genieten. Op 20 augustus 2015 opende Kompaan officieel zijn deuren en verwelkomde zijn eerste drie voltijdse medewerkers. Met de nieuwe ruimte operationeel, kende Kompaan een voortdurende groei.... Kompaan brouwt elk jaar zo’n 13 nieuwe bieren. Om dit mogelijk te maken, begonnen we in 2016 met het ontwerp en de bouw van een grotere brouwerij-installatie. De puzzel werd eind november voltooid, met een 4-ketel, 30 HL brouwinstallatie inclusief fermentatietanks en een bottellijn! Met een potentieel jaarvolume van 8000 HL en 10 enthousiaste medewerkers konden we verder werken aan onze droom. We introduceerden ook twee extra bierfestivals geïnspireerd door het Kompaan kernassortiment: het Bondgenoot Festival in juni en de Bloedbroeder Craft Beer Gathering in oktober. ... 2017 bracht “Hops & Glorie” voor Kompaan met de introductie van de “Foreign Legion“, een gelimiteerde serie bieren met namen als Johnny Dogface en Joey Greenhorn. En toen, triomfantelijk, kwam de grote overwinning met de imperial stout Bloedbroeder, die de titel ‘Beste Nederlands bier‘ won bij de Dutch Beer Challenge. De roem van Bloedbroeder werd verder bevestigd met goud bij de Barcelona Beer Challenge.... 2018 was een jaar van internationaal succes voor Kompaan, met certificaten van uitmuntendheid en medailles op prestigieuze wedstrijden zoals de Brussels Beer Challenge en de Barcelona Beer Challenge. .. In 2019 werd de Handlanger uitgeroepen tot ‘s werelds beste Double IPA, terwijl de kwaliteit van Kompaan werd versterkt met de bouw van een laboratorium en de aanstelling van een kwaliteitsmanager.... Het jaar 2021 begon dramatisch met opnieuw een lockdown. Gelukkig werd deze relatief snel opgeheven, waardoor de mensen in Nederland vanaf maart een gevoel van vrijheid. Onze brouwerij ervoer een flinke toename in de vraag naar bier, waardoor het bier in een razend tempo de brouwerij uitvloeide. Inspelend op de veranderende trends maakten we een strategische verschuiving door een bliklijn te installeren in plaats van flessen te vullen, omdat we sterk geloven in het vasthouden van de kwaliteit van de bieren in combinatie met een langere houdbaarheidsdatum. ... Het jaar 2022 begon opnieuw met een lockdown, maar deze keer verdween deze nog sneller dan het jaar ervoor. Heel Nederland juichte toen de mensen terugkeerden naar de terrassen, en wij beleefden een recordbrekende omzetstijging. Als kers op de taart openden we trots onze Craft Beer Bar in het stadscentrum van Den Haag, wat het symbool is van het collectieve harde werk en de toewijding van ons team bij Kompaan. ...2023 bracht een nieuwe gouden plak voor de Double IPA en opwindende plannen. Een samenwerking met de Kikvorsch startte voor landelijke dekking, terwijl de brouwerij overstapte op stalen fusten en de verpakkingslijnen werden geoptimaliseerd. Dit alles kon worden gerealiseerd door succesvolle crowdfundingcampagne waarbij €300.000 is opgehaald in slechts 19 dagen, een bevestiging van de steun en toewijding van Kompaans gemeenschap. Met een veelbelovende blik naar de toekomst blijft Kompaan, gedreven door innovatie en passie voor ambachtelijk bier, zijn brouwerijavontuur voortzetten. (https://kompaanbier.nl/nl/over/)

Hop? Ja, hop!

Het bier heet Tropical Target Practice.Dus ik had als hop Target verwacht, maar als hop is Cascade, Strata en Magnum gebruikt.

Wat is te vertellen over die hopsoorten?

Target is een hopvariëteit, gebruikt voor het brouwen van bier. Deze hopvariëteit is een “bitterhop”, bij het bierbrouwen voornamelijk gebruik voor zijn bittereigenschappen. Deze Engelse variëteit werd ontwikkeld in het Wye College te Kent, bestand tegen de verwelkingsziekte en op de markt gebracht in 1972. Dit is een van de meest geteelde variëteiten in Engeland. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Target_(hop))

Target 9 – 12,5% Verenigd Koninkrijk Citrus, Scherp (https://hopblog.nl/hopsoorten/)

Cascade is een hopvariëteit, gebruikt voor het brouwen van bier. Deze hopvariëteit is een “aromahop”, bij het bierbrouwen voornamelijk gebruikt vanwege zijn aromatische eigenschappen. Het is een kruising tussen de hopvariëteit Fuggle en een mannelijke hopplant (waarschijnlijk een kruising tussen Fuggle en een Russische hopvariëteit Serebrianka). Deze soort stamt uit een Amerikaans teeltprogramma dat in 1956 begon met het verzamelen van zaden. Onderzoekers aan de Oregon State University kruisten vervolgens diverse soorten, waarbij met name werd gelet op resistentie tegen valse meeldauw. De hop werd gecommercialiseerd vanaf 1971. De naam verwijst naar de Cascade Range, een bergketen die onder andere door de staat Oregon loopt. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Cascade_(hop))

Cascade 5 – 9% Verenigde Staten Bloemig, Citrus, Scherp (https://hopblog.nl/hopsoorten/)

Strata staat niet op Wikipedia en https://hopblog.nl/hopsoorten/?

Strata hops, previously known as "X-331," are an intriguing and relatively new hop variety that was first introduced by Indie Hops and Oregon State University's Aroma Hop Breeding Program. Developed from an open-pollinated Perle mother, Strata was born from a desire to create a hop variety that showcased distinct and exceptional aroma characteristics. With a diverse genetic background, Strata has quickly gained popularity among craft brewers and homebrewers alike for its unique and captivating flavor profile. The flavor profile of Strata hops can be described as a complex and harmonious blend of tropical fruit, citrus, and dank herbal notes. Prominent flavors include passion fruit, grapefruit, and mango, with underlying layers of fresh herbs, cannabis, and a touch of pine. This hop variety is perfect for imparting a bold and expressive character to your beer, making it an ideal choice for styles such as IPAs, Pale Ales, and New England IPAs. Due to its high alpha acid content, ranging from 11-14%, Strata hops not only provide a vivid aroma but can also contribute a solid bitterness to your brew. With its versatile nature and robust flavor, Strata hops are sure to elevate your homebrewing experience, adding depth and intrigue to your beer recipes. (https://www.beer-analytics.com/hops/aroma/strata/)

Strata®, formerly known as X-331, is Indie Hop’s first hop variety to be released out of the Oregon State Aroma Hop Breeding Program in Corvallis, Oregon. Born in 2009, Strata is the progeny of an open-pollinated Perle located in an Oregon State experimental field at Corvallis, Oregon. From the get-go, this hop was out to impress. Between its strong disease resistance, vigorous growing habit, and complex layers of aroma, X-331 rose to the top of an impressive group of competitors. Aromas: Passion fruit, Grapefruit, Strawberry, Dank. (https://www.thehopguild.com/strata)

We’ve featured several heavy-hitter hops in this space. Whether classic ones like Centennial, uber-popular hops like Mosaic and Citra, up-and-coming hops like Nectaron and Galaxy, and even experimental hops like HBC 586 (now known as Krush) and, most recently, CLS-X14, the number of great options continues to grow. In the Pacific Northwest, Oregon-based Indie Hops has a hop that it believes could go toe to toe with any of the ones above: Strata. (https://getollie.com/blog/strata-hops)

Strata, internally referred to as X331 before commercialization in 2018 (https://getollie.com/blog/strata-hops)

Strata hops were first theorized back in 2009. The seed money (pun intended) donated by Indie Hops gave the program all the resources they needed to start cultivating this novel variety of hops. Fast forward nearly 10 years, and Strata hops have taken the farming and brewing world by storm, winning prizes left, right, and center....Brewing beer with Strata hops is ideal if you like what can only be described as a ‘dank’ beer. Here are some of the flavors and aromas you end up getting with Strata hops. Tropical fruit Mango Passion fruit Melon Fresh strawberry Grapefruit Cannabis (https://beertannica.com/beer-types/strata-hops-guide/)

Hallertauer Magnum, ook soms kortweg Magnum genoemd, is een hopvariëteit, gebruikt voor het brouwen van bier. Deze hopvariëteit is een “bitterhop”, bij het bierbrouwen voornamelijk gebruikt voor zijn bittereigenschappen. Deze Duitse cultivar is een kruising tussen de Amerikaanse variëteit Galena en een Duitse mannelijke plant 75/5/3 De variëteit werd in 1980 gekweekt in het Hopfenforschungszentrum Hüll te Wolnzach, Beieren. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Hallertauer_Magnum)

Magnum 11 – 16% Duitsland Fruitig, Scherp (https://hopblog.nl/hopsoorten/)

Wat wel bijzonder is, is dat ik bij zo een hopwebsite -https://indiehops.com/hops/strata- de volgende boodschap zie:

"Salmon-Safe

95% of our hops are certified Salmon-Safe, reducing watershed impacts and protecting our wildlife."

Salmon-Safe certified hops, certified by the Oregon-based environmental certification organization that is the leading eco label for U.S. hops. Crosby Hop Farm manages more than 300 acres on the fifth-generation farm located in Oregon’s Willamette Valley. With a portfolio of more than 75 varieties, Crosby Hop Farm is a grower, merchant, processor, distributor and cold storage specialist, serving craft brewers of all sizes.... commitment to the management practices of Salmon-Safe certification includes:

Protecting our 30 acres of undisturbed riparian habitat,

Using drip irrigation to conserve water and minimize erosion,

Implementing an integrated pest management program,

Using cover cropping, and

Maintaining pollinator gardens and native oak habitat restoration sites around the farm.

Brewers have a choice, and when brewers choose Salmon-Safe hops they are making a bold and powerful statement about their commitment to the health of the Northwest salmon watersheds where 98 percent of U.S. hops are grown. (https://www.craftbrewingbusiness.com/news/importance-salmon-safe-certified-hops/)


maandag 25 maart 2024

Motor Oil Double Hopped (11%) [a] double dryhopped imperial stout

Motor oil, engine oil, or engine lubricant is any one of various substances used for the lubrication of internal combustion engines. They typically consist of base oils enhanced with various additives, particularly antiwear additives, detergents, dispersants, and, for multi-grade oils, viscosity index improvers.[citation needed] The main function of motor oil is to reduce friction and wear on moving parts and to clean the engine from sludge (one of the functions of dispersants) and varnish (detergents). It also neutralizes acids that originate from fuel and from oxidation of the lubricant (detergents), improves the sealing of piston rings, and cools the engine by carrying heat away from moving parts.[1] In addition to the aforementioned basic constituents, almost all lubricating oils contain corrosion and oxidation inhibitors. Motor oil may be composed of only a lubricant base stock in the case of non-detergent oil, or a lubricant base stock plus additives to improve the oil's detergency, extreme pressure performance, and ability to inhibit corrosion of engine parts. Motor oils are blended using base oils composed of petroleum-based hydrocarbons, polyalphaolefins (PAO), or their mixtures in various proportions, sometimes with up to 20% by weight of esters for better dissolution of additives.[2] (https://en.wikipedia.org/wiki/Motor_oil)

Smeerolie is olie die bedoeld is om als smeermiddel gebruikt te worden. Het gebruik van smeermiddelen om wrijving te verminderen, is al heel oud. De Egyptenaren bijvoorbeeld gebruikten al sinds 1400 v.Chr. een primitief mengsel van dierenvet en calciumzeep om de wielen van hun strijdwagens te smeren. Er bestaan verschillende manieren om smeerolie in te delen, maar de voornaamste is naar hun oorsprong. Minerale olie is olie die geraffineerd is uit ruwe aardolie. Dit is een proces waarbij minerale smeerolie gewonnen wordt door het residu van de atmosferische destillatie vacuüm te destilleren. Veel smeeroliën op basis van minerale olie zijn niet of slecht biologisch afbreekbaar. Daarnaast bestaan er ook smeeroliën op basis van een synthetische olie, ook wel poly-alpha-olefin (PAO) genoemd. Er zijn ook bio-smeeroliën verkrijgbaar, gemaakt op basis van plantaardige en dierlijke oliën en vetten. Deze bio-smeermiddelen zijn biologisch afbreekbaar en niet toxisch en daarmee minder belastend voor het milieu. Ze worden daarom vooral toegepast in de bosbouw, de landbouw, weg- en waterbouw en de scheepvaart, maar ook voor auto- en vliegtuigmotoren zijn er bio-smeermiddelen. Mengsels van minerale en bio-smeerolie worden samengestelde olie of, met de Engelse term, compounds genoemd. Dergelijke mengsels hebben bepaalde gewenste eigenschappen die niet mogelijk zijn met alleen een minerale of bio-smeerolie. Om de eigenschappen van smeerolie te beïnvloeden, worden ook kleine hoeveelheden van stoffen van chemische oorsprong, zogenaamde additieven, toegevoegd. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Smeerolie)


Motorolie Een toepassing van smeerolie is motorolie, gebruikt in een verbrandingsmotor zoals die van een voertuig. Overigens is smering niet de enige functie van motorolie: ook koeling, geluidsdemping, reiniging, afdichting en het verhinderen van oxidatie (roest) spelen mee. De meest gebruikte indeling van motorolie is die volgens de Society of Automotive Engineers (SAE). Er bestaat monograad- en multigraadmotorolie. Deze graden zijn gebaseerd op de viscositeit van de olie bij verschillende temperaturen. Motorolie wordt ook ingedeeld volgens specificaties van industriestandaarden, zoals die van de Association des Constructeurs Européens d'Automobiles (ACEA), vooral door Europese autoconstructeurs gebruikt, American Petroleum Institute en/of Japanese Automotive Standards Organization (JASO). Voor de keuze van motorolie wordt vaak gekeken naar de homologatie die een bepaalde motorolie draagt. Een homologatie is de officiële verklaring van een autoconstructeur dat een bepaalde olie aan zijn vereisten voldoet. De vereiste homologatie voor een bepaald type motor is te vinden in het onderhoudsboekje. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Smeerolie)

Kenners van bier weten dat als bie een bierblog gesproken wordt over motorolie het gaat over de brouwers van De Moersleutel. Ik heb het afgelopen jaar al vaker over ze gehad.

Ze brouwen vaak, en zo ook met dit bier, een zwaar bier met veel body. Het bier is gedubbel dryhopt en is een imperial stout. Het zwarte bier heeft bruin schuim en ziet er pikzwart uit. Echt net als motorolie. In de smaak en de afdronk merk je wel iets van bitterheid en een rafelrandje 'roast'. Maar eigenlijk is het niet de bijzondere smaakexplosie die ik had gehoopt voor die prijs. Eigenlijk is een halve liter blik van Moersleutel eigenlijk een tegenhanger van die halve liters zwaar bier als Kanon en Atlas!?!

Ik zou eigenlijk een smaakvergelijking moeten doen met zo'n bier. Jaren geleden (een ander decennium) heb ik eens een smaakvergelijking gedaan tussen 3 zware halve liters. Ik viel in slaap op de bank.

Wat vinden anderen ervan?

De Moersleutel Motor Oil Double Hopped  7.9 / 10 Een dubbel gemaischte en dubbel gehopte variant van de klassieker Motor Oil. Chinook, Cascade en HBC630 zorgen samen voor een krachtigere smaakbeleving en een wat bitterdere afdronk dan zijn 'kleine' broertje. (https://www.misterhop.com/products/de-moersleutel-motor-oil-double-hopped)

Motor Oil Double Hopped van brouwerij de Moersleutel uit Alkmaar is een Double Dry Hopped Imperial Stout van 11%. Motor Oil Double Hopped is gebrouwen met Chinook, Cascade en HBC 630 hop. (https://www.rebelbeercans.nl/product/moersleutel-motor-oil-double-hopped/)

De Moersleutel Motor Oil Double Hopped - Imperial Stout / 11% vol / 44 cl. De Moersleutel Motor Oil Double Hopped Stout is een editie van de Motor Oil die extra gehopt is. Hiervoor hebben ze Chinook, Cascade en HBC 630 gebruikt. Het resultaat is double dry hopped stout!(https://www.hop-in.nl/products/de-moersleutel-motor-oil-double-hopped-stout)

Moersleutel Motor Oil Double Hopped is een Double Dry Hopped Imperial Stout. Het bier heeft een alcoholpercentage van 11,0%.... "Heerlijke dikke vette romige stout" ... Zicht Zwart met grote crème kleurige schuimkraag ... Neus Chocolade koffie en romig ... Smaak Gebrande mout, fruitig koffie, romig... Zicht zeer donkerbruin-zwart met mooi en stevig mokkaschuim ... Neus romig-slagroomachtig, chocolade, licht koffie ... Smaak mooi vol/creamy mondgevoel, slagroomachtig, chocolade en koffie. iets een frisse prikkel en iets rood fruit. Lekker hoppig met een fijne (koffie) bittere afdronk. Gevaarlijk makkelijk doordrinkbaar (https://www.bierista.nl/moersleutel-motor-oil-double-hopped)

Bitter misschien wel iets, maar niet wat ik had verwacht van een dubbele dryhopped bier. De 'imperial' lijkt enkel te slaan op de 11%, waarmee het een erg zwaar bier is. Het is qua mondgevoel ook stevig gelukkig. De alcohol overheerst niet in de smaak. De hopbitterheid is in de afdronk wel ergens in de verte te herkennen, Dat is fijn. Een beetje hars/grassige bitterheid, die vind ik fijner dan koffiebitterheid. 


 


maandag 18 maart 2024

de 4 basis ingrediënten van bier: water, graan, hop en gist

Op https://bier-broeders.nl/de-4-basis-ingredienten-van-bier/ worden de 4 basis ingrediënten van bier: water, graan, hop en gist beschreven. 

Ongeveer 85 à 90 procent van bier bestaat uit water. Zeker in onze regio is de waterkwaliteit zeer goed en kan er gewoon leidingwater voor het brouwen van bier gebruikt worden. Vroeger, toen dit veel minder het geval was, waren er veel meer regionale invloeden van de waterkwaliteit op het bier. Denk hierbij aan het relatief “harde” (rijk aan mineralen en calcium) water in de omgeving van Burton on Trent in Engeland waardoor er bierstijlen ontstonden die kenmerkend voor deze regio waren. Op een zelfde manier is rond 1842 ook de bierstijl pils in Plzen (Tsjechië) ontstaan. Het relatief zachte water aldaar is ideaal om een bierstijl pils te brouwen. (https://bier-broeders.nl/de-4-basis-ingredienten-van-bier/)

Bier bestaat voor het grootste deel uit water. Voor de productie van bier is er echter veel meer water nodig dan er in werkelijkheid in bier aanwezig is.  Het waterverbruik bij het brouwen van bier ligt rond 10-15 hl water per hl geproduceerd bier. Als de brouwerij een goede waterbeheersing heeft door bijvoorbeeld recuperatie, kan het verbruik gereduceerd worden tot 5-8 hl water. Omdat water steeds schaarser en duurder wordt, gaan brouwerijen hier ook meer en meer aandacht aan geven door  : Recuperatie en hergebruik van koelwater. Recuperatie en hergebruik van reinigingsvloeistoffen die verdund zijn met water. De uiteindelijke afvalproducten moeten dus zo weinig mogelijk water bevatten. ... Voor het reinigen van alle installaties en leidingen moet het water niet voldoen aan de strenge vereisten die gelden voor brouwwater. Toch moet dit water ook van drinkwaterkwaliteit zijn, maar behandeling voor bijvoorbeeld pH waarde is niet meer nodig. Het reinigingswater moet van voldoende goede kwaliteit zijn zodat de reiniging goed verloopt. ... Het koelwater moet in de regel niet aan bepaalde vereisten voldoen. Koelwater komt niet in contact met het brouwwater of met het bier. Dit water wordt meestal gebruikt als warmtewisselaar om het warme brouwsel snel te kunnen afkoelen. Vandaar dat het dus niet nodig is hiervoor enige voorzorgen te nemen.... Als de ketels verwarmd worden met stoom, is er uiteraard ook water nodig. Dit stoomketelwater zal gedemineraliseerd worden zodat er geen kalkafzetting ontstaat op de installaties. Kalkafzetting zorgt immers voor slechtwerkende installaties en defecten.... Een brouwer wil dat elk brouwsel gelijkaardig is en dat er dus geen smaakverschil is. Na het brouwen wordt de einddensiteit van het bier gemeten. Soms moet deze gecorrigeerd worden door het toevoegen van water, het zogenaamde 'blending' water. Sommige brouwerijen brouwen bier in een hogere concentratie dan wat uiteindelijk aan de consument afgeleverd wordt. Die concentratie wordt dan verdund met 'verdunningswater', ook een vorm van blending water, om zo tot het uiteindelijke bier te komen. Bij voorkeur heeft dit water een laag mineraalgehalte zodat het het bier niet te veel gaat beïnvloeden. Voordeel van deze techniek is dat de beperkte capaciteit van het volume van de brouwketel zo verhoogd wordt. (https://www.allesoverbier.be/brouwen/ingredienten/water-de-brouwerij)

Het 2e ingrediënt van elk bier is graan. Voorbeelden van granen zijn gerst, tarwe, haver, rogge, mais en rijst. Deze granen kunnen zowel gemout als ongemout gebruikt worden, in elk bier zit sowieso een bepaald deel gemout graan. Met andere woorden het brouwen van bier met enkel ongemoute granen is niet mogelijk. Maar wat is mouten nu eigenlijk? Mouten gebeurt in een mouterij. Uiteindelijk is een brouwerij op zoek naar suikers die tijdens de vergisting naar alcohol en koolzuur omgezet worden. In granen zelf zitten echter geen suikers, wel zetmeel. Door middel van het weken van de granen in water en het regelmatig keren, wordt de vorming van enzymen bevordert. De temperatuur en zuurstoftoevoer worden op peil gehouden, dit proces wordt ook wel kiemen genoemd. Deze enzymen zetten het zetmeel in de kiem om in vergistbare suikers. Het kiemen wordt gestopt als de juiste verhouding tussen enzymen en zetmeel bereikt is, het eindproduct hiervan noemen we groenmout. Met groenmout kan in theorie al bier gebrouwen worden, echter zal deze dan vrij weinig smaak bevatten. Door middel van het drogen van de groenmout (= eesten) wordt het vochtgehalte sterk verlaagd. Tevens kan de mout donkerder gemaakt worden door het op hogere temperatuur te drogen, door de mout te roosteren kan de smaak verder worden beïnvloed.(https://bier-broeders.nl/de-4-basis-ingredienten-van-bier/)

Gerst is een landbouwgewas die op de akker ontkiemt en tot een volwassen plant uitgroeit. Aan de stengel zullen een aantal bladeren groeien en uit het laatste blad zal de aar groeien. De aar bevat bloemen die door zelfbestuiving uiteindelijk uitgroeien tot vruchten, de gerstkorrels. In het geval van tweerijige gerst zullen slechts de middelste bloemen bevrucht worden. Bij zesrijige gerst zullen drie bloemen van elk aarlid bevrucht worden. (https://www.allesoverbier.be/brouwen/ingredienten/gerst)

Op https://www.allesoverbier.be/brouwen/ingredienten/gerst is een gerstkorrel weergegeven met een kaf, wandlaag (Aleuronlaag), en meellichaam (endosperm).

Rijst maakt het bier droger en wordt vooral gebruikt voor pilsbieren....Rijst en maïs kunnen in het brouwproces gebruikt worden op voorwaarde dat deze vooraf verstijfseld worden door deze vooraf te koken. In de handel kunnen maïs en rijstvlokken verkregen worden die reeds deze procedure hebben ondergaan. Ze lossen dan ook makkelijk op in het warme brouwbeslag. Maïs wordt meer en meer gebruikt omdat deze goedkoper is dan rijst. ... Maïs in zijn natuurlijke vorm kan niet gebruikt worden om te brouwen. Maïs bevat te veel olie en een harde pel. Om maïs klaar te maken voor het brouwproces, wordt de maïs ontdaan van de harde schil en de kiem (die veel olie bevat). Wat overblijft wordt vervolgens gebroken tot maïsgries. Het poeder dat hierbij ontstaat, wordt maïszetmeel genoemd en kan ook gebruikt worden bij het brouwen van bier. Maïs draagt bij aan de volmondigheid van bier. ... Tarwe en haver kan in zijn natuurlijke vorm gebruikt worden, of als (tarwe)zetmeel. Deze moeten niet vooraf opgewarmd worden zoals bij rijst en maïs. (https://www.allesoverbier.be/brouwen/ingredienten/ruwe-granen)

De allereerste stap van bier brouwen is schroten. In deze stap gaan we het mout malen of pletten. Je kunt eventueel ook geschrote mout kant en klaar kopen. Als je zelf mout wilt schroten heb je daar speciale apparatuur voor nodig. Dit kan met een moutmolen. Het mout moet zo grof mogelijk geschroot worden, maar mag geen hele korrels meer bevatten aangezien dan de inhoudsstoffen niet vrijgegeven kunnen worden aan het wort. Te fijn schroten is ook niet goed, omdat je dan bij de volgende stap problemen krijgt met het filteren. Het mag duidelijk zijn dat hele mout korrels of te fijn geschrote mout de kwaliteit van je uiteindelijk bier niet ten goede komt. TIP Maak voordat je begint met schroten het mout een klein beetje vochtig, hierdoor voorkom je dat het mout in kleine stukjes breekt. (https://hoebrouwjebier.nl/proces/schroten/)

Maischen In deze stap gaan we beslag van de geschrote mout maken door deze op te lossen in water. Het oplossen van de geschrote mout in beslag noemen we maischen. Door heet water toe te voegen aan de mout breken de bestandsdelen af en zijn er meerdere enzymen actief. Elk enzym heeft een optimale werkingstemperatuur, om die reden worden er tijdens het maischproces verschillende temperaturen aangehouden. (https://hoebrouwjebier.nl/proces/maischen/)

het 3e ingrediënt ....: hop. Hop is een snelgroeiende klimplant die tot wel 30cm per dag kan groeien, in totaal wordt een hopplant tot 6 à 8 meter hoog. Hop komt op veel plekken op het Westelijk Halfrond voor, bekende hopregio’s zijn bijvoorbeeld de Hallertau in Duitsland, Poperinge in België, maar ook in Amerika en Nieuw-Zeeland zijn er veel hopaanbouw gebieden. In bier worden over het algemeen enkel de vrouwelijk hopbellen gebruikt, mannelijke hopbellen bevatten te veel vetten wat met name funest is voor de schuimkraag van een speciaalbier. In de hopbellen bevindt zich een gele, kleverige substantie die we lupuline noemen, deze bevatten de etherische oliën de aroma afgeven en tevens de kenmerkende bitterstoffen. In het brouwproces kunnen de hele hopbellen toegevoegd worden, dit leidt echter sneller tot problemen op het gebied van filtratie en tevens ligt veroudering eerder op de loer. Om die reden wordt steeds vaker hop in een meer geconcentreerde vorm gebruikt, bijvoorbeeld in de vorm van samengeperste “hoppellets” of hopconcentraten. Hop verleent meerdere goede eigenschappen aan een bier. Het zorgt voor de bitterheid die elk bier nodig heeft en tevens voor de nodige aroma’s. Verder verbetert het de schuimstabiliteit en heeft het tevens een conserverende werking. Bier met hop is langer en beter houdbaar, dit in tegenstelling tot de Middeleeuwen waar bier met gruit (= een kruidenmengsel) gebrouwen werd.  ... Er zijn 3 soorten hop te onderscheiden: bitterhoppen, aromahoppen en dual purpose hoppen. Deze laatste verlenen een speciaalbier zowel bitterheid alsook de aroma’s. Er is een trend om speciaalbieren van steeds meer hop te voorzien, denk daarbij aan de IPA (= India Pale Ale) waarbij het bijna een sport lijkt te zijn om zo hoog mogelijk qua IBU te komen. IBU staat voor International Bittering Units en is de maatvoering voor de bitterheid van een bepaald speciaalbier. De formule hiervoor is als volgt: 1 mg ISO-alfazuur per liter bier = 1 IBU. In hop zitten alfazuren en gedurende het kookproces in de brouwerij worden deze alfazuren omgezet naar ISO-alfazuren. Deze verlenen het bier een bepaalde bitterheid. Vaak worden de bitterhoppen aan het begin van het kookproces toegevoegd en de aromahoppen meer richting het einde. Dit heeft als reden dat de aroma’s tijdens het koken vrij snel verdampen, door dit zo laat mogelijk te doen blijven deze aroma’s zoveel mogelijk behouden. Met name bij het speciaalbier type IPA wordt vaak dry hopping toegepast, dit is het toevoegen van hoppen voor de vergisting en als het kookproces van een bepaald speciaalbier al beëindigd is. (https://bier-broeders.nl/de-4-basis-ingredienten-van-bier/)

Hop (Humulus lupulus) De hopplant is een tweehuizige plant, dus je hebt een vrouwelijke en een mannelijke plant. Het is verder een vaste plant en geeft bloemen oftewel hopbellen. De vrouwelijke bloemen worden voornamelijk gebruikt bij de bereiding van bier. Het is bovendien als hopteler belangrijk dat mannelijke bloemen niet in de buurt van de vrouwelijke hopplant komen. Je wilt namelijk bevruchting voorkomen, omdat dit geen positief effect heeft op het bier. In de hopbellen zitten lupulinekorreltjes. Deze korreltjes bevatten onder andere alfazuren en bètazuren. Deze zuren zorgen weer voor de bekende bitterheid van het bier. Door het hop gedurende een bepaalde periode mee te koken gaan de zuren isomeren en daardoor lossen deze makkelijker op in het hete wort. Het koken van het wort is dus een belangrijke stap in de productie van bier. Daarnaast bevat de lupuline esters die zorgen voor aroma en smaak. Deze komt uiteindelijk terug als een bepaald aroma (bijvoorbeeld citrusachtig) en als bitterheid. ... Een belangrijke waarde in het gebruik van hop is het alfazuurpercentage. Dit percentage geeft aan hoeveel bitterheid de hop kan afgeven. Op basis van het percentage kan een brouwer dus berekenen hoe bitter het bier gaat worden. De bitterheid van bier wordt weergegeven door een waarde: IBU. Deze afkorting staat voor International Bitterness Unit. Soms wordt de waarde weergegeven in EBU – European Bitterness Unit. Beide waarden betekenen vrijwel hetzelfde. (https://hopblog.nl/hop-wat-het/)

Er zijn diverse hopsoorten. De twee belangrijkste zijn aromahop en bitterhop. Opvallend aan de aromahop is dat het een lager alphazuur percentage heeft. Bitterhop zorgt voor een bittere smaak. Aromahop Wanneer je aan de slag wilt gaan met aromahop is het goed om te weten dat deze een lager alphazuur percentage heeft. Het is populair in gebruik, simpelweg om het feit dat de aroma’s worden afgegeven. In de meeste gevallen kiest men ervoor om de aromahop toe te voegen op het moment dat het koken van het wort klaar is. Bitterhop Er zijn natuurlijk talloze soorten bitterhoppen, maar wat ze allemaal gemeen hebben is dat ze een bittere smaak geven aan het bier dat wordt gebrouwen. In tegenstelling tot aromahop heeft de bitterhop een hoog alfazuur percentage. (https://brouwpunt.nl/blog/tips-and-tricks/hop-dit-moet-je-weten-over-hop/)

Breng het brouwsel weer aan de kook en roer regelmatig, voorkom overkoken(!). Bij bijna koken ontstaat er een schuimlaag, hete breuk genaamd, zet het vuur lager als het schuim omhoog komt of sproei er schoon water (gekookt water) op. Doe dit ongeveer 5 á 10 minuten tot het geheel oplost tot een donker kokend mengsel. Vanaf dit moment gaan we op verschillende tijdmomenten hop toevoegen, eerst twee keer bitterhop en op het laatst de aromahop. Voeg nog een zakje hop toe en zet de kookwekker op 60 minuten, blijf het geheel goed roeren en voorkom overkoken. Voeg na 30 minuten de rest van de bitterhop toe, 5 minuten voor het eind van de kooktijd voeg je de aromahop toe. Je hebt heel veel verschillende bierbrouw recepten die allemaal weer hun eigen hopsoorten en kooktijden aanhouden. (https://hoebrouwjebier.nl/proces/wort-bier/)

Gist is één van de meest essentiële ingrediënten tijdens het brouwen van bier. Zonder gist immers geen alcohol. Toch is niet elke gist hetzelfde. Verschillende stammen hebben verschillende eigenschappen, die de smaak, het aroma en de troebelheid van het bier beïnvloeden. Thuis brouwen vereist daarom veel kennis, geduld en precisie. Wat bierbrouwen en gist betreft, is het belangrijk om kennis te hebben van eigenschappen als gistuitvlokking, de vergistingsgraad en tolerantie (https://brouwpunt.nl/blog/bier-brouwen/wat-je-moet-weten-over-gist-tolerantie-en-uitvlokking/)

Gist is een eencellig micro-organisme die als taak heeft om de suikers om te zetten in alcohol en koolzuur. Veel brouwerijen hebben eigen gistculturen die ze reeds lange tijd zelf kweken, echter is het ook mogelijk om kant en klare gisten in te kopen. Er zijn meerdere manieren om te vergisten, ik zal hier de 2 belangrijkste aan bod laten komen: ondergisting en bovengisting. ... Gist zet dus niet alleen de suikers om in alcohol en koolzuur maar zorgt zeker ook voor de smaken in het speciaalbier. Voorbeelden hiervan zijn de fruitige esters (= neveneffecten) van banaan/kruidnagel die je tegenkomt in de Weizen bieren. (https://bier-broeders.nl/de-4-basis-ingredienten-van-bier/)

Zoals je misschien weet, is gist een levend micro-organisme. Dit noemen we ook wel een schimmel. Het type dat in de meeste brouwerijen en bakkerijen wordt gebruikt heeft de naam Saccharomyces cerevisiae. Wanneer je gist in je brouwsel toevoegt zal het de suikers van de wort opeten. Vervolgens scheid hij verschillende afvalproducten uit. Dit is een proces wat we ook wel anaerobe vergisting noemen. Sommige soorten gist zullen aan de onderkant van het vast gisten terwijl andere soorten juist aan de bovenkant gisten. Vandaar dat je bij speciaal bier vaak de term “hoge vergisting” zal horen. (https://brouwpunt.nl/blog/bier-brouwen/wat-doet-bier-gist-met-de-smaak-van-bier/)

Niet alleen de gist zelf, maar ook de temperatuur waarop je vergist kan bepalend zijn voor de smaak van het bier. Weet in ieder geval dat deze processen bestaan en bepaal welke gist jij gaat gebruiken aan de hand van de smaakprofielen die de gist produceert. Esters – Deze creëren fruitige smaken en zijn vaak te vinden in bieren uit Engeland en België. Fusel Alcoholen – Dit is een zwaardere variatie van de standaard ethanol alcohol die geproduceerd wordt tijdens de gisting. Dit gist zorgt vaak voor een kater, niet bepaald een aanrader dus. Ketonen – Dit gist geeft je bier een zoete boter- of karamelsmaak mee. Het is gebruikelijk in sommige van de zwaardere bieren van Groot-Brittannië. Het is een volle smaak die wordt toegevoegd aan je bier Fenoliën – dit is een chemische gistsoort die kruidige noten aan je bier toe kan voegen (https://brouwpunt.nl/blog/bier-brouwen/wat-doet-bier-gist-met-de-smaak-van-bier/)

Gist is een eencellig micro organisme en is eigenlijk overal wel te vinden. Zo komt gist dus overal in de natuur wel voor. Het zweeft bijvoorbeeld door de lucht of het zit op fruit. Een gistcel vermenigvuldigt zich door zichzelf te delen. Daarnaast hebben gistcellen bovendien de eigenschap om suikers op te eten. Dit gebeurt in een proces dat fermentatie heet. Bij het fermenteren van wort naar het uiteindelijke bier zal de gist zich te goed doen aan de vergistbare suikers die in het wort aanwezig zijn. Tijdens het proces zal de gist o.a. alcohol en koolzuurgas uitscheiden. Verder zullen de cellen nog diverse andere producten uitscheiden waaronder bijvoorbeeld diacetyl. De meeste van deze stoffen worden later in het proces weer afgebroken. Het is belangrijk om te zorgen dat omstandigheden juist zijn. Zo is bijvoorbeeld de temperatuur een van deze factoren. Een andere factor is de hoeveelheid voedingsstoffen. De gistcellen voeden zich namelijk graag met bepaalde suikers, maar hebben ook andere mineralen nodig. (https://hopblog.nl/gist/)

Op https://www.allesoverbier.be/brouwen/ingredienten/gist is een mooie afbeelding van een gistcel weergegeven met een vacuole, celkern, celwand en membraan en dergelijke.   

Elk gist heeft zijn eigen optimale vergistingstemperatuur, voor bovengistend bier ligt dat tussen 17 en 22 graden en voor ondergistend bier tussen de 9 en 14 graden. Als beginnend hobby brouwer begin je daarom ook vaak met een bovengistend bier, omdat je dan je bier op kamertemperatuur kunt laten gisten in het vat. Voor ondergistend bier zal je er niet snel onderuit komen om een koelkast aan te schaffen die je voor de gisting kunt gaan gebruiken. Voor de beginnende hobbybrouwer is het gebruik van gedroogde gist het handigst. Deze gist kun je direct gebruiken. Weeg de benodigde hoeveelheid gist af met een nauwkeurige weegschaal en strooi de gist zo over het afgekoelde wort. Anders dan wat sommige gistleveranciers adviseren, is het vooraf weken van gedroogde gist in lauw/warm water niet nodig. Hanteer als regel 0,5 gram gedroogde gist per liter wort voor een minder zware wort (SG < 1060) en 1 gram voor een zware wort (SG > 1060). Bewaar een opengebroken verpakking gedroogde gist bij voorkeur niet. De kwaliteit van de gist gaat hierdoor namelijk van achteruit. Het gebruik van voldoende gezonde gist zorgt er voor dat je een beter smakend bier krijgt. Om de gisting nog sneller op gang te brengen kun je ook een giststarter maken. (https://hoebrouwjebier.nl/proces/gisting-bier/)

Gistuitvlokking is het samenklonteren en neerslaan van gistcellen. Tijdens de fermentatie verbruikt de gist suikers en produceert het alcohol en koolstofdioxide. Naarmate de fermentatie vordert, bundelen de gistcellen zich en zakken ze naar de bodem van het vat. Dit is gistuitvlokking. De flocculatie van gist is een cruciale eigenschap bij het klaren van het bier. Gisten met een hoge gistuitvlokking resulteren in helder bier met een frisse smaak. Gisten met een lagere flocculatie blijven echter langer zweven, wat resulteert in een troebeler eindproduct met een complexer smaakprofiel. Gisten, die minder flocculeren hebben vaak de neiging langer door te gisten en kunnen alle beschikbare suikers volledig fermenteren. Bij gisten met een hoge flocculatie blijft er daarentegen een dikkere laag gist op de bodem van het gistingsvat achter. Dit resulteert meestal in een helderder bier, maar het betekent ook dat er meer onvergistbare suikers in het bier blijven. ... Gisten kunnen niet oneindig lang doorwerken. Elke giststam heeft een zogenaamde tolerantie. Die tolerantie geeft aan tot welk alcoholpercentage de gist kan werken. Bij een hoger alcoholpercentage dan de tolerantie stopt de gist. Dit is vooral belangrijk om te weten bij het maken van zwaardere bieren met een hoog alcoholpercentage, omdat de meeste stammen een tolerantie tot ongeveer 10-12%. Daarnaast is het belangrijk om je te realiseren dat de kracht van gist afneemt na verloop van tijd. Dit noemen we verzwakking. Gistcellen kunnen hun vermogen om suikers te fermenteren verliezen. Het gevolg daarvan is een onvolledige vergisting en een zoeter bier dan verwacht. Het is belangrijk voor thuisbrouwers om rekening te houden met de levensvatbaarheid van de gist bij het bepalen van de juiste hoeveelheid gist om aan het wort toe te voegen. Het maken van een giststarter en het monitoren van de vitaliteit van de gist zijn praktijken die kunnen helpen bij het voorkomen van verzwakking.(https://brouwpunt.nl/blog/bier-brouwen/wat-je-moet-weten-over-gist-tolerantie-en-uitvlokking/)

Daarnaast zijn er nog onbeperkt andere ingrediënten toe te voegen, zoals fruit (bijvoorbeeld krieken), kruiden (zoals kardemon, peper en kruidnagel), snoep (zoals drop), suikers (zoals lactose) enz.... 

zaterdag 9 september 2023

Wye tell me Wye

Wye is een plaats in het bestuurlijke gebied Ashford, in het Engelse graafschap Kent. De plaats telt 2384 inwoners. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Wye_(Kent))

Wye is a village and former civil parish, now in the parish of Wye with Hinxhill, in the Ashford district, in Kent, England, 5 miles (8.0 km) from Ashford and 12 miles (19 km) from Canterbury. It is the main settlement in the parish of Wye with Hinxhill. Hop varieties including Wye Challenger were bred at Wye College and named for the village.[2] In 2013, Sunday Times readers voted Wye the third best place to live in the UK.[3] (https://en.wikipedia.org/wiki/Wye,_Kent)

The village's name comes from the Old English "Wēoh" meaning idol or shrine. See also: Wehe Wye may have been used for worship by the pre-Christian Angles.[4] Bridge Street, 2009 Wye became an important communications centre because of a ford across the River Great Stour connecting with ancient trackways across the North Downs. Romans constructed a road between Canterbury and Hastings using the gap through the North Downs and there have been suggestions the straight Olantigh Road may have been built by them as a separate route from Wye to Canterbury on the east of the River Stour. Remains of an ironworks at the west bank of the river, from that period, have been found. By medieval times, Wye had a market and hosted the local hundred court.[5][6](https://en.wikipedia.org/wiki/Wye,_Kent)

An attractive mediaeval settlement on the eastern most edge of the Weald of Kent in the crook of the North Downs.  The village offers a wide selection of footpaths for walkers, a good choice of individual shops, accommodation and dining out options.
Wye is the perfect base for country lovers.  It also has a main line raiol station making the journey to Ashford and connections with High Speed 1 to London and Eurostar services to Paris, Brussels and Lille just five minutes away. (https://www.visitkent.co.uk/attractions/wye-2864/)

The College of St Gregory and St Martin at Wye, commonly known as Wye College, was an education and research institution in the village of Wye, Kent. In 1447, Cardinal John Kempe founded his chantry there which also educated local children.[3]: 18  As of 2020, it still includes a rare, complete example of medieval chantry college buildings.[4]: 5 
Wye College, 1984
After abolition in 1545, parts of the premises were variously occupied as mansion, grammar school, charity school, infant school and national school, before purchase by Kent and Surrey County Councils to provide men's technical education.[3]: 30, 36, 48, 49, 60  For over a hundred years Wye became the school, then college, of London University most concerned with rural subjects, including agricultural sciences; business management; agriculture; horticulture, and agricultural economics.[5] Chemist and Actonian Prize winner, Louis Wain[6]: 441  developed synthetic auxin selective herbicides 2,4-DB, MCPB and Bromoxynil at Wye in the 1950s[6]: 448–450  alongside his other research into insecticides, plant growth regulators and fungicides.[6]: 451–453  Wain's colleague Gerald Wibberley championed alternative priorities for the college with an early emphasis on land use and the environment.[6]: 454 
Following World War II and a 1947 merger with Swanley Horticultural College for women,[6]: 444  Wye transformed itself from small agricultural college, providing local practical instruction, to university[7]: 488  for a rapidly increasing number[8] of national and international students.[9]: 79  (https://en.wikipedia.org/wiki/Wye_College)

In its early years only about a fifth of the South Eastern Agricultural College student intake was for three year qualifications. Others undertook short, more applied instruction for two year diplomas, or leading to a single year certificate.[6]: 443  Short courses were provided, for instance to local school teachers tasked with instructing their pupils in nature topics.[45]: 234, 345 
As well as teaching and research, academics and other staff at the South Eastern Agricultural College, throughout its existence, provided agricultural extension services to farmers and growers in the south-east of England.[46] Hall gave book-keeping and other advice to the Guinness hop farms;[47]: 138  Ernest Stanley Salmon helped hop and other growers combat fungi,[48] whilst Theobald advised those confronting crop pests.[44] Their colleagues dealt with all manner of technical requirements, even designing an innovative aerating sewage treatment plant for nearby Olantigh.[49]
Complementing individual consultations and publications,[50] college staff toured the south-east of England giving lectures to agricultural or rural organisations on "fruit growing, farriery, poultry, bee keeping, and numerous veterinary topics",[7]: 488  sometimes in migratory vans specially prepared for these roadshows. In Wye they regularly gave talks to the village school, and the laboratories offered a service analysing soil, forage and milk,[41]: 183  and performing veterinary post-mortems.[3]: 97  (https://en.wikipedia.org/wiki/Wye_College)

1935 Guinness Laboratories constructed, north of the main college buildings,[3]: 111  for the Hop Research Department.[57] Works were funded by the eponymous brewing company and opened by the Earl of Iveagh in 1936.[3]: 111  The vaguely Arts and Crafts design was considered old fashioned at the time, particularly for a scientific research building isolated from the original college's medieval fabric.[4]: 28  (https://en.wikipedia.org/wiki/Wye_College)

Wye College's estate extended to about 390 hectares (960 acres), largely between the villages of Wye and Brook. The college farmed approximately 300 hectares (740 acres), and 25 hectares (62 acres) was employed for horticulture, both on a commercial basis. The remainder accommodated hop gardens, woodland, recreation space, research facilities and buildings.[10] By 1984, the college owned much of Wye village across the High Street from its main entrance, over to Bridge Street and some premises on Oxenturn Road. That was variously used for administration, student hostels, car parking, a clinic, laundry and offices. Outside the village Wye College owned the NIAB facility at Coldharbour Farm; the MAFF / Defra regional offices and laboratories on Olantigh Road; Regional Veterinary Investigation Centre / Edward Partridge House off Coldharbour Lane; Withersdane Hall, Agricultural Field Centre / Farm Mechanisation Unit / Poultry Research; beagle kennels; Court Lodge; Brook Agricultural Museum; sport fields on Cherry Garden Lane, and an SSSI site at Wye Crown and quarry.[81][3]: 121 [10]
By 2005, teaching and research resources included extensive glasshouses; climate-controlled growth rooms; a containment facility for transgenic plants; dedicated laboratories for plant molecular biology; genomics and gene sequencing; electron microscopy; use of radiochemicals; soil analysis, and plant/animal cell culture.[105] Research was carried out at dairy, pig, hop and sheep enterprises on the college's farm; in the horticulture department; on the chalk grasslands, and amongst commercial crops.[10] (https://en.wikipedia.org/wiki/Wye_College)

Hop research
Research greenhouse viewed from Squires hostel with Guinness Laboratories, laundry and Jubilee Building in background, 1983
Mycologist and accomplished tennis player,[136] Ernest Stanley Salmon established a systematic hop breeding programme at the college in 1906. It was the world's first, and a model for those that followed.[48] The importance of his work was rapidly understood so whilst the college's other hop gardens were grubbed out in 1917 to grow potatoes and support the war effort, Salmon's trial plots were spared.[137]
Seeking fungal resistance he crossed European plants with seeds grown on from a wild Manitoban hop cutting,[48][136] and thence bred varieties including Brewer's Gold (1934), Bullion (1938), and Northern Brewer (1944). It was estimated in 2005 that over half of all hops grown commercially worldwide were descended from Salmon's original seedlings. Ray Neve succeeded Salmon in 1953 producing varieties such as Wye Northdown (1971), Wye Challenger (1971), and Wye Target (1972).[138][139]
In 1981, Peter Darby took over the programme focussing on dwarf hops such as First Gold (1995); aphid resistance (Boadicea, 2004), and flavour.[140][138] At that time, the college's breeding program was producing 30,000 plants a year to evaluate.[141]
The unit merged into a newly formed Horticulture Research Institute in 1985; through subsequent consolidation became part of Horticulture Research International in 1990, and spun off with East Malling Research Station to form East Malling Research in 2004.[42]: 191, 213, 215  As Imperial College sought to close their Wye campus in 2007, hop research activities transferred to Wye Hops Ltd, a subsidiary of the British Hop Association,[142] based at China Farm, Upper Harbledown.[143] As of 2019, Wye Hops' national hop variety collection has been relocated to Shepherd Neame's Queen's Court at Faversham.[144] (https://en.wikipedia.org/wiki/Wye_College)

Brewer's Gold is een hopvariëteit, gebruikt voor het brouwen van bier.
Deze hopvariëteit is een “dubbeldoelhop”, bij het bierbrouwen gebruikt zowel voor zijn aromatische als zijn bittereigenschappen. Dit is samen met Bullion een van de eerste variëteiten ontwikkeld door professor Salmon in het Wye Agriculture College te Kent rond 1919 en werd op de markt gebracht in de jaren dertig. De soort wordt voornamelijk geteeld in het zuiden van Duitsland en ook in Poperinge. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Brewer%27s_Gold)

Bullion is een hopvariëteit, gebruikt voor het brouwen van bier.
Deze hopvariëteit is een “bitterhop”, bij het bierbrouwen voornamelijk gebruikt voor zijn bittereigenschappen. Dit is samen met Brewer's Gold een van de eerste variëteiten ontwikkeld door Professor Salmon in het Wye Agriculture College te Kent rond 1919 en werd op de markt gebracht in de jaren dertig. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Bullion_(hop))

Wye Challenger of kortweg Challenger is een hopvariëteit, gebruikt voor het brouwen van bier.
Deze hopvariëteit is een “dubbeldoelhop”, bij het bierbrouwen gebruikt zowel voor zijn aromatische als zijn bittereigenschappen. Deze Engelse variëteit werd gekweekt in het Wye College te Kent in 1963, met als voorvader Northern Brewer en in 1972 op de markt gebracht. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Challenger_(hop))

Wye Challenger was developed at Wye College from a cross made in 1963. As a granddaughter Northern Brewer it was released in 1971. It is strongly resistant to downy mildew disease. (https://www.barthhaas.com/hops-and-products/hops/wye-challenger)

First Gold is een hopvariëteit, gebruikt voor het brouwen van bier.
Deze hopvariëteit is een “dubbeldoelhop”, bij het bierbrouwen gebruikt zowel voor zijn aromatische als zijn bittereigenschappen. Deze Engelse dwerghopvariëteit werd gekweekt in het Wye College te Kent in 1995 en is een kruisbestuiving tussen Whitbreads Golding Variety en een mannelijke dwerghop. (https://nl.wikipedia.org/wiki/First_Gold)

The variety First Gold is a descendant of Whitbread Golding an a very traditional variety for british Ales. Brewers appreciate the balanced bitterness and the spicy but also fruity flavour (https://www.barthhaas.com/hops-and-products/hops/first-gold)

Target is een hopvariëteit, gebruikt voor het brouwen van bier.
Deze hopvariëteit is een “bitterhop”, bij het bierbrouwen voornamelijk gebruik voor zijn bittereigenschappen. Deze Engelse variëteit werd ontwikkeld in het Wye College te Kent, bestand tegen de verwelkingsziekte en op de markt gebracht in 1972. Dit is een van de meest geteelde variëteiten in Engeland. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Target_(hop))

Wye Target
...
Bred at Wye College, released in 1976. A flexible hop with interesting potential for dry hopping. (https://www.barthhaas.com/hops-and-products/hops/wye-target)

The British Hop Association was formed by British Hop Growers in 1996 to ensure that the industry had a coordinated approach to its activities and in particular the research and development of new hop varieties through its subsidiary Wye Hops. In 1998 there were 13 commercially-grown British hop varieties, today there are 31. Given that it can take 10 years to develop a new hop variety, that’s quite an achievement.
The British Hop Association, formerly known as The National Hop Association, is a limited company, with three Directors from each of the 3 Growers Groups sitting on its Board. The Growers Groups are: English Hops Ltd, Faram Farms Ltd, Wealden Hops Ltd.  The British Hop Association is the forum by which growers make representations to the UK Government, the EC, international & national industry committees.
British Hops ‘Terroir’:
All British hops share the same wonderful ‘terroir’ – great soils and a mild maritime climate with even rainfall throughout the year.  We use the natural resources we have available, which means that very few of our hops are irrigated.  It is this special and sustainable terroir that gives our hops a lower level of myrcene than hops grown anywhere else in the world.  It is lower myrcene that makes the aromas so delicate and complex and so good at helping you to brew the best session beers in the world (in our humble opinion).  To find out more about lower myrcene levels, click on British Hops USP Climate.
The facts about British Hops:
There are 34 commercially grown British Aroma Hop varieties in the UK. (https://www.britishhops.org.uk/)

Established in March 2007, Wye Hops Ltd is a subsidiary of the British Hop Association and is the vital research centre for the British Hop industry. Funding for the project comes from the British Hop Association growers. Additional funding has been made available by IBD, SIBA, BBPA, East Malling Trust, Kent County Agricultural Society, Defra (the UK Government) and charitable trusts.
Wye Hops Ltd. is located amongst the commercial hop gardens at China Farm, run by Hop Farmer and British Hop Association member, Tony Redsell OBE. This site was selected mainly due to wilt-free conditions and a possibility for irrigation. (https://www.britishhops.org.uk/hop-breeding/)
A hop breeding programme consists of preparing pollen, making controlled crosses, raising seedlings, transferring seedlings to the field, and collecting, drying and pressing cone samples from the seedlings for analysis.
For historic reasons dating back to the early 1900s, in England male hop plants are grown alongside female hop plants. In the breeding programme, the males are not ‘killed’ but used as parents to develop new female varieties like First Gold. Peter uses the male hop plants mainly for their growth habit characteristics and to provide disease resistance in their female hop plant progeny.
It normally takes at least five years to identify a potential new hop variety and can be a further six years to take it into commerce. The cycle is:
Year 1: Create variety crosses
Year 2: Raising seeds
Year 3: First assessment of individual seedlings (based on resin analyses, and aroma assessment)
Year 4: Mature hop harvesting; yield, plant health and cone shape
Year 5: Selection of potential varieties and propagation of material for commercialisation
Year 6: Planting of small plots
Year 7: Assessment of commercial attributes including suitability for machine harvesting, yield, oil and resin analysis, and disease resistance
Year 8: Assessment of mature plants for habit and pilot brewing trials
Year 9: Propagation of materials for planting on farms
Year 10: Planting on farms
Year 11: Commercial crop
The future of British hops
wye-hops-logoIn 1962, hops in England were covering an area of approximately 8,200 ha. Since 1962, the area has declined and was stabilised to approximately 1,060 ha in 2007. This stability remains and since 2007 the UK crop has been about 1,000 ha.
In March 2012, Wye Hops Ltd celebrated a very successful five year anniversary and has a bright future ahead.
Peter Darby associates British flavour notes as being subtle and balanced. Although hoppiness is distinct, there are also fruity and woody notes present but without any one note being predominant. The effect is that you want to have another drink of the same beer; there is no need to change to another brand.
Peter continues with an analogy:
‘English flavour is like a chamber orchestra, the hops giving simultaneously the high notes and the bass notes. In comparison, a Czech beer is more like a full orchestra with much more breadth to the sound, and an American hop gives more of a dance band with more emphasis on volume and brass. The recent New Zealand hops (e.g. Nelson Sauvin) are like adding a voice to the instrumental music’.
Brewers around the world want “something new, something different and something not tried before” – with 31 commercially available varieties and more in the pipeline, it’s time to celebrate Great British Hops in your beers. (https://www.britishhops.org.uk/hop-breeding/)

Wye Valley Brewery is a brewery in the village of Stoke Lacy, Herefordshire, England, in the Wye Valley. Founded in 1985 by Peter Amor, it has become "one of Britain's leading independent breweries".[2] In 2002 Peter Amor's son, Vernon Amor, became managing director.[3] (https://en.wikipedia.org/wiki/Wye_Valley_Brewery)

Since 1985, we have been producing the very best cask, keg and bottled beers, using the finest ingredients, while at the same time supporting the Great British institution that is fondly known as the 'pub'.
Our reputation for consistent excellence in product quality and customer service is the reason our beers are served in more than 1,200 pubs and bars throughout the West Midlands and South Wales. In fact, we've gone from a humbling beginning of producing approximately 10 brewers' barrels a week to an average of 800 barrels per week - that's more than 12 million pints per year!
...
[1997] After studying at Young’s brewery in London, Peter’s son, Vernon Amor, joined the brewery to help with the demands of the growing business..... 2019 saw major capital spend with all cask washing, filling, warehouse and loading bays being moved under one roof. This helped bring down our overall on-site vehicle movements by 80%! Further solar PV infrastructure on our roofs have resulted in an extra 65kw of energy. Oh... and we also now have a WVB pond, intended to become a haven for wildlife!  (https://www.wyevalleybrewery.co.uk/our-story/)

Wye Valley Brewery is a family business started by former Guinness brewer, Peter Amor, in the summer of 1985. After brewing for Guinness, he decided to branch out on his own. He began brewing from the back of a pub in Canon Pyon, Herefordshire, but soon moved to the old stable block of the brewery's first pub, The Barrels in Hereford.[4]
Meanwhile Vernon Amor, after studying at Young's brewery in London, joined the brewery to help with the demands of the growing business. By 2002, the brewery had outgrown its stable block at The Barrels, so it moved to a 9-acre former cider mill in Stoke Lacy.[5]
As well as supplying its beers to free houses throughout the West Midlands, South-West and South Wales, the brewery has eight of its own pubs.[6]
Brewery
The facade of Wye Valley Brewery
Wye Valley Brewery is located in Herefordshire. Over half of its hops and raw ingredients come directly from farms within 10 miles (16 km) of the brewery.[7]

Green brewing
As a brewing method, Wye Valley Brewery uses water vapour, created during the brewhouse boil, to heat water to then clean its casks; the roof and ground-mounted solar panels cover the equivalent of more than six tennis courts, providing over half of the brewery's total electricity. (https://en.wikipedia.org/wiki/Wye_Valley_Brewery)

Here at Wye Valley Brewery, we know how lucky we are to be situated in the heart of Herefordshire - home to the best varieties of British hops, it also happens to be a rather beautiful part of the country! Because we care about our environment and the community we work in, it is extremely important to us that we support our local farmers. It is with immense pride therefore, that over half of our hops and raw ingredients come directly from farms within 10 miles of the brewery.
Of course, buying local not only helps to support the rural community, but also keeps our carbon footprint to a minimum, just one of many ‘green’ boasts we can make claim to... Over the last decade we have been able to update our Brewhouse and the way the brewery as a whole sources and uses energy. (https://www.wyevalleybrewery.co.uk/our-brewery/)

Beers
Core range
Wye Valley Brewery's flagship beer is Butty Bach, translated as a ‘little friend’, a Welsh term meaning. This 4.5% smooth, full-bodied, premium ale is burnished gold in colour, and has been crowned ‘Beer of the Festival’ at the Great Welsh Beer Festival on three occasions. Alongside this:
·      HPA (Hereford Pale Ale) a 4.0% is the straw-coloured ale with a citrusy aroma.
·      The Hopfather, a 3.9% smooth red ale featuring tropical citrus and grapefruit flavours.
·      Golden Ale, a 4.2% a light gold coloured ale brewed using Fuggles and Goldings hops.
·      Wholesome Stout, a 4.6% dark, full-bodied beer boasting roasted coffee notes and a dry, bitter finish.
·      Wye Valley Bitter, a 3.7% chestnut coloured ale, with a malty flavour and a clean bitter finish.
In addition to the core beer line, they produce a rotation of monthly ales as well.[8]
1985
In 2016, Wye Valley Brewery launched its first ever lager, 1985, which has won an international award. The lager is a natural extension to the brewery's range of real ales, is preservative free and made using ingredients sourced within a 10-mile radius of the brewery. Locally grown Pilot hops give ‘1985’ an earthy bitterness, whilst traditional European hops provide a delicate fruity aroma. The result is a 4.5% abv premium lager with a crisp, clean taste.[9]
 Nightjar In 2022, Wye Valley Brewery launched its keg stout called Nightjar. A dark British stout with rich coffee notes, intense roasted barley flavours and a dry, bitter finish.[10] (https://en.wikipedia.org/wiki/Wye_Valley_Brewery)

Butty Bach is a Welsh term for 'little friend' and this malty, moreish bottle-conditioned brew certainly has made a few friends in its time! Burnished gold in colour, smooth and satisfying in taste, 'Butty' is a beer with a perfect malt-and-hop balance.
Camra says this is real ale (https://groceries.morrisons.com/products/butty-bach-299077011)

Butty Bach is a Welsh term meaning ‘little friend’ – and this charmingly smooth premium ale has certainly made more than a few friendships in its time. We brew it using Maris Otter and Crystal malts together with locally grown Fuggles, Goldings and Bramling Cross hops. With such fine ingredients, no wonder it remains a firm favourite. 4.5%
2015 GOLD CAMRA
West Midlands Awards ‘Beer of the Year’ ‘Best Bottled Beer’ (https://ludlowfarmshop.co.uk/product/butty-bach/)

Butty Bach is a Welsh term meaning ‘little friend’ – and this charmingly smooth premium ale has certainly made more than a few friendships in its time. We brew it using Maris Otter and Crystal malts together with locally grown Fuggles, Goldings and Bramling Cross hops. With such fine ingredients, no wonder it remains a firm favourite. (https://www.wyevalleybrewery.co.uk/our-beers/butty-bach/)

Het bier is goudblond met wit schuim en heeft een opvallend bittere smaak. Het meeste Britse bier dat ik heb geprobeerd was bruin van klein en de smaak is milder en moutiger. Met 4,5% past het bier prima in de Britse biercultuur.  

Real British ale's alcohol content usually hovers between 4 and 5% alcohol, while Belgian beers can obviously go a lot higher. ... This made me wonder why British beer's alcohol content is so low compared to the neighbouring cultures- is it just a quirk of different cuisines, or is there some more sinister underlying reason such as the UK government wanting to reduce the impact of drunk workers on the economy at some point in the last few hundred years?
...
It's the points/levels in the duty imposed that have made UK beer weak, from a historic point of view.
Over 4% and you are on to a higher tariff point for the duty paid on it, so brewers aimed at 3.9x% for a long time, although there have been changes, and a lot of brewers find that people are prepared to pay a few pennies extra for a stronger brew these days.
Pub prices were once highly sensitive to duty, but so much of the price of a pint is now determined by the running costs of the pub, rather than duty, that stronger beers are becoming more common. ... During the 1970s and 1980s, the fashion for lager almost eradicated traditional British ales from pubs. Alongside the negative stereotypes of the real-ale drinker, the weakness of traditional ales, and their typically mild flavour, made it difficult to compete. The resurgence of real ale in the British market was led by strongly hopped beers, 4.5% - 5% ABV. We are only now seeing weaker beers return to the market, as real ales become fashionable again. ... The explanation I have been given by a mircobrewer is that it is, indeed, due to the duty levied on British beers - it's not so much a purely economic argument, it's as much a matter of principle of not wanting to give the government too much money. However, there are many excellent microbrewers opening in the UK (based on the American model!) serving their local outlets and they tend to brew stronger beers. A good plan would be to always buy local bottled beers (cask and keg travel better) and you may find something really special. There is a newfound excitement in going to the pub if you are a fan of "real" beers - you may find a gem! The microbrewer I was referring to is the owner of The Kernel brewery in London but there are many popping up around the country.  (https://cooking.stackexchange.com/questions/15256/why-is-the-alcohol-content-in-british-beer-so-weak)

The Wye Valley Area of Outstanding Natural Beauty (AONB; Welsh: Dyffryn Gwy) is an internationally important protected landscape straddling the border between England and Wales.
The River Wye (Welsh: Afon Gwy) is the fourth-longest river in the United Kingdom. The upper part passes through Rhayader, Builth Wells and Hay-on-Wye, but the area designated as an AONB covers 326 square kilometres (126 sq mi) surrounding a 72-kilometre (45 mi) stretch lower down the river, from just south of Hereford to Chepstow.[1]
This area covers parts of the counties of Gloucestershire, Herefordshire and Monmouthshire, and is recognised in particular for its limestone gorge scenery and dense native woodlands, as well as its wildlife, archaeological and industrial remains. It is also historically important as one of the birthplaces of the modern tourism industry. The area is predominantly rural, and many people make a living from tourism, agriculture or forestry. Ross-on-Wye is the only town within the AONB itself, but Hereford, Monmouth, Coleford and Chepstow lie just outside its boundaries.
The Wye Valley Area of Outstanding Natural Beauty (AONB; Welsh: Dyffryn Gwy) is an internationally important protected landscape straddling the border between England and Wales.
The River Wye (Welsh: Afon Gwy) is the fourth-longest river in the United Kingdom. The upper part passes through Rhayader, Builth Wells and Hay-on-Wye, but the area designated as an AONB covers 326 square kilometres (126 sq mi) surrounding a 72-kilometre (45 mi) stretch lower down the river, from just south of Hereford to Chepstow.[1]
This area covers parts of the counties of Gloucestershire, Herefordshire and Monmouthshire, and is recognised in particular for its limestone gorge scenery and dense native woodlands, as well as its wildlife, archaeological and industrial remains. It is also historically important as one of the birthplaces of the modern tourism industry. The area is predominantly rural, and many people make a living from tourism, agriculture or forestry. Ross-on-Wye is the only town within the AONB itself, but Hereford, Monmouth, Coleford and Chepstow lie just outside its boundaries. (https://en.wikipedia.org/wiki/Wye_Valley)

Okee, deze brouwerij zit dus niet in Wye, maar in Wye en dat is elders in de UK....

The River Wye (/waɪ/; Welsh: Afon Gwy [ɡʊɨ̯]) is the fourth-longest river in the UK, stretching some 250 kilometres (155 miles) from its source on Plynlimon in mid Wales to the Severn estuary.[1] For much of its length the river forms part of the border between England and Wales. The Wye Valley (lower part) is designated an Area of Outstanding Natural Beauty.[2][3] The Wye is important for nature conservation and recreation, but is affected by pollution.[4][5]
Etymology
The meaning of the river's name is not clear. Possibly the earliest reference to the name is Guoy in Nennius' early 9th Century Historia Brittonum and the modern Welsh name is Gwy. The Wye was much later given a Latin name, Vaga, an adjective meaning 'wandering'.[6][7][8] The Tithe map references a Vagas Field in both Whitchurch and Chepstow.[9] Philologists such as Edward Lye and Joseph Bosworth in the 18th and early 19th centuries[10] suggested an Old English derivation from wæg, "wave".
Description
The source of the Wye is in the Welsh mountains at Plynlimon. It flows through or past several towns and villages, including Rhayader, Builth Wells, Hay-on-Wye, Hereford (the only city on the River Wye), Ross-on-Wye, Symonds Yat, Monmouth and Tintern, meeting the Severn estuary just below Chepstow. The lower 16 miles (26 km) of the river from Redbrook to Chepstow forms the border between England and Wales.
Conservation
River Wye (Lower Wye)
Site of Special Scientific Interest
Grid reference ST544912 to SO230429
Interest Biological/Geological
Area England: 1,159.6 ha (2,865 acres)
Wales: 245.2 ha (606 acres)
Total: 1,404.8 ha (3,471 acres)
Notification 1978
Natural England website
The River Wye is protected by two Sites of Special Scientific Interest, one covering the Upper Wye (Gwy Uchaf) above Hay-on-Wye,[11] and one covering the Lower Wye (Gwy Isaf) downstream to Chepstow.[12] The criteria for inclusion of the river as an SSSI include geology, topography, flora, mammals, invertebrates, fish and birdlife, as the river and its tributaries constitute a large linear ecosystem. The Lower Wye SSSI is itself divided into seven units of assessment set by Natural England, and administrative responsibilities are shared between the councils of Powys, Herefordshire, Gloucestershire, and Monmouthshire.[12] The Wye abuts a range of other SSSIs in England and Wales, including the Upper Wye Gorge and Lower Wye Gorge.
It is also a Special Area of Conservation[13][14] and one of the most important rivers in the UK for nature conservation. It is an important migration route and wildlife corridor, as well as a key breeding area for many nationally and internationally important species. The river supports a range of species and habitats covered by European Directives and those listed under Schedule 5 of the Wildlife and Countryside Act 1981.[12] In Powys the river lies within the Radnorshire Environmentally Sensitive Area. Much of the lower valley is an Area of Outstanding Natural Beauty. (https://en.wikipedia.org/wiki/River_Wye)

Herefordshire (/ˈhɛrɪfərdʃɪər, -ʃər/ HERR-if-ərd-sheer, -⁠shər)[3] is a ceremonial county in the West Midlands, England. It borders Shropshire to the north, Worcestershire to the east, Gloucestershire to the south-east, and the Welsh counties of Monmouthshire and Powys to the west. The city of Hereford is the largest settlement and county town.
The county is one of the most rural in England... Herefordshire is one of the 39 historic counties of England. Herefordshire County Council was created in 1889.[11]
In 1974, the administrative county formed in 1889 was merged with that of neighbouring Worcestershire to form Hereford and Worcester. 
...
Probably Hereford's most famous export is its Hereford beef cattle. Herefords are docile but extremely hardy creatures and these attributes have led to their proliferation across the world, particularly the US, Canada, South America and Australia. The breed is so gentle that a Hereford bull was used as the mascot for Hereford United Football Club for many years, led around the club's Edgar Street ground before major matches. (https://en.wikipedia.org/wiki/Herefordshire)
The Hereford is a British breed of beef cattle originally from Herefordshire in the West Midlands of England.[1][2] It has spread to many countries – there are more than five million purebred Hereford cattle in over fifty nations worldwide.[3] The breed was first exported from Britain in 1817, initially to Kentucky.[4] It spread across the United States and Canada, through Mexico, to the great beef-raising countries of South America. Today Herefords dominate from Australasia to the Russian steppes, including Israel, Japan, continental Europe and Scandinavia, temperate parts of Australia, Canada, the United States, Kazakhstan and Russia, the centre and east of Argentina, Uruguay, Chile, and New Zealand, where they make up the largest proportion of registered cattle.[5] They are found all over Brazil[6] and in some Southern African countries,[7] notably South Africa, Zambia and Zimbabwe.
Their original popularity among ranchers of the American Southwest testified to the hardiness of a breed originating in cool, moist Britain, but shown to thrive in harsher climates on nearly every continent. The World Hereford Council,[8] is based in Britain. There are currently 20 Hereford societies in 17 member-countries and a further eight in 10 non-member countries.[9] In the United States, the official Hereford organization and breed registry is the American Hereford Association, the second-largest society of its kind in the country.[10]... Until the 18th century, the cattle of Herefordshire resembled other cattle of southern England, being wholly red with a white switch, similar to the modern North Devon and Sussex breeds. In the 18th and early 19th centuries, other cattle (mainly Shorthorns) were used to create a new type of draught and beef cattle which at first varied in colour, with herds ranging from yellow to grey and light brown, and with varying amounts of white. By the end of the 18th century the white face characteristic of the modern breed was well established, as was the modern colour during the 19th century.[11]
The Hereford is still seen in the Herefordshire countryside today[12] and featured strongly at agricultural shows.[13][14][15] The first imports of Herefords to the United States were made about 1817 by the politician Henry Clay, with larger importation beginning in the 1840s.[16][17] (https://en.wikipedia.org/wiki/Hereford_cattle)

zondag 2 april 2023

Bewaarbierervaring

Tja, tijdens een bezoek aan de brouwerij van La Chouffe werd verteld dat het bier een smaakevolutie ondergaat en je gemakkelijk zo 10 a 15 jaar kunt bewaren. Dat heb ik eens gedaan. En nu* maak ik de 75 cl fles maar eens open.... (*met nu bedoel ik dan januari 2023) 

’Waarom zou je een bier laten rijpen?’’ meer antwoord geven op de vraag. Want sommige bieren maken, net als goede wijnen, met de tijd een prachtige smaakontwikkeling door. ... Een IPA moet je natuurlijk zo vers mogelijk drinken, dat weet iedereen. En een oude pilsener smaakt op zijn beurt weer naar natte kranten. Bieren die hun karakter en smaak lenen aan de gebruikte hoppen zijn nou eenmaal het minst geschikt. Hopbitterheid en hoparoma’s vervliegen het snelst, waardoor er weinig aan smaak overblijft. Donkere en zware bieren (zoals: Bockbieren, Stouts of Quadrupels) of geuzes en andere wild vergiste bieren kunnen daarentegen prachtig zijn wanneer ze een aantal jaren blijven liggen. Of staan!... (https://www.misterhop.com/ontdek/bewaarbier)

Flesjes bier en een vat bier kun je gerust buiten de koelkast bewaren, totdat de eerder genoemde datum verlopen is. Je kunt het nog proeven, maar de kans is groot dat het niet meer lekker is, en vaak drijft er van alles dat er smerig uitziet in het bier. (https://www.bewaren.eu/bier-bewaren/)

Nou ik heb veel oud bier gedronken, ook als het vlokken had. Het is echt niet zo dat als de datum verlopen is het bier ineens niet meer drinkbaar zou zijn. De smaak is anders, maar dat is het dan ook. Zelf houd ik niet zo van die oude bieren, heb ik gemerkt.

De meeste mensen vinden bier overigens wel lekkerder als dit in de koelkast gekoeld is. (https://www.bewaren.eu/bier-bewaren/)

bier kan je na verstrijken van de houdbaarheidsdatum in principe nog prima drinken. Je zal er namelijk niet ziek van worden; door het koken tijdens het brouwproces en dankzij de alcohol en hop bevat een bier geen bacterieën of ziektekiemen. Een bier kan na de houdbaarheidsdatum echter wel behoorlijk anders gaan smaken en dat effect is meestal niet positief. Het belangrijkste is dus: ruik en proef! Is het niet meer lekker? Drink het dan ook vooral niet op. Een negatieve smaakontwikkeling zal nog sterker zijn als het bier niet op de juiste manier is bewaard of opgeslagen. Soms is die smaakverandering echter juist gewenst en bewaren liefhebbers hun bier expres tot (ver) na de houdbaarheidsdatum. (https://www.beerwulf.com/nl/artikelen-over-speciaalbier/bier-bewaren)

Bier is vers op zijn best, omdat je dan precies proeft wat de brouwer graag wil dat je proeft. Die brouwer garandeert dat het bier tot de THT-datum, en bij opvolging van het bewaaradvies, smaakt zoals het bedoeld is. Bij bier dat over datum is ligt dat iets anders. Aangezien bier feitelijk een levensmiddel is, is het onderhevig aan smaakverandering en uiteindelijk smaakachteruitgang. Sommige smaakveranderingen worden echter door sommige liefhebbers meer gewaardeerd dan de ‘verse’ en door de brouwer ‘bedoelde’ smaak. Donkere bieren, zeker met een alcoholpercentage dat minimaal 7% per volume is, ondergaan uiteindelijk een portoficatie of maderisatie: de smaak van het bier gaat steeds meer op die van port of madera smaken. De THT-datum is dan allang verstreken – soms zelfs al enkele jaren! ... Overigens, bier dat meer dan 10% alcohol per volume bevat hoeft volgens de wet niet eens een THT-datum te hebben, net zomin als dat wijn een THT-datum heeft. En zo mag je dus een fles bier van 8% alcohol, met een THT van 10 oktober 2018, gewoon verkopen in een winkel. Sterker nog: vaak is zo’n fles duurder dan een kakelvers exemplaar. Een liefhebber zal dat er graag voor over hebben, gokkend op een spannende smaakverandering. Maar let op: het kan een grandioze tegenvaller worden. De verkoper zal de verantwoordelijkheid nemen voor het juiste bewaaradvies, maar kan nooit garanderen dat jij de uiteindelijke smaakevolutie ook echt waarderen zult. Bier over datum: je kunt het prima genieten mits je goed kijkt, ruikt en proeft. Ziek zul je er nooit van worden, van bier dat over datum is. (https://www.bierenco.nl/bier-over-datum-zin-en-onzin-van-tht-data/)

Tja, ik heb op de fles en op het etiket geen THT-datum kunnen ontdeken. Ik weet ook niet meer wanneer ik het heb weggelegd. Dat kan gemakkelijk 10 jaar geleden zijn geweest....

De verplichte datum op het flesje is niet meer dan een richtlijn (bier mag zelfs nog verkocht worden na overschrijden van houdbaarheidsdatum). Het is vooral een garantie vanuit de producent dat de smaak tot die datum nog is zoals die bedoeld was tijdens het brouwen. Sommige bieren worden zelfs beter met de tijd en kunnen dus langer worden bewaard. Hierbij een uitleg over beer aging, rijping en smaakevolutie. Niet de gezondheid komt in gevaar bij het drinken van sommige overjaarse bieren, maar wel de smaak. Een aantal processen in het bier kunnen de zuurtegraad van het bier doen stijgen en daardoor de smaak veranderen en het aroma kapot maken. Als je bier dat een jaar over datum is nog goed smaakt, is er zeker geen probleem voor je gezondheid. (https://www.opener.nl/beer-aging-rijping-en-smaakevolutie/)

– en de ‘Tenminste Houdbaar Tot’- datum (THT-datum). Wat die datum precies zeggen wil? Meer dan de helft van de Nederlanders blijkt dat niet te weten en verwart dit vaak met de ‘Te Gebruiken Tot’- datum (TGT-datum). Op de Nederlandse televisie wordt daarom een spotje uitgezonden met uitleg: onnodig wordt jaarlijks ontzettend veel voedsel weggegooid omdat gedacht wordt dat het niet langer veilig te consumeren is. Is een THT-datum dan onzin, en kun je bier dat ‘over datum’ is beter weggooien? Het verschil tussen THT- en TGT-datum Kort uitgelegd: de THT-datum zegt iets over de kwaliteit van het product. Het staat op verpakkingen van producten die niet snel bederven, zoals koffie, melk, pasta – en bier! Tot de THT-datum garandeert de fabrikant een smaakvol product, zeker als je het bewaaradvies opvolgt. Als de THT-datum verstreken is, is het product vaak nog prima te eten. Bier dat over datum is, hoef je dus absoluut niet meteen weg te gooien. De TGT-datum zegt iets over de veiligheid van een product, en vind je op verpakkingen van bederfelijke producten zoals rauwe kip, versgeperst vruchtensap en voorgesneden groenten. De TGT-datum is de laatste dag waarop een product nog veilig is te eten of drinken, daarna kun je er ziek van worden. ... Op vrijwel elke fles of blik bier staat dat je het ‘koel en donker’ moet bewaren: het beroemde bewaaradvies. Bier is een product dat niet snel bederft, maar blootstelling aan (zon)licht en te hoge temperatuur versnelt de achteruitgang van de kwaliteit: vooral de smaak. Volg je het bewaaradvies, dan is je bier – zelfs als het bier over datum is – nog prima te consumeren. Het advies is eenvoudigweg: kijk, ruik en proef. Doorgaans weet je hoe jouw (favoriete) bier eruit hoort te zien: drijven er plots brokjes in, dan kun je het beter niet meer opdrinken. Ruikt het zoals het hoort te ruiken? Dan kun je jouw bier dat over datum is gewoon opdrinken. Krijg je een vermoeden van zwavel of een muffe, duffe geur – dan kún je het drinken, maar zal het waarschijnlijk niet lekker smaken. Dat is meteen de derde test: smaakt je bier ‘anders’ dan normaal, dan kun je het beter niet verder opdrinken. Belangrijk om te weten: bier zal nooit een gevaar voor de gezondheid opleveren als het over datum is. Tijdens de bereiding wordt bier gekookt, waardoor alle bacteriën en ziektekiemen gedood worden. Doordat bier alcohol en hop bevat kunnen bacteriën ook niet meer groeien in bier – het zijn beide natuurlijke conserveringsmiddelen. Vaak wordt verpakt bier ook nog gepasteuriseerd (kortstondig verhit), waardoor alle aanwezige levende organismen worden gedood. We herhalen: bier over datum kun je drinken zonder er ziek van te worden. Wel kan de smaak inmiddels erg onaangenaam zijn geworden. Daarom gooi je nooit zomaar bier over datum weg, maar kijk, ruik en proef je. Heel vaak is je bier nog prima te drinken en kun je het veilig genieten. (https://www.bierenco.nl/bier-over-datum-zin-en-onzin-van-tht-data/)

Als je bier wat langer wilt bewaren, dan gaat dit het beste op een koele en donkere plek. De temperatuur dient bij voorkeur zo stabiel mogelijk te zijn. Dit bij elkaar maakt dat een kelder of een verdiepte kast de ideale plek is om bieren goed te bewaren. Helaas heeft niet iedereen zo’n ruimte, de kruipruimte kan dan een goed alternatief zijn, want ook daar is er wel een constante temperatuur. Als je bier gaat bewaren, dan kun je flessen met een kurk het beste liggend bewaren, dit voorkomt namelijk het uitdrogen van de kurk. Over het algemeen hebben de flessen van 0,75 liter een kurk en gezien het formaat kun je deze liggend bewaren in een wijnrek. Heeft de fles een kroonkurk, dan is het aan te raden dat je deze rechtop bewaart. Dit voorkomt dat de inhoud van de fles in aanraking komt met het metaal van de kroonkurk. Als de fles namelijk wat langer zou liggen, dan kan de kroonkurk mogelijk gaan roesten en dat wil je weer niet. Kleine tip: de meeste bieren drink je mogelijk wat sneller en wil je daarom niet altijd voor te lange tijd te laten staan. In deze gevallen is het verstandig dat je de fles rechtop zet. Dit zorgt er bovendien voor dat het gistdepot goed op de bodem blijft liggen. (https://hopblog.nl/het-bewaren-van-bier/)

Niet alleen het type bier is belangrijk. Sterker nog, je kunt het allermooiste bewaarbier in je kelder leggen, maar wanneer in deze kelder niet het juiste klimaat heerst, kan het nog totaal fout aflopen met je bier. Twee zaken die het allerbelangrijkste zijn om bier goed te kunnen laten rijpen zijn; vochtigheid en temperatuur. De vochtigheid van je ruimte heeft ten eerste effect op het etiket. Jammer, maar gelukkig gaat het om de inhoud. Ten tweede kan diezelfde vochtigheid ook door middel van schimmels schade aanrichten aan de dop of kurk van het bier. Deze gaat vervolgens oxideren en raakt naar verloop van tijd niet meer luchtdicht. Het bier raakt hierdoor misschien geïnfecteerd, wat kan zorgen voor hele nare smaakafwijkingen en plat bier dat muf ruikt en smaakt. De temperatuur van de ruimte spreekt voor zich; bier bewaar je koel en donker. Daarin is de hoogte van de temperatuur nog niet eens zo heel belangrijk, als deze maar onder de vergistingstemperatuur ligt en zo constant mogelijk is. Bij bovengistende bieren is de vergistingstemperatuur tussen de 15 en 25 graden. ... Of je een bier nu beter staand of liggend bewaard zijn de wijze heren nog niet over uit. En een eenduidend antwoord zul je online dan ook niet vinden. Zelf houd ik de volgende stelregel aan; Kroonkurk = staand en Kurk = liggend. Door een fles met kroonkurk te laten staan voorkom je dat het bier tegen het metaal van de kroonkurk aan komt. Metaal en vocht gaan niet bepaald goed samen, en naarmate je het bier lang genoeg laat rijpen gaat de dop roesten. Bij een fles met een kurk wil je precies het tegenovergestelde; de kurk moet vochtig blijven zodat deze niet uitdroogt en poreus wordt. Het grote nadeel is echter wel dat het oppervlakte van het bier dat in contact staat met de zuurstof in de fles weer groter is dan wanneer je hem rechtop zet. ... over het algemeen kun je stellen dat donkere zwaardere bieren zich ontwikkelen door hun hoge percentage restsuikers, die afkomstig zijn uit de donkere mouten, meer naar de voorgrond te laten komen omdat de hoppen naar de achtergrond verdwijnen. Veel mensen associëren deze smaken met port of sherry, vol zoete tonen van rozijnen en rood fruit. Hertog Jan Grand Prestige is hier misschien wel het aller bekendste voorbeeld van. Wild gegiste bieren zoals Geuzes of Oude Kriek worden naarmate ze langer rusten zachter en lijken veel meer in balans. De sport zit hem in het zoeken naar de ‘’sweetspot’’. Zo is de eerder genoemde Grand Prestige na 6-8 jaar op zijn best, kunnen een Kasteel Donker of Gouden Carolus Cuvee 15 jaar mee en zijn er geuzes die je met gemak 20 jaar kunt laten liggen. Een bier is ergens op zijn best, maar wanneer hij over zijn hoogtepunt is kan het gedaan zijn met de mooie smaken. (https://www.misterhop.com/ontdek/bewaarbier)

Bieren die hoppig zijn zoals IPA’s kun je het beste zo snel mogelijk drinken. Deze zijn het lekkerst als ze zo vers mogelijk gedronken worden. De hoppigheid zal gedurende langere tijd namelijk gaan vervliegen en het bier verliest daardoor zijn kracht. Bieren zoals lagers en pilsners kun je beter ook niet te lang bewaren. Drink deze zo snel mogelijk op. Na verloop van tijd zullen ze namelijk niet al te best meer smaken. Over het algemeen zijn de meeste bieren die uitgebracht worden in grote flessen geschikt om lang te bewaren. Dit zijn meestal bierstijlen als Quadrupels, Barley Wines en stoutbieren. Verder zijn bieren als Dubbel en Tripels ook wat langer te bewaren. Of wat te denken Lambiek en Geuze bieren. (https://hopblog.nl/het-bewaren-van-bier/)

Door het bewaren van bier zal deze gaan rijpen en hierdoor worden smaken complexer. De aanwezige gist in het bier eet beetje bij beetje de laatste rest suikers op. Verder zal het koolzuur met de tijd wat minder worden. Het resultaat is een bier met bijvoorbeeld smaken die doen denken aan Port. ... Sommige bieren zijn na een tijdje over het beste punt heen en zal daarna aan kracht verliezen. Als fanatieke bierliefhebber is het dus zaak om het juiste moment van drinken te vinden. (https://hopblog.nl/het-bewaren-van-bier/)

Tja, ik had speciaal een La Chouffe gekocht om vers en gerijpt naast elkaar te proeven, maar ik kwam bij het terugzoeken van de fles een verrassing tegen. Maar eerst meer over de opslagwijze.

De bieren die ik heb liggen te rijpen, waaronder een trappist en La Chouffe, staan rechtop. Ze zijn van de trapkast naar de kledingkast verschoven. Ze zijn dus zo nu en dan verplaatst. Ze zijn bewaard opkamertemperatuur. 

De smaakvergelijking is niet gelukt, zodadelijk de reden waarom...  

Er zijn bieren die continu worden gebrouwen en op deze manier geschikt zijn voor een vergelijkend warenonderzoek. Neem bijvoorbeeld de eerder genoemde Grand Prestige. Zet een aantal jaargangen opzij en organiseer een bierproeverij waarbij je de verschillende edities met elkaar vergelijkt.
 Zo zijn er meerdere bieren te verzinnen die zich goed lenen om te bewaren. Neem nu bijvoorbeeld de Orval, die zal over de tijd ook veranderen van karakter of wat te denken van de Abt 12 van Bernardus. Je kunt hetzelfde ook elke herfst doen door een bockbier opzij te zetten om deze een jaar later naast een ‘verse’ editie te zetten. Sterker nog, volgens mij is Grolsch een van de weinige brouwerijen dat een gerijpte variant van het bockbier uitbrengt. (https://hopblog.nl/het-bewaren-van-bier/)

Waarom zou je eigenlijk bier bewaren?
Je koopt bier vooral omdat je ervan wilt genieten. Sommige bieren hebben soms zelfs nog een tijdje nodig om te rijpen. Door deze even weg te zetten en op een later moment te drinken wordt deze mogelijk nog iets lekkerder.
Een andere reden kan het formaat van de fles zijn. Bij de grotere flessen kun je ervoor kiezen om deze weg te zetten, zodat je deze op een geschikt moment met bijvoorbeeld vrienden te kunnen drinken. Want ja, goed bier drink je meestal in gezelschap van anderen. Je bewaart bier eigenlijk vooral als je het geduld kunt opbrengen om deze langer opzij te leggen. Ergens ben je nieuwsgierig en wil je weten wat het rijpen ervan met het bier doet. En als je niet zeker weet of je het nu wel of niet moet bewaren, dan kun je misschien meerdere flessen aanschaffen. Zo kun je er eentje drinken en eentje opzij zetten en een tijdje laten staan. (https://hopblog.nl/het-bewaren-van-bier/)

Sommige liefhebbers zijn van mening dat bier er is om gedronken te worden. In een kelder heeft niemand er wat aan; je doet een bier het meeste eer aan door er gewoon van te genieten. Daar zit natuurlijk wat in, maar het is ook heel interessant om eens te ervaren welke smaakontwikkeling een bier doormaakt als je hem langer bewaart. (https://www.beerwulf.com/nl/artikelen-over-speciaalbier/bier-bewaren)

Welke bieren kan je bewaren?... Donkere en zware bierstijlen zoals quadrupel of (imperial) stout kan je prima een jaar of zelfs meerdere jaren laten staan of liggen (daarover straks meer). Men noemt dit ook wel 'bewaarbieren'.  Een paar voorbeelden van bierstijlen die je goed kunt bewaren:
Dubbel
Quadrupel of Barley Wine (gerstewijn)
Stout
Bockbier
Geuze of Lambiek
Er zijn echter ook genoeg bieren die niet per se in deze stijlen vallen en toch goed bewaard kunnen worden. Bijvoorbeeld Orval, dat zelfs bekend staat om de smaakontwikkeling die het bier doormaakt. ... Wat er precies met de smaak gebeurt is afhankelijk van de bierstijl en het bier. In het algemeen kan je zeggen dat bieren die langer blijven liggen uiteindelijk zachter, ronder, zoeter en complexer van smaak worden. Het koolzuur zal op termijn ook minder worden.
Zo zal je bij een quadrupel misschien meer tonen van gedroogd fruit (krenten en pruimen) ontdekken als je het naast een "verse" editie van hetzelfde bier proeft. Andere bieren zullen misschien tonen van port, whisky en cognac ontwikkelen. Geuze en lambieken verliezen een beetje het scherpe zure randje en zullen wat ronder en fruitiger smaken.  (https://www.beerwulf.com/nl/artikelen-over-speciaalbier/bier-bewaren)

Je komt ze steeds vaker tegen, vintage bieren. Oftewel, bieren die zijn gerijpt. Liefhebbers die bieren voor jaren hebben laten rusten om verder op smaak te komen, met een geweldige smaakevolutie tot gevolg! Het rijpen van bier behoeft een flinke portie geduld, maar het is het wachten waard!
Niet alle biertypen zijn geschikt om te laten rijpen. De bieren die wel goed te rijpen zijn voldoen aan één of meer voorwaarden die nodig zijn.
Alcohol bijvoorbeeld. Dit zorgt voor een natuurlijke conservatie, waardoor negatieve verouderingssmaken geen kans maken. Logisch eigenlijk, gedestilleerde dranken zijn ook goed houdbaar.
Restsuikers kunnen ook erg belangrijk zijn. De suikers in het bier veranderen het mooiste van smaak, met name suikers afkomstig uit donkere mouten, logischerwijs dus suikers in donkere bieren. Hoptonen & bitters verdwijnen naar de achtergrond waardoor de de zoetheid meer ruimte krijgt in het bier. Hetzelfde gebeurt bij oude port, of sherry. Het is dan ook niet gek dat gerijpte bieren ons soms doen denken aan deze dranken.
Zure bieren rijpen ook mooi. Lambic en Gueuze bijvoorbeeld, zijn door spontane vergisting zuur geworden. Vergaan kunnen ze dus praktisch niet meer. De smaak kan echter wel gebalanceerder en zachter worden.
Als we bovengenoemde voorwaarden nemen komen we tot de conclusie dat veelal donkere, zwaardere bieren goed te rijpen zijn, alsmede oude kriek of oude gueuze. (https://bourgondischebierkelder.nl/rijpen-van-bier/?age-verified=6af29a340f)

We hebben allemaal wel eens gemerkt dat de smaak van ons bier verandert naarmate we hem langer bewaren. Sommigen beweren dat je bier best lang kunt bewaren, anderen zweren bij vers bier. Wat gebeurt er eigenlijk in onze bieren als zij geduldig staan te wachten totdat het ons behaagt ze op te drinken?

Veel onderzoek is gedaan naar de veroudering van ondergistende bieren. Dat is logisch, omdat ondergistende bieren een veel groter aandeel uitmaken van de totale bierverkoop en omdat veroudering bij deze bieren sneller te proeven is. Bij ondergistende bieren ontstaat na verloop van tijd een papier/kartonachtige smaak, veroorzaakt door oxidatie. Een stof met de naam trans-2-nonenal speelt hierbij een belangrijke rol. Deze smaak heb ik echter zelden geproefd in mijn eigen bovengistende bieren, zelfs niet als ik het met de zuurstofinslag tijdens het brouwen niet zo nauw heb genomen. Bij bovengistende bieren ontwikkelt zich in de loop der tijd een port/madeira-achtige smaak. Dat zal iedereen die wel eens een oud bovengistend bier heeft geproefd zeker herkennen. Gebeuren er tijdens de veroudering van bovengistende bieren wellicht andere zaken dan bij ondergisters? Hoe groot is het gevaar van oxidatie en de ontwikkeling van papier/kartonachtige smaken? En hoe lang kunnen we onze bieren eigenlijk bewaren zonder dat zij hun karakter verliezen? (http://roodetoren.nl/index.php/artikelen-over-brouwen/9-smaakevolutie)

Onderzoekers van de Katholieke Universiteit van Leuven hebben de veroudering van een bovengistend bier nu eens goed in kaart gebracht. Zij onderzochten zowel de verandering van smaak met een proefpanel als de verandering van de concentraties van een groot aantal stoffen. Voor het onderzoek gebruikten zij een blond bovengistend bier met 7,5 vol.% alcohol.
Bij dit soort verouderingsproeven is het gebruikelijk om bieren op hogere temperaturen te bewaren om het verouderingsproces te versnellen. De onderzoekers bewaarden het bier gedurende 6 maanden bij 0°C, 20°C en 40°C. Bieren bij 40°C verouderen sneller dan bieren bij 20°C. In bieren die bij 0°C bewaard werden treden nauwelijks chemische en sensorische veranderingen op. Bij sommige flessen die bij 20°C en bij 40°C werden bewaard, werd het koolzuurgas tussen het bieroppervlak en de kroonkurk vervangen door lucht. ... Na zes maanden werden de bieren (blind) voorgezet aan een getraind proefpanel van 11 mensen. Zij proefden de bieren en noteerden een score op 6 aroma- en 6 smaakaspecten, waarbij zij punten gaven van 0 tot en met 8. Een score van 0 betekent dat het aroma of de smaak afwezig was, een score van 8 dat deze zeer sterk aanwezig was.
(http://roodetoren.nl/index.php/artikelen-over-brouwen/9-smaakevolutie)

Bier bewaard bij 0°C is esterig en heeft een lichte oplosmiddelenaroma. Papier/karton, madeira/port, rood fruit en karamel zijn in het aroma afwezig. Het bier smaakt niet zoet, behoorlijk bitter en licht scherp, samentrekkend en verwarmend.
Bij hogere temperaturen bewaard bier verandert flink: de esterigheid neemt sterk af, de oplosmiddelengeur wordt sterker en papier/karton, madeira/port, rood fruit en karamel verschijnen in het aroma. De bitterheid vermindert sterk in het bier, waardoor het als veel zoeter wordt ervaren. Bewaard bij 40°C onder lucht ervaart men het bier zelfs als zeer zoet, terwijl het bier bewaard bij 0°C absoluut niet als zoet werd ervaren. Bewaard bij hogere temperaturen wordt het bier scherper, samentrekkender en verwarmender.
Zuurstof beïnvloedt het verouderingsproces sterk: de veranderingen in smaak en aroma voltrekken zich sneller. Voor ons amateurbrouwers heeft dit weinig belang, want wij gisten na op fles. Bij deze nagisting verbruikt de gist de zuurstof die nog in het bier en de ruimte tussen bieroppervlak en kroonkurk aanwezig is.
Bier bewaard bij 20°C gedurende een half jaar, heeft een nog niet zo onder veroudering te lijden. Bij hogere temperaturen of een langere bewaartijd verandert het karakter van het bier snel. 
(http://roodetoren.nl/index.php/artikelen-over-brouwen/9-smaakevolutie)

Esters zijn verbindingen tussen alcoholen en organische zuren en geven een fruitige smaak aan het bier. Twee zeer bekende in de brouwwereld zijn isoamyl-acetaat die een banaan-achtige smaak heeft en ethyl-acetaat met een fruitige oplosmiddelenachtige smaak. Bovengisten produceren gewoonlijk tijdens de gisting een groot aantal esters en de concentraties hiervan liggen na de gisting boven de evenwichtsconcentratie. Bij het verouderen van het bier hollen de concentraties dan ook achteruit. Alleen sommige esters die gevormd worden uit ethanol (de alcohol in ons bier) nemen in concentratie toe bij het bewaren van het bier. En dat is logisch omdat het bier behoorlijk wat ethanol bevat. De concentraties van deze ethyl-esters blijven echter onder de smaakdrempel, zo blijkt uit het onderzoek.
Bekende carbonyl-verbindingen zijn acetaldehyde en diacetyl. Acetaldehyde ontstaat door oxidatiereacties uit ethanol en heeft een groene-appeltjessmaak. De stof ontstaat vooral onder invloed van zuurstof, maar ook in zuurstofloos verouderend bier neemt de concentratie toe.
Diacetyl geeft aan bier een smaak die ook wel wordt omschreven als boter-achtig (boterbabbelaars). Gist maakt deze stof aan tijdens de hoofdvergisting en ruimt deze stof weer op tijdens de lagering. Bij het verouderen ontstaat de stof echter weer en kan zelfs boven de smaakdrempel opduiken.
Er gebeurt dus nogal wat tijdens de veroudering van een bovengistend bier. ... Als je je bieren lang bewaart (langer dan een half jaar, maar zeker langer dan een jaar) gaat de bitterheid sterk achteruit, de hopsmaken en �aroma''s verdwijnen en het bier smaakt zoeter. Fruitige esters, die verantwoordelijk zijn voor onder andere banaan- en oplosmiddelenachtige smaken, gaan sterk in concentratie achteruit. De belangrijkste verouderingssmaak is de port/madeirasmaak, ook een teken van oxidatie. Onze bieren bleven na veroudering van zes tot acht jaar helder, in tegenstelling tot wat literatuurbronnen melden over vertroebeling door oxidatie.
Door het verdwijnen van (acetaat)esters, bitterheid en hopsmaken en -aroma''s verandert het bier wel sterk van karakter. Zoetheid treedt sterker naar voren. Door veroudering krijgt het bier meer een madeira/portsmaak dan een papier/kartonsmaak, tenzij er veel oxidatie heeft kunnen plaatsvinden van het warme wort. Bij het verouderen van bier bestaat het risico van het ontstaan van diacetyl (boterbabbelaarsmaak). (http://roodetoren.nl/index.php/artikelen-over-brouwen/9-smaakevolutie)

Beer aging, oftewel het bewaren, rijpen en evolueren van bieren, wordt steeds populairder bij de bierliefhebbers. Trappistenbieren zijn daar een goed voorbeeld van. (https://www.opener.nl/beer-aging-rijping-en-smaakevolutie/)

Twee vuistregels die het verder makkelijk maken:
– Hoe hoger het alcoholpercentage, hoe minder erg het is als bier over de datum heen is.
– Hoe donkerder het bier, hoe minder erg het is als het bier over de datum heen is.
(https://www.opener.nl/beer-aging-rijping-en-smaakevolutie/)

Tja het bier is 9% dus met dat percentage kan je het bewaren, maar de La Chouffe is wel blond? Ik hoop dat dat geen probleem is. Alhoewel blond.... Bij het openen zie ik er toch het een en ander in, maar daar straks meer over...

Bier is een natuurproduct en daarom is de houdbaarheid niet onbeperkt. Bewaar bier altijd op een koele donkere plek. Een donkere kast of een kelder zijn ideale opbergplaatsen. De inwerking van zonlicht kan oxidatie bewerkstelligen (Lichtsmaak, ‘sunstruck’, van bier), waardoor het bier troebel kan worden en van smaak veranderen. Het is niet voor niets dat brouwers op een uitzondering na hun bieren afvullen in een donkerbruine of een donkergroene fles.
Pilseners en laag alcoholische bieren kunnen onder bovenstaande condities moeiteloos zes tot negen maanden goed blijven. De overige bieren kunnen het best binnen een tijdsbestek van 12 maanden worden gedronken. Uitzonderingen hierop vormen bier met nog gist in de fles, die een houdbaarheid kunnen hebben van 12 maanden tot zelfs meer dan 10 jaren, afhankelijk van de bewaaromstandigheden. Flessen met kroonkurk kun je het beste rechtop staand bewaren. Flessen met een kurk bewaar je, net als flessen wijn, het best liggend, om uitdroging van de kurk tegen te gaan. Bier met nagisting op de fles enige dagen voor het drinken rechtop wegzetten.
Smaakevolutie
Het blijft lastig te voorspellen hoe een bier na een jaar, of nog langer, zal smaken. Het beste kun je elk jaar een bewaard bier ten opzichte van het ‘verse’ bier drinken, om zo voor jezelf te beslissen wat de optimale leeftijd is en welke de voorkeur geniet. Bovendien train je jezelf dan in het herkennen van de smaakveroudering.
Na een jaar zijn de meeste gistcellen dood, zodat dan de zoetheid van bier niet meer verder verandert. Laagalcoholische bieren moeten binnen een jaar opgedronken worden. Daarna gaan bij deze bieren de eiwitten uitvlokken en krijgen ze een weeïge smaak.
Hoogalcoholische bieren, vooral die met veel hop, ontwikkelen zich in de richting van sherry of port na een bewaartijd van enige jaren. Scherpe hopsmaken en sterke geuren (zelfs die van zwavel) kunnen na een jaar ook verdwijnen.
Wil je dus een bier proeven zoals een brouwer het bedoeld heeft, proef het vóór de tht datum is bereikt. Maar zeker ook daarna is een bier nog erg mooi te bewaren en kan zelfs verbeteren. En is het ècht niet lekker meer, dan kun je er altijd nog een eisbock van maken.
(https://www.opener.nl/beer-aging-rijping-en-smaakevolutie/)

Ik ga er geen eisbock van maken. 

Bij het openen is er geen gesis of geplop. Het inschenken verloopt ook rustig. Het bier is oranje-amber, met wit schuim. De schuimkraag is wit en romig. Het is niet heel erg stevig, want zakt geleidelijk in. De geur is totaal niet bitter, eerder wat rins (?) of licht zuur, maar niet te zuur. Het is geen zuur, maar iets dat doet denken aan zwaar bier. De smaak is ook complex, zoals verwacht. Ik mis hopbitterheid, maar krijg er een heleboel andere smaken voor terug. Het heeft een licht zuurtje en doet denken aan pure chocolade. In de afdronk/nasmaak zit ook iets bijzonders. Het doet wat denken aan after eight.

Maar wat was het originele bier? Het is geen gewone La Chouffe, nee het is: 

Chouffe Dobbelen IPA Tripel!!!!!

Een IPA kan je niet bewaren!? Tja de hop-oomph is compleet veranderd in alcohol-boost van een BA barley-wine idee. En de nasmaak blijft nog lang nasmeulen aan m'n gehemelte. 

Het bier is complex. Het doet denken aan zwaar bier. De smaak heeft iets van een scherpe sinaasappel of milde pompelmoes in zich. De koolzuur is minder fel dan bij een vers bier, maar het prikt net zoals dat gebeurt bij die sinaasappel. Bij het herinschenken komt het schuim flink op. Ik hap erin en moet bekennen dat het vol smaak zit. Geen hopbitterheid, maar wel alcohol en hopsmaak. Geen felle harsachtige florale smaak, maar wel iets subtiels.  

Brasserie d’Achouffe is opgericht in 1980 door Pierre Gobron en Chris Bauweraerts. In een kleine stal werd op kleine schaal speciaalbier gebrouwen. Pas in 1983 kreeg het bier pas een naam: La Chouffe. Het etiket van de ‘Chouffe bieren’ kenmerkt zich door de kabouter die is afgebeeld. Daarom worden de Chouffe bieren ook wel kabouterbieren genoemd. Inmiddels heeft de brouwerij al velen Beer Awards in ontvangt mogen nemen. En terecht, want het is écht smullen geblazen met de bieren van Brasserie d’Achouffe. Met Chouffe Houblon heeft de brouwerij in ieder geval een fantastisch bier in huis die nergens anders mee is te vergelijken. (https://www.bierfamilie.nl/brouwerij-achouffe-chouffe-houblon/)

De Chouffe Dobbelen IPA Tripel Houblon (2007) is een bier gebrouwen door Brasserie d'Achouffe uit Achouffe. Deze Belgische IPA heeft een alcohol percentage van 9.0%.  (https://www.beerinabox.nl/speciaalbier/brasserie-d-achouffe-chouffe-dobbelen-ipa-tripel-houblon-2007) 

Op https://www.youtube.com/watch?v=vwq9YTD3J5s wordt het bier geëvalueerd.

Houblon Chouffe dobbelen IPA tripel zoals het bier voluit heet is een mooie mix van het typische Belgische tripel bier en een IPA. Sinds 2006 brouwen ze in Achouffe dit bier met de volgende hopsoorten: Tomahawk , Amarillo en Saaz. Het woord Houblon is hier dus op zijn plaats, want dit betekent hop in het Frans.... De kleur van dit biertje is een mooi en helder goud oranje. De schuimkraag is van mooie proportie, maar verdwijnt na een paar minuten. Er zitten wel wat grotere bellen in, maar de kleur ligt bijna tegen het wit aan.... De geuren van deze Chouffe zijn wel typisch voor de IPA’s. Je ruikt sinaasappel, grapefruit, mango en banaan. Hoe langer het bier staat des te beter komen de geuren naar boven. Wat meteen duidelijk naar voren komt bij het drinken is de bittere hopsmaak. Maar ook de grapefruit en de sinaasappel proef je terug met een vleugje honing. De koolzuur in dit bier is ook zeker niet te missen, alhoewel het gelukkig niet storend is. De wat drogere en wat zurige gistsmaken laten weer het tripelgedeelte naar boven komen van dit brouwsel.  Het mooie is nog de goede balans die gevonden is in dit bier met 9% alcohol. Niet te fruitig, maar ook niet te bitter. (http://biernetwerk.nl/recensie-la-chouffe-houblon-dobbelen-ipa-tripel/)

Chouffe Houblon (9,0%) is een mix van een typische Belgische Tripel en een I.P.A. Hoe langer het bier staat, des te beter komen de geuren naar boven. ... Chouffe Houblon heet volledig Houblon Chouffe dobbelen IPA Tripel. Gebrouwen op volledig Belgische wijze sinds 2006. Een mooie mix van een typische Belgische tripel bier en een India Pale Ale. Bij het uitschenken zie je een lichtgeel bier dat een beetje troebel is. In de neus reuk je duidelijk hinten van gist, banaan, citrusfruit, gras en steenfruit. Ook wel te vergelijken met de geur van kauwgomballen van vroeger. Het woord Houblon is hier dus op zijn plaats, want dit betekent hop in het Frans. Al met al de kenmerken van een tripel (alcoholpercentage van 9%) en het fruitige karakter van een IPA. Een bijzondere Belgian Ale waarbij je de hop tot diep in de keel blijft voelen. Wij adviseren om Chouffe Houblon te drinken op een temperatuur van 8 graden Celsius. ... Uiteraard wordt een bier niet zomaar op de markt gebracht. De brouwmeesters testen de brouwsel vaak maandenlang op kwaliteit en smaak, voordat het verkocht kan worden. En dat is nu niet anders geweest. Bovendien heeft er bij deze Belgian Ale hergisting op de fles plaats gevonden. Het rijpingsproces duurt dan ook iets langer. Onderstaande ingrediënten zijn toegevoegd in het brouwproces van Chouffe Houblon:
Water
Mouten
Gist
Tomahawk hoppen
Amarillo hoppen
Saaz Hoppen
Overige smaaktoevoegingen(https://www.bierfamilie.nl/brouwerij-achouffe-chouffe-houblon/)

Houblon Chouffe is een blonde tripel, type India Pale Ale. De bittere smaak wordt bekomen door 3 verschillende hopvariëteiten. "Houblon" is trouwens het Franse woord voor hop. Toch is er een harmonieus evenwicht tussen de uitgesproken bittere smaak en een aangename fruitsmaak. Houblon Chouffe heeft een alcoholpercentage van 9% en werd gelanceerd in 2006. Op het etiket staat een kromgebogen kabouter tussen de hopranken met hop en gerst op zijn rug en hebberig starend naar het bier. (https://cafeplato.be/archieven/bieren/chouffe-houblon)

Deze Houblon Chouffe, die in 2006 in productie ging, is een wat bijzonder bier omdat het de stijl van IPA's combineert met de Belgische traditie. De introductiebrief is de heldere gouden kleur, onberispelijk, met 2 cm witte kroon, waaruit een verrassend zwak parfum komt. In tegenstelling tot het lage vermogen, is wat wel in mijn plannen in het aroma is opgenomen, de hoge relevantie van hop, die op een zoete basis van granen en brood opmerkelijke citrustonen, witte druif en gras biedt, gekruid door een adem van kruidnagel en witte peper. Gelukkig gaat deze lage aromatische intensiteit niet over op de smaak, die in eerste instantie de mond overspoelt met zoetheid en dit type zonder te blozen.... Gelukkig wordt deze lage aromatische intensiteit niet overgebracht naar de smaak, die in eerste instantie de mond overspoelt met de zoetheid en romige textuur van een Belgisch bier, met mout, gouden appel en citroen in de hoofdrol, en op de achtergrond zachte honing en minimale gist achterlaat, om de agressiviteit van een Yankee IPA te beëindigen, accentueren van de aanwezigheid van citrusvruchten zoals citroen en grapefruit, ananas en vooral hop, die zich manifesteert met scherpe tonen van gras en dennen, vrij pittig, langs een krachtige bitterheid, zuur, ruw en met een aanzienlijke alcoholbelasting. Ondanks zijn kracht is de waarheid dat in de mond alles heel voorzichtig en gecontroleerd lijkt, alles maakt deel uit van een perfect geharmoniseerde set waarmee dit bier er oog in oog kan staan met uitstekende bieren van dit type zonder te blozen. (https://hiposurinatum.blogspot.com/2012/05/houblon-chouffe-dobbelen-ipa-tripel.html)

De ontstaansgeschiedenis van dit bier is interessant.  In Amerika is er al enige jaren een rage bezig van extreme bieren, meestal extreem gehopt, en de liefhebbers hiervan worden ook wel eens “hopheads” genoemd. Het is echter niet gemakkelijk om een goed bier met extreme hopgift te maken. De hoppe gaat natuurlijk snel het hele brouwsel overheersen, en dan heb je geen goede balans meer. Belgische sterke hopbrouwsels als Hommelbier van Van Eecke en XXBitter van De Ranke slagen daar zeer goed in, en ook bij deze Houblon Chouffe mag het resultaat er zijn. Chris Bauweraerts, de vennoot van Pierre, reisde veel voor La Chouffe en ontdekte al die bittere bieren in de Verenigde Staten.  Ze inspireerden hem om een hoppige Chouffe te maken, voor één keer werden de rollen omgedraaid en liet een Belg zich beïnvloeden door Amerikaanse microbrouwers. De benaming “Dobbelen IPA Tripel” is wel wat verwarrend, en misschien van het goede teveel. Dobbelen slaat op het dubbel gebruik van hop, IPA is een typische term uit de Angelsaksische brouwwereld, het wil “ Indian Pale Ale “ zeggen, en slaat op de destijds zwaar gehopte ales die naar India verscheept werden, de hop werkte als bewaarmiddel.
Tripel zal wel alles met de kleur en de hergisting te maken hebben. Resultaat van dit alles: een beendroog bier dat zowel voor als bij het eten voortreffelijk smaakt. Duvel-Moortgat besloot om vanaf heden het bier ook in 33cl aan te bieden, net als de klassieke Chouffe. Ondertussen is dat geen slechte beslissing gebleken want het merk stevent af op verdubbeling sedert de nog vrij recente overname. Dat heeft natuurlijk ook te maken met de sterke Duvel-distributie, maar toch, kleine bierflessen zijn toegankelijker dan grote. (bierpassie.com/article/2398/houblon-chouffe-dobbelen-ipa-tripel)

Houblon Chouffe is een Belgisch bier, gebrouwen door de Brouwerij van Achouffe (die in 2006 werd overgenomen door Brouwerij Duvel Moortgat).
Deze blonde tripel van het type India Pale Ale heeft een bittere smaak die wordt bekomen door drie verschillende hopvariëteiten. "Houblon" is trouwens het Franse woord voor hop. Houblon Chouffe heeft een alcoholpercentage van 9% en werd gelanceerd in 2006. Op het etiket staat een kromgebogen kabouter tussen de hopranken met hop en gerst op zijn rug en hebberig starend naar het bier.[2][3]
Prijzen
In 2011 werd Houblon Chouffe (onder de naam "Chouffe Dobbelen IPA tripel") door Test-Aankoop na een test van 210 speciaalbieren uitgeroepen als behorende tot de 18 beste bieren (bieren waarover de 30 proevers unaniem lovend waren).[4] (https://nl.wikipedia.org/wiki/Houblon_Chouffe)

Ik had het bier volgens mij vlak voor de overname opgelegd. Dat is dus 2005 ergens geweest, bijna 20 jaar geleden!?   Het is een 75 cl fles en het etiket vond ik op https://hiposurinatum.blogspot.com/2012/05/houblon-chouffe-dobbelen-ipa-tripel.html

Tja, ik heb geen degustatieverhalen van gerijpte IPA's kunnen vinden... Omdat je een IPA zo vers mogelijk moet drinken. Maar de Chouffe Dobbelen IPA Tripel is een speciaalbier, dus die trekt het formidabel! De alcohol trekt wel flink aan. Bij het inschenken van het 'leste kletstke' wordt het bier in het glas troebel. De geur en smaak doen echt denken aan after eight. Het heeft een effect in m'n mond. Het is een intrigerende smaak en ik heb geen spijt dat ik deze IPA heb laten rijpen. De smaak is niet eenvoudig lekker, maar wel complex en smaakvol. Het is wat mij betreft een aanrader. Helaas heb ik niet meer  Houblon liggen. Ik zie ze ook niet zo vaak bij de slijter en het is de vraag of de versie van Moortgat dezelfde potentie heeft als het origineel....

Jammer dat de 75 cl op is. want het is een echt waardevol bier. Ik ben meestal niet zo'n fan van opgelegde bieren en dergelijke, maar deze was echt goed! Een aanrader! Dus Houblon kopen, 10 jaar of meer bewaren op de juiste wijze en dan hopen bij leven en welzijn dat er een geschikt moment komt om er van te genieten.....