PaasIJ is een bier van Brouwerij 't IJ te Amsterdam. Het is een seizoensbier dat alleen in de lente gebrouwen wordt en de rest van het jaar niet beschikbaar is. PaasIJ is een lentebok, een fris blond bovengistend bier met een fruitige zachte smaak. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Paasij)
Ik dronk dit op café. Het bier smaakte fris en mildbitter, maar vooral de nasmaak was ontzettend lekker.
De lentebok van Brouwerij ’t IJ wordt al gebrouwen sinds 1989. Dit recept is bedacht door de oprichter van de brouwerij Kaspar Peterson. Alleen hij weet hoe het idee rondom het Paasij tot stand is gekomen en hij brouwde het ieder jaar net een tikkie anders. Dit zorgt voor enige mysterie rondom het ontstaan van deze lentebok. Het eerste jaar had dit seizoensbier, net als het winterbier IJndejaars geen etiket, maar een zijdepapieren wikkel waarop de struisvogel voor het eerst verdrongen was door een paashaas. Getekend door politiek tekenaar Tom Janssen. Grappig detail is dat aan zijkant van de wikkel de openingstijden van het proeflokaal staan. Ook de sluitingstijd van 20.00 uur is nog steeds van kracht. In het tweede jaar werd het wikkel al vervangen door een etiket met daarop nog steeds de zelfde paashaas. Sinds 2009 is het label voorzien van een ei met daarin de Amsterdamse vlag. Volgend jaar staat er weer een verandering in het label aan te komen dus hou het in de gaten…... Het recept Ieder jaar brouwde Kaspar de Paasij dus net even anders, maar in 2007 was het bier wel heel erg goed gelukt. Omdat het zo lekker was werd er in 2008 gekozen om het zelfde recept te gebruiken. Sindsdien is het recept nooit meer veranderd en is het van vele IJ-bier drinkers een favoriet geworden. Al vanaf het eerste brouwsel in 1989 wordt Paasij op 7% alc gebrouwen. Met de eigen huis gist welke zorgt voor fruitige tonen en zijn doordrinkbaarheid. Ook het gemalen korianderzaad en zoethoutpoeder zijn nooit verdwenen. De aroma’s vormen een mooie balans tussen fruit, koriander, gist en hop. Een prettige combinatie waarbij het bittertje extra mooi naar voren komt door de licht geroosterde mout. De afdronk is licht tintelend, met een langdurige frisse nasmaak. Een IJ om elk voorjaar weer gretig naar op zoek te gaan. PaasIJ Soort: lentebok Gebrouwen sinds: 1989 Verkrijgbaar: maart en april Alcohol: 7% Smaak: kruidig / zacht / bitter Kleur: licht amber (18 EBC) Bitterheid: 30 IBU Mout: pilsmout / caramout / tarwemout Hop: Perle Kruiden: Korianderzaad / zoethout (https://www.brouwerijhetij.nl/paasij_/)
PAASIJ Onze vroege lentebok. Een licht amberkleurig bier dat zacht en licht kruidig van smaak is. De aroma’s vormen een mooie balans tussen fruit, koriander, gist en hop. Een prettige combinatie waarbij het bittertje extra mooi naar voren komt door de licht geroosterde mout. De afdronk is licht tintelend, met een langdurige frisse nasmaak. Een IJ om elk voorjaar weer gretig naar op zoek te gaan. Alcoholpercentage: 7% Drinktemperatuur: 8-10 graden (https://www.brouwerijhetij.nl/paasij/)
De Paasij is een licht amberkleurig lente bockbier van 7% alcohol. Een zacht maar ook een fris bier. Kruidig en fruitig zijn dan ook de hoofdrolspelers in dit bier van Brouwerij ’t IJ. De koriander en zoethout in dit lentebier geven het een speciaal karakter. Ideaal voor het paasweekend! Brouwerij ‘t IJ is een Amsterdamse brouwerij waar uitsluitend speciaalbieren gebrouwen worden. De brouwerij is gevestigd in het oosten van de stad. Het bier wordt op twee locaties gebrouwen. Aan de Funenkade, naast Molen de Gooyer, worden alle tapbieren van de brouwerij gebrouwen. Op deze locatie bevindt zich ook het proeflokaal van de brouwerij. In de tweede brouwerij aan het Zeeburgerpad worden alle flesbieren gebrouwen. De totale capaciteit van de twee locaties is zo’n 22000 hectoliter per jaar. In ‘t Vondelpark is sinds 2019 het tweede proeflokaal gevestigd: Proeflokaal ‘t Blauwe Theehuis. De brouwerij staat ook vooral bekend om hun populaire witbier: ’t IJ Wit Voor het brouwen van de ’t IJ Paasij worden o.a. de volgende ingrediënten gebruikt: Water Gerstemout Korianderzaad Zoethout Hop Gist Het eindresultaat is een verfrissend lentebier met kruidige en fruitige tonen! Smaak en kleur Frisse smaak Kruidige en fruitige tonen Licht bittertje maar zachte afdronk Mooie lichtamber en goudachtige kleur Een stevige witte schuimkraag (https://bestebiertje.nl/brouwerij-t-ij-paasij/)
't IJ Paasij Brouwerij 't IJ (40) 't IJ Paasij is de lentachtige tegenhanger van de IJbok, het herfstbier. 't Paasij is pittig door zijn bitterheid, maar heeft ook veel frisheid en kruidigheid, mede dankzij het gebruik van koriander. (https://www.bierista.nl/t-ij-paasij)
PaasIJ is een Bock, Lentebier, Lentebok met 7,0% alcohol. PaasIJ wordt gebrouwen door Brouwerij 't IJ in Amsterdam. ... PaasIJ is een vroeg lentebok speciaalbier , licht amberkleurig en fijn van smaak. Dit bier wordt aan het begin van elke lente gelanceerd door Brouwerij 't IJ. ... Een licht amberkleurig bier dat zacht en licht kruidig van smaak is. De aroma’s vormen een mooie balans tussen fruit, koriander, gist en hop. Een prettige combinatie waarbij het bittertje extra mooi naar voren komt door de licht geroosterde mout. De afdronk is licht tintelend, met een langdurige frisse nasmaak. Verkrijgbaar maart-mei. Vroege "lentebok", licht amberkleurig, fijn van smaak, een IJ dat graag gevonden wordt. (https://www.biernet.nl/bier/merken/paasij)
IJ IPA is een India Pale Ale met 6,5% alcohol. IJ IPA wordt gebrouwen door Brouwerij 't IJ in Amsterdam. (https://www.biernet.nl/bier/merken/ij-ipa)
Brouwerij 't IJ is een Amsterdamse brouwerij waar uitsluitend speciaalbieren gebrouwen worden. De brouwerij is gevestigd in het oosten van de stad. Het bier wordt op twee locaties gebrouwen. Aan de Funenkade, naast Molen de Gooyer, worden alle tapbieren van de brouwerij gebrouwen. Op deze locatie bevindt zich ook het proeflokaal van de brouwerij. In de tweede brouwerij aan het Zeeburgerpad worden alle flesbieren gebrouwen. De totale capaciteit van de twee locaties is zo'n 22000hl per jaar. In 't Vondelpark is sinds 2019 het tweede proeflokaal gevestigd: Proeflokaal 't Blauwe Theehuis. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Brouwerij_%27t_IJ)
Onze I.P.A. is een donkerblond bier met een uitgesproken hopsmaak. De afkorting staat voor India Pale Ale. Dat is een oorspronkelijk Engelse bierstijl die ontstond toen de Engelse ales een hoger alcoholpercentage en steviger hoprecept kregen. Zo overleefden ze de scheepsreis naar de koloniën beter. In onze I.P.A. hebben we niet alleen tijdens het brouwen, maar ook tijdens het rijpen hop aan het bier toegevoegd. Dat zorgt voor heerlijke aroma’s van grapefruit en bloemen. Een bier met een fruitige, bittere afdronk die lekker lang blijft hangen. Alcoholpercentage: 6,5% Drinktemperatuur: 8-10 graden (https://www.brouwerijhetij.nl/i-p-a-brouwerij-t-ij/0
Ook hier weer het bekende verhaal van de grote overtocht.
ecause of its popularity, most craft drinkers know – or think they know – how IPA began. To quote one version of the popular history of the style: "Back in the late 1700’s and early 1800’s, England held a large colonial presence in India. The soldiers, sailors and civilians had a huge appetite for beer. Trouble was, the voyage to India was long, and by the time the ship made it there the traditional beers had spoiled. Even when they didn't, the dark porters that were popular at the time weren't quite the ticket in the hot climate of India. George Hodgson of the Bow Brewery in London was the first person to come up with an answer to this problem. He began brewing a lighter style of beer, known as pale ale. Hodgson realized that high alcohol and hop levels would retard spoilage. His process succeeded, and for about 50 years he held a virtual monopoly on the market." Trouble is, almost none of the above is true. Ale and beer were being successfully exported to India – and farther – from at least the beginning of the 18th century, and while there was some spoilage, the beers that were being sent out could easily last a year or more in cask. So nobody needed to invent a new style of beer to survive the journey better. Porter continued to be popular in India through the 19th century, and strong dark beers are still drunk in hot climates, from Sri Lanka to the West Indies. Pale ales were around for at least a century before George Hodgson began brewing. (https://beerconnoisseur.com/articles/truth-about-origins-ipa)
By the 1760’s brewers were being advised that it was “absolutely necessary” to add extra hops to beer if it was being sent to warmer climes, but there is no evidence linking this advice to any specific brewer and certainly no evidence that Hodgson was the person who thought this plan up. Nor was the beer that became IPA particularly strong in alcohol: At around 6.5 percent alcohol by volume, it was, if anything, slightly weaker than average for the time. (https://beerconnoisseur.com/articles/truth-about-origins-ipa)
By the 1760s, brewers were advised to ramp up hopping rates when shipping beer to India and the Caribbean, the antiseptic flowers safeguarding beer—porters and pale ales alike—from spoilage. (Guinness Foreign Extra Stout is an espresso-like throwback to the centuries-old tradition.) The “pale ale prepared for the East and West India climate,” as the beer was sometimes touted, likely grew out of October beer, a generously hopped pale beer that was brewed in the fall, suited for extended aging on country estates. In the 19th century, brewers in Burton-on-Trent, including Bass and Allsopp, codified and popularized the new-breed pale ale. The key ingredient was the local gypsum-laced water, which created a drier, better clarified, and finely bitter beer.... While IPAs made the churning seafaring journey from England to India, the bitter ale was hardly the drink of rank-and-file soldiers. They mostly crushed porters, by then London’s dominant beer style. Civil servants, affluent Europeans and high-ranking officers consumed the pricier hopped pale ale, which never constituted the lion’s share of beer seal. (https://firstwefeast.com/drink/ipa-myths-debunked-craft-beer/everyone-in-india-drank-ipas)
The first guide to a recipe for pale ale shipped to the East does not appear to have been printed until 1821, when the first American edition of Andrew Ure’s Dictionary of Chemistry said: "It is well known that other things being equal, the liquor keeps in proportion to the quantity of hops. Fresh beer may have from a pound to a pound and a half to a barrel of 32 gallons, June beer two pounds and a half, beer for the month of August three pounds and for a second summer three and an half. For India voyages, four pounds." Whatever Hodgson's recipe was, the Bow brewery's pale ale was certainly the top seller in the East, even after the brewers of Burton upon Trent began exporting to India as well from 1822. In 1829 it was said that “Mr Hodgson’s beer … is by far the best and most sought after in India … In Calcutta Hodgson sold for 50 percent more than Meux, Whitbread, Barclay (three big London porter brewers), or any other brewer.” Ten years later, in 1839, it was described as “Hodgson’s ale, the universal and favourite beverage of our vast Indian territories.” However, this beer was called "pale ale for India," "Pale Ale prepared for the East and West India Climate" and similar circumlocutions, not the familiar name we know today. The first use of the phrase that eventually became shortened to IPA does not seem to occur until an advertisement in The Liverpool Mercury newspaper on January 30, 1835, for Hodgson's "East India Pale Ale." Even after this, many newspaper advertisements continued to talk about "Pale Ale as prepared for India" rather than "India Pale Ale" for another decade or so. (https://beerconnoisseur.com/articles/truth-about-origins-ipa)
Hodgson was the best-known of the early exporters of pale ale to India. But there is no evidence at all that he “invented” a new beer style. Pale ale was already being brewed in England before Hodgson. And the beer Hodgson brewed wasn’t called “India Pale Ale” until more than 40 years after he is first recorded as exporting beer to the Far East. Indeed, there is no evidence that IPA was “invented” at all. It looks more likely the style developed slowly from existing brews as “Pale Ale prepared for the India market”, and was eventually, around 1835, given a new and separate name, East India Pale Ale.... Pale ale was around from at least the 17th century and pale ales were being exported to India from at least the 1780s, if not before. And they weren’t drunk by the troops, either those of the East India Company’s forces or the later British Army forces in India, who much preferred porter, and continued drinking porter in India right through to the end of the 19th century. The pale ales exported by Hodgson, Bass, Allsopp and others were drunk by the middle and upper classes among the Europeans in India, the military officers and the “civil servants”, the civilians who worked for the East India Company, trading, administrating and collecting taxes....Beer did not need to be strong to survive the journey to India, and IPAs were not particularly strong for the time: they were only about 6 per cent to 6.5 per cent abv. Certainly by the 1760s brewers were being told that it was “absolutely necessary” to add extra hops to beer if it was being sent to somewhere warm. But this was not limited to India. And there is absolutely no evidence that George Hodgson of Bow introduced the idea of hopping export beers more strongly than beers for home consumption.... There is no record of any shipwreck being associated with the sale of IPA in the UK. “Pale Ale brewed expressly for the India market” and “suitable for warm climates or home consumption” was on sale in London in 1822, no shipwreck needed. But in fact IPA never took off in Britain until around 1841, after the railway had arrived in Burton upon Trent and made it much easier for the Burton brewers to send their bitter beers to markets around the UK. (https://www.klob.org/articles/2011/08/ipa-myths)
Update October 2015: never say never. It turns out there WAS a shipwreck off the coast of Lancashire, in 1839, after which pale ale which had been on its way to India was sold off in Liverpool – you can read about it here. But even so, “pale Ale brewed expressly for the India market” and “suitable for warm climates or home consumption” was on sale in London in 1822, no shipwreck needed. And IPA never took off in Britain until around 1841, after the railway had arrived in Burton upon Trent and made it much easier for the Burton brewers to send their bitter beers to markets around the UK. (https://zythophile.co.uk/2011/08/04/four-ipa-myths-that-need-to-be-stamped-out-for-ipaday/)
Here is one of the more authoritative sources (being both British and an historian of beer) who sorts things out nicely:
We have evidence that ale and beer were being exported, apparently successfully, to India as early as 1711. We know that by the 1760s brewers were being advised that it was “absolutely necessary” to add extra hops to beer if it was being sent to warmer climes. There is no evidence linking this advice, to hop export beer more heavily, to any specific brewer. We know that pale ale, along with porter, brewer unnamed, was being exported to India from at least 1784. We know that pale ale and porter brewed by Hodgson of Bow was being exported to India from at least 1793. We DON’T know whether the Hodgsons were putting extra hops into their pale ale sent to India in the 1790s, as brewers were being advised to do in the 1760s. Somewhere up to “quite probably” they were, I’d say. But still short of “definitely”. They ought to have known that they should do. But there’s no evidence that they did. (https://zythophile.co.uk/2010/03/31/ipa-the-executive-summary/)
We know that a specific hopping rate was being stated for beer for “India voyages” by 1821. We know that as early as January 1822, “Pale Ale brewed expressly for the India market” and “suitable for warm climates or home consumption” was on sale in London (though the brewer was unnamed). We know that a couple of decades later, at least, in 1843, “the Pale Ale prepared for the India market” was described as “carefully fermented, so as to be devoid of all sweetness, or, in other words, to be dry; and it contains double the usual quantity of hops.” We have evidence, 30 years after the event, but collected from an important witness, Samuel Allsopp’s maltster, Job Goodhead, that a Burton brewer was encouraged in 1822 to take on Hodgson in the Indian market. We know from multiple references that, despite the increased rivalry from Burton brewers, Hodgson’s beer was hugely popular in the east, being described in 1829 as “by far the best and most sought after in India”. We know that no “pale ale as prepared for the Indian market” seems to have actually been called India Pale Ale (specifically “East India Pale Ale”) until 1835 1829. We know that Hodgson’s, at least, used East Kent hops in its “Pale India Ale”, and we are entitled to guess that these were East Kent Goldings. We also know that Hodgson’s dry-hopped its pale ale. We know that the Hodgsons evidently became greedy, and lost the Indian market to others, including Bass and Allsopp from Burton and Ind & Smith from Romford, just east of London (later Ind Coope). We know that from 1841 onwards East India Pale Ale became increasingly popular in the British market. We know that in 1869 William Molyneaux claimed that “The origin of India ale is by common consent accredited to a London brewer named Hodgson … The brewery where pale ale was first brewed, according to popular opinion, was the Old Bow Brewery.” But Molyneaux offered no evidence to back this up, and we know the Bow brewery wasn’t the first place to brew pale ale per se. (https://zythophile.co.uk/2010/03/31/ipa-the-executive-summary/)
On a balmy January day in 1822, the Calcutta Gazette announced the unloading of "Hodgson's warranted prime picked ale of the genuine October brewing. Fully equal, if not superior, to any ever before received in the settlement." The army had been waiting for this — pale and bright and strong, those Kentish hops a taste of home (not to mention a scurvy-busting boost of antibiotics). The praise turned Hodgson's sons Mark and Frederick, who took over the brewery from their father soon after, ruthless. In the years to come, if they heard that another brewer was preparing a shipment, they'd flood the market to drive down prices and scare off the competition. They tightened their credit limits and hiked up their prices, eventually dumping the EIC altogether and shipping beer to India themselves. The suits downriver were not amused. By the late 1820s, EIC director Campbell Marjoribanks, in particular, had had enough. He stormed into Bow's rival Allsopp with a bottle of Hodgson's October beer and asked for a replica. (https://www.smithsonianmag.com/history/how-india-pale-ale-got-its-name-180954891/)
What Maris Otter is to British beer, Cascade hops are to American. Thanks to high-profile flagships like Sierra Nevada's Pale and Anchor Brewing's Liberty, American pales are defined by the spritzy grapefruit blossom nose of Cascade hops. And John Segal grew them first. As influential as Cascades are, they're relatively new. Like Maris Otter, their roots go back to the late '60s. The American hops industry had never fully recovered since the one-two of Prohibition and a plague of the hop-withering parasite downy mildew in the late 1920s wiped out the crop and many of its buyers. Farmers grew almost entirely Clusters, a workhorse bittering hop, leaving the specialty strains to Europe: Coors Light's image may have been all-American, but its spicy-sweet nose was decidedly Teutonic, from aromatic Czech and German strains like Hallertau Mittelfruh. ... But when a fungus-spread epidemic of vertcillium wilt in the 1950s cut the Mittelfruh harvest and inflated prices, American brewers — already wary of the Cluster monoculture's susceptibility to a similar outbreak — started pushing for homegrown diversity. Coors talked to the Department of Agriculture, who talked to some breeders, who talked to John Segal, who planted a few samples of a hybrid strain he called “USDA56013” in 1968. Four years of test brewing (and a name change) later, and Coors bought Segal Ranch's first commercially available crop of Cascades, paying a dollar a pound at a time when most growers were lucky to get half that. Two years later, a fledgling San Francisco start-up called Anchor bought some for a new beer they were making, Liberty Ale. Liberty shocked American palates, the Cascade's citrus bite too aggressive for most. But growers saw its quality, and corresponding price, and Cascades soon swept the valley. Today, Liberty is a craft beer common denominator, and Cascades are an icon. (https://www.smithsonianmag.com/history/how-india-pale-ale-got-its-name-180954891/)
Ik kocht een flesje in de winkel vanwege het etiket. Jarenlang stond daar een pin up, maar nu staat er een struisvogel. Het bier smaakt hoppig, maar niet harsachtig. Op het etiket staat dat het is gedryhopped met Cascade, Citra en Mosaic. Ik proef wel hop, dat is zeker.
Smaak & Omschrijving Heerlijke aroma’s van grapefruit en bloemen. De smaak van de IPA van 't IJ is heerlijk hoppig. Een speciaalbier met een fruitige bittere afdronk die je lang zult blijven proeven. De I.P.A. van Brouwerij 't IJ is een donkerblond bier met een uitgesproken hopsmaak. De afkorting staat voor India Pale Ale, van origine een Engelse bierstijl die ontstond toen de Engelse ales een hoger alcoholpercentage en steviger hoprecept kregen zodat ze de scheepsreis naar de koloniën (waaronder India) konden overleven. De hop en het hogere alcoholpercentage werkten als conserveringsmiddel. Dit recept bleek een gouden vondst en werd al snel populair. (https://www.biernet.nl/bier/merken/ij-ipa)
Mout: pilsmout en caramout / Hop: Citra en Cascade.(toegevoegd laatste 15 min koken en gedryhopt) Gist is ook het geheime ingrediënt van onze bieren. Wij hebben namelijk onze eigen huisgist en die is niet te krijgen. In Amsterdam brouwen wij met puur Amsterdams leidingwater. (https://www.brouwerijhetij.nl/i-p-a-brouwerij-t-ij/)
Brouwerij 't IJ is in 1983 opgericht door Kaspar Peterson, die na zijn tijd bij de Nederlandse band Door Mekaar besloot zich op de bieren te gaan richten. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Brouwerij_%27t_IJ)
Vanaf 1985 is Brouwerij 't IJ gevestigd in het voormalig badhuis Funen, naast Molen de Gooyer in Amsterdam Oost. Op deze locatie wordt nog altijd gebrouwen en is ook het proeflokaal gevestigd. De eerste bieren die gebrouwen werden waren Zatte en Natte. Over de jaren kwamen er meer biersoorten vast of als seizoensbier bij en vonden de bieren ook steeds meer aftrek. Na 25 jaar besloot Peterson in 2008 te stoppen als eigenaar van Brouwerij 't IJ. Patrick Hendrikse en Bart Obertop werden de nieuwe eigenaren van de brouwerij. Omdat de ruimte in Badhuis Funen niet genoeg bleek om aan de groeiende vraag te voldoen, werd in 2012 besloten een tweede brouwlocatie te bouwen. Hiervoor is een pand betrokken aan het Zeeburgerpad in Amsterdam-Oost, op zo'n 800 meter van de oorspronkelijke brouwerij. Op 11 januari 2013 is er voor het eerst in deze nieuwe brouwerij gebrouwen. Alle fles en fust bieren van Brouwerij 't IJ komen nu hiervandaan, de tapbieren voor het proeflokaal worden nog altijd naast de molen gebrouwen. In 2015 nam de Belgische brouwerij Duvel Moortgat een belang in 't IJ.[1] De omvang van het belang werd niet bekendgemaakt. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Brouwerij_%27t_IJ)
In 2019 heeft Brouwerij 't IJ het alcoholpercentage van hun IPA verlaagd naar 6,5%. Door de ervaring van het brouwen van lager alcoholische bieren leerden de Amsterdamse brouwers dat een bier niet per se veel alcohol nodig heeft voor een smaakvolle hoppigheid. Tot op dat moment bevatte de IPA van 't IJ zeven procent alcohol. (https://www.biernet.nl/bier/merken/ij-ipa)
Opvallend dat na overname door Duvel het etiket en alcoholgehalte zijn veranderd. Toeval? Overigens vind ik beide veranderingen niet erg.
Een 0,5% witbier dat net zo lekker doordrinkt als de originele IJwit. Vrijwit is gebrouwen met citroen en korianderzaad voor een kruidige, frisse smaak.
Alcoholpercentage: 0,5%
Drinktemperatuur: 5 graden
DE ALCOHOL ARME KLASSIEKER VAN BROUWERIJ ‘T IJ (https://www.brouwerijhetij.nl/vrijwit/)
IJ Vrijwit is een Alcoholarm, Wit met 0,5% alcohol. IJ Vrijwit wordt gebrouwen door Brouwerij 't IJ in Amsterdam.Vrijwit is een alcoholarm bier van Brouwerij 't IJ. Dit 0,5% witbier is de alcoholarme variant die net zo lekker doordrinkt als het originele IJwit bier. (https://www.biernet.nl/bier/merken/ij-vrijwit)
Bieromaniac heeft het al eens vergeleken met IJwit: https://www.youtube.com/watch?v=kt3p-IyfrHQ
Vrijwit: een nieuw bier met dezelfde volle zachtheid als oudere zus IJwit, alleen dan met maar 0,5% alcohol. De frisse smaak met tonen van koriander en citroen maakt Vrijwit lekker doordrinkbaar en met haar alcoholarme karakter is het een heerlijke dorstlesser, voor elk moment van de dag. Lief zusje met smaak Een licht troebel, goudkleurig witbier met de bite, maar zonder de alcohol. Vrijwit drinkt net zo lekker weg als het originele IJwit en heeft een kruidige, frisse smaak door de toevoeging van citroen en korianderzaad tijdens het brouwen. Het nieuwe bier is net als alle witbieren gebrouwen met een deel tarwemout, waar de naam ‘witbier’ naar verwijst – wit is een oud-Nederlands woord voor tarwe. Voor de beste smaakbeleving en een mooie zachte schuimkraag, the perfect serve, wordt Vrijwit uitgeschonken in een IJ-glas. De afdronk is lichtzoet, wat het tot een fijne dorstlesser maakt. Een fijn alcoholarm alternatief, met smaak. Alcoholvrij over de grens In Nederland noemen we Vrijwit met haar 0,5% alcohol een alcoholarm bier, in de ons omringende landen staat ze bekend als alcoholvrij. In Oostenrijk, België, Finland en Duitsland mag alcoholvrij bier namelijk maximaal 0,5% alcohol bevatten. Spanje heeft een grens van 1% en Italië en Frankrijk hanteren een drempelwaarde van 1,2% alcohol. De regels voor Nederlandse brouwers zijn strenger, zij mogen pas alcoholvrij op het etiket zetten als er minder dan 0,1% alcohol in zit. Dat zorgt soms best voor vreemde situaties: op het etiket van buitenlandse bieren in de Nederlandse schappen mag alcoholvrij staan, ook als die bieren volgens de Nederlandse regels helemaal niet alcoholvrij zijn. Vrijwit ligt daar overigens niet wakker van. De smaak is waar het om draait.
Tasting notes
Stijl: Alcoholarm witbier
Alc.%: 0,5%
Kleur: Licht troebel met een mooie gouden kleur en zachte schuimkraag
Aroma: Fris bier met een licht zoete afdronk. Kruidige en citrusachtige tonen door het gebruik van korianderzaad en citroen.
De alcoholvrije versie van de bekende ijwit van brouwerij 't IJ. Een verfrissend alcoholarm witbier gebrouwen met onder andere koriander en sinaasappelschillen.
Soort Wit
Alcoholpercentage <0,5%
Kleur (EBC) Licht geel (15)
Bitterheid (EBU) Weinig bitter (20)
Aanbevolen drinktemperatuur 4-6 °C
Smaak Fris, fruitig en dorstlessend (https://www.biervaneigenbodem.nl/products/vrijwit-brouwerij-t-ij)
Zicht Troebele volle gele kleur met dikke schuimkraag Neus Citrus en koriander Smaak De citrus en koriander tonen komen naar voren, echt er is smaak zo veel laffer dan een alcohol rijke IJwit
...
Zicht Geel oranje licht mistig bier met vrij grof wit schuim Neus Zoetige citrus aroma’s Smaak Fris iets waterig bier met fris zure citrus smaak. Heeft ook iets kruidigs.(https://www.bierista.nl/-t-ij-vrijwit)
Wat vind ik er van?
Als ik het flesje open, ruik ik de brouwerij. Heerlijk! De geur is zeer aangenaam. De smaak heeft in de afdronk de typische alcoholvrije afdronk die ik ken van Bavaria 0.0 en andere alcoholarme bieren. De eerste smaak doet echter wel denken aan in de brouwerij. De citrus herken ik niet. Het is wel een aanrader. Ga ik vaker kopen...
Toch weer eens een blogje zoals vroeger. De Allerhande van april 2021 gaat over de lente en Pasen. Ik verwacht dus aandacht voor lentebock en Paasbier... Er staat ook 'Lekker Lokaal' op de kaft dus ik verwacht wel aandacht voor kleine brouwerijtjes.
Ik blader langs afbakbroodjes, kaas, radijsjes, bieslook, en ene culil vitello? Daarna is een paginagrote reclame voor Brouwers 0,0% radler. De foto van het glas doet me denken aan die filmpje als https://www.youtube.com/watch?v=44_MNHaSAno en https://www.youtube.com/watch?v=IKQVfheFkok met die fake foto's. Ik vermoed dat in het glas geen radler zit met schuim dat meteen weg is, maar een of ander zeepsop met kaarswas.
Daarna gaat het weer over koek en broodjes. Vanwege Pasen ontbreekt het natuurlijk niet aan eitjes en haasjes. Daarna volgt de chocolade en koffie (en meer koekjes). Daarna volgen allerlei recepten. Bij de recepten zie je soms ook wijnsuggesties. Het gaat daarna over lokale producten zoals brood en vlees. Hierna nog aandacht voor glutenvrij, budget en gezond. Na de kroket is er een paginagrote reclame voor Tripel Karmeliet. Met wat foto's en de naam en een slogan, weinig info verder. Na een natuurartikel is er aandacht voor de nieuwe etiketten van Brouwerij 't IJ. Daarna volgt een reclame voor Jacob's Creek, waarbij ik denk aan Dicken's cider (zie https://www.youtube.com/watch?v=sfqPj7OhRVM) Er volgt meer wijn en dan een Grolsch-reclame met weizen, IPA en lentebock. Zou dat ontwerp Japans of Achterhoeks zijn? Na wat meer reclame volgt op het einde een paginagrote reclame voor Birra Moretti. Daar is nu ook op TV reclame over. Heineken promoot het flink, maar waarom eigenlijk?
Tegelijk met Allerhande kwam Bier!magazine weer uit (of binnen?). Die begint ook met een paginagrote reclame voor HJ Lentebock. Het blad staat in het teken van 50 uitgaven. Zo veel heb ik er volgens mij niet. Ik begon ergens bij Hans Wiegel. Het blad gaat zoals altijd weer in op brouwerijen, bierreizen en hop. Ze hebben ook aandacht voor de nieuwe looks van 't IJ. De ruitvorm is gebleven, maar de kleuren zijn aangepast en de blote dame is een struisvogel geworden. Ook is de stijl op het etiket vermeld.
Vervolgens is er weer een inhoudelijk artikel over wetgeving. Het gaat over de voedselkant en de cafékant, maar niet de brouwerijkant (zoals ik https://biervat.blogspot.com/2021/03/omgevingswet.html). Het gaat verder met reclame en de typische bierpromotie, waaronder ook glutenvrij bier (De glutenvrije IPA van vandeStreek is andere koek dan de glutenvrije producten uit allerhande). In een artikel is aandacht voor Heineken die Birra Moretti op de Nederlandse markt brengt. Of nou ja artikel, het is meer zo'n advertorial. De typische bierpromotieartikelen zijn te vergelijken met de persberichten in de MSM. Onkritisch overnemen van persberichten. Oppervlakkige berichtgeving, maar wel de enige (of in ieder geval een van de weinige) kanalen hiervoor. Vroeger had je bierblog van Fiona de Lange, maar dat is niet meer. De artikelen daarna kabbelen voort en plots staat daar dat Tasty Lady na 10 jaar stopt. Ik heb het vrij weinig in de schappen gezien, maar heb volgens mij wel één van de eerste bieren van Tasty Lady gedronken. Ook dat stopt.
Dit blog pruttelt nog, maar de meeste prik is er wel uit...
