Spitsbergen (Noors: Svalbard; Russisch: Шпицберген, Sjpitsbergen) is een eilandengroep (archipel) in de Noordelijke IJszee, zo'n 565 km ten noorden van Noorwegen, die uit drie grotere en een tachtigtal kleine eilanden bestaat. De eilandengroep maakt sinds 1920 met een apart statuut deel uit van het koninkrijk Noorwegen. De geografische ligging is tussen 74°-81° NB en 10°-35° OL. De oppervlakte is ca. 62.000 km², waarvan 60% bedekt is met gletsjers. Op de hele archipel wonen, afhankelijk van het seizoen, 3000 tot 4000 mensen, waarvan ongeveer de helft in de hoofdstad Longyearbyen. https://nl.wikipedia.org/wiki/Spitsbergen
De naam Spitsbergen is gegeven door de Nederlander Willem Barentsz in 1596, toen hij onderweg was naar Nova Zembla, op zoek naar een noordelijke route naar Oost-Azië. In 1925 werd de Noorse naam voor de Spitsbergenarchipel, Svalbard, vastgesteld. Deze naam werd gekozen naar een vermelding in een IJslandse tekst uit de twaalfde eeuw en betekent "koude rand" of, vrijer vertaald, "koude kust". Er is overigens geen enkel bewijs dat de in die tekst genoemde naam daadwerkelijk betrekking had op Spitsbergen. Mogelijk werd er het eiland Jan Mayen of een stuk van de Groenlandse kust mee bedoeld.[2] In de meeste talen wordt de archipel tegenwoordig 'Svalbard' genoemd en verwijst 'Spitsbergen' naar het grootste eiland van deze archipel. In het Nederlands en sommige andere talen, zoals het Duits, het Fries en het Russisch, worden beide echter 'Spitsbergen' genoemd (zoals oorspronkelijk). Ook in Noorwegen wordt overigens de gehele archipel wel aangeduid met Spitsbergen.[3] https://nl.wikipedia.org/wiki/Spitsbergen
De geschreven geschiedenis van Spitsbergen begon aan het einde van de zestiende eeuw toen de eilandengroep werd ontdekt door Willem Barentsz op zijn derde expeditie om de Noordoostelijke doorvaart te vinden. De verhalen van de overlevenden van die dramatische laatste reis van Barentsz maakten in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden duidelijk dat Spitsbergen grote kansen bood voor de walvisvangst. https://nl.wikipedia.org/wiki/Spitsbergen
In 1920 werd in het Spitsbergenverdrag vastgelegd dat de eilanden onder Noors toezicht kwamen. Maar het land staat wel op zichzelf, de belastingen zijn anders geregeld dan in Noorwegen en het geld afkomstig uit Spitsbergen, moet ook daar weer benut worden. Er wordt geen belasting geheven op bijvoorbeeld drank, zodat de prijzen een stuk lager zijn dan in Noorwegen. Theoretisch is Spitsbergen te bezoeken zonder een paspoort te tonen. De status van Spitsbergen is met enige regelmaat twistpunt tussen Noorwegen en Rusland. Rusland maakt als vrijwel enige natie gebruik van de rechten die het Spitsbergenverdrag biedt, en meent dat Noorwegen zijn rechten schendt door met een beroep op bescherming van de natuur en/of het milieu de Russische economische activiteiten te belemmeren. De enige overgebleven Russische basis is Barentszburg.... De drie grootste eilanden zijn: Spitsbergen Nordaustlandet Edgeøya Kleinere eilanden zijn onder andere: Barentszeiland (Barentsøya) Prins Karls Forland Amsterdam Moffen Kvitøya Ook de zuidelijker gelegen eilanden, zoals Bereneiland (Bjørnøya) en Hopen horen (bestuurlijk) bij de eilandengroep. Ten oosten van Spitsbergen bevindt zich de Russische eilandengroep Frans Jozefland. https://nl.wikipedia.org/wiki/Spitsbergen
Tweede Wereldoorlog Toen in april 1940 de Duitse troepen Noorwegen tot de Noordkaap bezetten veranderde er aanvankelijk op Spitsbergen niet veel. De kolen voor de Sovjet-Unie konden afgevoerd worden en Hitler liet het eiland voor wat het was. Dat veranderde nadat in 1941 de Duitsers de Sovjet-Unie binnenvielen. Spitsbergen werd strategisch belangrijk in verband met de geallieerde konvooien naar Moermansk en de steenkoolvoorraden. In augustus 1941 werd Operatie Gauntlet uitgevoerd, een gecombineerde Britse, Noorse en Canadese commandoactie. Men evacueerde 2000 Russen naar Archangelsk en 800 Noren naar Schotland, stak 1,45 miljoen ton steenkool en 1,25 miljoen liter benzine in brand, ontmantelde de kolenmijnen, vernielde twee Duitse automatische weerstations en verliet vervolgens het inmiddels onbewoond geworden eiland. In april 1942 landden 82 Noorse soldaten op Spitsbergen onder de codenaam Fritham. Ze werden ontdekt en gebombardeerd door Duitse langeafstandbommenwerpers. Twaalf Noren kwamen daarbij om het leven. Later kreeg dit kleine garnizoen de beschikking over luchtafweergeschut. Operatie Fritham had als doel Duitse weerstations op te sporen en te vernietigen en de kolenmijnen te herstellen. Op 6 september 1943 vertrokken de twee grootste Duitse slagschepen, de Scharnhorst en de Tirpitz uit Noorwegen richting Spitsbergen onder de codenaam Operation Sizilien. Ze arriveerden op 7 september om 9.00 uur bij de haven van Barentszburg en bestookten het dorp met hun 35 cm kanonnen. Duitse matrozen gingen vervolgens aan land en namen zestig Noorse soldaten gevangen. Ze vernielden alle militaire en civiele installaties en vertrokken dezelfde dag bij het vallen van de avond. In september 1943 vestigden elf Duitse soldaten, onder leiding van de weerkundige Wilhelm Dege, op een moeilijk toegankelijk deel van Spitsbergen het weerstation Haudegen. Ze zonden per radio iedere drie uur meteorologische gegevens naar hun basis in Noorwegen. De groep had voor een jaar lang verblijf voorraden mee gekregen. Toen Duitsland op 7 mei 1945 capituleerde werden de mannen van Haudegen vergeten. Ze werden door niemand officieel op de hoogte gesteld van de capitulatie. Ten slotte zochten ze per radio contact met de geallieerden. In september 1945 werd hun aanwezigheid opgemerkt, waarna ze enkele dagen later de gelegenheid kregen zich over te geven aan de kapitein van het Noorse robbenjachtschip Blaasel.[5][6] https://nl.wikipedia.org/wiki/Spitsbergen
Svalbard Bryggeri is een brouwerij uit Longyearbyen, Norway. https://www.beerinabox.nl/brouwerij/22999/svalbard-bryggeri-longyearbyen
Svalbard Bryggeri is a microbrewery in Longyearbyen at the island of Spitsbergen, the archipelago of Svalbard, Norway. Svalbard Bryggeri at 78° North is the northernmost commercial brewery in the world.[1][2] Establishing a brewery on the Svalbard archipelago required a change of Norwegian law, which prohibited commercial production of alcoholic beverages there. This meant that production was only started as late as 2015, after the law was changed by the Storting and an Italian supplier of equipment delivered and installed them.[1][3] The brew is characterized by that 16% of the water used for brewing are thawed ice from the 2,000 year old Bogerbreen glacier. Beverage cans from Svalbard brewery are distributed throughout the mainland Norway and an increasing share is exported.[4] The brewery also offers beer tastings for visitors to Longyearbyen.[5][6][7] https://en.wikipedia.org/wiki/Svalbard_Bryggeri
Svalbard Bryggeri Spitsbergen Stout is een Stout met 7,0% alcohol. ... Spitsbergen Stout is een donker, bovengistend bier met een rijke en complexe smaak. Het gebruik van chocolademout zorgt voor diepe tonen van koffie en pure chocolade, die samen een warme en volle smaakbeleving creëren. De toevoeging van geroosterde mout versterkt deze smaken en geeft het bier een robuust karakter. Ondanks zijn kracht heeft het bier een aangename zoetheid en fruitigheid, wat zorgt voor een gebalanceerde en toegankelijke drinkervaring. Perfect te combineren met desserts zoals chocolade, krachtige kazen, vijgen en dadels. Spitsbergen Stout werd in 2015 op de markt gebracht door Svalbard Bryggeri uit Longyearbyen. Dit speciaalbier in de bierstijl Stout bevat 7.0% alcohol. Het wordt aangeraden om Spitsbergen Stout uit een geschikt bierglas te drinken. Op die manier kun je optimaal genieten van de aroma's en smaken van dit bier. https://www.biernet.nl/bier/merken/svalbard-bryggeri-spitsbergen-stout
https://svalbardbrewery.com/products/spitsbergen-stout
Svalbard Bryggeri Spitsbergen Stout ... Dit bier is een krachtige stout met een alcoholpercentage van 7,0%. Het heeft een diepe, donkere kleur en een rijke smaak van geroosterde mout, koffie en pure chocolade. De afdronk is lang en verwarmend, met een vleugje zoethout. Gebrouwen met smeltwater van gletsjers, biedt dit bier een unieke ervaring die perfect past bij koude avonden. https://www.misterhop.com/products/svalbard-bryggeri-spitsbergen-stout
Zulke website over beste bier of brouwerij zus en zo niet altijd te vertrouwen is, want in Tromsø (1000 km zuidelijker onder Spitsbergen) vinden we Mack:
Macks Ølbryggeri is the northernmost brewery in the world. The brewery was founded in 1877 by Ludwig Markus Mack. Mack is the fourth largest brewery in Norway, and is probably one of the strongest brands from Northern Norway. Our main production is located in Nordkjosbotn, approximately 70 km from Tromsø. Mack's historical sites in Tromsø houses our administration, the beer shop Kjeller 5, our legendary pub Ølhallen and Mack Microbrewery. https://mack.no/en/om-mack/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten