Anthony Martin's APA

In 1909 zeilde de Brit John Martin naar Antwerpen om er een drankenfirma op te richten. Hij importeerde Britse bieren en liet die ter plaatse bottelen. Tot voor kort draaide zijn bottelarij nog op volle toeren in Borgerhout. (http://www.bierpassie.com/article/1004/martins-pale-ale-100-jaar-belgische-geschiedenis-van-een-engelse-familie)

Toen de beroemde Britse meesterbrouwer John Martin zich in 1909, ... 100 jaar geleden, in België vestigde, verklaarde hij: “Alleen kenners weten bieren zoals die van mij naar waarde te schatten”. Een hele eeuw lang hebben drie generaties van “The Finest Drinks Company” ons meegenomen op een prachtige reis door de wereld van ronduit opmerkelijke bieren. Vandaag genieten liefhebbers van fine ale’s waar ook ter wereld elke seconde, dag en nacht, van twee van onze heerlijkste bieren! Dankzij een unieke mengeling van Engelse traditie, Belgische knowhow en een flinke dosis lef zijn hun speciaal bieren ware schatten en waard om te ontdekken! (https://www.vlaamschereus.nl/brouwerij/antony-martin/)

Anthony Martin, a Belgian brewer with British roots... It’s 1909 when John Martin, a Brit, makes his home in Antwerp, earning his living by provisioning sailing vessels. Before long John’s deliveries are heading onto the ships of the Red Star Line, a passenger carrier used by the millions of people who set sail from the City on the Scheldt to the metropolis of New York across the water. One hundred years later, Anthony Martin’s Finest Drinks is the oldest global distributor of the world’s most famous Irish dry stout, the legendary 'Black Stuff'. “Did you know that we produce a stronger Guinness Export especially for the Belgian market?” asks the company’s CEO, Anthony Martin, with a laugh. From first importing and bottling beers, the company diversified into brewing. In 1993 they took over Timmermans in Dilbeek, the oldest lambic brewery in the world. “With the assistance of our brewer, Willem Van Herreweghen, we have restored traditional lambic to its rightful position of honour,” says Anthony. “We brew lambic in the traditional way with the use of a koelschip or cooling basin where the wort undergoes spontaneous fermentation before the lambic is transferred into the oak barrels where it will mature." After getting the taste for brewing at Timmermans, Anthony Martin’s next established a microbrewery and distillery in the historic Ferme de Mont St Jean on the site of the Battle of Waterloo. Anthony also set up a microbrewery in the heart of historic Bruges where now Bourgogne des Flandres flows from the tanks. Antwerp is next in Anthony’s busy schedule where his company will found a brewery in a former bottling plant in the city’s Seefhoek quarter. The business will join a family, but remain an individual says Anthony: “Each brewery is a separate business, with its own beers and its own story to tell. You can taste a piece of history; it’s important to have that experience.” Anthony Martin takes advice from specialists in each beer style his company takes on. “We aim high,” says Anthony’s son, brewer-distiller Edward Martin, telling us that he plans to go to Scotland for more education and training. While he keeps learning, the first whisky distilled at Waterloo is maturing on wood until it is ready to launch in 2020. ... His brother Jonathan, who is also in the international drinks business, keeps a close watch on the latest trends. “Each market is different,” he tells us. “Scandinavia was quick to cotton on to the trend for IPAs whereas southern Europe took a while longer. We drew inspiration from craft brewers to produce our own accessible and balanced Martin’s IPA.” You can tell that this is an international company. Anthony and his sons had no problem pioneering the sale of specialty beers in a can, a very unfamiliar concept to Belgian drinkers. Jonathan explains: “Canned beer enjoys a higher protection from light, the packaging weighs less and it is recyclable. What’s more, the metallic taste that you used to get from a can is no longer there. However, we still advise you to pour the beer into a glass to let the excess carbon dioxide escape.” So tradition is honoured, but not allowed to stand in the way of innovation. Anthony Martin supports the need for better legal protection of lambic, like the rules that safeguard old gueuze by highlighting its regional origins and the specific way it is brewed. “This also applies to the denomination of ‘Belgian beer,”, he says. “Labels such as ‘Belgian style beer’ only add to the confusion." "We must lay a stronger claim to what is being brewed in Belgium following Belgian tradition.” The Anthony Martin’s Finest Drinks beer range now includes more than 50 different brews, including Guinness and the Gordon brand. The company sells a big variety of Belgian beer styles. The popular Waterloo Récolte, for example, was inspired by a saison, and the Waterloo range also includes a tripel as well as a dark beer. And when the Waterloo whisky comes onto the market we can expect to see Waterloo beers matured in Waterloo whisky barrels following it. With so much already delivered who can wait to see what spells these brewing magicians can weave over the tanks in Antwerp. (https://www.beertourism.com/blogs/news/anthony-martin-a-belgian-brewer-with-british-roots)

In 1909 durfde John Martin het op 24-jarige leeftijd aan zijn geboorteland Engeland achter zich te laten om zich te vestigen in de haven van Antwerpen. Daar lanceerde hij vrij snel een eigen drankenhandel, die verschillende internationale dranken zou importeren. Een snelle ontwikkeling De jonge John Martin had een groeiende interesse in Engelse bieren. Hij besloot dan ook om speciale Engelse, Schotse en Ierse bieren in eiken vaten in te voeren. Eerst Guinness, dan Dublin en Bass Pale Ale, daarna Burton-On-Trent en nog later Gordon vanuit Edinburgh. Dat kende een danig succes dat hij, nog altijd in de omgeving van de Antwerpse Haven, in de Everaertstraat 105, zijn eerste bottelarijlijn installeerde. Na een bootreis van 4 dagen in eiken vaten, moesten de bieren zo snel mogelijk gebotteld worden! En zo werd Antwerpen de thuishaven van de vele Engelse bieren die begin 20ste eeuw populair werden in Belgie. Als oudste invoerder van Guinness ter wereld (sinds 1912), krijgt John Martin zelfs de toestemming om zijn eigen Belgische variant te brouwen. John Martin laat het iconische Guinness bier aanpassen afgestemd op het Belgische publiek. Dit bier, bij ons gekend als de Guinness, staat internationaal gekend als de ‘Guiness Antwerpen Stout’. De impact van twee Wereldoorlogen De Eerste Wereldoorlog onderbreekt de ontwikkeling van het bedrijf ‘Martin & Co’ en van tal van kleine brouwerijen in Antwerpen. Na deze oorlog moet John Martin bijna volledig opnieuw van nul beginnen. Hij herbouwt zijn installaties in Everaerstraat en vestigt zich met zijn gezin in Borgerhout. In mei 1940, bij de bezetting van Antwerpen door het Duitse leger, moet de Martins familie vluchten naar Engeland. De bierbottelarij van de familie Martins wordt geconfisqueerd, en zal tijdens de tweede wereldoorlog door de Duitsers ingezet worden om het Duitse Beck’s bier te bottelen. De Martin’s bieren na de 2de Wereldoorlog Tijdens de ballingschap in Engeland, werkt John Martin bij Robert Porter’s Brewery. De kennis van Engelse Pale Ales die hij hiermee verwerft, inspireren hem om de volgende jaren te werken aan een nieuw bier. Het zou het beste van Engelse Pale Ales en de Belgische biercultuur en smaakpallet moeten verenigen. Het moest zijn meesterwerk worden, een ode aan de bevrijding. En zo bracht hij de Martin’s Pale Ale terug mee naar Antwerpen na de oorlog. Aanvankelijk doopte hij het bier ‘Bulldog’ Pale Ale, een verwijzing naar Churchill. Ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van 1958 werd het bier omgedoopt tot Martin’s Pale Ale. De ‘Pale Ale van Antwerpen’ wordt de iconische Belgische Pale Ale, en zal in de loop van de jaren tal van gouden medailles winnen. Met dit succes ontstaat tegelijk de droom om het bier helemaal thuis te brengen en te brouwen in Antwerpen, de plek waar het allemaal begon. Een droom die uiteindelijk gerealiseerd zal worden door John’s kleinzoon: Anthony Martin. De terugkeer naar Antwerpen dankzij het partnership met de Antwerpse Brouw Compagnie De lokale en onafhankelijke brouwerij Antwerpse Brouw Compagnie (ABC) werd 10 jaar geleden opgericht door het koppel Johan Van Dyck en Karen Follens, met de hulp van 1.000 crowdfunders! De brouwerij legde zich als missie op de Antwerpse brouwersgeschiedenis terug tot leven te brengen, en Antwerpen als bierstad opnieuw op de kaart te zetten. Sinds haar oprichting is wist deze brouwerij een topreputatie op te bouwen in binnen en buitenland met een hele reeks unieke bieren. De bierwereld is klein, en zo kwam het dat Anthony Martin en Johan Van Dyck – die elkaar als collega brouwers reeds jaren kenden – op een dag samen bij een glas bier eindigden. Hun gemeenschappelijke passie voor bier, leidde ertoe dat de twee ondernemers, Anthony en Johan, met veel enthousiasme besloten om de decennia oude droom te gaan realiseren. De Martin’s bieren thuis laten komen, naar Antwerpen. En tegelijk Antwerpen verder op de bierkaart te zetten. Hierbij werd niet over één nacht ijs gegaan. Zowel de expertise van de Antwerpse Brouw Compagnie als die van Martin’s werd ingeschakeld. Verschillende testbrouwsels werden gemaakt, op kleinere en grotere schaal. De huidige recepturen werden vergeleken met oude documenten, proefpannels werden georganiseerd, gisting en hoptesten uitgevoerd. Bij dit alles werd van het ‘biergeheugen’ van Anthony als compas, dankbaar gebruik gemaakt. (https://www.hopnieuws.be/post/het-bier-martin-s-pale-ale-komt-thuis-in-antwerpen)

En dus wordt John Martin’s Pale Ale voortaan weer in Antwerpen gebrouwen. “Daarvoor hebben we talrijke proeverijen gehouden met het biergeheugen van Anthony als kompas”, heet het bij Martin’s. “Ik weet nog precies hoe het origineel proefde en daarvan waren we over de jaren van afgeweken”, aldus de senior. “Belangrijker is nog dat dit goed doet aan het hart.” Johan Van Dijck beaamt. “Zo brengen we het Antwerps ‘pel elleke’ weer naar ‘t stad.” En oh ja, het bier: dat is hoppig, maar niet té, het heeft ballen, maar laat ook fruit toe. De Engelse gist rondt de kantjes af en maakt de pale ale nobel. Fraaie woorden om te zeggen dat het een dorstlesser is, een allemansvriend die bekoort. (https://www.gva.be/cnt/dmf20220421_96558342, https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20220421_96558342)

Getuigenis 1, Frank Boon : Engelse bieren: er waren al wel in de 18e eeuw Engelse bieren verkrijgbaar in Antwerpen, Brussel en Parijs, maar dit waren dure Porters en Stouts, later Pale Ale, altijd in flessen met een beetje nagisting. In de 19e eeuw waren de sterkste bieren in ons land Geuze (7 Vol %) en het Gildenbier van Diest (8 Vol %). Er waren toen ook Duitse Salvator, Engelse Ales, etc… als zware bieren verkrijgbaar, meestal in hotels of enkele sjieke tavernes. Wat de Engelse biergist betreft: er bestond reeds in de 19e eeuw een handel in gedroogde biergist die toen door vele brouwerijen werd gebruikt. Deze gist was niet steriel, maar men brouwde toen het bier zo bitter dat het toch voldoende bewaarde. De eerste belangrijke consultant van Engels bier in ons land was George Maw. Johnson uit Canterbury die in 1883 een eerste keer naar België kwam. In 1887 schreef hij het boekje : “Traité Pratique de la Brasserie et du Maltage Anglais et Fabrication des bieres Anglaises, y compris Leur adaptation aux systèmes Belges et Français” en werd hij, consultant in een veertigtal Belgische en enkele Franse brouwerijen. Johnson bezorgde gist, deed waterontledingen, paste het moutproces aan, etc… Hij stichtte later “Le Petit Journal du Brasseur”, door iedere brouwer wel bekend. Onder zijn impuls en met de medewerking van de brouwerijscholen ontstond het Belgische “Speciale Belge” type en brouwden vele Belgische brouwerijen een Scotch, Stout of Pale Ale, vooral vanaf 1890-1900. Ik [Frank Boon] ken vele verhalen van “gist halen in Engeland”. Albert Moortgat heeft mij ooit verteld dat hij voor zijn Duvel een mengsel gebruikte van meerdere gisten, afkomstig van de brouwerij die Mc. Ewan brouwde. Dat klopt met uw verhaal, want dit bier werd gebrouwen door William Younger (later overgenomen door Scottish and Newcastle). Volgens Albert Moortgat had professor Biourge uit de Schotse meng-gist 3 stammen geselecteerd die apart werden opgekweekt en daarna samen werden ingezet voor het vergisten van hun zwaar bier. Hoe Albert Moortgat aan die gist geraakt is, weet ik [Frank Boon] niet maar er gingen wel heel veel Belgische brouwers op bezoek naar Engeland en het was niet moeilijk om een beetje gist uit een open gistkuip in een steriele zakdoek te weg te vouwen. Ge hebt niet veel cellen nodig… De gist van Grade was en is een POF-gist, niet echt een Engels type. Ik heb wel eens gehoord dat die altijd in de brouwerij was, ook toen het bier nog “Saison Vieux Temps” noemde. Meer weet ik er niet van. Een sleutelrol in al die gistzaken speelden toen de professoren Biourge en Verelst (KUL). In Brussel (Ceria) waren dat Marc Van Laer en M. Ketelbant. De brouwerijscholen hadden een grote gistcollectie en hielpen hiermee vele brouwers. (http://www.bierpassie.com/article/2526/10-1-vragen-anthony-martin)

Robert werd technisch directeur van Brouwerij Maes in Waarloos, Brasserie Union in Jumet en Brouwerij Mort Subite in Kobbegem. Na de fusie van de groep Maes en Alken-Kronenburg kreeg hij ook de technische verantwoordelijkheid over hun brouwerijen in Alken en Zulte. Een keerpunt in de geschiedenis van bier is de periode van 1875 tot 1900 dus het einde van de 19-de eeuw. Denken we maar aan L.Pasteur, Latour, Schann en Cagniard met hun boek ‘ Etudes sur la Bière “ aan Carl von Linde met uitvinding van de koelmachine, Emil Hansen en gistreinculturen en de pioniers van de lage gisting technologie, Gabriël Seldmayr en Anton Dreher en zeker Frontisek, Ondrej Poupé van Pilzen. In ons land was de kwaliteit in die tijd niet bijster goed. Vele brouwers gebruikten noch thermometers noch densimeters. De overheid maakte zich zorgen over de kwaliteit van het bier. Volksvertegenwoordiger Systermans uit Brussel, voorzitter van L’association générale des Brasseurs Belges” had op het congres van de brouwers in 1880 gepleit voor de oprichting van brouwerijscholen in ons land. En die kwamen er. In 1887 in Gent de Ecole professionelle de Brasserie en ook in dat zelfde jaar de Ecole Supérieure d’ Agriculture, speciaal gericht op de brouwerijsector aan de universiteit van Leuven. Het brouwerijprogramma diende in een wetenschappelijk onderwijs ingebed te worden gegeven.Vijf jaar later in Gent de Ecole Technique de Braserie, annexée a l!institut Saint-Lievin. Het doel van het onderwijs was, brouwingenieurs te vormen, wetenschappelijk onderzoek verrichten en diensten verlenen aan brouwerijen. De overheid zorgden ervoor dat de brouwers in contact werden gebracht met de nieuwe technologie van het Beiers bier (lage gisting ) door reizen te organiseren naar Munchen. De nieuwe technologie werd zeer traag aanvaard in ons land. Ook beide wereldoorlogen zeer kort na elkaar deden het aantal brouwerijen drastisch verminderen. De “ lage gisting “ de Pils productie was begonnen maar de hoge gisting bleef ook. Na de WO II veranderde de brouwerijen van arbeidsintensieve bedrijven naar kapitaalintensieve bedrijven. Automatisatie, rationalisatie en concentratie was het motto. Groot-Brittanië was het land van hoge gisting gebleven en tussen Britse brouwers en Belgische brouwers werden er overeenkomsten gesloten. Britse bieren, gebrouwen en gegist, gelagerd al of niet gefilterd kwamen per tankwagen de Noordzee over en werden hier afgevuld. Denken we maar aan Bass, Withbread, Double Diamond , Red Barrel, Scotchale… en vele anderen. Deze bieren kregen een Belgische touch door de gepaste koolzuurverzadiging, aandacht voor schuim en schuimhoudbaarheid en het typisch parelen van koolzuurbellen in de bierglazen. Het “ pale-alelleke was in. Natuurlijk kwam er reactie. De Belgen brouwden zelf hun ales, denken we maar aan het grote succes van Ginder-ale( Merchtem ), Op-ale ( Opwijk ) en van kleinere brouwerijen zoals “ De Sleutel” van Betekom met zijn Bets-ale. De “ rage “ van de ales kenden na een tijd zijn einde maar de typische Belgische ales bleven zoals Palm en De Koninck. De rage van Ales werd opgevolgd door de rage van de Dort (Dortmunderbier of Export) nadien kwamen de Deense bieren Carlsberg en Tuborg en dan de Witte bieren. Pilsbieren kenden een zeer sterke stijging in België tot 1985 dan kwamen andere hoge gistingsbieren weer aan de beurt zoals de Trapistbieren en Abdijbieren en Belgische zware blonde bieren. (http://www.bierpassie.com/article/2526/10-1-vragen-anthony-martin)

Een van de succesvolste producten in de sixties en seventies was de John Martin’s Pale Ale, voorheen Bulldog Pale Ale genaamd. Die naam kon profiteren van de grote aandacht voor Engelse aletypes in de naoorlogse periode, omdat er toen zoveel Britten in België verbleven. Vooral in Antwerpen werd dat amberbier veelvuldig geconsumeerd, in z’n sierlijke, hoge glas dat wat tulpvormig uitliep aan de mond. Op zijn hoogtepunt haalde het merk zo’n 100.000 hectoliter per jaar! Het logo was een oud zeilschip, refererend naar de zee, de grote liefde van de stichter. In die tijd waren er in elke grote stad wel een of twee ‘British pubs’ te vinden, het Britse bier was toen heel erg in, met Bass en Whitbread als vaandeldragers. Die Britse merken (al zeven jaar in handen van InBev) lieten hun bier onder licentie brouwen in België, want de vraag was zo groot dat men het bier uit het V.K. niet tijdig zou kunnen aanslepen.  In het kielzog van de Britten konden de Belgische versies zich later zeer goed ontwikkelen. Bieren zoals Palm en De Koninck boerden goed, zeker toen de consument begon in te zien dat ze even lekker waren en een pak minder kostten. Daarom kwam zo rond de jaren ’80 de klad serieus in het Britse biersegment en in de jaren negentig dronk niemand nog Pale Ale. Toch bleef John Martin’s Pale Ale overeind, omdat de eigenaar Anthony R. Martin een hart voor bier heeft. In de jaren negentig kocht hij overigens het noodlijdende Timmermans op, de geuzebrouwerij uit Itterbeek. Hij moderniseerde dat bedrijf volledig en bracht het terug in volle bloei dankzij het succes van de fruitbieren, maar ook door goede marketing. De fruitbieren in blik doen het bv. bijzonder goed, onder de hippe naam “Timm’s”. Daarnaast behield hij de bijna onverkoopbare Geuze Caveau, de echte oude en nog behoorlijk zure geuze, die enkel de geuzefanaten (helaas een uitstervend ras) tot drinken kan verleiden. (http://www.bierpassie.com/article/1004/martins-pale-ale-100-jaar-belgische-geschiedenis-van-een-engelse-familie)

Martin’s Pale Ale is thuisgekomen. Meer dan honderd jaar nadat de jonge Engelsman John Martin voet aan wel zette in Antwerpen, brengen de erfgenamen en de Antwerpse Brouw Compagnie het bijzondere bier terug naar zijn roots. Nu floreert de Belgisch-Engelse Pale Ale als weleer: «Mijn overgrootvader zou heel trots zijn.» Groep Anthony Martin en de Antwerpse Brouw Compagnie hebben de handen in elkaar geslagen om de Martin’s Pale Ale nieuw leven in de blazen. Jarenlang was het Pale Palelleke (lees: Pellelleke) een legendarisch bier in Antwerpen. Dankzij het geluk en het harde werk van de Martins, keerde het hoppige en bittere Pale Ale'ke in april 2022 terug naar de Seefhoek. Vandaag is het Pale Ale’ke terug en beter dan ooit, klaar om zijn plaats als een legendarisch bier in Antwerpen terug te veroveren. Het verhaal van Martin’s Pale Ale startte in 1909, toen John Martin op 24-jarige leeftijd van Engeland naar de haven van Antwerpen verhuisde. Daar lanceerde hij een drankhandel van likeuren en speciale bieren die zo populair werd dat hij op de Everaertstraat 105 zijn eerste bottelarijlijn installeerde. Het was de start van een bloeiende business. Helaas gooit de wereldpolitiek roet in het eten. De Eerste Wereldoorlog doorstond Martin maar nipt, tijdens de Tweede Wereldoorlog gaat hij naar Engeland. Pas daarna kan Martin zijn comeback maken in Antwerpen met wat uiteindelijk zijn meesterwerk zal worden: de Martin’s Pale Ale. Toch ontbrak er nog iets op het palmares: een brouwerij in Antwerpen, waar het bier helemaal thuis kan komen op de plek waar het allemaal begon. Met de hulp van de lokale en ambachtelijke brouwerij Antwerpse Brouw Compagnie, opgericht door koppel Johan Van Dyck en Karen Follens, kon die droom verwezenlijkt worden. «Toen wij tien jaar geleden de brouwerij zijn gestart, hadden we een heel duidelijk doel: Antwerpen als bierstad en de Antwerpse bieren terug op de kaart zetten», zegt Johan Van Dyck van de Antwerpse Brouw Compagnie. De Martin’s Pale Ale bleek het perfecte bier om exact dat te doen. Johan Van Dyck profiteerde van het geheugen van Anthony Martin, Johns kleinzoon, om het originele recept te vinden. Het resultaat is een zachte, lichtjes gezouten Engelse Pale Ale met subtiele noten van karamel, chocolade en nobele mout. Een gebalanceerd, bronzen bier, met een Antwerpse toets. Ook het flesje kreeg een nieuwe look, dankzij kunstenaar Stefaan Ooms. Hij combineerde een beeld uit de jaren ’90 dat hij kreeg van Anthony met de stijl van de jaren ‘50 tot één powercaptain: Martin’s. Op Miss Martins arm prijkt het zeilschip waarmee John Martin meer dan een eeuw geleden dit avontuur startte. Die iconische Belgische Pale Ale zal in de loop der jaren tal van gouden medailles winnen, waaronder die voor ‘Best Special Belge’ op de prestigieuze Brussels Beer Challenge. (https://www.metrotime.be/nl/native/na-meer-dan-100-jaar-meert-martins-pale-ale-weer-aan-antwerpen)

Martin’s Pale Ale is dan ook een complex bier om te brouwen. De zoetheid in het bier vereist een sterke controle over de vergisting, terwijl de hoparoma’s, afkomstig van Engelse aromahoppen via dry-hopping verkregen worden. Het bier is bovendien getypeert door een subtiele balans tussen smaak en verfrissing. Deze subtiliteit laat tegelijk geen fouten toe. Deze drive naar perfectie, respect voor traditie, in combinatie met de allermodernste brouwinstallaties in Antwerpen, brachten uiteindelijk het bier voort dat vanaf nu in Antwerpen gebrouwen wordt. Naast de Martin’s Pale Ale zullen zijn soortgenoten, de India Pale Ale en de New England Pale Ale ook binnenkort aanmeren in hun nieuwe Antwerpse thuishaven. Met de thuiskomst van de bieren, werden ook hun logo’s aangepakt. Hierbij komt een van de oude iconen van de Pale Ale, Miss Martin, centraal te staan. Op haar arm prijkt het zeilschip, waarmee John Martin, meer dan een eeuw geleden dit avontuur startte. (https://www.hopnieuws.be/post/het-bier-martin-s-pale-ale-komt-thuis-in-antwerpen)

Waarom een zeilschip als symbool van “The Finest Drinks Company”? John Martin is in Engeland te Newmarket geboren op 15 februari 1886. Hij studeerde er voor meester-brouwer. Op een gegeven ogenblik besliste hij om het Kanaal over te steken en hij vestigde zich in Antwerpen in 1909. In de “koekenstad” bekwam hij een contract als scheepsleverancier (shipchandler) voor de Red Star Line. Van 1873 tot 1935 vervoerde de Red Star Line 3 miljoen passagiers van Antwerpen naar New-York. De gebouwen van de Red Star Line bestaan nog steeds (www.redstarline.be). Vrij snel na zijn aankomst zag John Martin in dat het beroep van shipchandler weinig toekomst had. De zeilboten werden vervangen door stoomboten. Deze stoomboten vaarden ook alsmaar sneller en ze vervoerden minder en minder passagiers. John Martin legde zich vanaf dan toe op de ontwikkeling en de distributie van dranken. Het is uit respect voor zijn “shipchandler” periode dat het zeilschip door “John Martin” gekozen werd als het symbool van zijn bedrijf. Alzo richtte John Martin zijn bedrijf op dat zou uitgroeien tot “The Finest Drinks Company”. Al heel vlug zouden samenwerkingsakkoorden de basis vormen van een opmerkelijk bedrijf, gespecialiseerd in de ontwikkeling en de distributie van opmerkelijke kwaliteitsdranken. Het drankenmerk Schweppes bestond reeds sinds 1792 en was enkel in Engeland verkrijgbaar. Tot in 1910, de 24 jarige John Martin het in zijn hoofd kreeg om deze drank eerst in België op de markt te brengen en nadien over heel het continent. (http://www.bierpassie.com/article/2526/10-1-vragen-anthony-martin)

Het gamma van goede Britse dranken werd eerst uitgebreid met de Bass Pale Ale en vervolgens, in 1912, met de Guinness GXS die vervoerd werd in tonnen van 244 liter om in de Everaertstraat 105 te Antwerpen te worden afgevud. Eén Frank betaalde je toen in de Antwerpse café’s voor een flesje Guinness. Het kontrakt voor de import en de distributie van de Guinness GXS had een looptijd van 90 jaar en werd voor een onbepaalde tijd verlengd. De firma John Martin is nu de oudste Guinness distributeur van de hele wereld! De Guinness GXS wordt uisluitend gebrouwen voor John Martin. Met een alcoholsterkte van 8 vol. % alc. is deze unieke Guinness GXS ongewoon sterk en was het bij haar introductie op de Belgische markt het sterkste verkrijgbaar bier. Ja, in die tijd was Belgisch bier nog fluitjesbier! Het begrip Belgisch Speciaalbier, zoals wij het verstaan, diende nog te worden uitgevonden. Stonden John Martin, Joseph Grade, Albert Moortgat & William Younger aan de wieg van het “Belgisch Speciaalbier”? Na de eerste wereldoorlog waren de Britse bieren: Martin’s – Bass – Gordon – Guinnes – Bulldog – William Younger, ingevoerd en verdeeld door John Martin alomtegenwoordig in de grote steden. De Britse bieren waren toen de referentiesmaak en dit ontsnapte niet aan de meest ondernemende belgische brouwers. In 1922 besloot Albert Moortgat om bij de William Youngers brouwerij in Edinburg gist te gaan halen. Een jaar later gevolgd door Jules Grade. Jules Grade zou er later de Vieux-Temps en de Leffe mee brouwen en Albert Moortgat eerst de “Victoria Ale” een donkere scotch die nadien lichter werd van kleur en van naam veranderde: DUVEL. Door de hergisting in de fles kregen de andere belgische brouwers eveneens de William Younger’s gist binnen handbereik. Het opkweken van gist vanuit een fles met hergist bier is voor een thuisbrouwer kinderspel, wat een thuisbrouwer kan moet een beroepsbrouwer toch ook kunnen. Vandaag, hebben de meeste Belgische Speciaalbieren iets te zien met Schotland… Waarschijnlijk stonden destijds John Martin, Joseph Grade, Albert Moortgat & William Younger aan de wieg van het “Belgisch Speciaalbier”? (http://www.bierpassie.com/article/2526/10-1-vragen-anthony-martin)

Gedurende de tweede wereldoorlog schikte de bezetter “John Martin’s”, in wezen een Engels bedrijf , in de kategorie van vijandelijke bedrijven. Het werd dan ook opgeeist en het werd verplicht om Beck’s bier, geleverd door de Duitsers, af te vullen. In 1985 vindt een paleisrevolutie plaats: er komt een vreemde eend in de bijt en voor het eerst komt geen “british” maar wel een geestelijk bier het distributieplatform van John Martin’s vervoegen. Het La Trappe gamma, gebrouwen binnen de muren van de Tilburgse trappistenabdij van Koningshoeven krijgt alzo een distributiemogelijkheid buiten haar landsgrenzen. Sinds 2000 werd La Trappe vervangen door het merk Dominus, eveneens gebrouwen door Koningshoeven. In 1993 wordt, met het merk “Timmermans”, een tweede “onbrits” bier aan het gamma toegevoegd. Het betreft hier niet een distributieakkoord, maar de overname van brouwerij Timmermans door de groep John Martin’s. In die tijd was Timmermans een van de 6 laatste lambicbrouwerijen, het was met verdwijnen bedreigd en de overname redde de brouwerij van de ondergang. In het kielzog van de Timmermans overname vervoegde ook de “Bourgogne des Flandres”, een mengbier bestaande uit lambik van Timmermans en een hooggegistingsbier van Palm, “The Finest Beer Selection” distributieplatform. (http://www.bierpassie.com/article/2526/10-1-vragen-anthony-martin)

Neem als voorbeeld br. Timmermans, de oudste lambiekbrouwerij ter wereld. De adelbrieven aan deze mytische brouwerij terugbrengen is een gemeenschappelijk project van Willem en ons bedrijf. De traditionele brouwmethode, het rijpen in eiken vaten, respect voor traditie en de methodes van onze voorouders is in dit projekt ons streefdoel. Net zoals zijn vader jaren geleden, zorgt Willem dat de lambiek, na tientallen jaren verwaarlozing, haar adelbrieven terugwint. ... Zoals de Usanen Roquefort kaas willen verbieden, moeten wij bevreesd zijn dat sommige van onze tradities in gevaar komen. Dit gevaar loert niet alleen op de exportmarkt, maar ook hier dank zij sommige nieuwe Europese normen. Ik [Anthony Martin of Ben Vinken of Chris Bauweraerts,] herinner mij nog mijn eerste bezoek aan een lambiekbrouwerij. De aanwezige katten verminderden de aanwezigheid van de ratten en de muizen. De spinnen waren noodzakelijk om de insecten te bestrijden en zo ging het verder! Dikwijls zijn onze inspecteurs dierenartsen, ze zijn beter gevormd voor vleescontroles en de er aan gepaard gaande problemen in geval van slechte hygiëne. Heb-je al eens de werking van spontane gisting proberen aan te tonen aan voedingsinspecteurs? Praat maar eens met deze mensen over wilde , maar voor ons o zo nuttige omgevingsbacterien, die zorgen dat onze brouwsels zich goed omtwikkelen… Wij leggen ons bij Timmermans toe op het doen herleven van oude recepturen, de traditie en het subtiel huwelijk van het kunnen doen van de natuur en het doen kunnen van de mens! Al deze alchemie staat dikwijls haaks op de laatste normen van de veeartsen, maar nooit staat deze alchemie haaks op de kwaliteit of de hygiëne. (http://www.bierpassie.com/article/2526/10-1-vragen-anthony-martin)

De drankenpoot van de groep heet nu Anthony Martin, geleid door kleinzoon Anthony R. Zijn broers John Charles en Peter runnen de hotelpoot, met o.m. het prestigieuze Chateau du Lac in Genval en het recent gebouwde Kloosterhotel in Leuven. (http://www.bierpassie.com/article/1004/martins-pale-ale-100-jaar-belgische-geschiedenis-van-een-engelse-familie)

Op 2 april 2004 staat de familie Martin toe dat Anthony de familiale holding overneemt die de drankenfgroep controleert. Het is dus met “captain Anthony” aan het roer dat het honderdjarig bestaan van “The Finest Company” kan worden gevierd tijdens een onvergetelijke en lange dag in 2009. ... Dit is het eerste bedrijf ter wereld dat het hele biersegment in een enkel gamma heeft. Anthony werkt nu samen met 12 brouwerijen, met zijn eigen recepten en zijn eigen merken! Vandaag is John Martin’s met een export van 70 000 HL naar Italië de belangrijkste bieruitvoerder naar dat land. Frankrijk en Spanje (deze laatste met bierwinkel, een 50/50 joint venture met Christian Jardel, een fransman die in Valencia woont) zijn eveneens markten waar het bedrijf heel goed is gevestigd. (http://www.bierpassie.com/article/2526/10-1-vragen-anthony-martin)

Voor Anthony Martin, CEO van Martin’s, voelt dit als thuiskomen. “Onze roots liggen in Antwerpen, ik speelde hier als kind.” John Martin’s was jaren geleden weggetrokken uit de stad. De gelijknamige pale ale had dan wel Antwerpse roots, hij werd al lang gebrouwen in Steenhuffel: bij Palm, dus. “Maar het vertrek uit Antwerpen knaagde”, zegt Anthony Martin, die vandaag het bedrijf leidt met zijn twee zonen Jonathan en Edward. Een eerste toenadering, bij de geboorte van het Seefbier, mislukte. Eigenaars Johan Van Dijck en Karen Follens hadden geen zin om de oude Martin’s bottelarij in de Everaertsstraat te betrekken. Hun thuisbasis werd het Eilandje. Maar de vraag van Martin’s galmde na. “Ook omdat het de missie van ons bedrijf is om Antwerpse biergeschiedenis weer tot leven te roepen, zoals we deden met het Seefbier“, legt Johan Van Dijck uit. Gelijk oversteken Dat Seefbier doet het zo goed dat ze op zoek waren naar meer capaciteit. “Er was altijd wel een van onze bieren niet op stock. Dat knaagde. Anthony Martin, niet van gisteren, hoorde dat en stelde voor om gelijk over te steken. Hij zou mee investeren in nieuwe ketels en tegelijk zou ABC de Martin’s Pale Ale weer gaan brouwen: een dubbelslag. Dat kon omdat de capaciteit van de brouwerij in één klap zou verdrievoudigen.  (https://www.gva.be/cnt/dmf20220421_96558342)

Martin’s Pale Ale 33 – 5.8% alc. Een zachte, zelfs lichtjes gezouten Engelse Pale Ale met een bronzen kleur en subtiele noten van karamel, chocolade en nobele mout. De traditionele Engelse gist zorgt voor een fruitige toets van zwarte bes. Verder geven de Engelse hopsoorten Fuggle en East Kent Golding aan de Martin’s Pale Ale zijn aroma’s. Deze hoppen worden zowel tijdens het brouwen als het rijpen van het bier toegevoegd (het zogenaamde dryhoppen). Het karakter van deze Engelse nobelhoppen, komt hierdoor mooi en evenwichtig. De delicate balans tussen het moutkarakter en de hoptoetsen maken deze Belgisch Engelse Pale Ale tot een mooi, evenwichtig gebalanceerd bier. (https://www.hopnieuws.be/post/het-bier-martin-s-pale-ale-komt-thuis-in-antwerpen)

Martin's Pale Ale Een traditionele, zijdeachtige en licht gezouten English Pale Ale met een mooie bronzen kleur en subtiele toetsen van karamel of zelfs chocolade afkomstig van onze mout. Terwijl de Engelse gist accenten oplevert van zwarte bessen, zorgen Engelse hopsoorten zoals Fuggle of East Kent Golding ervoor dat deze Martin’s Pale Ale opvallende, kruidachtige en bijna houtachtige aroma’s vertoont. Hoewel de toevoeging van hop een belangrijke rol speelt, blijft het evenwicht van de bitterheid onder controle. Een complex bier in al zijn eenvoud. TYPE BIER Pale Ale ... ALCOHOLGEHALTE 5.8 (https://finestshop.be/nl/bieren/105-martin-s-pale-ale.html)

Op het etiket zie ik Antwerp Pale Ale, een APA? Het bier smaakt lekker. De hoppige bitterheid komt lekker op, waardoor het overkomt als een erg fris modern bier. Ik was bang voor een wat muf oudbollig bier, maar dat is geenszins het geval. Het is een aanrader wat mij betreft.

En en passant een stukje Belgische bierhistorie opgestoken, met al die bierrages.  

 

Tripel Traditionair

Berkel-Enschot, maart 2023 – La Trappe Trappist brengt samen met Brouwerij Kleiburg uit de Amsterdamse Bijlmer een limited edition-bier uit: Tripel Traditionair. De samenwerking is ontstaan als ode aan de broederschap tussen Abt Isaac Majoor van Abdij Koningshoeven en Abt Johannes van het Kleiklooster. Een ode aan Broederschap De samenwerking tussen de traditionele en landelijke Abdij Onze Lieve Vrouw van Koningshoeven uit het Brabantse Berkel-Enschot en het stadse visionaire Kleiklooster in de Amsterdamse Bijlmer is zeer bijzonder. Het is een ode aan broederschap, in het bijzonder de band tussen Abt Johannes, een visionair die in de Bijlmer een nieuwe wending geeft aan het begrip kloosterorde en Abt Isaac, ondernemer op basis van traditionele trappistenwaarden. Ondanks de verschillen in geloofsovertuiging en communiteit, vonden zij elkaar in de gemeenschappelijke waarden van aandacht en stilte. De opbrengst gaat naar de opvang in het Kleiklooster. (https://nl.latrappetrappist.com/nl/nl/over-la-trappe-trappist/nieuws/2023/tripel-traditionair.html)

Het bier is een tripel van 8,5% met fruitige en hoppige tonen en een lichtbittere afdronk. Het bier symboliseert de visie van beide kloosters en bijbehorende brouwerijen: de traditionele trappistenstijl vanuit La Trappe met een visionaire twist vanuit Kleiburg. Een deel van de opbrengst van dit bier gaat naar de opvang van dakloze gezinnen in het Kleiklooster. (https://www.kleiburg.nl/product/tripel-traditionair/)

Tripel Traditionair Traditionair staat voor de waardevolle eigenschap om, terwijl je je eigen tradities en achtergrond koestert, de kracht en visie van de ander in te zien. In een wereld van ogenschijnlijke verschillen kijken naar wat je gemeen hebt. Het bier symboliseert de visie van beide kloosters en bijbehorende brouwerijen: de traditionele trappistenstijl vanuit La Trappe Trappist met een visionaire twist vanuit Kleiburg. Tripel Traditionair is een tripel van 8,5% met fruitige en hoppige tonen en een lichtbittere afdronk. Het is vanaf 7 maart 2023 in gelimiteerde oplage exclusief verkrijgbaar bij de Proefzaken in Amsterdam en Amersfoort, het Proeflokaal in Berkel-Enschot en in geselecteerde Nederlandse horecazaken.  (https://nl.latrappetrappist.com/nl/nl/over-la-trappe-trappist/nieuws/2023/tripel-traditionair.html)

La Trappe Tripel Traditionair is een klassieke Tripel met een moderne twist. Een amberkleurig bier met een witte schuimkraag. Fruitige geuren van perzik en abrikoos. ... Prima tripel, vol, wat bloemig, fruitig en met een aangename bitterheid, die in de nasmaak prima behouden blijft, zonder storend te worden. "(https://www.bierista.nl/la-trappe-tripel-traditionair)

Het was een tripel met een bittere afdronk. Ik vond het een erg lekkere tripel. 

De Molen Dag & Dauw Bergamot IPA (7.1%)

De Molen Dag & Dauw is een Bergamot IPA. Een verfrissend bier door de toevoeging van bergamot. Lichtzuur, fruitig en bloemig tegelijk.(https://www.bierista.nl/de-molen-dag---dauw)

De bergamot (Citrus bergamia, ook wel Citrus aurantium subsp. bergamia) is een kleine, ronde tot peervormige, zure citrusvrucht, die aan een boom groeit. De boom kan ongeveer 4 meter hoog worden. Op basis van genetisch onderzoek uit 2000 denkt men dat de bergamot een kruising is tussen Citrus limetta, een soort limoen en Citrus aurantium, de zure sinaasappel. Onbekend is of het een spontane, natuurlijke kruising betreft. Citrus aurantium komt van oorsprong voor in zuidelijk Vietnam. De naam bergamot is mogelijk afkomstig van de plaats Bergamo in Italië. In Griekenland wordt de plant Pergamonto genoemd en men zegt dat deze naam afkomstig zou zijn van het oude Pergamon (nu Bergama in Turkije). Sommigen vermoeden dat de naam bergamot afkomstig is van het Turkse beg-armudi, wat "peer van de prins" betekent. Dit vanwege de peervormige vruchten. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Bergamot_(citrusvrucht))

Met 7,1% is het een redelijk zware IPA met een lekker fris zuurtje in de bitterheid. 

Ze zijn niet de enige met bergamot:

Hoop Limited Edition Bergamot White IPA Brouwerij Hoop (36) White IPA is een hybride van Belgisch Wit en American IPA. Bergamot- Sinaasappel en Japanse Sorachi Ace hop geven dit bier een peperig en limoen tintje. (https://www.bierista.nl/hoop-limited-edition-bergamot-white-ipa)

Yes, it are the bergamot oranges that give this beer its name. They are shaped like wrinkled limes and taste like a hybrid of a lemon and orange. They are often used to produce perfumes and their aromatic qualities instantly become apparent as the citrus jumps out of your glass here.

To accentuate the citrusy qualities of this IPA we used, among other hops, significant amounts of Citra. Underneath a crispy layer of hoppiness hide slightly sour notes, also provided by the little bergamot oranges. All in all, sipping this is like gently sinking your teeth into citrus fruit peel.

With a percentage of 6.4% this beer is relatively modest yet a mouth full of taste. Finishes off deliciously dry too.

The Bergamot IPA is a one-off, available in our tasting room as long as it lasts. (https://www.brouwerijhetij.nl/new-beer-bergamot-ipa/?lang=en) 

 

Blonde Octopussy

Octopussy is de dertiende James Bondfilm geproduceerd door EON Productions, met voor de zesde keer Roger Moore als James Bond. De film kwam in hetzelfde jaar uit als de niet van EON Productions Bondfilm Never Say Never Again met Sean Connery als James Bond. Connery speelde eerder al in een aantal Bondfilms, wat leidde tot een felle concurrentiestrijd. De film kwam voor het eerst uit op 6 juni 1983 en werd tussen 10 augustus 1982 en 25 januari 1983 op verschillende locaties opgenomen. Het budget werd geschat op 27,5 miljoen dollar. De film verdiende zichzelf ruim terug: hij bracht wereldwijd bijna 190 miljoen dollar op. Roger Moore ontving 4 miljoen dollar voor zijn werk aan deze film.... In hetzelfde jaar dat de film uitkwam, kwam ook de concurrerende Bondfilm Never Say Never Again in de bioscoop. Dit had te maken met een jarenlange juridische strijd over de filmrechten van Thunderball. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Octopussy_(film))

Thunderball is het negende James Bondboek geschreven door Ian Fleming. Het is tevens het eerste deel van de Blofeld-trilogie. Fleming baseerde het boek op het scenario van een mislukt James Bondfilmproject. De eerste verfilming van het boek kwam uit in 1965. Net als bij alle andere Bondverhalen van Ian Fleming, werd ook deze bewerkt tot een krantenstrip. Toen Fleming echter zijn verhaal The Living Daylights aan een concurrerende krant verkocht, werd de strip abrupt afgebroken. Het boek is in het Nederlands uitgebracht met de titel Kalm Aan Mr. Bond. ... Oorspronkelijk zou het verhaal van Thunderball het eerste deel worden van een filmserie. Bonds tegenstanders zouden in eerste instantie de Russen zijn, maar later werd dit veranderd naar de Maffia, totdat men op het idee kwam van SPECTRE, een organisatie opgebouwd uit leden van SMERSJ, de Gestapo, de Mafia en de Tong. Jack Whittingham en Kevin McClory zouden het script van Fleming nog meerdere keren bewerken. Door meerdere problemen stierf het project een snelle dood. Fleming werkte het verhaal daarna om tot de roman Thunderball, net zoals hij ideeën voor een (nooit voltooide) James Bondtelevisieserie had verwerkt in meerdere korte verhalen. Hierop sleepten McClory en Whittingham Fleming voor de rechter wegens plagiaat. De rechtszaak deed Flemings gezondheid geen goed, en dus maakten ze een schikking: voortaan zou er in het boek vermeld worden dat het was gebaseerd op het script van Fleming, Whittingham en McClory. Bovendien verkreeg McClory de filmrechten. In 1964 maakte McClory een overeenkomst met Harry Saltzman en Albert R. Broccoli, de producenten van de James Bondfilmserie. Gedrieën maakten ze de film, als vierde in de officiële serie. Volgens de afspraak zou McClory daarna twaalf jaar geen nieuwe verfilming van het boek maken. Na 1976 mocht EON Productions Blofeld en SPECTRE dus niet meer gebruiken. Plannen om in 1978 een nieuwe verfilming te maken gingen niet door toen United Artists een rechtszaak aanspanden tegen McClory, die zich geen verdediging kon veroorloven. Uiteindelijk kon McClory in 1983 alsnog een remake maken bij Warner Bros., onder voorwaarde dat Thunderball, James Bond en/of 007 niet in de titel voorkwamen. Dit werd Never Say Never Again. In de jaren 90 werkte McClory met Sony aan plannen voor een remake, Warhead 2000, met Timothy Dalton of Liam Neeson als Bond. Toen Sony in 1997 haar eigen James Bondserie aankondigde, begonnen MGM en Danjaq een rechtszaak. De uitspraak luidde dat voortaan alleen EON Productions James Bondfilms mocht maken. In een tegenaanklacht van Sony werd geclaimd dat McClory geld diende te krijgen voor alle Bondfilms, omdat hij mede verantwoordelijk was voor de creatie van de filmversie. De rechter oordeelde dat McClory dan veel eerder stappen had kunnen ondernemen en dat de zaak verjaard was. In 2005 werd Metro-Goldwyn-Mayer gedeeltelijk eigendom van Sony. In wiens handen de rechten op Thunderball precies waren, was daarna enige tijd niet duidelijk. In november 2013 werd bekendgemaakt dat Danjaq en MGM de filmrechten definitief hadden overgenomen van de erven van McClory. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Thunderball_(roman))

Het verhaal gaat dat de film oorspronkelijk The Property of a Lady had zullen heten, maar om de concurrentie met die andere Bondfilm aan te gaan werd een prikkelender titel gezocht. Toen Roger Moore in een interview stelde dat de film Octopussy ging heten, werd hij niet eens serieus genomen. Ook al was de titel wat grof, deze sprak wel aan. Ook op de posters deed men erg zijn best om de film extra aan te prijzen. Uiteindelijk zou Octopussy toch succesvoller blijken dan de concurrerende film. Octopussy bracht met een kleiner budget meer geld op in de bioscopen.... De naam van de film is gebaseerd op het korte verhaal Octopussy uit de bundel Octopussy and The Living Daylights van Ian Fleming. Het verhaal van de film heeft verder niks met dit boek te maken, maar er wordt wel één keer naar gerefereerd. In dezelfde verhalenbundel staat ook het verhaal The Property of a Lady. Hierin gebruiken de Russen een Fabergé-ei om een spion uit te betalen, dat ze via een veiling terugkopen. Een soortgelijke tactiek wordt ook in een van de eerste scènes van de film gebruikt. In het boek Octopussy spoort Bond majoor Dexter Smythe op en beschuldigt hem van diefstal en moord. Bond laat hem de keus om óf zelfmoord te plegen óf om zich 24 uur later te laten arresteren. Smythe komt vervolgens in zijn onvoorzichtigheid om door een prik van een schorpioenvis. Vervolgens wordt hij aangevreten door een octopus die hij zelf getraind heeft en liefkozend Octopussy had genoemd. Dexter Smythe blijkt in de film de vader van Octopussy te zijn, maar zij bedankt Bond, omdat hij haar vader zelf een keus heeft gegeven. Later in de film komt een van de mannen van Kamal Khan om, doordat deze in z'n gezicht wordt gebeten door een blauwgeringde octopus. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Octopussy_(film))

Dit is de laatste Bondfilm waarin aan het einde de titel van de volgende film verschijnt. De volgende film, A View to a Kill stond foutief vermeld aan het einde van deze film, namelijk onder de naam From A View To A Kill. Aan het einde van The Spy Who Loved Me stond ook al onterecht For Your Eyes Only, in plaats van Moonraker. Waarschijnlijk zagen de makers van de films in dat het daarom niet zo handig is om meteen al de naam van de volgende film te vermelden. ... Vijay Amritraj is in het echte leven een professionele tennisser. Vandaar dat hij zich tijdens een achtervolging met een tennisracket verdedigt en de omstanders heen en weer kijken alsof het een tenniswedstrijd is. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Octopussy_(film))

De Octopoda (afgeleid van het Grieks Ὀκτάπους, 'acht-poot') zijn een orde binnen de klasse van de Cephalopoda (uit Grieks κεφαλόποδα ("koppotigen"), Nederlands: inktvissen) met acht armen of tentakels en drie harten.[1] Het bekendste geslacht binnen deze orde van inktvissen is Octopus en soorten van andere geslachten worden in het Nederlands vaak ook aangeduid met de naam octopus. Deze dieren kunnen zich in allerlei spleten nestelen om op zoek te gaan naar voedsel of een schuilplaats. Het voedsel bestaat voornamelijk uit krabben, garnalen, kreeften, weekdieren en vissen. Ze komen voor in alle wereldzeeën en oceanen, en kunnen korte tijd op het droge leven, zolang hun kieuwen maar vochtig zijn. Alle octopussen zijn giftig, maar alleen die van het geslacht blauwgeringde octopussen zijn dodelijk voor mensen.[2] In veel landen rond de Middellandse Zee, zoals Spanje, Italië en Griekenland, geldt de octopus ('pulpo') als delicatesse. Het vlees is echter te taai om te eten. Het vlees wordt eetbaar door het dier tientallen keren op een harde ondergrond te smijten. Een moderne methode is de octopus in te vriezen, met hetzelfde resultaat. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Octopoda)

Er bestaan meerdere geslachten en families van Octopusachtigen (Octopoda), met meer dan 100 verschillende soorten, waarvan de achtarm of gewone octopus (Octopus vulgaris, geslacht Octopus) de bekendste soort is. De classificatie van geslachten en families verschilt echter nogal, afhankelijk van bron of auteur (zie ook Inktvissen). Enkele andere bekende geslachten zijn Eledone en Hapalochlaena. De achtarmen van het geslacht Eledone hebben armen met slechts één rij zuignappen. Zij komen voor in de Middellandse Zee en het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan. Het tweede geslacht, uit de Indische en Stille Oceaan, wordt ook wel blauwgeringde octopus genoemd, en wordt maar 10 cm lang. Desondanks heeft hij een dodelijke beet. ... De Octopoda hebben geen exoskelet zoals de Nautilidae noch een intern skelet zoals Sepia dat heeft. Het enige harde deel in zijn lichaam is de hoornachtige bek die lijkt op die van een papegaai. De levensduur is kort en bedraagt voor de kleinere soorten soms niet meer dan zes maanden. De voortplanting luidt ook de dood in. De vangarmen zijn met zuignappen bedekt. Dit zijn meestal twee rijen zuignappen, bij enkele soorten is er sprake van één rij. Sommige soorten zijn in staat om, bijvoorbeeld bij gevaar, vangarmen af te stoten (net zoals de hagedis dat met zijn staart kan doen). Daarnaast beschikken octopoden nog over twee andere middelen om zich te beschermen, het spuiten van een inktwolk uit zijn inktzak en de eigenschap om hun kleur aan de omgeving aan te passen (camouflage). .... Octopussen gelden als intelligente dieren die beschikken over een korte- en langetermijngeheugen. Twee derde van de zenuwcellen bevindt zich niet in de hersenen, maar in de vangarmen. Dierproeven in aquaria hebben aangetoond dat de octopus in staat is allerlei patronen en vormen goed van elkaar te onderscheiden. Ook zijn zij goed in staat tot leren, zoals blijkt uit doolhofproeven. Verder wordt er soms 'speelgedrag' vertoond zoals blijkt uit het onderzoeken en manipuleren van voorwerpen en speelgoed dat zich in aquaria bevindt. Het is bekend dat exemplaren die in aquaria worden gehouden, soms het aquarium verlaten en op zoek gaan naar voedsel. Een bijzondere eigenschap is verder het vermogen om van kleur te veranderen. Dit gebeurt via pigment bevattende cellen in de opperhuid, de zogeheten chromatoforen. De armuiteinden bevatten chemoreceptoren, wat het mogelijk maakt de prooi te proeven. Ondanks de spleetvormige pupillen kunnen de ogen scherp zien. Ze kunnen echter geen kleuren waarnemen. Speciale evenwichtsorganen, de statocysten, zorgen voor de oriëntatie in het horizontale vlak. Ook de ogen blijven via een autonome zenuwbaan altijd horizontaal gericht. De proprioceptie (waarneming van eigen lichaamshouding) is echter gebrekkig ontwikkeld, waardoor er slechts een gebrekkige controle is over bijvoorbeeld de armbewegingen. De voortbeweging geschiedt door op de armen voort te kruipen, of door water te spuiten uit de gespierde sifons (een soort kokers), ook wel hyponomen genoemd. Ondanks dat ze de meest intelligente ongewervelde dieren zijn, is er nog maar heel weinig bekend over hoe ze pijn ervaren. Volgens nieuw onderzoek zouden octopussen psychologische (emotionele) pijn voelen op vrijwel dezelfde manier als zoogdieren.[3] (https://nl.wikipedia.org/wiki/Octopoda)

Octopussen hebben geen longen en zelfs geen ruggengraat. Maar wat ze wel hebben is het vermogen om puzzels op te lossen. Octopussen leren door te observeren en maken, net zoals mensen, gebruik van hulpmiddelen. Maar wat hun intelligentie zo verbazingwekkend maakt, is dat die voortgekomen is uit een totaal andere biologische structuur dan de onze. ... De ruim 200 soorten octopussen behoren tot de orde van inktvissen. De wetenschappelijke naam, Cephalopoda, is afgeleid van het Grieks en betekent letterlijk koppotigen. Hun ‘kop’ bevat ontzettend grote hersenen en een ingewikkeld zenuwstelsel dat net zoveel zenuwcellen bevat als dat van een hond. Bij ons is dat stelsel gebundeld in onze hersenen, maar bij octopussen zijn de 500 miljoen zenuwcellen verspreid over het hele lichaam. Zo’n 10% zit in de hersenen, daarnaast hebben ze twee grote optische lobben in het hoofd die samen 30% van de cellen bevatten en de overige 60% bevindt zich in de tentakels. Dit zou voor ons betekenen dat onze armen een eigen persoonlijkheid zouden hebben. (https://www.animalstoday.nl/weetjes-bijzondere-brein-octopus/)

Van alle ongewervelde dieren lijken octopussen het meest op ons. Vanwege de manier waarop ze je blik beantwoorden. Dat onderscheidt ze ook van veel gewervelde dieren; zo lijken de meeste vissen je niet aan te kijken. Maar ook vanwege hun behendigheid. Hun acht armen zijn uitgerust met honderden zuignappen, zodat ze voorwerpen kunnen beetpakken. Ze openen schelpen, maken het fltersysteem van een aquarium onklaar en draaien deksels van potten. Dat onderscheidt ze weer van zoogdieren als dolfijnen. Die zijn weliswaar intelligent, maar hebben hun bouw tegen. Een dolfijn krijgt niet snel een pot open. Anderzijds zijn octopussen ook weer zo vreemd als een willekeurig ruimtewezen. Om te beginnen hebben ze drie harten en is hun bloed blauw. Wanneer een octopus zich bedreigd voelt, spuit hij een inktwolk en gaat hij er bliksemsnel vandoor. Ze hebben geen botten. De enige harde delen van hun lichaam zijn hun mond, die lijkt op de snavel van een papegaai, en een kern van kraakbeen rondom hun hersenen. Hierdoor glippen ze door de kleinste spleten. ... Al hun zuignappen kunnen onafankelijk van elkaar bewegen en elke zuignap is bedekt met smaakreceptoren – alsof wij honderden tongen op ons lichaam zouden hebben. Hun huid zit vol met lichtgevoelige cellen. (https://www.nationalgeographic.nl/perpetual-planet/2018/03/octopussen-sierlijk-en-slim)

Octopuses have three hearts: one pumps blood around the body; the other two pump blood to the gills. The reason for this impressive cardiac hardware probably comes down to the unusual composition of their blood. Unlike vertebrates that have iron-rich haemoglobin packed into red blood cells, octopuses – along with some tarantulas, scorpions and horseshoe crabs – have copper-rich haemocyanin dissolved directly in their blood (this means their blood is blue!). Haemocyanin is less efficient than haemoglobin as an oxygen transporter. The three hearts help to compensate for this by pumping blood at higher pressure around the body to supply the octopuses’ active lifestyle. (https://www.sciencefocus.com/nature/why-does-an-octopus-have-more-than-one-heart/)

There are around 300 species of octopuses, and a similar number of squid which occupy different ocean habitats. Most octopuses live close to the seabed, with a few exceptions like blanket octopuses and argonauts. Usually, they’re solitary and often thoroughly antisocial (in aquariums they tend to eat each other). The exceptions are two locations in Australia, nicknamed Octopolis and Octlantis, where octopuses have been found living rather awkwardly together in close neighbourhoods. In contrast, squid swim through open seas, often in coordinated shoals.... Another piece of research on oval squid in Japan has recently shown that, just like octopuses, squid can also match their body colour to their surroundings to hide from predators.... There are, however, plenty of differences between octopuses and squid. To tell them apart, all you need to do is count their numerous appendages. Octopuses have eight arms with sensitive suckers arranged all the way to the tip. Meanwhile, squid have eight arms plus an additional pair of limbs with suckers just at the ends. These are tentacles that they shoot out, like a chameleon’s tongue, to grab and drag in prey. (https://www.sciencefocus.com/nature/difference-between-squid-and-octopus/)

Tegenwoordig worden ruim 750 bekende soorten gerekend tot de klasse Cephalopoda. Behalve ongeveer driehonderd octopussoorten vallen hieronder diverse pijlinktvissen en zeekatten (die elk tien tentakels hebben) en enkele soorten nautilussen: eigenaardige, in schelpen levende dieren met negentig tentakels. De moderne octopussen vormen een bont gezelschap. Neem de reuzenkraak (Enteroctopus do eini): een groot exemplaar kan ruim honderd kilo zwaar worden, met armen van twee meter lang. Octopus wol is dan weer piepklein en weegt nog geen dertig gram. Er zijn ook octopussen met een minuscule mantel, maar met immens lange tentakels; andere zijn evenwichtiger gebouwd. (https://www.nationalgeographic.nl/perpetual-planet/2018/03/octopussen-sierlijk-en-slim)

Een octopus kan al zijn armen in elke richting bewegen en uitstrekken, en is daarbij niet afankelijk van schouders, ellebogen of polsen. Hierdoor kan hij zich in alle richtingen en in allerlei vormen voortbewegen. .... De camouflage van de octopus heeft drie belangrijke elementen. Ten eerste de kleur. Octopussen genereren kleur door middel van een systeem van pigmenten en reflectoren. De kleurpigmenten, vooral tinten als geel, bruin en rood, zitten in duizenden minuscule zakjes in de bovenste huidlaag. Gesloten zakjes zien eruit als minuscule spikkels. Om het pigment te tonen, trekt een octopus de spieren rondom de zak samen, waardoor deze openspringt.... Afhankelijk van welke zakken de octopus opent of sluit, vormt de huid bepaalde patronen, zoals gekleurde banen, strepen of vlekken. De reflecterende cellen zijn er in twee soorten. Het eerste type weerkaatst het licht dat invalt, zodat de huid wit oogt als het licht wit is, rood als het licht rood is enzovoorts. Het tweede type is te vergelijken met een levende zeepbel die verschillende kleuren laat zien, afhankelijk van de kijkrichting. De reflectoren en de pigmentorganen samen bieden een octopus de mogelijkheid een rijk kleurenpalet te laten zien. Het tweede belangrijke element bij de camouflage is de huidstructuur. Door specifieke spieren samen te trekken, kunnen octopussen hun huid laten veranderen van glad tot stekelig. Zo maakt Abdopus aculeatus slierten aan die de indruk wekken dat het dier een stuk zeewier is. Het derde element bij camouflage is de lichaamshouding. Een octopus kan meer of minder opvallen door zijn houding. Sommige octopussen rollen zich op en nemen de vorm aan van een stuk koraal; met slechts twee van hun armen kruipen ze langzaam over de zeebodem, alsof ze willen zeggen: nee, kijk niet naar mij, ik ben gewoon een steen. Hoe komt het dat juist octopussen deze technieken tot in de puntjes beheersen? Het korte antwoord luidt: evolutie. In de loop van tientallen miljoenen jaren hadden dieren die beter zijn in het zich vermommen steeds meer kans om te ontkomen aan roofdieren en op die manier voor nageslacht te zorgen. En talrijke dieren (zoals palingen, dolfijnen, bidsprinkhaankreeften, aalscholvers, veel soorten vis en zelfs andere octopussen) verschalken graag een octopus. (https://www.nationalgeographic.nl/perpetual-planet/2018/03/octopussen-sierlijk-en-slim)

Maar dit is geen filmblog of Freek Vonkpagina, het is een bierblog. 

De Octopus Blonde is een bier gebrouwen door Octopus uit . Deze Speciale Belge heeft een alcohol percentage van 5.0%. De bierstijl Speciale Belge komt van oorsprong uit België. (https://www.beerinabox.nl/speciaalbier/octopus-blonde)

Stadshaven Octopus Blond in kleine fles is een blond bier van 6% met bloedsinaasappel en mini-kiwi. (https://www.speciaalbierpakket.nl/nl/stadshaven-octopus-blond.html)

Octopus/Kraken Blond Stadshaven Brouwerij Blonde Ale Octopus/Kraken Blond Stadshaven Brouwerij Blonde Ale ... 6% ABV ... 12 IBU ... Conquer the blood orange and kiwi berry in this smooth fruity blond beer. Crack open this easy-drinking brew and set your sights on smooth sailing. It is a malty embrace and a slight bitter surge that gives way to juicy kiwi berry, a blood orange twist, and the slightest hint of juniper. A strong hold. Fearless ships bull into port with a monster dose of vitamin C from tropical groves and sub-arctic Siberia. All hands on deck. Grab it before it’s gone. (https://untappd.com/b/stadshaven-brouwerij-octopus-kraken-blond/4312286)

Octopus Blond is een b(l)ond bier van 6% met kiwibes en bloedsinaasappel. 

De kiwibes (oftewel mini kiwi, baby kiwi of Siberische kruisbes) is familie van de gewone kiwi, met het verschil dat ze zo groot zijn als een druif. De gladde schil is eetbaar, net als bij de gewone kiwi. Verder zijn ze veel zoeter dan een gewone kiwi en net zo rijk aan vitamines en mineralen. (https://www.veggipedia.nl/groentenenfruit/kiwibes) (https://nl.wikipedia.org/wiki/Mini-kiwi)

De bloedsinaasappel, of wijnsinaasappel, of rode sinaasappel, in Vlaanderen bloedappelsien of moro-appelsien genoemd, is een soort sinaasappel die binnenin rood is. Er bestaan twee typen, de volbloed (schil en vruchtvlees rood) en de halfbloed (alleen vruchtvlees rood). Van deze typen bestaan weer verschillende rassen. De smaak is friszoet tot zoet. De bloedsinaasappel is rond 1850 in het Middellandse Zeegebied ontstaan. Men zegt dat de bloedsinaasappel 'bloedt' als men hem opensnijdt. Deze sinaasappel wordt net zoals de gewone sinaasappel zowel gegeten als geperst tot vruchtensap. Geperst lijkt het sap van deze vrucht niet alleen op bloed, maar ook op rode wijn. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Bloedsinaasappel)

Bloedsinaasappels smaken daadwerkelijk anders dan gewone sinaasappels. Vaak wordt de smaak omschreven als 'minder zuur' dan een sinaasappel met een hint van frambozen. Persoonlijk proef ik die frambozen niet heel erg, maar ik vind ze desondanks erg lekker. De voedingswaarde is vergelijkbaar met die van een reguliere sinaasappel. Zo bevatten bloedsinaasappels een flinke dosis vitamine C en foliumzuur. Daarnaast is deze bloederige sinaasappel een bron van vezels: ongeveer 3 gram per vrucht. Erg fijn voor je darmen dus! Ook niet onbelangrijk: een bloedsinaasappel bevat slechts 80 calorieën. (https://www.veggipedia.nl/veggieblogs/bloedsinaasappel-het-bloedrode-zusje-van-de-sinaasappel)

Het bier ziet er uit als een gewoon blond bier en smaakt ook als een gewoon bloind bier. Al heeft het in de afdronk een wat speciaal wrangbitter randje. Met wat fantasie kun je de kiwibes en sinaasappel plaatsen. Op zich wel een lekker bier, maar de exotische fruitsalade komt niet echt tot uitbundige uiting.

ZICHT/KLEUR Blond. GEUR Een fruitige geur met aroma's van jeneverbes, kiwibes en bloedsinaasappel. SMAAK Fruitig en doordrinkbaar met tonen van citrus en jeneverbes. AFDRONK Een licht bittere afdronk. (https://www.mitra.nl/product/stadshaven-octopus-blond-33cl)

Open onze Octopus Blond een lekker doordrinkbaar bier en laat je gedachten varen. Voel de moutige omhelzing en proef de lichte, bittere golf die weg deint met een twist van sappige kiwi en bloedsinaasappel ... Stijl Blond Alcohol 6,0% Proefnotities Kiwibessen en bloedsinaasappel Plato 14,5 IBU 12 EBC 20 Kleur Blond / geel Mout Pilsner malt Hop Duitse en Tsjechische hopsoorten(https://stadshavenbrouwerij.nl/bieren/octopus-blond/)

Al bijna een eeuw voeren koelschepen pallets met exotische goederen Rotterdam binnen. Nu wordt er iets anders gebrouwen aan de rand van het water. Wij zijn de Fearless Brewers. Onze moedige bemanning is op een zoektocht, trotseert de golven en verzamelt de beste ingrediënten om het beste craft bier te maken. Proef het avontuur in onze Fearless Fruit lijn. Van boot tot vorkheftruck tot brouwketel, de exotische smaken vieren Merwehavens rijke geschiedenis als ooit Europa's grootste fruithaven. Of, voor een gedurfde kijk op de klassiekers, maak kennis met onze gedurfde zeelieden van de Fearless Crew-lijn. Uit het zout en gruis van de volle zee komt briljant bier dat puur ambachtelijk is. (https://stadshavenbrouwerij.nl/bieren/)

De Stadshaven Brouwerij is gevestigd in het Maker's District van Rotterdam, in de Merwehaven. Het ruim 100 jaar oude gebouw waarin de brouwerij zich bevindt was oorspronkelijk een magazijn voor fruit. Niet alleen wordt hier gebrouwen, er is ook een horecagelegenheid waar je de bieren kunt proeven. (https://www.mitra.nl/product/stadshaven-octopus-blond-33cl)

Het Merwe-Vierhavensgebied (M4H) is de broedplaats, proeftuin en leidend voorbeeld van de circulaire economie van de toekomst. Ook bij ons stroomt innovatie door onze aderen en brouwketels. Duurzaamheid is een essentieel onderdeel in onze bedrijfsvoering, onze (brouw)processen en natuurlijk op onze menukaart. Als brouwerij willen we voorop lopen op het gebied van duurzaamheid. Daarom gebruiken we alleen de modernste technieken die zo min mogelijk water en energie verspillen. ... Onze hypermoderne brouwerij installatie - geleverd door het Duitse BrauKon – beschikt over allerlei duurzame eigenschappen. Zo wordt de warmte die vrijkomt uit het koelwater hergebruikt als voorverwarmd brouwwater. (https://stadshavenbrouwerij.nl/duurzaamheid/)

We zijn voor anker gegaan in het Rotterdamse Makers District en hebben een nieuw en onderscheidend brouwconcept dat zijn weerga niet kent gecreëerd; de Stadshaven Brouwerij! Ervaar de unieke combinatie van een state-of-the-art brouwerij en een gastropub aan het water met bieren geïnspireerd op de vitaminerijke geschiedenis van onze locatie. De Stadshaven Brouwerij is een initiatief van directeur Harm van Deuren, die voor dit project een betrokken groep bierliefhebbers en experts om zich heen heeft verzameld. In februari 2021 kwam onze droom eindelijk uit; de Stadshaven Brouwerij begon met brouwen en in juli 2021 ontvingen we de eerste gasten in onze ‘Waterfront Gastropub’. In ons 100 jaar oude, volledig gerestaureerde fruitpakhuis van ruim 5.000 m2 brouwen we jaarlijks 2 miljoen liter ambachtelijk bier, waarmee we de op één na grootste onafhankelijke craftbierbrouwerij van Nederland zijn! ... Onze brouwerij brouwt batches van 4.000 liter en heeft 19 vergistingstanks met een totale opslagcapaciteit van bijna 200.000 liter! Daarnaast hebben we ook een eigen fust-, blik- en flessenvullijn. Deze laatste vult maar liefst 6.500 flessen per uur! (https://stadshavenbrouwerij.nl/over-stadshaven/)

Oude scheurkalender vervolg 2

In Moergestel is brouwerij ReuZ te vinden. Op www.reuselhoeve.nl is het ook te vinden. 

De naam doet denken aan een reus:

Reus of reuzin is de aanduiding voor een bijzonder groot mythisch wezen met een antropomorf uiterlijk. Uitzonderlijk grote mensen worden ook weleens reuzen genoemd.... Reuzen komen voor in de folklore van culturen over de hele wereld. Ze worden vaak afgeschilderd als monsters en antagonisten, maar er zijn uitzonderingen. Sommige reuzen hebben magische krachten en mengen zich op een vriendelijke manier met mensen en kunnen zelfs deel uitmaken van menselijke families, waarbij hun nakomelingen worden afgeschilderd als gewone mensen. In oude geschriften, zoals de Edda en de Hebreeuwse Bijbel, worden in een aantal passages reuzengeslachten beschreven. ... In mythen, volksverhalen en sprookjes zijn reuzen grote antropomorfe wezens die gevreesd worden om hun kracht. Desondanks zijn ze niet altijd agressief. Opmerkelijk is dat hun manieren ongepolijst zijn en dat ze zeer weinig spreken, hoewel ze dat meestal wel kunnen. Anders dan kabouters en elfen, die men nog in het bos of elders in de natuur kan aantreffen, zijn reuzen in de volksverhalen bijna altijd uitgestorven, uitgemoord of verdwenen. Vaak hebben ze mensen geholpen bij het bouwen van grote bouwwerken. Zo worden ze in veel culturen beschouwd als de bouwers van megalieten. Ook heuvels, zeker in het vlakke Nederland en Vlaanderen, of eilanden, zoals in Denemarken, worden wel aan reuzen toegeschreven. Voornamelijk in Scandinavië en Duitsland komen veel verhalen voor over reuzen die het landschap bewerken. Ze worden in de typologie van J.R.W. Sinninghe als één typenummer gezien: SINSAG 0131, Die Entstehung der Hügel. Soortgelijke verhalen komen voor in heel Europa, maar zijn dan soms overgenomen door goden en heiligen.[4]  (https://nl.wikipedia.org/wiki/Reus_(mythisch_wezen))

Ik denk bij de naam aan reuzel:

Reuzel of smout is dierlijk vet, het niervet van een varken. Gesmolten reuzel wordt verkregen door het spek te smelten.[3] Wat overblijft is het gesmolten vet en niet-smeltbare restjes die niet gefilterd werden, de zogenaamde kaantjes.[4][5] Vet van runderen en schapen wordt talg genoemd.[6] ... Reuzel kan gebruikt worden om op brood te smeren in plaats van boter of margarine, of verwerkt in stroopvet. Reuzel komt voor in recepturen voor pasteideeg. Vroeger werd het gebruikt als goedkoop vet.[7][8] Smout werd vroeger ook gebruikt om smoutebollen (vandaar de andere naam voor oliebollen) in te bakken[9] al is hier enige discussie over omdat smout ook kan verwijzen naar een plantaardige olie geslagen uit raap- of koolzaad.[7] Ook is reuzel bruikbaar om vlees in te braden. In de Limburgse steenkoolmijnen werd reuzel als broodbeleg gekozen omdat het, in tegenstelling tot veel andere soorten broodbeleg zoals kaas en vleeswaren, geen vreemde bijsmaak kreeg in het ondergrondse luchtklimaat.[bron?] Een toepassing in antieke mechanismen is als smeermiddel voor bijvoorbeeld houten machineonderdelen zoals in molens en assen van karren, waarbij aan reuzel van niervet de beste smeereigenschappen worden toegekend. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Reuzel)

Maar dat is met een Z dus dat zal het niet zijn 

Wellicht heeft het te maken met de plaats?

Reusel (Brabants: Reuzel) is de hoofdplaats van de gemeente Reusel-De Mierden, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Reusel is gelegen in regio de Kempen. Dichtstbijzijnde grote steden zijn Turnhout, Tilburg en Eindhoven. Reusel is een van de Acht zaligheden. Reusel heeft voornamelijk nog een dorps karakter maar langs de Wilhelminalaan is op het einde van de 20e eeuw een stadhuis, winkelcentrum en busstation gebouwd die de omgeving een wat meer stedelijk aandoend karakter geven. Het dorp staat bekend om het dorpsdialect, dat nog steeds gesproken wordt, en om natuurgebied Het Goor dat ook wel de Reuselse Moeren genoemd wordt. ... Het dorp Reusel is als woonkern vermoedelijk ontstaan in de 7e eeuw,[bron?] en bestond toen uit verspreide bebouwing. De belangrijkste kernen waren Reuseldorp en Lensheuvel. De buurtschap Lensheuvel maakt tegenwoordig onderdeel uit van het dorp. De vroegste bewoningssporen zijn uit de 6e eeuw, maar van een nederzetting was toen nog geen sprake. Opgravingen, die begonnen zijn in 1997, hebben duidelijk gemaakt dat er een romaanse kerk in Reusel heeft bestaan. Deze is waarschijnlijk voorafgegaan door een houten kerkje, waar de ligging van de oudst gevonden graven op wijst. De romaanse kerk wordt vermeld in een document uit de 12e eeuw. Vanouds waren de kerken in Reusel toegewijd aan Maria. In de Middeleeuwen werd hier een wonderbaarlijk Mariabeeldje vereerd. Aan deze praktijk kwam omstreeks het jaar 1600 een einde. ... In 1580 werd het dorp door oorlogsgeweld in het kader van de Tachtigjarige Oorlog verwoest en is een tijdlang verlaten geweest. Na 1648 werd de kerk genaast door de Hervormden. De katholieken kerkten aanvankelijk te Arendonk maar mochten in 1672 een schuurkerk bouwen te Lensheuvel. ... In 1997 werd de gemeente Reusel samengevoegd met Hooge en Lage Mierde om de gemeente Reusel-De Mierden te vormen, waarvan Reusel de hoofdplaats werd. Als vervolg hierop werd het nieuwe gemeentehuis gebouwd.... Reusel was oorspronkelijk een agrarisch dorp, maar dit veranderde toen Adrianus Willekens in 1877 een sigarenfabriek begon. Spoedig werd hij gevolgd door diverse anderen, zoals de gebroeders Van der Pas in 1896, Joe Peters in 1897, en C. Segers in 1898. In de eerste decennia van de 20e eeuw volgden nog vele andere sigarenfabrieken, er hebben er in totaal een dertigtal bestaan, al zijn die nooit allemaal gelijktijdig in bedrijf geweest. Soms gingen ze failliet of sloten om andere redenen. Van 1911 tot 1921 was de sigarenfabriek van J. Swane een vestiging te Reusel en van 1913-1921 had de Eindhovense sigarenfabrikant F. van Gardinge & Co. een filiaal te Reusel. De gebroeders Wintermans waren er van 1925-1930 Vanaf 1938 was ook Willem II actief in Reusel. In Reusel staat sinds 1928 een fabriek van de Karel I sigarenfabrieken. Deze is al decennialang gesloten maar het gebouw bestaat nog steeds. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Reusel_(plaats))

Nee, het is een andere locatie:

Natuurpoort De Reuselhoeve Locatie: Moergestel Hét startpunt voor een prachtige wandel- of fietstocht door het Land van de Hilver. Het land van schitterende afwisselende natuurgebieden, zoals de Hilver en Oisterwijkse Bossen en Vennen. En het land van zeven bourgondische dorpskernen, zoals Oisterwijk en Hilvarenbeek. Een gebied met een vaak guitig verleden, te beleven in de vele musea, monumentale panden en bij de gastvrije inwoners die dit nog uitstralen. Maar ontdek vooral ook de Reuselhoeve. Bij de Reuselhoeve beleef je de natuur vanaf de grond, in de lucht en op het water! (https://natuurpoorten.nl/natuurpoort/de-reuselhoeve/)

Natuurpoort de Reuselhoeve Hét startpunt voor een prachtige wandel- of fietstocht door het Land van de Hilver. Het land van schitterende afwisselende natuurgebieden, zoals de Hilver, Oisterwijkse Bossen en Vennen en de Kampina. En het land van zeven bourgondische dorpskernen, zoals Oisterwijk en Hilvarenbeek. Een gebied met een vaak guitig verleden, te beleven in de vele musea, monumentale panden en bij de gastvrije inwoners die dit nog uitstralen. Maar ontdek vooral ook de Reuselhoeve. Bij de Reuselhoeve beleef je de natuur vanaf de grond, in de lucht en op het water! (https://www.bezoekoisterwijk.nl/locaties/519750143/natuurpoort-de-reuselhoeve)

Wandelen bij Natuurpoort de Reuselhoeve Download hier de wandelkaart (https://natuurpoorten.nl/natuurpoort/de-reuselhoeve/, https://natuurpoorten.nl/wp-content/uploads/2020/03/Wandelkaart-Natuurpoort-de-Reuselhoeve.pdf)

De Reuselhoeve is dé plek voor een actief uitje. We bieden voor ieder wat wils; van klimmen en boogschieten tot paintball of kanovaren. Ter afsluiting geniet je natuurlijk van onze unieke houtvuur barbecue. Ook kun je bij ons terecht voor ‘gewoon’ een kop koffie op ons ruime terras en wandel of fiets je door het aangrenzende, grootste weidevogelgebied van Noord-Brabant. (https://bezoekhilvarenbeek.nl/zien-doen/echte-aanraders/de-reuselhoeve/)

Vanaf de uitkijktoren van de Reuselhoeve heb je een prachtig uitzicht op het Moergestels Broek. De eerste vermelding van dit voormalige overstromingsgebied stamt uit 1349. Rond 1950 is het Moergestels Broek ontgonnen en ontwaterd om landbouw mogelijk te maken. Natuurmonumenten werkt nu samen met lokale boeren en Staatsbosbeheer aan het herstel van de natuur. In het Moergestels Broek zie je de natuur herademen: het waterpeil is omhoog gegaan en de slootoevers natuurvriendelijker zijn gemaakt, is er voor de grutto en andere weidevogels meer voedsel. De kilometerslange struin- en slingerpaden langs de Reusel bieden prachtige wandelmogelijkheden langs het kronkelende riviertje. Ontdek de meanderende beek ook eens per kano vanaf de Reuselhoeve. (https://natuurpoorten.nl/natuurpoort/de-reuselhoeve/)

De Reusel De Reuselhoeve is vernoemd naar deze beek die stroomt vanaf het dorp Reusel, via Landgoed de Utrecht tot aan Oisterwijk. De kilometerslange struin- en slingerpaden bieden prachtige wandelmogelijkheden langs het kronkelende riviertje. Ontdek de meanderende beek ook eens per kano vanaf de Reuselhoeve. (https://natuurpoorten.nl/natuurpoort/de-reuselhoeve/)

Over het kronkelende riviertje de Reusel vaar je met je kano door het grootste weidevogelgebied van Noord-Brabant, afgewisseld met de natuur van de Oisterwijkse bossen en vennen. Onderweg kom je van alles tegen. Misschien dobbert er een fuut op het water met babyfuutjes op de rug? Of zie je een grutto vliegen, de beschermde nationale vogel van Nederland. Kanovaren door het unieke natuurgebied bij de Reuselhoeve natuurgebieden is voor iedereen een bijzondere belevenis. (https://www.reuselhoeve.nl/activiteiten/kanovaren/)

Op https://www.reuz.com/ vind ik Herbruikbare en personaliseerbare ECOCUP-bekers Champagne– of wijnglazen, servies, bekers… Een ruim assortiment aan herbruikbare producten en oplossingen om te ontdekken.

Dat is enkel het glaswerk, maar nog geen bier.

Op Facebook lees ik er wat over: https://www.facebook.com/BrouwhuysReuZ/

BrouwhuysReuZ Een dorpsbrouwerij, sinds 2018 actief en gevestigd aan het Rootven 43 in Moergestel (https://www.facebook.com/BrouwhuysReuZ/)

Na meerdere keren op www.reuzenbieren.nl/ te hebben bevestigd dat ik ouder dan 18 ben kwam ik wat verder.

De brouwerij van Brouwhuys ReuZ is speciaal ontworpen voor de productie van verschillende soorten craftbieren. Met onze geavanceerde brouwtechnologie spitsen we ons toe op brouwsels die op maat gemaakt zijn. Onze meesterbrouwers volgen de unieke recepten van ReuZ en van huurbrouwers helemaal op. Huurbrouwers helpen wie ook bij het verbeteren van hun bestaande recepten en bij de ontwikkeling van nieuw ambachtelijk bier. ... Ons café ligt aan de hoofdstraat in Moergestel. Bij binnenkomst valt je meteen het gezellige en verzorgde karakter op. Een echte bruine kroeg, fantastisch uitgelicht, met zo’n 50 gevarieerde zitplaatsen. Je kunt plaatsnemen aan een hoge tafel bij het raam aan de voorkant van het café. Je hebt zitjes voor 2 tot 4 personen hoog en laag. Er is een echte stamtafel met bank voor zo’n 10 personen. Aan de ruime bar kun je ook nog eens met 10 personen plaatsnemen. En tegenover de bar is nog een barblad. Daar heb je de mogelijkheid om in overleg met de barkeeper een fust te bestellen om met een groep zelf te tappen. En als klap op de vuurpijl: het assortiment bestaande uit uiteraard een overheerlijke premium pils en niet te versmaden de ruim 30 speciaalbieren uit eigen brouwerij en van huurbrouwers, waaronder een grote selectie Barrel Aged bieren. Proeven van de vele speciaalbieren, ook in kleine proefglaasjes, kan ter plekke zonder afspraak vooraf. De kleine kaart biedt een keuze uit verschillende eenvoudige gerechten en hapjes. Dus waar moet je zijn voor Echt Bier: bij Brouwhuys ReuZ, want de keuze is ReuZe. (www.reuzenbieren.nl/)

Na 12 jaar huurbrouwen werd onze doom in 2018 werkelijkheid; we openden onze eigen bierbrouwerij ‘Brouwhuys Reuz’ in Moergestel. Heerlijk om je eigen ambachtelijke en prijswinnende bieren zelf te kunnen brouwen in een prachtig pand, op een plek dat als Natuurpoort is benoemd. ... In deze schitterende, in houten spanten opgetrokken, langgevelboerderij met rieten kap, in het buitengebied van het mooie Moergestel, aan de rivier De Reusel is Brouwhuys ReuZ gevestigd. Hier zijn we actief met alles wat met bier en brouwen te maken heeft. We brouwen zo’n 20 bieren in ons vaste assortiment. We brouwen limited editions, waaronder Barrel Aged bieren. Een flink aandeel van onze 550 hl per jaar zijn opdrachtbieren voor cafés, bedrijven en verenigingen die een eigen uniek bier willen. Maar we helpen vooral ook kleine huurbrouwers die voor het eerst op de markt willen komen. Met name de overzichtelijke hoeveelheid van 500 liter per batch blijkt voor al die opdrachtgevers interessant te zijn. Daarom groeit de vraag enorm… (https://crowdaboutnow.nl/campagnes/reuzenbieren)

Ontstaan uit een kleine huisbrouwerij, waar in 2002 twee vrienden startten met het ontwikkelen van lekkere biertjes voor eigen gebruik. Na 12 jaar als huurbrouwer op de markt te zijn onder de naam Reuzenbieren hebben de vrienden nu Brouwhuys ReuZ in hun eigen Moergestel gerealiseerd. Een prachtige plek om zelf te brouwen. Brouwhuys ReuZ Een Nederlandse brouwerij uit het Bourgondische Brabant, brouwt karaktervolle speciaal bieren die mooi in balans zijn, een pittige afdronk kennen met een aangename lange nasmaak met ontwikkeling. Historie Reuzenbieren De naam ReuZ is afkomstig van ons reuzengilde. Net als in de middeleeuwen trekken door onze dorpen nog reuzenpoppen die de beschermheiligen van vroegere ambachten verbeelden. De ‘’ReuZ’’ bieren herinneren aan die ambachtelijke traditie, waarbij het vooral ging om hoge kwaliteit. Aan die kwaliteit kun je aflezen dat de brouwers van Brouwhuys ReuZ voor speciaal bier 'leven'. Al bijna twintig jaar passievol bieren ontwikkelen in een thuisbrouwerij ligt er aan ten grondslag. In de nieuwe brouwerij wordt die traditie gekoppeld aan innovatie en soms gaat dat gepaard met enige gekheid en moed. En dat allemaal om de bezoeker, de consument, de caféhouder en de slijter te verrassen met unieke, ambachtelijke en karaktervolle speciaal bieren. (https://www.speciaalbierkoning.nl/brouwer/brouwhuyz-reuz)

Juli 2018 noteren we de start van Brouwhuys ReuZ. Het 500 liter brouwhuis, de 9 vergistingtanks, bottellijn, warmtekamer en ander toebehoren zijn getest en werken naar tevredenheid. Nu, een jaar later, zijn er 100 brouwsels gerealiseerd. En de vraag blijft groeien. Om aan de vraag te kunnen voldoen moeten we naar drie keer brouwen per week. En daar hebben we meer vergistingtanks voor nodig. In 2006 kwamen onze eerste bieren op de markt met namen als Ermelindis, Heukelomse Mie en Peer Paorel. Bieren vernoemd naar de reuzenpoppen van ons lokale Reuzengilde. In 2010 gingen we als B.V. verder onder de naam Reuzenbieren en werd ons assortiment elk jaar verder uitgebreid. In 2014 startte onze samenwerking met de spiksplinternieuwe Brouwerij Het Nest uit Turnhout. In 2016 gingen we meedoen aan bierwedstrijden en wonnen we al 8 nationale en internationale prijzen met onze bieren. EN… we kwamen in China en de V.S terecht. Vermeldenswaard is dat in China nu zelfs een heuse REUZ horecazaak is geopend. (https://crowdaboutnow.nl/campagnes/reuzenbieren)

In 2018 startte ook de samenwerking met het Activiteitenbedrijf De Reuselhoeve. In hun pand zijn we gevestigd. De Reuselhoeve biedt allerlei buitenactiviteiten aan groepen aan, zoals klimmen, tokkelen, schieten, zeskamp, wc- en badkuipenrace, paintball en nog veel meer. Jaarlijks brengen ruim 50.000 gasten er een dag door met allerlei groepsactiviteiten. Tussendoor en aan het einde van de dag genieten de gasten van een heerlijk hapje en een streekbier op het terras. Daarnaast doen ook veel daggasten met de fiets of anderszins het schitterende rustieke terras aan of bezoeken het gezellige restaurant en herberg. Brouwhuys ReuZ brouwt als echte Craft Brouwer, heerlijke en eerlijke ambachtelijke speciaal bieren. Een uitgebreid assortiment van meer dan 20 bieren en als extra toetje nog een serie Barrel Aged bieren verrast elke gast. Daarnaast verzorgen we workshops waar groepen hun eigen bier kunnen brouwen. Voor geïnteresseerden die thuis willen gaan brouwen, verzorgen we brouwcursussen. Ook geven we rondleidingen door de brouwerij voor groepen die meer willen weten over het brouwproces. Voor de liefhebbers die verwend willen worden met een selectie van de overheerlijke ReuZ bieren verzorgen we proeverijen naar wens. Mensen die hun bierkennis willen testen, kunnen een bierquiz boeken. De samenwerking tussen De Reuselhoeve en Brouwhuys ReuZ, de klantgerichtheid van de medewerkers en de kwaliteit van de horeca met bierbrood, bierkaas en gerechten met bier staan garant voor een onvergetelijk verblijf. En dat niet alleen voor vriendengroepen, personeelsverenigingen, vrijgezellenfeestjes, kinderverjaardagen en familie-uitjes. Ook de fietsers of de stappers kunnen hier hun hartje ophalen voor een heerlijke dinerplank, een uitstekende barbecue, vergezeld van een niet te versmaden streekbier uit eigen brouwerij. (https://crowdaboutnow.nl/campagnes/reuzenbieren)

Reuzenbieren Brouwerij Opgericht: 2005 Hoofdtype (2005-2018) Brouwerijhuurder (2018-) Brouwerij.... Toen één van de brouwers, Jos van Breda, 50 jaar werd, besloot zijn vriend Bernard Smits een brouwcursus voor hem te regelen bij De Roerstok uit Tilburg. Het vormde uiteindelijk de basis van de brouwerij. Jos had een oud varkenshok omgebouwd tot brouwerij. Aanvankelijk werd begonnen met een brouwinstallatie van 20 liter, maar op een gegeven moment stond er een installatie van 200 liter. Bernard Smits is werkzaam als directeur van een onderwijsstichting. Hij was ooit nationaal kampioen blindproeven bij een wedstrijd georganiseerd door de Alliantie van Biertapperijen. Jos van Breda is conciërge op een school. Martin op 't Hoog is werkzaam als functioneel beheerder bij een verzekeringsmaatschappij. Het begon allemaal met het idee van Bernard Smits, voormalig voorzitter van Carnavalsvereniging De Pierewaaiers uit Moergestel. Ter gelegenheid van het 44-jarig bestaan van de vereniging werd in 2004 besloten om een eigen bier te introduceren. Twee jongelui die dit project in het kader van hun studie oppakten, leverden het leeuwendeel van de voorbereidingen. Vlak voor het 44-jarig jubileum werd in september 2005 het jubileumbier, een tripel, gepresenteerd en op de markt gebracht onder de naam Ermelindis. Het bier werd vernoemd naar de parochieheilige en naar de naam van de bekende Moergestelse reuzin. Later kwamen daar de Heukelomse Mie en Peer Paorel bij, de reuzencollega's uit Heukelom en Oisterwijk. Oorspronkelijk werd Ermelindis gebrouwen met behulp van de brouwfaciliteiten van Bierbrouwerij De 3 Horne in Kaatsheuvel. Later werd het bier gebrouwen bij De Proefbrouwerij in het Belgische Lochristi. In 2017 worden de bieren gebrouwen bij Brouwerij Het Nest in België en is men bezig met de bouw van een eigen brouwerij bij de kanoboerderij in Moergestel. In 2018 is de brouwerij klaar en wil men alle bieren in de eigen ketels gaan brouwen. Het nieuwe brouwhuys is gevestigd op de bovenverdieping en in de kelder van de horecazaak van de Reuselhoeve. Eind 2020 werd besloten om de brouwerij te verhuizen vanuit de Reuselhoeve naar de kom van Moergestel op Rootven 43. In dit pand was voorheen cafe de Schouw gevestigd. De laatste bieren zijn in januari 2021 nog gebrouwen in de Reuselhoeve en eind februari/begin maart 2021 waren deze bieren gereed, zodat ze konden beginnen met de verhuizing. In april 2021 kon er gebrouwen worden op de nieuwe locatie. (https://www.nederlandsebiercultuur.nl/databank/brouwerij/1112-reuzenbieren)

Ze brouwen verschillende bieren:

Reuz - Barley Wine Aldus de brouwer; Een Barley Wine is een van oorsprong Engels biertype met een alcoholpercentage tussen de 8,5 tot 15,0 Vol% alcohol. De ReuZ heeft een prachtige donkerrood koperen kleur, met een laag tot middelmatig koolzuurgehalte. We herkennen complexe brood-, toast, honing-, karamelen/of nootachtige moutaroma's. Middelmatige tot hoge fruitigheid, die vaak doet denken aan gedroogd fruit. Deze barley wine is op de Amerikaanse leest gebrouwen en dus hoppig, met dryhopping. De verse barley wine kent een citrus-hopkarakter. In de oudere versies ontwikkelt het bier zich in de richting van sherry-, wijn- of port-achtige aroma's . De basissmaak is zoet en hoogbitterig. De body is vol. De nasmaak is bitter, fruitig en alcoholwarmend, maar niet branderig of scherp. (https://www.speciaalbierkoning.nl/reuz-barley-wine)

ReuZ Tripel ... De originele tripel van het Moergestelse Brouwhuys Reuzenbieren (https://www.speciaalbierkoning.nl/reuz-tripel)

Reuz Dubbel is een donkerkoperen dubbel, gebrouwen met enkel munich mout, een aantal karamelmouten, met een aparte hop. Het levert een prachtig gekleurd bier op met een stevige romige schuimkraag, een karamelneusje, met een licht zoetje, een fruitige toets. Deze dubbel mag u niet missen. En is Dubbel en Dwars de moeite waard. (https://www.reuzenbieren.nl/de-bieren/)

Met zijn donkere roodkoperen kleur en dankzij de 5 verschillende karamelmouten, is de ReuZ Dubbelbock verrassend smaakvol. Het hoge alcoholpercentage geeft het bier een stevige body en zorgt ervoor dat het bier zich in de loop der jaren ontwikkelt als een zeer geschikt bewaarbier. Door gebruik van exotische hoppen is het bier ook nog eens extra fruitig en fris. De gebruikte weizengist geeft het bier naast bitter en zoet ook nog een licht zuurtje. De nasmaak vloeit over in een feest van complexe smaken die lang blijven hangen. (https://www.reuzenbieren.nl/de-bieren/)

Reuz Quadrupel Eindelijk een quadrupel die niet te zoet is, met volle karameltoetsen, welhaast stroperig. Je voelt de alcoholwarme afdronk. Stevig van alcohol, maar zonder dat het overheersend wordt. Al eens uitgeroepen tot 1 na beste bier van Brabant door Misset Horeca. En dat is voor de brouwers niet verrassend. Immers, ondanks de grote concurrentie van gerenommeerde brouwerijen is deze Quadrupel misschien wel de lekkerste…… en heerlijk bij het warme haardvuur in de winter dat je hart zal verwarmen!!!! (https://www.reuzenbieren.nl/de-bieren/)

De ReuZ Stout is qua type een Belgian Imperial Stout. Een stout is vaak pikzwart, imperial wil zeggen dat het veel aclohol kent. Belgian is toegevoegd omdat deze stout een combinatie is van een stout met een Belgische trappist. Het bier kent een uiterst complexe smaak met toetsen van koffie, drop en kersenbonbons. (https://www.reuzenbieren.nl/de-bieren/)

Reuz Stout Barrel Aged Bourbon Je kent ze wel. De Mon Cherie kersenbonbons met daarin kersenlikeur verwerkt. Drink je de stout Bourbon dan kun je de hoofdsmaak daarmee vergelijken. De zachte romige chocoladesmaak van de stout gecombineerd met het lekkere alcoholsmaakje van de Bourbon maakt er iets heel bijzonders van.  (https://www.reuzenbieren.nl/de-bieren/)

Reuz Amber dry hopped ... 5.0 %... Het Amber speciaalbier van het Moergestelse Brouwhuys Reuzenbieren, sinds 2020 gelimiteerd op de markt. (https://www.speciaalbierkoning.nl/reuz-amber-dry-hopped)

ReuZ Black IPA ....10%... Het Black IPA speciaalbier van de Moergestelse brouwer Reuzenbieren .... Aldus de brouwer; Een experimenteel bier, zwaar gehopt, hoog alcohol percentage, donkere mouten, stevige zoetheid, enorm lange nasmaak. Dit zijn de voornaamste bijzondere karaktereigenschappen. Naast de pikzwarte kleur merken we dat, ondanks het gebruik van veel zwarte mouten, er geen gebrande smaak aan het bier zit. Wel proeven we koffie, chocola en een heerlijke frisheid door het enorme hopgebruik. Een eerste batch die meteen uitverkocht was en lovende reviews op o.a. Untappd ontving stond aan de basis van het blijvende succes. Want ook de keurmeesters van de Dutch Beer Challenge waardeerden dit bier met een gouden medaille als beste Black IPA van Nederland. En dat werd nog eens dunnetjes over gedaan met een gouden medaille bij de World Beer Awards. (https://www.speciaalbierkoning.nl/reuz-black-ipa)

Ze bieden hun brouwfaciliteiten ook aan anderen aan. Dat geeft potentie!

Het idee voor Kneiter ontsprong in het begin van de corona pandemie, bandmaten Stijn en Luuk zagen hun festivalzomer in rook opgaan en grepen de gelegenheid aan om een nieuwe hobby te proberen. Als fervente bierliefhebbers leek het beiden leuk om zelf ook eens iets te maken, zo gezegd zo gedaan. Na een paar probeersels te proeven werd Patrick ook enthousiast en voegde zich aan het team. De Kneiter was geboren. Na talloze mensen onze brouwsels voor te schotelen en daar over het algemeen goede reacties op te ontvangen ontstond er genoeg zelfvertrouwen om het op grotere schaal commercieel te proberen. Eind 2020 zaten de eerste 2 brouwsels bij Reuz in Moergestel en Holevoort in Bakel in de tank, klaar om begin 2021 uitgeleverd te worden. Het avontuur was begonnen! De Kneiter richt zich vooral op de wat avontuurlijkere drinkers, er worden voornamelijk heftige en uitgesproken bieren gebrouwen waarbij onder andere turf- en rookmout geen vreemde zijn. Maar ook dan kunnen ze toch verrassend zacht uit de hoek komen. Dit merk je ook terug in de eerste barrel aged brouwsels waar er nog een hoop van op stapel staan. Maar wat zit je nog te lezen, trek er eens eentje open en geniet ervan! Proost! (https://kneiter.net/brouwerij/)

BELGIAN STRONG DARK ALE KNEITER GIETER PATER Een eerbetoon aan je helden is nooit een slecht iets, zeker niet in de bier brouwerij. Dit is onze hulde aan de Belgische trappisten, dat ze maar voor eeuwig mogen blijven leven en goddelijk gerstenat maken voor ons genot! Onze interpretatie van het heilige abdijbier is gebrouwen bij Holevoort in Bakel en spiced met korianderzaad en bruine suiker, en is zeer geschikt voor de drinkers van traditionele zware bieren. Deze Pater zorgt ervoor dat je binnen de koudste kneiters psalmen achterstevoren staat prediken! Alc. 9.4% IBU 34 EBC 36 (https://kneiter.net/bieren/)

LIGHTLY PEATED BLACK DIPA BRAK PEAT Deze smakelijke donkere IPA was een van onze eerste ideeën die succesvol uit onze schuur verscheen. Dit keer gebrouwen onder toeziend oog van Bernard bij zijn Brouwerij Reuz in Moergestel, deze fruitige en rokerige sensatie is een ware traktatie. Dry hopped met kilo’s Citra, Huell Melon en Hersbrucker is dit bier geschikt voor zowel de avontuurlijke craft bier genieters als de onervaren tong. Alc. 8.3% IBU 82 EBC 72.5 (https://kneiter.net/bieren/)

ROBUST PORTER

KVEIK MAAR WAT JE DOET

Onze robust porter genaamd Kveik Maar Wat je Doet kwam tot stand met het idee dat we eens een aantal aangebroken zakken mout uit ons brouwschuurtje thuis moesten opmaken, en we daar een recept mee moesten maken. Zo gezegd zo gedaan. Terwijl we grapten dat dit misschien wel het lekkerste biertje zou worden dat we hadden gemaakt, kozen we wederom voor een gist die ons al veel plezier heeft bezorgd; Kveik. Ons grapje bleek echter zeer de waarheid te zijn toen we ons thuisbrouwsel voor het eerst probeerden, het was dan ook een makkelijke keuze om dit bier snel op grotere schaal te maken. Met zijn vol romige en gebrande smaken mag deze dikke porter er zeer wezen, pas op want hij is wel een gevaarlijke 9,2%, maar kveik maar wat je doet! Alc. 9.2% IBU 39 EBC 129 (https://kneiter.net/bieren/)

ROBUST PORTER BARREL AGED

KVEIK MAAR WAT JE DOET BARREL AGED

Om het allemaal nog wat mooier te maken, hebben we onze KMWJD gerijpt op een whiskyvat. Ongeveer driekwart jaar heeft het bier mogen rusten in de koesterende omgeving van met whisky doordrenkt eikenhout. En niet zo maar een whisky. Op ons vat heeft 15 jaar lang een whisky van de roemruchte Highland Park Distillery gelegen. Deze distilleerderij is gevestigd op de Orkney-eilanden, voor de Noord-Schotse kust. Al sinds 1798 produceert zij hoog aangeschreven whisky’s. De whisky uit ons vat is een peated (turfgerookte) whisky. De turf op de Orkney-eilanden is voornamelijk ontstaan uit heide, en dit geeft bij het drogen van de mout een wat minder intense rooksmaak dan in andere regionen.

Toch is de rooksmaak duidelijk en uitgebalanceerd aanwezig. Ook vanille en ingemaakte vruchten proef je dankzij de whisky terug, en ook het eikenhout laat zich niet onbetuigd. Al met al zijn we zeer content met ons eerste barrel aging project! Alc. 12.0% IBU 39 EBC 129 (https://kneiter.net/bieren/)

Oude scheurkalender vervolg

In Almere staat Brouwerij De Kemphaan. Het fysieke adres is Kemphaandpad 4 in Almere, en het digitale adres is stadsbrouwerijdekemphaan.nl :

Stadsbrouwerij de Kemphaan

Een kleine brouwerij met proeflokaal, gerund door de vrijwilligers van het Almeers Biergilde Gambrinus. Voor liefhebbers van lokaal, biologisch gebrouwen bier, Almere en natuur! Gelegen op het stadslandgoed de Kemphaan naast de eilanden van Stichting AAP, Almere Jungle en de stadsboerderij. (https://www.kemphaan.nl/activiteiten/stadsbrouwerij-de-kemphaan/)

Stadsbrouwerij de Kemphaan is een kleine brouwerij met proeflokaal in Almere. Vrijwilligers van het Almeers Biergilde Gambrinus runnen de brouwerij. Zij maken bier voor liefhebbers van lokaal, biologisch gebrouwen bier, Almere en natuur. Wil je alles ontdekken over de brouwerij en de bieren? Boek dan een rondleiding met proeverij! Je kunt de brouwerij bezichten, krijgt uitleg over het brouwproces en er is een proeverij met 3 of 6 bieren. (https://www.visitalmere.com/nl/locaties/124343950/stadsbrouwerij-de-kemphaan)

(https://www.visitflevoland.nl/nl/locaties/124343950/stadsbrouwerij-de-kemphaan)

De Kemphaan is een groot terrein waar van alles te doen is. Ook is er een stadsboerderij met markt waar u alles kunt kopen wat u nodig heeft. Verse groente, fruit, vlees en meer! Ga voortaan ook lokaal uw verse etenswaren kopen, rechtstreeks bij deze bijzondere boerderij. (https://www.fairsy.nl/eemland/de-kemphaan-stadsboerderij)

Stadslandgoed De Kemphaan is de plek waar je midden in de natuur kunt genieten van een avontuurlijk dagje uit. Het ligt niet ver buiten de stad dus je bent er zo! Met pannenkoeken of frietjes, aapjes kijken, een klimbos en heerlijk luxe overnachtingen. Met natuurproducten, een stadsboerderij en een avontuurlijke natuurcamping. Hier kun je er echt even tussenuit. Dat is de Kemphaan. (https://www.kemphaan.nl/)

Midden op het groene stadslandgoed De Kemphaan staat Stadsbrouwerij de Kemphaan. De vrijwilligers van de brouwerij maken op ambachtelijke wijze verschillende soorten bier. We maken zo veel mogelijk gebruik van lokale, biologische ingrediënten. Elk bier heeft zijn eigen unieke smaak en een heel eigen karakter. Ons bier is regionaal verkrijgbaar bij verschillende verkooppunten en natuurlijk ook op de brouwerij zelf. Een aantal keren per maand wordt er in onze brouwerij gebrouwen. Dat gebeurt meestal in het weekend, veel van onze vrijwilligers brouwen naast het hebben van een reguliere baan. Vind je het leuk om een keer te komen kijken tijdens het brouwen? Loop dan eens binnen en verbaas je hoe bier eigenlijk gebrouwen wordt.

Boven onze brouwerij beschikken we over een proeflokaal, ook dit wordt door vrijwilligers gerund. ... Stadsbrouwerij De Kemphaan kunt u vinden op het Kemhaanpad 4 in Almere. Komt u met de auto? Uw navigatie laat u parkeren op de KemphaanLAAN. Loop van het parkeerterrein richting stichting AAP. De brouwerij vindt u in het gebouw naast de vijver met fontein. (https://stadsbrouwerijdekemphaan.nl/)

2000

Een stad is niet compleet zonder eigen stadsbrouwerij, zo vond het stadsbestuur rond de eeuwwisseling.

2001

Aldus werd, onder bezielende leiding van lokale brouwer Jan Nijboer en met hulp van het stadsbestuur, Stadsbrouwerij De Kemphaan in de benen geholpen. Bij de befaamde zuidduitse brouwerijfabriek Kasper Schulz werd een prachtige koperen stoombrouwinstallatie aangeschaft. Deze is tot op de dag van vandaag nog in gebruik. Na Jan hebben achtereenvolgens Erik Bok en Lex Meeuwisse de roerstok in handen gehad.

2015

De brouwerij verhuist naar een groter pand en wordt uitgebreid met een proeflokaal. Het proeflokaal staat onder bezielende leiding van René Franken, oud-brouwmeester van De Bierfabriek.

2020

Onze brouwmeester Richard Groot neemt de roerstok van Lex over. Alle medewerkers zijn onbezoldigd vrijwilliger, tot de laatste drup gedreven om een assortiment fantastische bieren voor jou – en een beetje voor henzelf – te brouwen.

Lex blijft belast met opleidingen; hiermee heeft hij ons er (bijna) allemaal ingeluisd.

(https://stadsbrouwerijdekemphaan.nl/over-de-kemphaan-2/)

Stadsbrouwerij De Kemphaan

Brouwerij

Opgericht: 2002

Namen

(2002-2015) Brouwerij De Kemphaan

(2015-) Stadsbrouwerij De Kemphaan

...

Brouwerij de Kemphaan is gevestigd in restaurant de Kemphaan op het gelijknamige stadslandgoed in Almere. De brouwerij wordt geëxploiteerd door de stichting "Vrienden van Gambrinus". Zoals de naam al doet vermoeden is deze stichting nauw verbonden met het Almeers Biergilde Gambrinus, een vereniging van hobbybrouwers en bierliefhebbers. In 2001 is door een aantal gemeenteraadsleden besloten dat Almere een eigen brouwerij moest krijgen en daarvoor werd als locatie voor stadslandgoed de Kemphaan gekozen. Er werd informatie ingewonnen bij de lokale brouwer Jan Nijboer en deze adviseerde een minibrouwerij van een bekende Duitse brouwerijfabriek uit Bambergen. Naast deze brouwerij wilde Jan Nijboer ook een proeflokaal openen en een brouwerijmuseum. Hiervoor had hij al diverse mooie oude brouwerijonderdelen op het oog. Na een poosje kregen de brouwer en de gemeenteambtenaar, die verantwoordelijk was voor het project, een verschil van mening waarna de samenwerking werd beëindigd. De brouwerij was echter al geplaatst, maar de capaciteit van deze brouwerij, 200 liter, was te klein om er commercieel mee uit de kosten te komen. Daar is een installatie van minimaal 800 tot 1000 liter voor nodig en een veel grotere lagercapaciteit dan de beschikbare 20 hl. Na Jan Nijboer werd Erik Bok de brouwer en deze gebruikte de brouwerij in deeltijd. Helaas stopte hij na 2 jaar met brouwen op de Kemphaan en stond de installatie weer stil. Ook voor hem was het financieel niet mogelijk om door te gaan.

Een tijd daarna kwam Herman den Blijker met het programma "herrie in de keuken". Het eerste wat hij vroeg, toen hij binnen kwam, was of de brouwerij bier produceerde. Zijn voorstel was om zo snel mogelijk de installatie weer bier te laten brouwen. In de lente van 2005 heeft de toenmalige manager van het restaurant contact gezocht met het Almeerse biergilde "Gambrinus". De manager had de brouwerij en "Gambrinus" had de brouwers, die er overigens geen salaris uit hoefden te halen, en de vraag was of zij elkaar niet blij konden maken. De stichting "Vrienden van Gambrinus" werd opgericht en sindsdien wordt er één weekend per maand 400 liter licht bier of 300 liter zwaar bier gebrouwen. De leden hebben allemaal een voltijds baan en doen dit als hobby er naast. De brouwers vinden het dan ook niet leuk om steeds hetzelfde te maken, maar brouwen elke maand iets anders. Omdat er geen vulmachine is, vullen ze alleen af op 75 cl flessen. Deze zijn in de landgoedwinkel op het terrein van het Kemphaan landgoed te verkrijgen en op=op. Daarnaast verkoopt de stichting het bier ook via de handelaren op de biologische markt en is het bier te verkrijgen in het restaurant van de Kemphaan.

Op 1 december 2005 heeft de rechtbank de firma Brouwerij De Kemphaan ingeschreven bij de Kamer van Koophandel onder nummer 39078885 in staat van schuldsanering verklaard, met benoeming van mr. R.D.C. Jonker tot bewindvoerder. Het insolventienummer is R.03/50.

Op 7 juli 2011 werd bekend gemaakt dat Restaurant De Kemphaan gesloten wordt. De gemeente heeft bij de rechter ontbinding de huurovereenkomst aangevraagd vanwege huurachterstand van uitbater P4. De zaak stond bekend als behoorlijk ambitieus op culinair vlak en werd in 2005 uitgeroepen tot beste restaurant van Almere en kreeg de Horecaprijs Almere. Uitbater P4, eveneens exploitant van Kasteel Woerden en Grand Café Groeneveld in Baarn, laat via bestuurder Gert Jan Stok weten er nog een kleine kans is dat P4 terugkeert. Zij willen niet investeren in een huurpand. Maar dat is wel hard nodig gezien het achterstallig onderhoud. De gemeente laat weten dat van verkoop geen sprake kan zijn.

In september 2012 wilde de gemeente Almere, die eigenaar is van het pand en de brouwerij, de brouwerij sluiten. De brouwers van biergilde Gambrinus en een aantal andere partijen wilden de activiteiten op een andere plek op het landgoed voortzetten. Men denkt aan een gecombineerde huisvesting, met op de begane grond een aantal representatieve bedrijven en op de bovenverdieping ruimte voor kantoren en opslag. De brouwerij zou een plaats moeten krijgen op de begane grond met de brouwketels in het zicht. Men hoopt de brouwerij in 2014 in gebruik te kunnen nemen. Tot die tijd heeft de gemeente toestemming gegeven om te mogen blijven brouwen. In 2012 werd er maandelijks 400 liter gebrouwen, namelijk twee brouwsels van 200 liter.

In 2020 neemt Richard Groot de roerstok over van Lex Meeuwisse. Alle medewerkers zijn onbezoldigd vrijwilliger. Lex blijft belast met opleidingen van de vrijwilligers.

(https://www.nederlandsebiercultuur.nl/databank/brouwerij?brouwerij_id=1004&d052a27d559c1506ae629e592d877bfa=1)

Ze brouwen verschillende:

Tripel is een blond bier met 8,5% alcohol en heeft een moutige zoetigheid en laat de bitterheid van de hop toch door komen.

Ook dit bier is zacht van smaak en laat zich soms te snel drinken voor de hoeveelheid alcohol die het heeft. Een bier om rustig van te genieten voor liefhebbers van zware bieren. (https://stadsbrouwerijdekemphaan.nl/onzebieren/)

Oeps is een bier dat ontstaan is uit een foutje, vandaar de naam.

De kleur is mooi amber en de smaak is zoetig, kruidig en alcohol verwarmend, wat niet zo vreemd is met 9,5%. Een zware jongen die ook weer te makkelijk wegdrinkt en daardoor zijn naam meer dan waarmaakt. Als je liefhebber van zeer zware bieren bent, is dit een bier dat geproefd moet worden. (https://stadsbrouwerijdekemphaan.nl/onzebieren/)

Blond is een licht bier met maar 5,5% alcohol. Iets donkerder van kleur dan een pils, maar door het gebruik van een bovengist veel rijker van smaak.

Door Duitse hoppen te gebruiken is hij redelijk bitter, maar toch zacht in de afdronk. Een prima bier voor op het terras of bij een barbecue. (https://stadsbrouwerijdekemphaan.nl/onzebieren/)

Oostvaarders is een biertje voor de liefhebber van hoppig bier.

In eerste instantie iets zoetig maar in de afdronk komt de zachte maar duidelijk aanwezige hopbitterheid naar voren. Lekker, maar niet zo extreem als bij een IPA. ... 7% (https://stadsbrouwerijdekemphaan.nl/onzebieren/)

Waterkasteel

is smaakvol, verfrissend licht bier van 2,5%.

Dit bier krijgt zijn de karakteristieke bitterheid en frisheid door gebruik van sopropo. (https://bierkado.nl/de-kemphaan-waterkasteel)

Weerwater

is een amber bier met vooral in de nasmaak een licht zacht bittertje.

Hoofdsmaken zijn bloemig en fruitig. Een makkelijk doordrinkbaar bier.  (https://bierkado.nl/de-kemphaan-weerwater)

Madeleine

is een tarwebier (witbier) volgens Belgisch gebruik.

Met een alcohol percentage van 5% en de toevoeging van sinaasappelschillen en diverse kruiden is het een heel fris bier geworden.

Een bier dat fruitig en niet bitter smaakt. Een aanrader voor op het terras of een middagje in de tuin. (https://bierkado.nl/de-kemphaan-madeleine)

Volgens mij heb ik wel eens een van hun bieren gedronken, al is dat al weer heel wat jaren geleden volgens mij... Toen zijn we langs die locatie gereden, nou ja langs de weg die richting dat stadslandgoed ging. 

Ik weet trouwens niet wat sopropo is, dus even Wikipedia:

De sopropo (Surinaams), balsempeer, bittermeloen of paré (Momordica charantia) is een overblijvende, in cultuur eenjarige, eenhuizige, kruidachtige, snelgroeiende klimplant uit de komkommerfamilie (Cucurbitaceae). De tot 10 m lange groeischeuten zijn vijfkantig en in de lengterichting gegroefd. De plant heeft enkelvoudige ranken, die uit de zijkant van de stengelknopen ontspringen. De afwisselend geplaatste bladeren zijn 2,5-10 × 3-12 cm groot en hebben drie tot negen uitgesproken lobben. De 3 cm grote, gele, eenslachtige bloemen staan solitair in de bladoksels. Ze openen zich maar voor een dag.

De hangende, onrijp groene vrucht heeft een wrattige schil. De vruchten zijn zeer variabel van grootte (3-40 × 2-8 cm groot) en van vorm. Rijpe vruchten verkleuren naar geel tot oranje en klappen driekleppig open, waarbij rode zaadmantels tevoorschijn komen. Net als bij komkommers zijn het de onrijpe vruchten die worden gegeten. Het vruchtvlees van voor consumptie geschikte vruchten is wit of bleekgroen, sappig en smaakt bitter. De vrucht bevat vele tot 1,5 cm grote zaden. Wanneer de vrucht rijp is, of begint te rijpen, worden de zaadjes rood van kleur. Dit gedeelte is giftig: de maag kan erdoor van streek raken en het kan misselijkheid veroorzaken. Daarom wordt het rode gedeelte altijd verwijderd wanneer er sap van gemaakt wordt. Hierna is het perfect drinkbaar. Vóór het koken wordt vaak de stof die de bittere smaak veroorzaakt (momordicine), weggehaald door de vrucht een aantal uur in zout water te laten weken. Hierna kunnen de vruchten worden gekookt, gestoofd of in de oven worden bereid. Kleinere vruchten worden ook wel zoetzuur ingelegd. Ook jonge scheuten, bladeren en bloemen worden wel als groente gegeten.

De sopropo komt van oorsprong uit tropisch Azië. De soort wordt onder andere in warme gebieden in Zuid- en Zuidoost-Azië, in China, in tropisch Zuid-Amerika (onder andere in Suriname) en in het Caribisch gebied gekweekt. In Nederland worden de vruchten te koop aangeboden in toko's, de beter gesorteerde supermarkten in de grote steden en op markten in de grote steden. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Sopropo)

Maar er zijn andere bronnen:

Sopropo is een groente die in met name de Surinaamse keuken nog wel wordt gebruikt, maar in Nederland tamelijk onbekend is. ... Sopropo is niet zo gemakkelijk in één woord samen te vatten. Het wordt aangeboden onder evenveel namen (onder meer bittermeloen, balsempeer, karela en pare) als er verschijningsvormen zijn: even groot als een flinke courgette of zo klein als een augurk, groen of wit, met een gladde of juist enorm gebobbelde, wrattige schil, bijna bolrond of juist heel langwerpig…Voor de verdere verwerking maken de vorm en grootte echter nauwelijks uit. De smaak is relevanter. Deze is bitter, zo bitter zelfs dat de overige smaak er niet meer zo veel toe doet, net als bij bijvoorbeeld bitter lemon of tonic. Daarnaast vinden ook zelfverklaarde kenners dat de overige smaak weinig krachtig is, als van komkommer, groene paprika of courgettes. Verder (maar dit is geen wetmatigheid!) wordt er gezegd dat rijpere sopropo’s minder bitter zijn dan heel onrijpe. ... Van sopropo kun je de schil (inclusief eventuele wratten) en het vruchtvlees eten, maar de zaden en de zachte, spons- of schuimachtige zaadlijsten die in het midden zitten worden meestal weggegooid. ... Sopropo is niet erg goed houdbaar. Je kunt ze het beste in hun geheel bewaren in de groentelade. Invriezen is niet aan te bevelen, ook niet in een bereid gerecht, omdat de smakelijke stevigheid na opwarmen al snel verandert in een slappe, melige substantie. (https://groentegroente.nl/groentes/sopropo-bereiden/)

Sopropo is de Surinaamse benaming van de vrucht die afstamt van de komkommer familie. Sopropo’s zijn tussen de 20 en 30 cm lang, hebben een ovale vorm en een golvend oppervlak. Daarnaast heeft het een typische bittere smaak! In Nederland is de sopropo beter bekend als de bittermeloen. ... Deze groente wordt ook veel gegeten in Aziatische en Afrikaanse landen, in deze landen is sopropo bekend onder een andere benaming. In India en Afrika landen wordt het “Karela” of “Karaila”, genoemd, in Thailand “Mara” en in Indonesië kent men de sopropo als: “paria”, “peria” of “pare” (https://surinamcooking.com/sopropo/)

Nou toch weer wat geleerd...