Translate

Zoeken in deze blog

dinsdag 18 juli 2017

Spanje

18 juli 2016, oftewel 80 jaar na 18 juli 1936.

op 18 juli 1936, kwamen Spaanse generaals in opstand tegen het wettige bewind in Madrid. Wettig, maar naar de smaak van de opperofficieren, de monarchisten en niet te vergeten de fascisten in Spanje véél te links. Daarmee begon de Spaanse Burgeroorlog, die tot in 1939 zou duren. Een oorlog die achteraf beschouwd wordt als het voorspel tot de Tweede Wereldoorlog (www.spanvis.nl/Engelse%20Sake/index.html).

Wie kent Spanje nog van de oorlog? We kennen Spanje tegenwoordig vooral als zonnige vakantiebestemming:


Spanje, het land van zon, zee en strand, maar Spanje is ook het land van Sinterklaas. Ieder jaar kiezen duizenden Nederlanders weer voor een vakantie naar Spanje. Spanje heeft dan ook veel te bieden als vakantieland. Natuurlijk weet iedereen ook dat Sinterklaas ieder jaar in november weer met de boot naar Nederland komt voor het Sinterklaasfeest op 5 december. In dit artikel vind je meer informatie over een vakantie in Spanje én over Sinterklaas!
Zon, zee, strand én een prachtige cultuur
Spanje is één van de populairste vakantielanden onder het Nederlandse volk. Ieder jaar kiezen weer duizenden mensen voor een vakantie naar Spanje. Of het nou aan één van de costa’s is, of in het prachtige binnenland van Spanje, in Spanje kan je optimaal genieten van je vakantie.
Spanje staat natuurlijk vooral bekend om het lekkere weer en de prachtige stranden. Voor zonaanbidders is dit dan ook een ideale vakantiebestemming. Maar ook voor mensen die van natuur en cultuur houden is Spanje een geweldige bestemming. In Spanje vind je een variërend landschap met prachtige begroeiing. Tevens zijn er door heel het land verschillende prachtige bezienswaardigheden. Neem bijvoorbeeld Barcelona, een stad waar je je ogen uitkijkt! Wat je niet mag vergeten bij een bezoekje aan Spanje, is het eten van échte Spaanse tapas: kleine hapjes van vlees, vis en verschillende groenten.
Kortom, Spanje is een divers land waar voor iedereen wel wat te doen is. Of je nou een echte zonaanbidder bent, of juist een van cultuur houdt, in Spanje geniet je gegarandeerd van een heerlijke vakantie (www.meenemen.nl/voorbereiding/overige/spanje-en-de-sint/).



De Spaanse cultuur heeft in de loop der tijden een belangrijke rol gespeeld die ontstaan is in haar rijke historische ontwikkeling. Spanje is vooral een mozaïek van culturen. Heterogene, oude en moderne culturen. Beschaafde en volksculturen. Kerkelijke en niet-kerkelijke culturen. Meervoudige en diverse culturen. De omvang van zijn culturen is aantrekkelijk. Het historische erfgoed is verblindend. En de levenskracht van zijn volk is fascinerend. De Spaanse cultuur is enorm gevarieerd en omvat alle uitdrukkingsvormen. Van de literatuur tot de schilderkunst, van muziek tot architectuur, van theater tot weeldekunst. In alle vormen heeft de Spaanse cultuur op één of ander historisch moment de hoogste artistieke hoogtepunten bereikt: vanaf de Oudheid (met zeer bijzondere voorbeelden van rotskunst) tot aan onze dagen (waarin de Spaanse architectuur zich wereldwijd in de avant-garde bevindt), hebben cultuur en kunst in Spanje een belangrijke plaats ingenomen (www.spain.info/nl/informacion-practica/sobre-espana/cultura/riqueza_cultural.html).

The Mediterranean diet, listed by UNESCO as Intangible Cultural Heritage, is a fine illustration of how delicious and healthy food is in Spain. Renowned olive oil and prestigious wines… Wait no longer and get ready to enjoy the best of Spanish food (www.spain.info/nl/consultas/gastronomia/cocina-regional.html).

The international prestige of Spanish gastronomy continues to grow day by day. On your holiday in Spain you will enjoy healthy, imaginative and, above all, highly varied cuisine. Part of the secret lies in the ingredients - top-quality products that you can take home as souvenirs too. And what is more, with the best guarantee: the Designation of Origin certification. Discover what they are and where to find them.
Tapas, traditional desserts, mouth-watering dishes, the Mediterranean diet…
(www.spain.info/nl/reportajes/productos_con_denominacion_de_origen_de_lo_bueno_lo_mejor.htm)

Spanje heeft een oppervlakte van 505.955 vierkante kilometer, waardoor het land tot de vijftig grootste landen van de wereld behoort.
Het grootste deel van het grondgebied ligt op het Iberisch schiereiland, de rest, zo’n 12.500 vierkante kilometer, zijn eilanden –de Balearen en de Canarische Eilanden- plus 32 vierkante kilometer die overeenkomen met de steden Ceuta en Melilla, die aan de Afrikaanse kust liggen. De ligging van het Iberisch schiereiland in het zuidwesten van Europa en op slechts 14 kilometer afstand van het Afrikaanse continent geeft Spanje een grote strategische waarde: met de oriëntatie op de Middellandse Zee aan de ene kant en als kruispunt van de wegen naar Afrika en Amerika aan de andere kant. Het feit dat Spanje voor een groot deel uit een schiereiland bestaat, verklaart de omvang van haar kustgebied, dat verdeeld is tussen de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Door de ligging, tussen 36 en 43 graden noorderbreedte, schommelt het klimaat van een gematigd zeeklimaat in het noorden, een Middelandse-zeeklimaat met continentale trekken in het centrum en een Middelandse-zeeklimaat in het oosten en zuiden, met als gevolg dat er een "nat Spanje" bestaat in het noorden en de berggebieden, het groene Spanje, met zijn loofrijke bossen, en het droge Spanje van de Middellandse Zee (www.spain.info/nl/informacion-practica/sobre-espana/geografia/situacion_geografica.html).

De eerste bewoners van het Iberisch Schiereiland waren Kelten en Iberiërs. Uit deze periode komen de eerst geschreven getuigenissen over het Iberisch Schiereiland....Aan het bestuur van het grondgebied, afkomstig uit Rome, worden zaken als het familieconcept, Latijn als taal, de religie en het recht toegevoegd… Aan het begin van de vijfde eeuw vestigen zich nieuwe bewoners afkomstig uit het noorden op het Schiereiland: de West-Goten in het binnenland en de Seuven in het westen. Deze Germaanse volkeren zagen zichzelf als de voortzetters van de gedoofde keizerlijke macht. De integratie tussen Spanjaarden en Germanen was een snel proces, behalve in het noordoosten van het schiereiland, waar Basken, Cantabriërs, en Asturiërs woonden, die zowel weerstand boden aan de Romeinen, als de West-Goten en later aan de moslims. Het uiteenvallen van het West-Gotische staatsapparaat veroorzaakte aan het begin van de achtste eeuw, de opeenvolgende infiltratie van Arabische en Berberse troepen die van de andere kant van de straat van Gibraltar kwamen. Halverwege de achtste eeuw hadden de moslims de bezitting voltrokken en Córdoba wordt het centrum van de welvarende staat Al Ándalus. De Arabische aanwezigheid in Spanje duurt bijna zeven eeuwen en laat een onuitwisbare stempel achter op het Spaanse culturele erfgoed. De kleine christelijke bolwerken in het noorden van het schiereiland worden, na een lange periode van vreedzame samenleving, de hoofdrolspelers van de Reconquista, de herovering van Spanje op de Moren, dat haar hoogtepunt bereikt met de bezetting van Granada in 1492 onder het bewind van het katholieke koningspaar, die traditioneel als de ontwerpers van de eenheid van het Schiereiland en van het keizerlijke bestuur van de Spaanse Renaissance beschouwd worden. .....De Spaanse Verlichting wordt gekenmerkt door een tijdperk van extern evenwicht, hervormingen en interne ontwikkeling. De crisis van het ancien régime opende de deuren voor de inval van Napoleon. De onafhankelijkheidsoorlog was een oorlog tegen de Franse invasie, maar het was ook een revolutionaire oorlog vanwege de cruciale deelname van het volk en vanwege de duidelijke vorming van een nationaal bewustzijn dat later vorm zou krijgen in de Grondwet van 1812. Het parlement van Cádiz kondigt zo één van de eerste Grondwetten ter wereld af waarin het basisprincipe erkend wordt dat de soevereiniteit op de natie berust. Het conflict tussen liberalen en absolutisten, of in andere woorden, tussen twee manieren van opvatten van de staatsvorm, zal gedurende de hele negentiende eeuw aanhouden. De kortstondige heerschappij van Amadeo de Saboya, een eerste republikeinse ervaring en het latere monarchistische herstel, in de persoon van Alfons de twaalfde, brengt Spanje in het begin van de twintigste eeuw dichterbij een reeks ernstige niet opgeloste problemen, die achteruitgaan na het definitieve verlies van de laatste bolwerken van het koloniale imperium: Cuba en de Filippijnen. Ondanks de onderbreking van de eerste wereldoorlog, waarin Spanje neutraal bleef, en na de dictatuur van Primo de Rivera, wordt opnieuw een monarchistische crisis veroorzaakt, die koning Alfons de dertiende in ballingschap brengt. Uit de stembussen ontstaat de eerste democratische Spaanse ervaring in de twintigste eeuw: de tweede republiek, een kortstondige poging tot grote hervormingen, die het land nodig had, tot stand te brengen en die zou mislukken door de militaire staatsgreep van generaal Franco en de uitbarsting van de Burgeroorlog in 1936 (www.spain.info/nl/informacion-practica/sobre-espana/cultura/historia.html).

In 1931 werd in Spanje de Republiek uitgeroepen door een revolutionair comité onder leiding van Alcála Zamora toen er na afloop van de gemeenteraadsverkiezingen rellen uitbraken en koning Alfons XIII het land ontvluchtte. Het revolutionair comité riep zichzelf uit tot interim-regering met Alcalá Zamora als staatshoofd. Hoewel formeel een democratie, was het land politiek instabiel, wat veroorzaakt werd door sterke tegenstellingen tussen links en rechts.
Aanvankelijk had links de meerderheid. In 1931 werd een linkse grondwet aangenomen, met als gevolg landhervormingen en een sterk antiklerikale wetgeving. De overheid betaalde niet meer de lonen van de priesters; burgerlijk huwelijk werd toegestaan en echtscheiding werd mogelijk. Lokaal werd hier en daar spontaan overgegaan tot collectivisatie. Betrokkenen bij de aan de republiek voorafgaande dictatuur van Miguel Primo de Rivera onder koning Alfons XIII werden gestraft....In november 1933 wonnen de rechtse partijen de verkiezingen, waarna veel maatregelen werden afgezwakt of teruggedraaid. ...In februari 1936 waren er nieuwe verkiezingen waarin het ging tussen de linkse alliantie 'Frente Popular' (Volksfront) en het rechtse blok van de CEDA, het 'nationale contrarevolutionaire front', gesteund door de clerus. Links speelde in op de angst voor de "falangisten" en rechts op angst voor een bolsjewistische revolutie. Beide partijen gebruikten apocalyptische retoriek, wat de verwachting voedde dat er uiteindelijk een gewelddadige oplossing zou komen en geen politieke meer mogelijk was. De linkse krachten, verenigd in het Volksfront, wonnen met krappe meerderheid. Mogelijk mede doordat in het jaar ervoor de lonen van de arbeiders waren verlaagd. De verkiezingen van februari 1936 verliepen rustig en zonder problemen. De monarchistische krant ABC schreef op 17 februari 1936 dat de verkiezingen verliepen “zonder bedreigingen en zonder schandalen. Iedereen heeft gestemd wat hij wilde in absolute vrijheid.” Na de verkiezingen van februari 1936 probeerde Franco de demissionaire premier te overtuigen om een staat van beleg af te kondigen en weigeren om de Volksfront als regering te benoemen. Er kwam een nieuwe linkse regering onder leiding van Manuel Azaña.
Leden van de partijen Izquierda
Republicana, Unión Republicana, Esquerra Republicana de Catalunya en Galicische autonomisten vormden de minderheidsregering. De regering werd gesteund door de andere partijen van het Volksfront in het parlement, zoals de Spaanse Socialistische Arbeidspartij en de Communistische Partij van Spanje. De regering gaf alle resterende gevangenen van de oktober-revolutie amnestie, herstelde de socialistische raden, hervatte de confiscatie van land van de grootgrondbezitters en zegde toe dat alle arbeiders die hun baan kwijt waren geraakt ten gevolge van de oktober-revolutie weer naar hun werk terug zouden kunnen. In het land heerste echter een chaotische situatie en stakingen en gewelddadigheden namen toe. De op zich niet zeer radicale regering kon of wilde niet optreden tegen excessief antiklerikaal geweld van de kant van extreem-linkse groeperingen. Ook kon de regering niet het rechtse geweld stoppen. In april 1936 werd Spanje opgeschrikt door een reeks aanslagen.
...
De Spaanse Burgeroorlog was een groot conflict dat uitgevochten werd in Spanje van 17 juli 1936 tot 1 april 1939. De oorlog begon na een pronunciamiento (oppositieverklaring) van een groep rechtse generaals onder leiding van José Sanjurjo tegen de regering van de Tweede Spaanse Republiek, op dat moment onder leiding van president Manuel Azaña. De militaire staatsgreep werd gesteund door conservatieve groepen als de CEDA, monarchisten zoals de religieus-conservatieve carlisten, en de fascistische falangisten. De generaals hadden autoritaire en anti-separatistische inspiratiebronnen. Aan nationalistische zijde waren er sterke anti-Baskische en anti-Catalaanse gevoelens.
Na de slechts gedeeltelijk succesvolle staatsgreep was Spanje militair en politiek verdeeld. Vanaf dat moment startte generaal Francisco Franco een langdurige oorlog tegen de gevestigde regering, omdat de trouwe aanhangers van de linkse republikeinse regering de rebellen bevochten voor de controle over het land. De generalen (nacionales) kregen de steun van nazi-Duitsland en het Koninkrijk Italië, evenals van het naburige Portugal, terwijl de Sovjet-Unie en Mexico hun steun gaven aan de republikeinse regering (https://nl.wikipedia.org/wiki/Spaanse_Burgeroorlog). Zie ook www.npogeschiedenis.nl/dossiers/Spaanse-burgeroorlog.html voor de gevolgen in Nederland.

De Spaanse Burgeroorlog, die van 1936 tot 1939 duurde, was een gewapend intern conflict op Spaanse bodem tussen republikeinen, communisten (met steun van de communistische Sovjet-Unie), anarchisten en internationale vrijwilligers enerzijds en zogenoemde nationalisten en monarchisten (met steun van Nazi-Duitsland en fascistisch Italië) anderzijds. Het totale dodental, inclusief de republikeinse excessen gedurende de oorlog en de daarna volgende nationalistische massamoorden en zuiveringen na afloop, bedroeg ongeveer een half miljoen mensen (www.spanvis.nl/Engelse%20Sake/index.html).




Waarom steunden Hitler en Mussolini de opstandige militairen in Spanje? En hoe zat het met de 35.000 vrijwilligers, waaronder zo’n zevenhonderd Nederlands, die in de Internationale Brigades in Spanje het fascisme kwamen bestrijden? En welke rol speelde de Sovjet-Unie? (http://historiek.net/buitenlandse-hulp-tijdens-de-spaanse-burgeroorlog-audio/22134/#.VwgOhPmLS71) Hier te beluisteren.



Bloedige zuiveringen deden zich voor in delen van Spanje die veroverd werden door de nationalisten om het toekomstige regime van Franco te consolideren, terwijl gelijkaardige moorden plaatsvonden in gebieden die veroverd werden door de republikeinen. ... Het platbranden van kerken, kloosters en religieuze instellingen werd beleid en de totale vernietiging van de Katholieke kerk in Spanje werd openlijk in de Catalaanse kranten aangekondigd. Overigens vermoordden Franco's nationalisten op hun beurt priesters die de separatistische Baskische Nationale Partij steunden. Ook werden protestantse dominees vermoord door Franco's troepen. In de nationalistische zone werden vele vakbondsleden en “liberale” mensen vermoord. [Op Wikipedia staan verder nog meer misdaden tegen de mensheid]  (https://nl.wikipedia.org/wiki/Spaanse_Burgeroorlog).
(zie ook https://sites.google.com/site/debaskenenhunstrijd/14-bijlagen/gruwelen-spaanse-burgeroorlog)

De burgeroorlog werd gekenmerkt door de passie en politieke verdeeldheid die hem inspireerde. Tienduizenden burgers aan beide kanten werden vermoord wegens hun politieke of religieuze standpunten, en na het einde van de oorlog in 1939 werden diegenen die geassocieerd werden met de verliezende republikeinen vervolgd door de zegevierende nationalisten.
De oorlog eindigde met een overwinning voor de conservatieve nationalisten, het omverwerpen van de democratische regering, en de ballingschap van duizenden linkse Spanjaarden, van wie velen vluchtten naar vluchtelingenkampen in Zuid-Frankrijk. Met de oprichting van een dictatuur onder leiding van generaal Francisco Franco in de nasleep van de burgeroorlog, fuseerden alle rechtse partijen in de structuur van het Franco-regime... In januari 1939 viel Barcelona en de republikeinse weerstand stortte in. Tienduizenden mensen vluchtten de Pyreneeën over. Binnen de eerste vijf dagen na de inname van Barcelona werden door de nationalisten al ongeveer 10.000 mensen zonder proces geëxecuteerd. De vluchtelingen die richting de Franse grens vluchten, werden beschoten door de Duitse luchtmacht. Na de inname van Barcelona probeerden de nationalisten alle boeken te verbranden die door de katholieke kerk verboden waren. De nationalistische regering verbood het communiceren in de Catalaanse taal. Op 27 februari 1939 erkenden Frankrijk en Groot-Brittannië het Franco-regime als de wettelijke regering van Spanje
(https://nl.wikipedia.org/wiki/Spaanse_Burgeroorlog). Zie hier nog een filmpje over de Spaanse burgeroorlog.

In de maanden voor het einde van de burgeroorlog probeerden duizenden republikeinse soldaten en burgers te vluchten naar Frankrijk. Het noordoosten van Spanje - Catalunya - was de laatste regio die nog niet in handen was van Franco. Door de bossen in de bergen van Catalunya liepen talloze vluchtroutesroutes over de grens naar Frankrijk (www.pienternet.be/middelbaar/comments/de_spaanse_burgeroorlog/).


De militaire zege van generaal Franco is het begin van een dictatoriale periode die tot 1975 zou duren en die gekenmerkt wordt door een ijzeren interne politieke controle en het isolationisme op internationaal terrein, hetgeen de beginnende economische ontwikkeling in de jaren zestig niet verhindert. Na de dood van generaal Franco beginnen de Spanjaarden op vreedzame wijze de overgang van een dictatuur naar een democratie in een proces dat bekend is als "het Spaanse model". Juan Carlos de eerste, verheft zich als koning van alle Spanjaarden tot de eerste vaandeldrager van een sociale en democratische rechtsstaat waaraan in de grondwet van 1978 vorm wordt gegeven. In 2014 wordt hij op de troon opgevolgd door zijn zoon, koning Felipe VI (www.spain.info/nl/informacion-practica/sobre-espana/cultura/historia.html).

Franco liet Juan Carlos (°1938) op zijn tien jaar uit het luxueuze Portugese ballingsoord Estoril naar Madrid komen, waar zijn grootvader, losbol Alfonso XIII, in 1931 naartoe was gevlucht onder druk van de straat en waar Juan voorbestemd leek om ook als playboy door het leven te gaan. In 1962 trouwde hij met prinses Sophie van Griekenland. Haar vader werd vijf jaar later aan de dijk gezet door de generaals. Franco leidde Juan Carlos  op en benoemde hem in 1969 officieel tot zijn opvolger. Vader Don Juan werd dus overgeslagen. Na Franco’s dood in 1975 slaagde Juan Carlos erin Spanje uit zijn isolement te halen en ook uit zijn dictatoriaal en bijna Ancien Regime naar een moderne democratie te leiden, met beperkte Koninklijke macht. Hij moest daarvoor dus eerst zijn eigen vader opzij zetten, dan zowel franquisten als communisten achter zich krijgen en ten slotte de erfenis van zijn politieke vader Franco ongedaan maken. De militairen bleven het langst tegenwerken. Hun staatsgreep van 23 febr. 1981 werd door de koning verijdeld, naar buiten uit door middel van een overbekende tv-toespraak, maar achter de schermen door lange en harde gesprekken met de opstandelingen. Tot dan toe kon men zich afvragen hoe hij al die jaren tegenover Franco gestaan had en of hij wel een politieke mening had. Waarschijnlijk was zijn hoofddoel gewoon zijn familie terug op de troon te brengen en zag hij de democratie vooral als een middel om dat doel te bereiken. Hij evolueerde alleszins tot een overtuigde democraat, die de PCE legaliseerde en aan Catalonië autonomie gaf. Hopelijk slaagt hij erin om ook de Baskische kwestie op te lossen. Preston schrijft een lang, maar vlot portret van een behendig man, die zijn land in 1981 op het nippertje wist te redden van een nieuwe militaire dictatuur en die sindsdien uitgroeide tot een populaire koning (http://histoforum.net/recensies/spanje.htm).

Spanje bestaat eigenlijk niet voor de Spanjaard. Er zijn Catalanen, Basken, Asturiërs, Galiciërs, Andalusiërs, Madrilenen en de bewoners van de diverse eilanden. Catalanen stellen zakelijke onderhandelingen op prijs en lijken veel op Hollanders. De Galiciër geldt als een prijsbewuste, harde werker, terwijl de Asturiër een spon- tane en levendige indruk maakt. In Catalonië kunnen zakelijke betrekkingen uit- monden in vriendschap. In Andalusië kan men zijn gesprekspartner het best benaderen met ouderwetse hoffelijkheid en aanspreken met señor. In het kort gezegd: het Noorden is serieus, ingetogen en gedisciplineerd. Het Zuiden is over het alge meen informeler, vrolijker, minder halsstarrig en meer toegankelijk (www.hetblauweboekje.nl/2014/09/28/omgangsvormen-spanje/)..

Spanje is bestuurlijk gezien een bondsstaat waarin de macht zeer gedecentraliseerd wordt uitgevoerd, het is het meest gedecentraliseerde land van de Europese Unie. Het land bestaat uit twee autonome steden (Spaans: Ciudades Autónomas), Ceuta en Melilla, en 17 autonome gemeenschappen (Comunidades Autónomas).
De mate van autonomie verschilt per gemeenschap. Bijna alle gemeenschappen zijn weer onderverdeeld in provincies. De provincies van Spanje zijn onderverdeeld in comarca's, die op hun beurt in gemeenten zijn opgedeeld.
De verschillende mate van autonomie is te verklaren uit de grote behoefte aan autonomie in de regio's Catalonië, Baskenland en Galicië, omdat deze drie elk een sterke eigen identiteit en taal hebben. Zij kregen hierdoor in een eerder stadium meer eigen rechten toegewezen dan de overige regio's. Deze drie regio's vallen dus onder het zogenaamde "speciale regime", waarbij de lokale taal een officiële status heeft. De verhoudingen van de regionale regeringen van het Baskenland en Catalonië (de Generalitat de Catalunya) met de centrale regering in Madrid zijn vaak gespannen en soms zelfs problematisch. De autonomie van deze regio's kan onder meer van toepassing zijn op het lokale zorgstelsel, belastingstelsel, onderwijs en veiligheid. Catalonië en Baskenland hebben bijvoorbeeld elk een eigen politieorgaan (Mossos d'Esquadra resp. Ertzaintza) (https://nl.wikipedia.org/wiki/Spanje#Bestuurlijke_indeling).


(https://nl.wikipedia.org/wiki/Autonome_gemeenschappen_van_Spanje)

Spanjaarden zijn hartelijk en gastvrij, maar ook trots. Het land kent een machocultuur en is dus masculien. Als eenmaal vriendschappelijke betrekkingen zijn gegroeid, nodigt de Spanjaard zijn gasten graag uit om het weekend door te brengen in zijn buitenhuis. Wellicht zul je de Spanjaarden enigs- zins arrogant vinden, omdat ze hun zwakke kanten nauwelijks tonen.
Buig vooral mee en toon geduld. Uit respect voor zijn gasten heeft de Spanjaard de neiging zich in positieve, optimistische zin te uiten. Hij zal niet zo gauw nee ver- kopen, maar hieruit mag niet te snel worden opgemaakt dat succes verzekerd is. De Spanjaard scoort namelijk relatief hoog op onzekerheidsreductie. Spaanse bedrijven zijn over het algemeen relatief hiërarchisch georganiseerd en de baas is nog helemaal de baas. Delegeren is niet breed ingevoerd, waardoor medewerkers ook niet gewend zijn echte verantwoordelijkheid te krijgen en te nemen.
In de omgang is beheersing van het Spaans onontbeerlijk. In de grote steden is men in de regel ook het Engels of Frans machtig, maar zelfs daar kan men er niet zonder meer van uitgaan dat Engels als zakelijke voertaal geaccepteerd is. Goed en regelmatig contact is cruciaal. De Spanjaard is gesteld op zijn relaties. Spanjaarden raken elkaar relatief veel aan en begroetingen zijn dan ook hartelijk, zeker als je de mensen kent (www.hetblauweboekje.nl/2014/09/28/omgangsvormen-spanje/).


Hoewel Spanje vooral gekend is om zijn wijnproductie en -consumptie neemt bier in Spanje ook een belangrijke plaats in (https://nl.wikipedia.org/wiki/Bier_in_Spanje).

Het klinkt voor ons raar in de oren dat in een wijnland zoals Spanje er ook bier gedronken wordt en dat bier hier zelfs populair is. De meeste van mijn Spaanse vrienden drinken trouwens bier met een dagschotel in een restaurant (http://toerismeinspanje.es/spaansebieren.html).

Oudste bier in Europa is Spaans bier. Niet onze zuiderburen, de Belgen maar de voorgangers van de huidige Spaanse bevolking maakten al vijfduizend jaar geleden bier. Dit is het eerst bekende bier van Europa. Vele honderden jaren voordat wijn populair werd, dronken ze dit Spaanse bier al. Het werd gedronken omdat ze dorst hadden, bezoekers te verwelkomen maar ook om militaire overwinningen te vieren.
Nabij Barcelona in Can Sadruni, zijn de overblijfselen van bier en de materialen gevonden voor de productie van Spaans bier. Op bijna twintig archeologische vindplaatsen zijn aanwijzingen gevonden deze productie. Dit bier was ongeveer twee keer zo alcoholhoudend als het bier dat we tegenwoordig kennen. Dit bier was niet gebrouwen met hop gemaakt maar met de bijvoet-plant (www.bier-winkel.com/spaans-bier-c-376.html). archeologische vondsten [tonen] aan dat op het Iberische schiereiland al in prehistorische tijden bier werd gebrouwen. Resten, die op 20 plaatsen in de provincies Toledo, Teruel en Tarragona werden gevonden, konden daar al eerder van getuigen. Maar sinds in Can Sadruni, vlakbij Barcelona, een 5000 jaar oude aardewerken kruik werd aangetroffen met resten van bier, weten we dat pre-Iberische volkeren de drank al kenden. Daarmee is Spanje in één klap het land geworden waarvan bekend is dat daar het vroegst in de geschiedenis van de mensheid al bier werd gedronken. Dit gebeurde overigens ver voordat de druivenplant op het schiereiland arriveerde (http://spanje-cultuur.blogspot.nl/2015/08/5000-jaar-bier-in-spanje.html).

Bier uit die tijd bevatte wel ongeveer twee keer zoveel alcohol als het bier dat we tegenwoordig kennen. Daarbij werd het niet gebrouwen met hop maar met de 'artemisia vulgaris', een plant die wij de bijvoet noemen en door de geschiedenis heen bepaalde genezende krachten kreeg toegeschreven.
Drie soorten bier
Plinius de Oudere (23-79 n.C.) schreef in zijn 'Naturalis Historia' dat er in Hispania drie soorten bier bestonden, de 'zythium', de 'caelia' en de 'cerea'. Hij deed daarbij echter niet de verschillen uit de doeken. Men vermoed dat 'caelia' een tarwebier was. Het schijnt dat de Numantiërs, een volk dat zich verzette tegen de Romeinse overheersing, gewoon was het te drinken om er hun vechtlust mee op te wekken. Daarbij aten ze, als we de overleveringen moeten geloven, half rauw vlees (http://spanje-cultuur.blogspot.nl/2015/08/5000-jaar-bier-in-spanje.html).

Toen Filips de Schone koning van Spanje werd liet hij het bier uit Vlaanderen meenemen. Ook zijn zoon, Karel I ('onze' Karel V) dronk graag Vlaams bier -zijn favoriet was 'Mechelschen Bruynen'. Toen hij in 1555 na zijn troonsafstand het klooster van Yuste betrok, liet hij Vlaamse brouwers overkomen, waaruit het zware Yuste kloosterbier, dat nog altijd wordt gebrouwen.
Vanaf de 17de eeuw zou bier daardoor weer een opmars beginnen, al werden er nog altijd hoge nationale en stedelijke belastingen op geheven. Pas in 1781 vaardigde koning Karel III en decreet uit waarin hij de verkoop van bier uit nationale brouwerijen toestond. Vanaf 1833 werd de markt voor het bier vrijgegeven voor bier van aangenomen brouwerijen.
In de 19de eeuw werd -zoals in de rest van Europa- de bierproductie ook in Spanje geïndustrialiseerd. In 1856 werd in Barcelona de eerste Spaanse industriële brouwerij opgericht door de Elzasser Louis Moritz Trautmann: 'Moritz'. Een andere Elzasser, August Kuentzmann Damm, deed in 1897 hetzelfde met 'Damm y Compañía'. In 1890 richtte Casimiro Mahou Bierhans, ook een Elzasser, in Madrid 'Cerveza y Fábrica de Hielos' op, waaruit later de 'Mahou' zou ontstaan.
In de tijd van de dictatuur in Spanje (1939-1975) werd bier voornamelijk in de vorm van het lichtere pils geproduceerd. Dit had te maken met het feit dat de regering de prijs van het bier zo laag vaststelde dat brouwers niets anders konden dan deze goedkopere biersoort te brouwen.
Met de komst van de democratie eind jaren 70 viel die reglementering weg en begon de vraag naar bier in Spanje sterk te groeien. Daardoor verschenen er langzaamaan andere biersoorten. Spaans bier wordt tegenwoordig over het algemeen onderverdeeld in: 'Cerveza Clásica' (4,6-4,8% alcohol), een blonde lager, licht gehopt; 'Cerveza Especial' (5,5%), een iets zwaardere versie van pils, 'Cerveza Negra' (5,5%), een donkere en licht gehopte lager moutbier; en 'Cerveza Extra' (6,1-6,4%), een sterkere blonde lager.
Tot de jaren 90 werd de markt nog wel gedomineerd werd door enkele grote merken, als Mahou, Estrella Damm, San Miguel, Estrella Galicia, Aguila en Cruzcampo. Met het openen van de Europese markt werden sommige merken opgekocht en andere fuseerden. Zo bleven zes grote brouwerijgroepen over: Damm, Grupo Mahou-San Miguel, Heineken España, Compaña Cerveceria de Canarias, Hijos de Rivera en La Zaragozana. Sinds Heineken het Spaanse biersoort 'Aguila' opkocht, brengt het een bier op de markt onder de naam 'Aguila-Amstel'. Ook steeg de import van kwaliteitsbieren uit andere Europese landen,
Langzamerhand lijkt er ook steeds meer behoefte te komen aan meer ambachtelijk bier, met een grotere verscheidenheid aan soorten en stijlen en een minder homogene smaak. Enkele artesanale bieren, die inmiddels op de Spaanse markt werden gebracht, zijn het Madrileense 'Cibeles', 'Gallaecia' uit Galicië, met een Keltische identiteit, en het Soriaanse 'Arévaka' (http://spanje-cultuur.blogspot.nl/2015/08/5000-jaar-bier-in-spanje.html).


Bier mag niet beschouwd worden als een vast gegeven met een uniek recept maar er bestaat een grote verscheidenheid aan bier. Het bier dat voornamelijk in Spanje geproduceerd wordt is het pilsbier en de reden hiervoor was dat tijdens het regime van Franco de prijs van het bier door het ministerie werd vastgelegd.
Die prijs was toen zo laag dat de brouwers niets anders konden doen dan het goedkope pilsbier te brouwen, bier van hoge gisting was met deze voorgeschreven prijszetting uitgesloten. Momenteel is deze reglementering al lang verleden tijd.
Het proces begint met de fermentatie van een graan, meestal gerst, en er bestaan illustraties uit het oude Egypte en Babylonië over het gebruik van bier. Dit bier droeg de naam zythum en het werd gemaakt van gerst. Vanuit de Egyptische havens werd de drank over het ganse  Middellandse Zeegebied verspreid. Het bier kwam door de Romeinen naar Europa maar zijzelf beschouwden het een drank van de barbaren en ten opzichte van de wijn was het een minderwaardige drank.
De benaming van het bier in Hispanië was zoals Plinius de Oude in zijn Naturalis Historia schreef, caelia. In zijn tekst schreef hij dat er drie soorten bier bestonden, de zythium, de caelia en de cerea maar hij beschreef niet wat de verschillen tussen die soorten waren. Het is mogelijk dat de caelia een gegiste drank was op basis van tarwe.
De schrijver en historicus Paulo Orosio beschrijft 'caelia' als een bedwelmende drank. De numantiërs dronken de caelia voor een gevecht en ze aten er half rauw vlees bij om hun vechtlust tegen de Romeinen op te wekken.
Tijdens de Middeleeuwen is er op het Iberisch schiereiland een territoriale splitsing tussen het gebied met de christelijke koninkrijken in het noorden en het musulmaanse gebied in het zuiden. Er is ook een culinaire splitsing tussen beide gebieden en bier was in geen een van beide populair.
Tijdens de Romeinse overheersing was de populairste drank wijn. De Visigoten handhaafden deze gewoonte tot aan de periode van Al'Andalus. Het is mogelijk dat de monniken in de abdijen ook op het schiereiland bier brouwden. Dit abdijbier verliet de traditionele formule met wilde gagel en rozemarijn en zij gingen hop gebruiken.
In Spanje is het bier tijdens de periode van Karel I en Filips de Schone afkomstig uit de noordelijke Europese landen. Karel I kwam in 1517 toen hij zeventien jaar was naar Spanje en hij was vergezeld van een Vlaams hof met gewoontes uit het noorden van Europa.
Het meest populaire bier in deze periode was het lagerbier en het verbruik was uitsluitend voor de behoeften van het hof. Tussen 1643 en 1791 verleende men aan bepaalde groepen de vergunning om bier te brouwen, te verkopen en te leveren. Deze productie was laag, ambachtelijk en zij diende wellicht om aan de vraag van het Habsburgse hof te voldoen. Het bier werd bewaard in de kelders van het Koninklijk Alcazar van Madrid.
Keizer Karel I bleef ook na zijn troonsafstand bier drinken en hij liet zijn favoriete bier, Mechelschen Bruynen, naar zijn verblijfplaats, het klooster van Yuste, brengen.  Dat bier werd speciaal voor hem geïmporteerd uit Vlaanderen. Ook in 1610 werd er aan het hof in Valladolid bier gedronken maar men weet niet welk bier, vermoedelijk zal het Vlaams of Frans bier geweest zijn. In 1616 heeft er een Vlaamse brouwer een brief aan het hof gericht met een kostenberekening voor het brouwen van bier.
In de kapel van de apostel Jacobus in de kathedraal van León is er een uitgehouwen fries in steen met de afbeelding van een hop bloem. De kapel werd gebouwd in de vijftiende eeuw.
In een schelmenroman uit de zestiende eeuw wordt er ook verwezen naar het drinken van bier in de plaatselijke pensions en tavernes (http://toerismeinspanje.es/spaansebieren.html).

Tijdens de regeerperiode van Amadeo van Saboya kwamen de eerste brouwerijen over het ganse Spaanse grondgebied en elke brouwerij gebruikte de nieuwe technologieën.
In 1856 werd wat algemeen beschouwd werd als de eerste Spaanse industriële brouwerij opgericht. De stichter was de Elzasser Louis Moritz Trautmann en de brouwerij kwam in Barcelona. De productie van Moritz gaat gestadig omhoog en in 1864 bouwde men een nieuwe grote brouwerij in de wijk Ensanche.
Ondertussen kwam een andere Elzasser, August Kuentzmann Damm in 1871 naar Barcelona en hij ging direct op zoek naar een aantal investeerders. In 1897 werd dan de Damm y Compañía opgericht.
Andere brouwerijen in Catalonië in die periode waren Cammany die gesticht werd in 1899 en La Bohemia die gesticht werd in 1902. In 1893 stichtten Suardiaz en Bachmaier in Gijón de brouwerij “La Estrella de Gijón”. Dit bier won in 1898 de gouden medaille op de tentoonstelling van Gijón.
Diezelfde situatie deed zich voor in Madrid. De Elzasser uit Lorraine, Casimiro Mahou Bierhans verbleef in Madrid en richtte daar het bedrijf “Cerveza y Fábrica de Hielos” in 1890 op. Andere brouwerijen kwam er in de nabijheid van de havens en zo werd in 1886 de brouwerij “Cruz Blanca” in Santander opgericht. Voor 1901 waren er in Santander vier brouwerijen die hun producten ook naar Amerika exporteerden. De familie Kutz had zijn eerste brouwerij in 1888 in San Sebastián.
In de Spaanse koloniën werden ook brouwerijen opgericht en op de Filipijnen werd in 1890 door de zakenman Enrique María Barreto de Ycaza een brouwerij in de wijk San Miguel van Manilla opgericht. De wijk gaf haar naam aan de nieuwe brouwerij.
De zakenman uit Pamplona, Luis Ros richtte in 1900 de brouwerij La Cruz Azul op. Een groep van burgers begon in 1900 met de brouwerij La Zaragozana en het geld dat hiervoor nodig was kwam van hun activiteiten in de suikerhandel.
In hetzelfde jaar begon Augusto Comas y Blanco in Madrid met de brouwerij "El Águila" en dat was de belangrijkste brouwerij tijdens de eerste decades van de twintigste eeuw. In Madrid waren er in het het begin van de twintigste eeuw vier brouwerijen: El Águila, Mahou, Santa Bárbara en La Princesa  (http://toerismeinspanje.es/spaansebieren.html).

In 1908 waren er in Madrid vier brouwerijen: El Águila, El Laurel de Baco, Hijos de Casimiro Mahou en Santa Bárbara. In Galicië richtten de kinderen van Rivera de brouwerij Estrella Galicia op en in 1906 was het José Rivera Corral, een immigrant die uit Mexico terugkeerde, die in La Coruña met de brouwerij “La Estrella de Galicia” begon. Het was een bedrijf dat bier en ijs produceerde.
Als gevolg van de fusie in 1917 tussen La Cruz Blanca en La Austríaca de Cervezas kwam er een nieuwe maatschappij met de naam Cervezas de Santander, SA. Er waren twee brouwerijen in Santander en een in Valladolid.
In 1924 begon de zakenman Cástor Gómez Navarro met een brouwerij in Las Palmas op de Canarische Eilanden en de brouwerij kreeg de naam, La Tropical. Door de Spaanse burgeroorlog ging de brouwerij failliet en ze werd overgenomen door een groep zakenlieden die met een nieuwe maatschappij begonnen, Sociedad Industrial Canaria: SICAL.
In Andalusië was er in 1925 een brouwerij met de naam Alhambra en in 1928 begon de zakenman Luis Franquelo Carrasco in Malaga de brouwerij Cervezas Victoria. Deze brouwerij nam een groot gedeelte van de markt in het zuiden van Spanje voor haar rekening. Zij moest deze markt delen met de de brouwerij La Cruz del Campo (CruzCampo) uit Sevilla die in 1904 gesticht was door de familie Osborne, exporteurs van wijn  (http://toerismeinspanje.es/spaansebieren.html).

Tijdens de Spaanse burgeroorlog werden veel brouwerijen opgevorderd en ze veranderden van eigenaar. De slechtste periode voor de productie van bier kwam er na het beëindigen van de vijandelijkheden. Het nieuwe regime droeg de bierindustrie geen goed hart toe. De basisingrediënten zoals gerst en hop waren soms moeilijk of soms helemaal niet te verkrijgen.
Een aantal brouwerijen zoals África Star die gesticht werd in Ceuta in 1953 door de maatschappij "Hijos de Joseph Damm" werd in zijn mogelijkheden beperkt door de onafhankelijkheid van Marokko in 1956. Het bedrijf stopte de productie in 1992.
Een ander voorbeeld is de brouwerij Cervezas El Alcázar die in 1921 in Jaén werd gesticht door de familie Puga. Dit bedrijf zette zijn activiteit ononderbroken voort van 1928 tot in 1985 toen het overgenomen werd door Cruzcampo.... In 1957 tekende men het “Akkoord van Manila" met de voorzitter van de San Miguel Corporation, Andrés Soriano en zag het bedrijf "San Miguel, Fábricas de Cerveza y Malta, S.A." het levenslicht. Verder komen er nieuwe bieren op de markt zoals het bier zonder alcohol. Op het einde van de twintigste eeuw is 7% van het bierverbruik in Spanje bier zonder alohol. De eerste brouwerij die in 1976 dit bier op de markt brengt is Cruzcampo.   (http://toerismeinspanje.es/spaansebieren.html).

De zes grote brouwerijgroepen [in Spanje] zijn gegroepeerd in de Cerveceros de España (Nationale brouwersfederatie).
Damm
Grupo Mahou-San Miguel
Cervezas Mahou
San Mihuel
Cervezas Alhambra
Cervezas Anaga
Heineken España, eigendom van Heineken
Cruzcampo [, eigendom van Heineken]
Cervezas El Alcázar
Compaña Cerveceria de Canarias, eigendom van SABMiller
Hijos de Rivera
Estrella Galicia
La Zaragozana
(https://nl.wikipedia.org/wiki/Bier_in_Spanje)



Cruzcampo is een grote Spaanse bierbrouwer, opgericht in 1904 te Sevilla als "La Cruz del Campo". De brouwer was een van de eerste Spaanse bierbrouwers die mout als grondstof gebruikte. Op de locatie van de brouwerij uit 1904 staat sinds 2008 een nieuwe bierfabriek, gebouwd door de Spaanse divisie van Heineken, het concern dat in 2000 het bedrijf heeft overgenomen  (https://nl.wikipedia.org/wiki/Cruzcampo).Nadat het in 199 toestemming kreeg van de Spaanse overheid; www.volkskrant.nl/economie/
heineken-mag-eindelijk-spaanse-cruzcampo-kopen~a513789/).

Cruzcampo is in 1904 opgericht te Sevilla door Roberto en Tomás Osborne Guezala. Het huidige logo dateert uit 1926 en geeft bierkoning Gambrinus weer als symbool voor het merk. In 1960 was Cruzcampo de eerste Spaanse brouwer die over ging van houten vaten naar een aluminum variant. Pas in 1967 richtte het bedrijf zich naast de productie voor de eigen regio (Andalucië), ook op de rest van Spanje. In 1976 introduceerde het biermerk alcoholvrij bier op de Spaanse biermarkt.
De productie van Cruzcampo richt zich met name op de thuismarkt, en daardoor bevinden alle brouwerijen zich binnen de Spaanse grenzen. Het merk heeft 4 brouwerijen in Madrid, Jaén, Valencia en Sevilla. In de laatste stad bevindt zich sinds 2008 een nieuwe fabriek, die de oude brouwerij uit 1904 vervangt. De nieuwe fabriek is een van de grootste van Europa... Het merk is met name bekend als sponsor van het Spaans voetbalelftal. Daarnaast zet het merk zich vaak in voor lokale evenementen als carnaval (feria). Ook promoot het bedrijf diverse bekende Spaanse tapas. Deze Spaanse gerechten worden vaak onder het genot van een biertje genuttigd. Samen met de Spaanse divisie van Heineken en een vrijwillige bijdrage van eigen medewerkers, zet het bedrijf zich in voor de Spaanse voedselbank (https://nl.wikipedia.org/wiki/Cruzcampo).



To say that Spanish brewing got off to an early start is an understatement. The country was recently recognized as home to Europe’s oldest beer, produced some 4,400 years ago in Soria. Yet this jump on the competition mattered little by the time the Romans arrived, and their promotion of viticulture would dominate drinking habits for centuries to come.
Not until Flemish-born Charles I assumed the Spanish Crown in 1516 would beer receive any importance in Iberia. To ensure a steady supply of quality suds at court, Flemish brewers were put in charge, whose clear-cut recipe included wheat, malted barley, oats, clean water and hops. In fact, hops carried such symbolic importance at the time, that stonemasons incorporated reliefs of hop flowers into the construction of León’s Cathedral.
However, beer as a drink of the masses wouldn’t gain momentum until the 2nd half of the 19th century, coinciding with the expansion of Spain’s railways. Prior to this, principal ingredients such as hops and malted barley often had to be shipped in, arriving in port cities like Santander and Barcelona, where many of the country’s first breweries were founded.
In Madrid, the most famous of the early breweries was Santa Bárbara, which operated just outside the city gate after which the brewery was named. Although the brewery has disappeared, a modern-day remnant can be found in the cervecería Santa Bárbara, located in the plaza of the same. The industrial giant and omnipresent Mahou brewery was founded at the end of the century, gaining a stronghold over the capital whose effects are still felt today.
Although Naturbier officially opened in Madrid’s Huertas neighborhood in 1986, it took three years of bureaucratic hurdles before Spain’s first microbrewery could actually serve their product. Through higher taxes and restrictive permissions, Spanish city laws make it extremely difficult for activities such as brewing to take place outside a polígono industrial, i.e. an industrial park. Setting aside industrial uses from urban areas to reduce the environmental impact makes sense with large industries, but is out of date in today’s world of craft brewing. These laws have snuffed out the attempts of all but a few brewers, determined to set up inside Spain’s city centers.
In Madrid, when Naturbier finally could offer an alternative to Mahou in 1989, many of the neighborhood’s older residents weren’t initially convinced.  As Spain’s first modern microbrewpub, more than a few questions arose. What did “natural beer” mean exactly? Are you really brewing in the backroom? Why was the beer so cloudy?
“Huertas has always been a zona de marcha,” Naturbier’s head brewer Alex Schmid told me, referring to the area’s energetic nightlife.  “Lucky for us, the younger crowds were much more open minded and enthusiastic about our beers, which helped us get off to a good start.”
Olaf Martí of La Cervesa Artesana told me a similar story surrounding the struggle to open Cataluña’s first microbrewpub in 1996. Based in the historic Gràcia neighborhood near Barcelona’s modernist-filled Passeig de Gràcia avenue, La Cervesa Artesana spent four years and roughly 50,000 Euros in permissions and taxes to be able to finally open its doors.
Despite the heavy restrictions, both Schmid and Martí are encouraged by the number of recent arrivals to the craft beer scene.  Here in Madrid, that includes brands such as Cibeles, Lest, and La Virgen, who all brew just outside city limits. For many however, it’s the energy surrounding one of Madrid’s newest breweries that captures the excitement of Spain’s entry into the craft beer scene. In November 2012, Fábrica Maravillas became just the second microcervecería to brew on site in Madrid city-center, setting up in the trendy Malasaña neighborhood.
“It took over a year and a half of paperwork, permissions, taxes, etc. before we could finally open,” Estefanía Pintado told me, one of the founding partners.  “It was worth it though.”  Stop by Fábrica Maravillas on any given night and you’ll see why.  The place is packed, and for good reason. As a local tour guide and devotee of Spanish food and drink, I was worried I had overhyped the place to four beer-loving British friends – including one home brewer – visiting Madrid one weekend.  To my relief however, the all-ale selection at FM met with resounding approval, with the IPA receiving the most accolades.  The playful name Fl(ipa) didn’t hurt either, coming from the Spanish verb flipar, as in to flip out. (http://catavino.net/spanish-microbreweries-and-craft-beer-movement/).

Mahou is o.a. bekend van de bieren:
Mahou Cinco Estrellas, een licht, goudgeel pilsbier met een enigszins bittere afdronk en een alcoholpercentage van 5,5%., en Mahou Blu, speciaal voor jongeren ontwikkeld is die iets anders willen tijdens het uitgaan. Goud, amberkleurig bier met een dunne schuimkraag. Met een een lichte geroosterde smaak.  ‘Cinco Estrellas’ bestaat sinds 1969 en is het huidige vlaggenschipmerk van de Mahou-brouwerij (http://spanjeineennotendop.info/?cat=98).




O.l.v. een Engelstalige gids bezoekt u de grootste bierbrouwerij van Spanje; San Miguel. U wordt rondgeleid door de brouwerij terwijl u verhalen hoort over de geschiedenis en het bierproces. U eindigt in de bar waar u het bier zal proeven. De brouwerij ligt op ca. 50 km van Madrid.
Bodega San Miguel Carretera logroño zaragoza 7 26513 Ausejo (www.groepsreizen-op-maat.nl/bierbrouwerij-san-miguel-excursiemogelijkheid.html) Volgens de website (www.bodegasanmiguelsc.es/) is echter enkel wijn?


Over San Miguel is ook een opmerkelijk verhaal over omgekeerde kolonisatie te vertellen. Niet enkel een kerstgroet (http://biervat.blogspot.nl/2015/12/san-miguel-seasons-greetings.html), maar ook een verhaal over merken, want er zijn twee versies van (http://biervat.blogspot.nl/2014/06/san-miguel-1-en-2.html). Het is in principe omgekeerde kolonisatie:
De San Miguel brouwerij is opgericht in september 1890 met koninklijke gelden vanuit Spanje (http://en.wikipedia.org/wiki/San_Miguel_Corporation). Ze produceerden in het begin bier en ijs. De naam san Miguel verwijst naar de gelijknamige brouwerij in Spanje en/of een deel van Manila waar de brouwerij werd gesticht. Hun bier werd gebrouwen door een Duitse brouwmeester en al snel werd het beter verkocht dan het geïmporteerde bier. In 1982 werd Asia Brewery opgericht (http://en.wikipedia.org/wiki/Asia_Brewery). Ze brachten eenbier op de markt met de naam ‘Bier’.  In de Filipijnen zijn diverse bieren te vinden, waaronder San Miguel Cerveza Negra (5%), Red Horse Lager (6,9%) en  Gold Eagle Beer (4,55%) (http://top10philippines.blogspot.nl/ , http://pilipinas28.blogspot.nl/2007/11/happy-horse.html, http://beeradvocate.com/beer/profile/355). ‘San Mig’ zoals Jackson ze noemt in zijn biergids is internationaal sterk. Zo hebben ze brouwerijen in Spanje zelf en hebben daarmee een soort omgekeerde kolonisatie gedaan
 (http://biervat.blogspot.nl/2012/08/atlas-van-de-beer-hunter-azie-deel-ii.html).

San Miguel is één van de grootste bierbrouwers in Spanje, en qua naamsbekendheid veruit de koploper met brouwerijen in Lerida, Malaga, Tenerife, Alovera en Burgos. La Cerveza Española is de handelsnaam voor San Miguel in Nederland en is ruim 10 jaar geleden opgericht door Trini Balust Agullana. La Cerveza Española is door San Miguel Spanje aangewezen als exclusieve importeur in Nederland van de producten van San Miguel en houdt zich bezig met de verkoop en marketing voor het product in Nederland. San Miguel, ‘de sensatie uit Spanje’, is veruit het bekendste Spaanse bier wat op de Nederlandse markt te verkrijgen is. La Cerveza Española verkoopt San Miguel zowel op fles als op fust (www.bsb.nl/BSB/TradePoint/Vendors/San%20Miguel%20Nederland).








Cervezas La Cibeles
Calle Petroleo, 34, 28918 Leganes
(http://cervezaslacibeles.com/) is tenminste wel duidelijk een brouwerij: zo brouwen ze o.a. een IPA, een stout en een rookbier (zie http://cervezaslacibeles.com/#our-services).



Castaña betekend “Kastanje” maar dit staat eerder voor de kleur van het bier dan dat het een ingrediënt is. Voor het bier is er mout van de types pilsner, caramel en crystal gebruikt en de gebruikte hop is de Duitse Hersbrucker.
Type: Ale
Alcohol percentage: 4,9 % Vol.
Schenken op: 7º C.
Kleur: amberkleurig
Brouwerij: La Cibeles
(http://spanjeineennotendop.info/?cat=114)

CERVESES LA GARDÈNIA S.L. Pol. Industrial Les Roques Roges, 6 - 43460 ALCOVER (Tarragona) (www.rosita.cat/esp_contacte.html)


Rosita Negra heeft een smaak van geroosterde hazelnoten en het is een zoet bier voor de lekkerbek. Er is geen gas aan toegevoegd en het bevat enkel natuurlijke ingrediënten. Het is niet gepasteuriseerd.
Type: ale
Alcohol percentage: 6 % Vol.
Schenken op: 7º C.
Kleur: donker
Brouwerij: Rosita
(http://spanjeineennotendop.info/?cat=87)


Ambar Caesaraugusta was het eerste tarwebier in Spanje en heeft een dubbele fermentatie op hoge temperatuur. De derde fermentatie gebeurt op de fles.
Type: tarwebier
Alcohol percentage: 5,2% Vol.
Schenken op: 7º C.
Kleur: goudgeel
Brouwerij: Ambar
(http://spanjeineennotendop.info/?cat=93)

The potential of the craft beer category in Spain remains strong and the industry Consumer Insight logois experiencing a very positive drive. This becomes very clear when examining the number of events, launches and new projects that arise around this category.
...
Santa Cerveza has recently launched their website www.santacerveza.com, specializing in craft beers. The XV Martius society, based in Santander and promoted by the Gaspar Gómez brothers, has launched this on-line shop with a total of 54 references, of which only 6 of them are foreign. The growth potential of the category in Spain and in the rest of Europe, led the company to undertake this new business. The company’s goal for the first year of activity is to market 80,000 bottles.
According to the School of Industrial Organization, the craft beer category was expected to grow by 33% in 2015. The evolution of the number of micro-breweries documented in the General Health Register were 314 in 2014 compared to the 70 that the country had in 2011. Bord Bia Madrid will continue to look for opportunities in this growing sector (www.bordbia.ie/industry/manufacturers/insight/alerts/pages/ThesuccessofCraftBeerinSpain.aspx?src=home).

Hoe zit het met het bier in: de Ciudades Autónomas Ceuta en Melilla, Comunidades Autónomas en de regio's Catalonië, Baskenland en Galicië? Dat gaan we komende weken uitzoeken...


Als je deze kaart ziet mist Portugal... IBU staat in bierland voor International Bitter Unit (zie http://biervat.blogspot.nl/2013/02/bier-van-tot-z-puntjes-op-de-i.html). In Spanje is er een andere betekenis voor IBU:
Iberian Beer United (IBU) is dedicated to finding, encouraging and promoting the finest craft beers and hard ciders in the Iberian peninsula and importing them to the USA.
Unlike bigger American Importers who deal in great craft beers from all over the world and must divide their attention according to existing trends, IBU is dedicating all of our considerable energy and talents to finding, promoting, and importing the very best of the new craft beers from Spain and we’ll soon be adding traditional Asturian and Basque hard ciders. By importing these excellent elixirs to the craft beer loving USA and by properly promoting them here, we hope to promote their demand, growth and distribution in the iberian Peninsula itself and throughout Europe.
We believe that Spain and Portugal are on the brink of their own brewing revolution, and that in the next few years Iberian craft beer is set to take its place in the the national and international beer market – and find its proper place on the dining table. Over the past very few years, Spanish and Portuguese brewers have been quietly setting up microbreweries and working on unique and very fine beers indeed, using new and exciting ingredients and brewing techniques that are sure to please craft beer enthusiasts worldwide (www.iberianbeerunited.com/?page_id=13).


Op www.spain.info/nl/handle404 is veel informatie te vinden over Spanje, zoals musea en kastelen en kathedralen. Brouwerijen mis ik op deze website. Maar die volgens mij kun je op 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten