Translate

Zoeken in deze blog

zondag 30 juli 2017

Ceuta en Melilla, grenzend aan Marokko


Ceuta (IPA: [ˈθeuta]), in Marokko gespeld en uitgesproken als Sebta (سبتة), is evenals de 300 kilometer oostelijker gelegen autonome stad stad Melilla een exclave van Spanje (https://nl.wikipedia.org/wiki/Ceuta). Ik ga er op zoek naar brouwerijen (cervecería in het Spaans).


Het lijkt misschien wat vreemd zo'n enclave, maar vergeet niet dat Groot Brittannië ook in het gebied aanwezig is:  Na een pleidooi van de Spaanse Premier Mariano Rajoy over de soevereiniteit van Spanje over Gibraltar voor het Europees Parlement, nodigde de Britse Europarlementariër Ashley Fox hem uit om eerst de geschillen met Marokko over Sebta en Melilla op te lossen, alvorens Gibraltar op te eisen aan Groot-Brittannië. "Misschien moet Spanje zich zorgen maken over de legitimiteit van de aanwezigheid van haar koloniën in Noord-Afrika, in plaats van Gibraltar en het Verenigd Koninkrijk lastig te vallen", aldus Fox.
Mariano Rajoy herinnerde er daarop aan dat de Rots van Gibraltar nog steeds op de officiële VN-lijst van te dekoloniseren gebieden stond.
In een referendum in 2002, koos 98,48% van de bewoners van Gibraltar ervoor om onder Britse soevereiniteit te blijven en hun fiscale voordelen te behouden.
Het conflict tussen Spanje en Groot Brittannië liep deze zomer bijna uit de hand. Britse media spraken een tijd lang over de mogelijkheid van een gewapende interventie (www.bladna.nl/spanje-marokkaanse-sebta-melilla,07043.html).


Ceuta ligt aan de Noord-Afrikaanse zijde van de Straat van Gibraltar, aan de Middellandse Zee. Voorheen viel de stad onder bestuur van de Spaanse provincie Cádiz, sinds 1995 is het een Ciudad Autónoma, een Autonoom Stadsgewest binnen het Spaanse koninkrijk. Ceuta grenst aan de snel groeiende Marokkaanse kuststad Fnideq. Marokko beschouwt Ceuta, de oostelijker gelegen vestingstad Melilla en zeven onbewoonde eilandjes voor de Noord-Afrikaanse kust - samen de zogeheten Plazas de soberanía - als bezet Marokkaans grondgebied.
Ceuta is een vrijhaven. Als Spaans grondgebied is het wel lid van de Europese Unie, maar uitgezonderd van de Europese belastingwetgeving. Daardoor is Ceuta in trek bij Spanjaarden, vooral Andalusiërs, als bestemming voor een dagtrip. Jaarlijks komen naar schatting 1 miljoen toeristen naar Ceuta om belastingvrij te winkelen. De belangrijkste winkelstraat van Ceuta is een lange aaneenschakeling van winkels voor parfums, sigaretten, alcohol en vooral elektronica.
De meerderheid van de bevolking is van Spaanse afkomst, maar er woont ook een grote minderheid van Marokkaanse afkomst en er zijn kleine minderheden van joden en hindoes. De slogan van de lokale VVV is dan ook Ceuta: Cuatro mundos por descubrir ('Vier werelden om te ontdekken').
Vanuit Algeciras vaart ongeveer ieder uur een fast-ferry in 40 minuten over de Straat van Gibraltar naar Ceuta. Vanuit Málaga is er vijfmaal daags een lijndienst per helikopter.
Waarschijnlijk is Ceuta door de Feniciërs gesticht. Later werd het deel van het Romeinse Rijk en kwam het daarna in handen van de Vandalen, Byzantijnen en Visigoten. De stad fungeerde in 711 als uitvalbasis voor de Omajjadengeneraal Tariq ibn Ziyad tijdens de islamitische invasie van Spanje. In 740 werd de stad verwoest tijdens de opstand van de Kharidjieten (of Khawarij) onder de Berber Maysara al-Haqir. Na tijden in verval geweest te zijn werd de stad in het midden van de 9e eeuw door de Berber Mâjakas, de leider van de Majkasa-stam, weer opgebouwd. Hij stichtte er de Banoe Isam-dynastie....In 1309 werd Ceuta veroverd door Abu al-Rabi Sulayman van de Berberse Meriniden-dynastie uit Marokko en in 1387 nog eens, maar toen met christelijke hulp van Johan I van Aragón. In 1415 kreeg Johan I van Portugal na de Slag bij Ceuta de stad in handen en werd het de eerste kolonie van een Europese grootmacht in Afrika. Bij de Vrede van Lissabon (1668) ging het van Portugese in Spaanse handen over. Toen Spaans-Marokko in 1956 deel werd van het onafhankelijke Marokko, bleef Ceuta bij Spanje.
Vandaag de dag is Ceuta vooral bekend om het hek dat om de exclave heen staat om illegale immigratie te voorkomen. Dit hek is een symbool van "Fort Europa" geworden (https://nl.wikipedia.org/wiki/Ceuta).
Since the 1990s the perimeter border fence has increased in height to prevent illegal immigration - Ceuta The Plaza de Africa is the heart of the enclave. On the left is a memorial dedicated to the 1859/60 Spanish-Moroccan War, a conflict over the borders of Ceuta (www.thisotherworld.co.uk/ceuta.html).

Spanje zocht kolonisatie minder ver dan Nederland, door hun buurland binnen te vallen (zie www.spanishwars.net/19th-century-spanish-moroccan-war.html). In consequence of the war against America, Spain lost almost all of its colonies including the Philippines, effectively ending a long period of grandeur, influence and wealth of the European kingdom (www.spanishwars.net/19th-century-invasion-independence-civil-wars.html).

Throughout the 19th century, Morocco suffered military defeats at the hands of the Europeans, notably in the Franco-Moroccan War in 1844. In 1856 the British were able to pressure Morocco into signing the Anglo-Moroccan treaties of Friendship which instated limitations on Moroccan Customs duties and brought an end to Royal monopolies.
The Spaniards saw the Moroccan defeat in 1844 and the 1856 treaties with the British as a sign of weakness. Spurred by a national passion for African conquest, the Spaniards declared war on Morocco.
...
The Hispano-Moroccan War, also known as the Spanish–Moroccan War, the First Moroccan War, the Tetuán War, or, in Spain, as the African War (Spanish: La Guerra de África), was fought from Spain's declaration of war on Morocco on 22 October 1859 until the Treaty of Wad-Ras on 26 April 1860. It began with a conflict over the borders of the Spanish city of Ceuta and was fought in northern Morocco. Morocco sued for peace after the Spanish victory at the Battle of Tetuán (https://en.wikipedia.org/wiki/Hispano-Moroccan_War_(1859%E2%80%9360)).

The Rif War, also called the Second Moroccan War, was fought in the early 1920s between the colonial power Spain (later joined by France) and the Berbers of the Rif mountainous region. Led by Abd al-Karim, the Riffians at first inflicted several defeats on the Spanish forces by using guerrilla tactics and captured European weapons. After France's entry into the conflict and the massive landing of Spanish troops at Al Hoceima, el-Karim surrendered to the French and was taken into exile. Despite victory, controversy in Spain over the conduct of the war led to a military coup by General Miguel Primo de Rivera in 1923 and foreshadowed the Spanish Civil War of 1936–39 (https://en.wikipedia.org/wiki/Rif_War).

Ook meer recent was er weer frictie tussen Spanje en Marokko over een onbewoond eiland in de Middellandse zee (zie https://en.wikipedia.org/wiki/Perejil_Island). Dat incident had uit de hand kunnen lopen (www.alternatehistory.com/discussion/showthread.php?t=69170).

There is a local brewery in Ceuta (The Middle East and North Africa 2004 Door Taylor & Francis Group). To claim that Spain is Europe’s next craft beer hotspot is perhaps too bold a statement, but the world’s largest producer of wine is finally giving craft beer connoisseurs good reason to get excited.
While Spain is also Europe’s 3rd largest beer producer following Germany and the UK, until recently that production offered little more than a clear, cold and uncomplicated drink. At best, it quenched your thirst on a hot summer’s day.
In relatively rapid time however, inroads have been made across the country, with close to 300 brands controlled by over 100 microbreweries, according to the Asociación de Cerveceros de España (The Brewers of Spain Association). Over a third of those brands are found in Cataluña, Spain’s traditional gateway to new trends, yet microcervecerías, as they’re known, can be found in all 17 Spanish Autonomous Communities. Even the tiny autonomous Spanish city of Ceuta – in Morocco no less – boasts their own microbrewery (http://catavino.net/spanish-microbreweries-and-craft-beer-movement/).

Ceuta Star
Dirección: Plaza Rafael Gibert
                  51001 Ceuta
La tradición cervecera vuelve a Ceuta.
100% Caballa.
El 23 de Marzo de 1957, en acto presidido por el Teniente General Alfredo Galera, Gobernador General de los Territorios de Soberanía, se inaugura en Ceuta la fábrica de cerveza "Africa Star". Tras treinta y cinco años de producción y satisfacciones para los ceutíes, cierra definitivamente sus puertas en octubre de 1992, poniendo punto y final a la industria cercecera local.
Del espiritu de aquellos emprendedores nace en 2013 "Ceuta Star", la primera cerveza artesana 100% producida integramente en la ciudad de Ceuta.
Inmersos aún en los procesos iniciales de definición de nuestras cervezas y en la elección de las mejores materias primas, esperamos poder ofrecer muy pronto cervezas artesanas de alta calidad en todos los establecimientos de la ciudad, así como en nuestro punto de venta directa. Hasta ese momento seguimos trabajando para conseguir nuestro objetivo (http://birrapedia.com/cervecerias/ceuta-star).

Ceuta Star En la propia fábrica situada en la Plaza Rafael Gibert, 24, Ceuta 51001. España.
(www.ceutastar.com/CERVEZA/Inicio.html) (http://tucervezartesanal.com/item/ceuta-star/)


'Ceuta Star' is een familie project om Morano Rocio en Paco Ojeda ontwikkelen. Dew is de manager verantwoordelijk voor de microbrouwerij en recepten, grondstoffen en de verwerking, evenals andere processen, terwijl Paco optreedt als technisch adviseur, het oplossen van problemen van de apparatuur, voorraden, klanten, distributie, marketing, enz... 'De naam 'Ceuta Star' onvermijdelijk doet denken aan de vroegere 'Africa Star'. Komt het van daaruit de gelijkenis?
Natuurlijk, in Ceuta dat bier werd gemaakt in de stad, met stroom water pompen, die in 1992 ophield te bestaan ​​naar verlangt. Onze naam is een eerbetoon aan dat bier dat de tabellen van de laatste generaties van ceutíes, en mist bezet. Heroveren van de geest van die brouwers willen Ceuta hebben weer hun eigen merk van bier. (http://blog.birrapedia.com/entrevistas-cerveceras-ceuta-star/).  (http://birrapedia.com/cervecerias/ceuta-star)


21 jaar na de sluiting van de oude brouwerij "Africa Star '" Ceuta hebben weer een eigen productie van bier. Star Ceuta bedrijf werd opgericht in 2013 Hand Rocio Morano en in 2014 en verkoopt zijn producten in de autonome stad Ceuta. Star Ceuta zijn gemaakt van hoogwaardige materialen en in het kader van een ontwikkelingsproces waar het product zorg (http://es.makemefeed.com/2016/01/02/ceuta-star-la-cerveza-artesana-de-ceuta-657834.html).


De Spaanse enclaves Ceuta en Melilla aan de kust van Noord-Afrika zijn al ongeveer vijfhonderd jaar eigendom van Spanje. Marokko betwist de soevereiniteit van Madrid over de stedelijke enclaves en vindt dat ze onder de regering in Rabat moeten vallen.
Ceuta is het de noordelijkste puntje aan de Afrikaanse kant van de Straat van Gibraltar. De stedelijke enclave heeft een oppervlakte van 19,7 vierkante kilometer. Melilla ligt ongeveer 300 kilometer ten oosten van Ceuta. De stad telt ongeveer 68.000 inwoners en heeft een oppervlakte van 12,3 vierkante kilometer.
In de loop van de geschiedenis hebben Ceuta en Melilla onder het gezag van onder meer Romeinen, Vandalen, Feniciërs en Arabieren gestaan. In 1415 viel Ceuta in handen van de Portugezen. Spanje en Portugal werden in 1580 samengevoegd. Toen de Portugezen zich in de zeventiende eeuw weer losmaakten van de Spanjaarden bleef Ceuta onder de soevereiniteit van Madrid vallen. Melilla is sinds 1497 eigendom van Spanje.
De economie van de twee historische steden draait vooral op de visserij, de visverwerkende industrie, de belastingvrije verkoop van goederen en het toerisme. In 1995 kregen de enclaves autonome besturen. Ook hebben ze mensen in het Spaanse parlement.
Rond de enclaves zijn grote afrasteringen aangebracht om illegale migranten tegen te houden. Elke dag proberen Afrikanen de 12 kilomter lange grens tussen Melilla en Marokko en de 8 kilometer lange grens tussen Ceuta en het Noord-Afrikaanse land over te steken door zich in voertuigen te verbergen of door met zelfgemaakte ladders over de metershoge afrasteringen van de enclaves te klimmen (www.refdag.nl/nieuws/buitenland/spaanse_enclaves_hebben_lange_historie_1_137326).


Melilla is een Spaanse exclave aan de Middellandse Zee in Noord-Afrika vlak bij de Marokkaanse stad Nador. Het is, evenals de 300 kilometer westelijker gelegen havenstad Ceuta, een Spaanse autonome stad - Ciudad Autónoma ....De naam komt van het Berberse Melil, wat wit of het witte betekent. De naam heeft eenzelfde etymologie als veel plaatsnamen in Noord-Afrika, zoals Béni-Mellal of Aït Melloul (beide namen betekenen 'kinderen van het wit'). In het Riffijns wordt de stad Mritch genoemd.
De economie van Melilla draait vooral op visserij, visverwerkende industrie, belastingvrije verkoop van goederen en toerisme. Melilla is aantrekkelijk voor toeristen, vooral duikers. Jachthaven Noray heeft 339 aanmeerplekken tot 24 meter voor zeilers en het strand is twee kilometer lang. De handelshaven is ook een belangrijke veerhaven met dagelijkse vaarten naar o.a. Almeria. Een deel van de havenkom is Marokkaans grondgebied en vormt de haven van Nador.
De oude stad is omgeven door muren uit de 6e eeuw en ligt ± 30 m hoger dan de nieuwe stad. Het stedelijk museum toont archeologische vondsten van de stad.
Melilla is een vrijhaven sinds 1863. Het werd in 1497 veroverd door de Spanjaard Don Pedro de Estopiñán voor het Huis van Medina Sidonia en ligt op de Fenicische handelsnederzetting Rusadir. Marokko beschouwt Melilla, de westelijker gelegen vestingstad Ceuta en zeven onbewoonde eilandjes voor de Noord-Afrikaanse kust - samen de zogeheten Plazas de soberanía - als bezet Marokkaans grondgebied (https://nl.wikipedia.org/wiki/Melilla).

Melilla staat bekend om de belastingvrije verkoop van bijv. alcohol, sigaretten en parfums. Daarnaast staat het bekend om de mooie zandstranden, de visserij en de vele duik- en zeilfaciliteiten (www.landenkompas.nl/melilla).


Spanje heeft twee enclaves in Marokko: Ceuta en Melilla. Regelmatig proberen groepen Afrikanen er binnen te komen in de hoop op een nieuw bestaan in Europa. Ze doen dat zwemmend of trotseren de rijen hekwerken (www.telegraaf.nl/buitenland/22341252/__Migranten_bestormen_Melilla__.htmlwww.telegraaf.nl/incoming/20745173/__Afrikanen_bestormen_hek_Spaanse_enclave__.html).

Tja, al die mensen komen op het bier af...

Is er eigenlijk een bierbrouwerij in Meleilla?
Ja, ik zou bijna zeggen uiteraard (naturalmente in het Spaans):

La Cervecería Melilla
C/ GRAL. O'DONNELL, 23
Melilla,
Clásico del tapeo melillense en el centro modernista de Melilla desde 1991
(www.facebook.com/lacerveceria.melilla/info/?tab=overview)
Calle General O'Donnell, 23 52001 Melilla‎ (www.cerveceriamelilla.com/)

Ik kan er echter niet zo meer informatie over vinden, waardoor ik een beetje terugdenk aan Frankrijk en de term brasserie voor restaurants.

Maar goed, tot zo ver Spanje, maar hoe zit dat aan de andere kant van de muur van Fort Europa?

Marokko, officieel het Koninkrijk Marokko, is een land in noordelijk Afrika aan de kust van de Middellandse Zee, de Straat van Gibraltar en de Atlantische Oceaan, grenzend aan Algerije en de (betwiste) Westelijke Sahara. Het behoort tot de Maghreb-landen, waar ook Tunesië, Mauritanië, Algerije en Libië toe worden gerekend. Marokko is een lidstaat van de VN, de OIS en van de Arabische Liga.
De oudste staat in het huidige Marokko was het inheemse koninkrijk Mauretania en bestond vanaf 110 v. Chr. De moderne staat Marokko is ontstaan toen het land zich onafhankelijk verklaarde van Frankrijk en Spanje op 2 maart 1956. De Frans-Spaanse bezetting van Marokko begon in 1912. De hoofdstad van Marokko is Rabat en de grootste stad is Casablanca. Andere belangrijke steden zijn Fez, Marrakesh, Agadir, Tanger, Oujda, en Nador (https://nl.wikipedia.org/wiki/Marokko)..

Marokko is een land met een boeiende geschiedenis en een rijke cultuur. Met name de vier zogeheten "koningssteden" (de huidige en vroegere hoofdsteden; naast Rabat zijn dat Fès, Marrakech en Meknès) hebben bezoekers veel te bieden (www.voorbeginners.info/marokko/).

Marokko is een monarchie. Sinds 23 juli 1999 is Mohammed VI de koning van Marokko. Hij werd daarmee de achttiende koning van de Alaoui-dynastie die sinds 1666 regeert in Marokko. De nationale feestdag van Marokko is op 30 juli, de dag waarop koning Mohammed VI zijn vader Hassan II officieel opvolgde (https://nl.wikipedia.org/wiki/Marokko).

Hee, dat is vandaag! Zouden ze in Marokko, ook zoals bij ons een gezellige rondgang maken met rommelmarkt en een feestje bouwen? Eens kijken of er bier is.

De naam Marokko werd voor het eerst gebruikt door de Spanjaarden ('Marruecos') nadat zij in de Slag bij Zallaqa werden verslagen door de Almoraviden, wier hoofdstad toen Marrakesh was. De naam van de stad komt van mur (n) akush, wat land van god betekent in het Berbers. De stam mur is in de meeste Berberse talen terug te vinden in haar vrouwelijke vorm: tamurt. De naam 'Marokko' (en andere Westerse benamingen voor het land) is afgeleid van de naam van de voormalige hoofdstad. In het Arabisch wordt Marokko Maghreb genoemd, dat het westen betekent. Het wordt zo genoemd omdat Marokko destijds het uiterste westelijk gelegen gebied van het Islamitische Rijk was. De naam Maghreb kan verwarrend zijn want heel Noord-Afrika werd (en wordt nog wel) "al maghreb" genoemd. Daarom wordt Marokko ook wel al maghreb al aqsa (het verre Westen) genoemd.
De oorspronkelijke bevolking van Marokko werd gevormd door de Berbers. Het eerste bekende feit van de geschiedenis van Marokko is de vestiging van Fenicische handelsposten aan de Marokkaanse kust ca. 1200 v.Chr.. Daarna stichtten de Carthagers er handelsfactorijen. Nadat Carthago in de Tweede Punische oorlog door het Romeinse Rijk werd verslagen, ging Marokko onderdeel maken van het Berbers koninkrijk Mauretania, een vazalstaat van Rome. Met de executie van de laatste Mauretanische koning Ptolemaeus van Mauretania door keizer Caligula in 40 n. Chr. kwam het gebied onder Romeins bestuur. Na de val van het Romeinse Rijk veroverden de Vandalen (429) het land. Het Byzantijnse Rijk (533) probeerde het gebied onder zijn macht te krijgen, maar het kon alleen de stad Ceuta enige tijd onder controle houden.
In 682 veroverde het Islamitisch Kalifaat het gebied en werd de islam geïntroduceerd. In 739 begon de Grote Berberopstand onder de Marokkaanse Berberstammen. Deze verspreidde zich binnen een zeer korte periode over heel de Maghreb en Spanje (https://nl.wikipedia.org/wiki/Marokko).

Eten is in Marokko een sociaal gebeuren en een belangrijk deel van de Marokkaanse cultuur. De keuken kent een lange traditie en heeft vele invloeden ondergaan. Ze is het resultaat van eeuwenlange interactie met de buitenwereld door mengeling van invloeden uit de Arabische, Berberse, Spaanse, Corsicaanse, Portugese, Moorse, Midden-Oosterse, mediterrane, Afrikaanse, Turkse en Joodse keukens. Al deze keukens hebben in meer of mindere mate bijgedragen aan de diversiteit van de Marokkaanse keuken. Daarnaast werd die verder verfijnd door de koks in de koninklijke keukens in de Marokkaanse koningssteden.
Kruiden worden op grote schaal gebruikt. Ondanks dat het land al duizenden jaren kruiden importeert, komen veel ingrediënten uit het land zelf, zoals saffraan, munt en olijven, sinaasappelen en limoenen. Belangrijke kruiden zijn kaneel, komijn, peper, gember, saffraan en kurkuma. Kip wordt er het meest gegeten. Daarnaast ook wel rundvlees, ook al wordt de voorkeur gegeven aan lamsvlees, dat echter relatief duur is. Couscous is het bekendste gerecht en wordt traditioneel met de hele familie genuttigd na het vrijdagse moskeebezoek. Gerechten kunnen ook uit de tajine komen. Pastila is hartige taart met duif of kip, en harira is een soep. Dat laatste gerecht wordt vooral tijdens de ramadan gegeten. De populairste drank is groene thee met munt. De lokale Berberse keuken is vergelijkbaar met de rest van de Marokkaanse keuken, maar kent minder externe invloeden (https://nl.wikipedia.org/wiki/Marokko).

Officieel is alcohol in Marokko niet te koop.... Bareigenaar Said heeft een dranklicentie, maar toch wil hij niet met zijn echte naam in de krant als hij over alcohol vertelt. "Ik wil mijn vergunning niet kwijtraken."
Het zegt alles over hoe in Marokko wordt omgegaan met alcohol. Aan de ene kant is het overal te krijgen: in de kroeg, in slijterijen, in supermarkten of onder de toonbank bij kleine buurtwinkeltjes. Voornamelijk met Marokkaanse klanten. Aan de andere kant is het verboden en willen veel winkeliers er niet over praten. "Ik ben moslim. Volgens de wet mag ik geen alcohol aan andere moslims verkopen. Maar kijk", Said wijst naar zijn bar waar drie Marokkaanse mannen zitten, alle drie met een halve liter bier voor hun neus. "Hier komen vooral Marokkanen."
Verstopt
Hoewel de autoriteiten in theorie dus zo zijn winkel kunnen sluiten, is hij niet bang dat ze binnenvallen. "Het is een spel en iedereen kent de regels", legt Said uit. "Zolang wij er niet over praten, kijkt de politie de andere kant op, dat gaat al ruim vijftig jaar zo, sinds de onafhankelijkheid." (www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/3606472/2014/03/03/Officieel-is-alcohol-in-Marokko-niet-te-koop.dhtml).

Officieel verbiedt de Marokkaanse wet de verkoop van alcohol door moslims aan moslims. Op papier mag alcohol alleen worden verkocht aan niet‑moslims.
In de praktijk komt daar 11 maanden per jaar niets van terecht. Marokkaanse moslims kopen alcohol in supermarkten (of onder de toonbank in buurtwinkels (http://janhoogland.blogspot.nl/2014/02/alcohol-in-marokko.html),

Thee krijg je voortdurend aangeboden. In winkels om je op je gemak te stellen en om de koop te vergemakkelijken en elders overal waar je bij Marokkanen binnen komt. Nana of mintthee is de traditionele drank van het land. Het wordt gezet van groene Chinese thee (meestal van het merk Gunpowder) samen met verse mintbladeren en grote brokken suiker die het geheel mierzoet kunnen maken. Voor het maken van de thee neemt men de tijd, het is een ceremonie die met een zekere trots wordt verricht. Het is het veiligst om mineraalwater uit flessen te drinken en liever in geen geval ongekookt kraanwater. Het kraanwater wordt wel gechloreerd en is in de meeste grote steden inmiddels wel drinkbaar, maar er zijn toch veel mensen die er last van krijgen. Het water in Meknes is om onduidelijke redenen een uitzondering op de regel. Sidi Ali of Sidi Harazem zijn twee veel voorkomende merken mineraalwater. Flessen van 1- liter zijn in de winkel te koop voor rond 6 dirham. Mineraalwater wordt ook in kleine flesjes verkocht, dat is handig voor in de dagrugzak. In een restaurant of hotel betaal je al gauw het dubbele. Koffie wordt met een glas water geserveerd. Dat is vrijwel overal kraanwater. Het beste zijn nog de verse vruchtensappen, waarvan naast de overal verkrijgbare jus d' orange, grapefruitsap en echte limonade (citroensap met water en suiker) de lekkerste zijn. Lekker maar niet echt dorstlessend zijn de sappen uit een blender, panachee genaamd, waaronder bananen- en avocadosap en amandelmelk. Mierzoet maar lekker is jus de fraise, hele aardbeien met siroop, die in het voorjaar wordt geserveerd. Alcohol is in de kleinere plaatsen vaak niet te krijgen. Marokko is tenslotte een islamitisch land. De weinige bars die zich richten op de Marokkanen zelf zijn vaak moeilijk vindbare 'zuipholen' waar je mannen zult zien zitten rond tafels vol met lege flessen. Marokkanen die in dit soort gelegenheden drinken beperken zich meestal niet tot een biertje. In de meeste hotels en restaurants die zich richten op buitenlanders is bier en wijn verkrijgbaar. De meest voorkomende biermerken zijn Stork en Flag, beide lichte pilzen. De witte wijn uit Marokko is in de regel simpel, licht en fruitig. Marokkaanse rode wijnen kunnen nogal in kwaliteit verschillen van prima tot ondrinkbaar. Aanbevelenswaardig zijn o.a. Guerrouane (ook wit), Valpierre (ook wit) en Cabernet du President (https://shoestring.nl/rondreis-marokko/eten-en-drinken-marokko).

Daarnaast is Marokko het grootste wijnexportland in de Arabische wereld. In het land wordt ruim 37.000 hectare grond gebruikt voor wijngaarden. De bekendste is Les Celliers de Meknes. Volgens het rapport van Reuters wordt in deze wijngaard aan de rand van Meknes 70 procent van alle Marokkaanse wijnen geproduceerd.
De wijnen zijn officieel niet bedoeld voor de Marokkanen, maar voor de export. Maar ook in dit geval spreken theorie en praktijk elkaar tegen en vindt het grootste deel van de flessen de weg naar de Marokkaanse schappen (www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/3606472/
2014/03/03/Officieel-is-alcohol-in-Marokko-niet-te-koop.dhtml).

Water uit de kraan is niet te drinken! Light frisdrank is om één of andere vreemde reden vaak behoorlijk wat duurder dan gewone frisdrank. In sommige restaurants maar ook bij kleine eettentjes worden (voor toeristen) "servicekosten" in rekening gebracht, dat kan soms buiten verhouding veel zijn! Bekijk even of je de extra kosten redelijk vindt, zeker als het niet op de kaart vermeld staat proberen ze toeristen vaak extra af te zetten. Een fooi geven is gebruikelijk. Max 10% van de rekening maar vaak is men al blij met 3 of 5 dirham.
...
Consumptie van alcohol is verboden voor moslims. In sommige plaatsen is alcohol te krijgen maar je moet het maar net weten. Het kan zijn dat het personeel half fluisterend aanbiedt dat ze ook alcohol hebben. Het is dan natuurlijk wel relatief duur, zo'n 25 dirham voor een biertje. Je kunt er in grote plaatsen ook zelf om vragen, ook op gedempte toon want het mag officieel niet en de zaak kan er een boete voor krijgen omdat ze natuurlijk geen vergunning hebben. Locale restaurantjes hebben vrijwel nooit alcohol, houd je het niet meer uit ga dan naar een toeristenrestaurant of groot hotel. In grote steden zijn wel bars waar ook alcohol geschonken word. Ze zijn alleen niet duidelijk te vinden en donkere, duistere gelegenheden. Zeker voor vrouwen een zeer ongeschikte plek om naar toe te gaan en ook westerse mannen doen er verstandig aan om niet alleen binnen te stappen. Alcohol is dus moeilijk te verkrijgen in Marokko. Het drinken van alcohol in het openbaar is uiteraard geen optie.
Ben je wanhopig op zoek naar een biertje of wijntje dan kun je het beste naar duurdere hotels en restaurants gaan waar ze wel gewoon alcohol schenken (www.aroundtheglobe.nl/reizen/marokko/praktische-tips-voor-reizen-door-marokko-si518.html).

Beer production in Morocco was introduced by the French in the 20th century. Société des Brasseries du Maroc is part of the Castel Group and oversees the production and distribution of beer. Popular beers include Spéciale Flag (pilsner) and Stork (light lager). The Moroccan premium beer is Casablanca (also a lager), which costs more than the other two. Casablanca is also exported and, for instance, served in the Morocco pavilion at Epcot in Disney World, Orlando, FL.
The breweries of Brasseries du Maroc are located in Fes, Tangier, and Casablanca, also a bottling unit exists in Marrakesh. The best selling international beer in Morocco is Heineken, which is locally brewed by Brasseries du Maroc under the supervision of Heineken International (https://en.wikipedia.org/wiki/Beer_in_Morocco).


Een volle dochter van Heineken in Casablanca produceert bier van verschillende merken en kwaliteiten (http://janhoogland.blogspot.nl/2014/02/alcohol-in-marokko.html).

Groupe des Brasseries du Maroc....currently has:
- Two brewing and packaging units (Tit Mellil and Fez plants),
- tree packaging unit (SVCM),
- A water packaging and bottling unit (Société Euro Africaine des Eaux (E.A.E)), - An olive oil crushing unit.  Under its overall strategy, the Groupe des Brasseries du Maroc has opted for a quality approach based on ongoing improvement.
All its industrial sites are ISO 9001:2000 or 22000 certified, integrating food safety. Within fifty years, the family Castel Group, a beverage expert and world-class operator, managed to become a worldwide reference in wine, beer, soda and mineral water business lines. Over the last few years, the Group consolidated its acquisitions and increased its investments in each business line, ensuring a transcontinental operation (www.brasseries-maroc.com/en/acceuil.php).

1919 : Creation of the Société des Brasseries du Maroc (SBM).
1948 :Setting up the Fez subsidiary, Brasserie du Nord Marocain.
1953 : Takeover of the Société de la Brasserie de Tanger (SBT) .
...
2003 : Takeover by the CASTEL group through the Marocaine d'Investissements & de Services (MDI) of SNI shares held in SBM capital. Transfer of SCBG, Sotherma and CMB Plastique to refocus the Group on its core business (www.brasseries-maroc.com/en/acceuil.php).

90 years of experience and passion for brewing
Beer :
In this area, our business covers all chain stages: malting, brewing, bottling and marketing.
The best barley, malt and hops ranges are imported, transported and transformed in state-of-the-art production facilities. The full compliance with quality and taste standards provides Beers with a constant quality, namely meeting the Export market requirements.
OUR PRODUCTS :
Local beer brands :
- Flag Spéciale , - Flag Pils
- Casablanca , - Stork
Beers manufactured under license :
- Castel Beer , - Heineken
- 33 Export.
(www.brasseries-maroc.com/en/metier.php)

Ze brouwen o.a.:


Snel wat inkopen en dan feestvieren met de nationale feestdag van Marokko!



Geen opmerkingen:

Een reactie posten