Translate

Zoeken in deze blog

woensdag 17 mei 2017

Hop

De Hop is een voor Nederland tropisch uitziende vogel. Heel soms broedt hij hier, maar meestal wordt de Hop in het voor- of najaar gezien op doortrek. Het is een opvallende vogel met beige en veel zwart/wit. Ook heeft hij een grote kuif op z'n kop (www.welkevogelisdit.nl/hop).






De hop (Upupa epops) is een vogel uit de familie hoppen (Upupidae). De hop is gemakkelijk te herkennen aan het roodbruine verenkleed met een lange zwart gepunte kuif, die kan worden opgezet als de vogel opgewonden is. De staart en de vleugels zijn zwart en getekend met brede witte strepen. De snavel is lang en dun. Een opvallende eigenschap is de uitgesproken stank die het dier verspreidt omdat enerzijds het nest nooit wordt schoongemaakt (voedselafval en mest blijven achter) en anderzijds omdat het vrouwtje een klier heeft aan de basis van haar staart, die tijdens de broedtijd een zware stank verspreidt. Een bijnaam voor de hop is dan ook drekhaan. De hop is een insectenetende weidevogel. De roep van de hop klinkt als hoep, hoep, en hoewel het geluid niet luid is, is het toch op grote afstand hoorbaar. De lichaamslengte bedraagt 26 tot 28 cm[2] en het gewicht 75 gram. Zijn voedsel bestaat voornamelijk uit grote insecten, regenwormen, naakt- en huisjesslakken en spinnen, maar ook hagedissen staan op het menu.
Het nest wordt gebouwd in een boomholte, waarin het wijfje ongeveer 5 eieren legt. Het wijfje en de jongen verdedigen zich tegen vijanden door deze te besproeien met een stinkende vloeistof. Het ei van de hop is blauwgrijs tot groenbruin gekleurd.
Voor 1925 was de hop nog een regelmatig voorkomende broedvogel in Oost- en Zuid-Nederland. Tussen 1925 en 1940 verdween de vogel geleidelijk uit Nederland. Er waren oplevingen in de periode 1941-45 en 1966-70, met jaren waarin er 10 paar hoppen broedden. Sinds 1970 gaat het hoogstens om 1 of 2 paar. Tussen 1989 en 1998 zijn er 264 waarnemingen van doortrekkers, met een maximum van meer dan 50 waarnemingen in de laatste 10 dagen van april. Het aantal waargenomen hoppen nam af tussen 1997 en 2007.[4][5] Omdat de hop praktisch als broedvogel niet meer voorkomt, staat hij als verdwenen op de Nederlandse rode lijst en Vlaamse rode lijst. Internationaal is het geen bedreigde soort, en staat als niet bedreigd op de internationale IUCN-lijst.[1] (https://nl.wikipedia.org/wiki/Hop_(vogel))

De hop kwam het meest voor in Twente, Brabant en Limburg. Doortrekkers worden ook aan de kust gezien. Scharrelt onopvallend op de grond op zoek naar insecten.
De hop komt vooral voor in gematigd- en subtropisch Europa. Het Iberisch Schiereiland is verreweg het belangrijkste broedgebied.
Mocht u een broedgeval aantreffen van de hop, houdt het geheim tot nadat de jongen zijn uitgevlogen en licht de eigenaar of beheerder van het terrein in (www.vogelbescherming.nl/ontdek-vogels/kennis-over-vogels/vogelgids/vogel/?vogel=88).

De Wit-Russisch post heeft een postzegel uitgegeven met een Hop vogel erop afgebeeld. Deze behoord tot de serie "Vogel van het jaar".
De Hop (Upupa epops) is een kleurrijke vogel die in grote delen van Afrika en Azië voorkomt, opmerkelijk door zijn kenmerkende "kroon" van veren. De Hop is een middelgrote vogel, 25-32 cm lang, met een 44 tot 48 cm spanwijdte met een gewicht van 46 tot 89 g.
De hop is gemakkelijk te herkennen aan het roodbruine verenpak met een lange zwart gepunte opzetbare kuif. Een opvallende eigenschap is de uitgesproken stank die het dier verspreidt omdat enerzijds het nest nooit wordt schoongemaakt (voedselafval en mest blijven achter) en anderzijds omdat het vrouwtje een klier heeft aan de basis van haar staart, die tijdens de broedtijd een zware stank verspreidt. Een bijnaam voor de hop is dan ook drekhaan. De hop is een insectenetende weidevogel (www.philatelia-alosta.be/nieuws/1/Vogel-van-het-jaar-Hop-op-postzegel#.WIURG1PhC70) (http://wistjedatjes.punt.nl/content/2015/03/De-HOP).

Nu is dit geen blog over ornithologische belevenissen, maar van zythologische avonturen:


Een fruitig en bitter blond bier. Het toevoegen van Mosaic hopbloemen net voor het bier op fles gaat, geeft HOPFATHER de smaak van tropisch fruit (http://www.bierenzo.nl/oersoep-hopfather).

De Hopfather session IPA heeft een vogel op het etiket en de tekst 'The Hopfather has an amazaing tropical aroma of Mosaic- and Simcoe-hops. A fruity mildly bitter blond beer'.  Het sist bij openen. Het schenkt in met een duidelijke hopgeur. Het heeft 4,9% en smaakt duidelijk naar hop. De hopbitterhei dvind ik overheerlijk. Lekker bier!

Hopfather verwijst natuurlijk naar de vogel, maar ook naar The Godfather...

The Godfather is een Amerikaanse speelfilm uit 1972 van regisseur Francis Ford Coppola. De film werd in het Nederlandse taalgebied uitgebracht als De peetvader. De film is de eerste uit een reeks van drie en vertelt het verhaal van Vito Corleone, hoofd van een maffiafamilie uit New York. The Godfather is gebaseerd op het gelijknamige boek van Mario Puzo (tevens medeverantwoordelijk voor het scenario). Hoofdrollen worden gespeeld door onder andere Marlon Brando, Al Pacino, Robert Duvall, James Caan en Diane Keaton.
The Godfather wordt beschouwd als een van de beste films aller tijden. De American Film Institute plaatste hem bijvoorbeeld in 1998 in de lijst van beste Amerikaanse films aller tijden op de derde plaats.[1] De film was destijds een groot succes. Het was de bestbezochte film van het jaar en werd genomineerd voor elf Oscars, waarvan hij er drie won: de Academy Award voor Beste Film, Beste Acteur (voor Marlon Brando) en Beste Aangepaste Scenario. De film betekende de grote doorbraak voor James Caan, Robert Duvall en de destijds onbekende Al Pacino. De film betekende voor Marlon Brando een rentree na jaren van flops en blies het gangsterfilmgenre nieuw leven in. Ook is de film regelmatig geparodieerd en geciteerd. Vooral het beroemde citaat "I'm gonna make him an offer he can't refuse" is vaak geïmiteerd.
Het is halverwege de jaren veertig. Don Vito Corleone (Marlon Brando) is het hoofd van de New Yorkse maffiafamilie Corleone. Tradities en respect zijn de codewoorden in deze wereld. De film begint tijdens de bruiloft van Connie Corleone en Carlo Rizzi. Het feest wordt in de tuin van het complex van de familie Corleone gehouden. Doordat zijn dochter trouwt op deze dag, kan Vito Corleone, volgens oud Siciliaans gebruik, deze dag geen diensten weigeren.
De eerste die de Don om een dienst vraagt is Bonasera. Bonasera heeft een dochter; voorheen een mooi meisje. Ze is echter mishandeld door twee Amerikaanse jongens. Toen de rechtszaak hiervoor diende werden de daders slechts veroordeeld tot een voorwaardelijke straf. Bonasera vond dit geen gerechtigheid en zei tegen zijn vrouw "Voor gerechtigheid moeten we naar Don Corleone".
Ondertussen arriveert Michael Corleone - de jongste zoon van Don Vito Corleone - op het feest. Hij heeft een meisje, Kay Adams, meegenomen; geen Italiaanse. Michael heeft in de Tweede Wereldoorlog bij de mariniers gediend en is net terug uit de Pacific. Michael wil niets met de illegale praktijken van de familie te maken hebben, in tegenstelling tot zijn oudere broer Santino "Sonny" (James Caan).
Op een dag vraagt drugsbaron Virgil Sollozzo Don Vito Corleone om bescherming. Don Vito houdt echter vast aan zijn oude normen en waarden en is zeer tegen drugs. Hij weigert dan ook om op het voorstel van Sollozzo in te gaan. Zijn advocaat en pleegzoon Tom Hagen (Robert Duvall) en Sonny vinden dat de familie er wel op in moet gaan. Omdat Sonny tijdens de ontmoeting zijn mond voorbij praat, ziet Sollozzo zijn kans schoon om met Sonny als Don wél tot een overeenkomst te komen. Daarom beraamt hij een aanslag op Don Corleone: als de Don zijn kantoor verlaat en bij een fruitkraam wat inkopen doet, wordt hij neergeschoten door twee huurmoordenaars terwijl zijn zoon Fredo hulpeloos toekijkt.
Don Vito Corleone raakt zwaargewond bij deze aanslag rond Kerstmis. Sonny zint meteen op wraak, maar hij weet nog niet precies hoe. Bij een vergadering waar de belangrijkste pionnen van de familie aanwezig zijn, zegt Michael dat hij degene zal zijn die wraak zal nemen. Michael doet dit dan ook en hij vermoordt de mannen achter de aanslag: Sollozzo en de corrupte Politiechef Mark McCluskey. Michael vlucht naar Sicilië, waar hij verliefd wordt op een meisje genaamd Apollonia Vitelli, en met haar trouwt. Zijn vrouw wordt echter gedood door een autobom die voor hem bedoeld was. Don Vito Corleone is inmiddels hersteld en heeft vrede gesloten met zijn rivalen. Broer Sonny is verraden door Carlo Rizzi, Connies echtgenoot, en wordt, nadat hij bij een tolhuis is klemgereden, doorzeefd, een scène die gebaseerd is op het einde van Bonnie and Clyde (1967). Als Michael na een aantal jaren terugkeert naar New York trouwt hij met Kay. Michael is na de dood van Sonny de enige die de leiding van zijn vader kan overnemen. Hij zegt Kay toe dat de familie binnen vijf jaar legaal zal zijn.
Na de dood van zijn vader neemt Michael zijn rol over. Tijdens de doop van zijn neefje, als Michael ook daadwerkelijk peetvader van Connies tweede kind wordt, slaat hij zijn slag om de macht te grijpen in de maffiawereld. Terwijl Michael bij de doop aanwezig is, vermoorden zijn mensen de belangrijkste vijanden van de familie. Dit zijn de hoofden van de andere "vier families" in New York. Deze bestaan uit Don Barzini, Don Cuneo, Don Stracci en Don Tattaglia. Ook Connies man Carlo Rizzi wordt na de doop gewurgd, nadat hij toegegeven heeft Sonny te hebben verraden. Als Kay Michael vraagt of hij iets te maken heeft met de dood van Carlo, zegt hij haar van niet. Hij liegt. Kay is opgelucht, maar ziet dan dat de nieuwe caporegimes hun respect aan Michael tonen door zijn hand te kussen en hem aan te spreken met 'Don Corleone'.
Paramount had het plan opgevat om voor een laag budget een filmversie op te nemen van Mario Puzo's succesroman The Godfather. De film werd eerst aangeboden aan regisseur Sergio Leone, maar deze weigerde en maakte zijn eigen gangsterfilm, de klassieker Once Upon a Time in America. Later zou Leone toegeven dat hij spijt had van deze beslissing. Daarna boden ze de film aan Francis Ford Coppola aan, een jonge regisseur waarvan Paramount dacht dat hij makkelijk te controleren zou zijn. Coppola wilde in eerste instantie de film ook niet maken, maar met de garantie dat hij The Conversation ook mocht maken, ging hij overstag.
Coppola bleek minder makkelijk te zijn dan Paramount had gedacht, en Paramount heeft op het punt gestaan hem te ontslaan. Hij overschreed het budget en hield zich niet aan het schema. Paramount was eveneens fel gekant tegen enkele beslissingen van Coppola, waaronder de keuze voor Al Pacino en Marlon Brando in de belangrijkste rollen. Pacino was namelijk destijds vrij onbekend (alhoewel hij al een Tony Award had gewonnen, had hij voor The Godfather slechts twee films gemaakt) en kwam slecht uit de screentests en Brando had al jaren geen hit meer gehad. Zijn laatste film Queimada uit 1969 was zelfs een grote flop. Voor de rol van Don Vito Corleone had Coppola ook Laurence Olivier op het oog, maar die was te ziek.
egenwoordig wordt de film beschouwd als een van de beste aller tijden. Entertainment Weekly verkoos het tot de beste film, het American Film Institute zette de film op de derde plaats van de lijst van beste Amerikaanse films aller tijden. Ook staat de film constant in de top drie van de IMDb Top 250. In 1990 werd de film opgenomen in de National Film Registry.
Daarnaast werd de zin "I'm gonna make him an offer he can't refuse", regelmatig geciteerd en geparodieerd, door het American Film Institute gekozen als de op één na beste filmcitaat, na "Frankly my dear, I don't give a damn" van Gone With the Wind (1939).
The Godfather wordt vaak gezien als de film die het gangstergenre een nieuw leven inblies. De film verrijkte het genre ook met het idee van de maffia als een familie met zijn eigen normen, vergelijkbaar met bijvoorbeeld een koninklijke familie, die gunsten verleent aan mensen die hen trouw zijn en geweld pleegt tegen hun tegenstanders (https://nl.wikipedia.org/wiki/The_Godfather).





Geen opmerkingen:

Een reactie posten