Translate

Zoeken in deze blog

zaterdag 12 juli 2014

Zelfgebrouwen witbier 2014

Zoals al genoemd op http://biervat.blogspot.nl/2014/06/ is ons witbier erg licht van alcoholgehalte. Gelukkig is er ook een Schneider Weisse alcoholvrij.

Het bier smaakte toen het de fles in ging erg plat en zoet, maar nu, enkele weken later, erg prikkelig van de koolzuur. Dat gisten op fles is geslaagd. Helaas is er weinig alcohol te proeven. Er was meer zuur dan alcohol te proeven.

Het witbier zonder aardbeien was donker pilsgeel met een zurige geur en smaak. Het witbier met aardbeien (dat niet naar aardbei smaakte) had de kleur van witbier (jammer dat we een dunkelweiss hadden geprobeerd te brouwen). Ook dit smaakte zuur. Niet accuzuur- of zoutzuur-zuur, maar friszuur, zoals Bitter lemon of Fanta Pomelo.

Bitter lemon is een koolzuurhoudende frisdrank die in 1957 is ontwikkeld door de firma Schweppes (tegenwoordig: Cadbury Schweppes). De drank wordt gemaakt van koolzuurhoudend water, suiker, citroen of limoen en kinine. Het is de kinine die de drank zijn bittere smaak geeft. Oorspronkelijk werd de drank -net als tonic- vanwege de kinine gedronken als middel tegen malaria en was daardoor populair onder Britten die in overzeese koloniën werkten. Omdat kinine in grote hoeveelheden nadelige effecten op de gezondheid kan hebben, is de concentratie tegenwoordig dermate teruggebracht, dat het geen heilzame effecten meer heeft. Bitter lemon is een gewild ingrediënt voor cocktails (http://nl.wikipedia.org/wiki/Bitter_lemon_(frisdrank)).

Tonic is een koolzuurhoudende frisdrank met als kenmerkend ingrediënt kinine dat de bittere smaak levert. Daarnaast bevat tonic een ruime hoeveelheid suiker of in de light-variant andere zoetstoffen als aspartaam. Tonic werd veel door de Engelsen in de overzeese gebiedsdelen gedronken aangezien de kinine hen tegen de malaria beschermde. Daarna werd het een modieuze drank in hun eigen land en daarbuiten. Tonic beschenen door uv-licht? De aanwezigheid van kinine maakt dat tonic ondoorzichtig wordt, wanneer deze wordt beschenen door ultraviolet licht (http://nl.wikipedia.org/wiki/Tonic).

Ultraviolet (afgekort uv, ook wel ultraviolette straling, black light of uv-licht genoemd) is elektromagnetische straling net buiten het deel van het spectrum dat met het menselijk oog waarneembaar is (zie ook: licht). De golflengte van ultraviolette straling ligt tussen 10 en 400 nanometer, dus 'voorbij het violet', wat ook de letterlijke betekenis is van 'ultraviolet'. In verband met de effecten van ultraviolet licht op mens en milieu wordt onderscheid gemaakt tussen uv A, uv B en uv C. Uv A is ultraviolette straling met een golflengte tussen ca. 315 en 400 nm ("lange golven"). Uv B heeft een golflengte tussen 280 en 315 nm. Uv C heeft een golflengte tussen 100 en 280 nm ("kortgolvige straling").[1] Straling met een golflengte tussen ruwweg 10 en 100 nm noemt men extreem ultraviolet (EUV of XUV). Deze straling dringt niet ver door in de atmosfeer. Ultraviolette straling is in 1801 door Johann Wilhelm Ritter ontdekt toen hij met zilverchloride werkte. Ultraviolette straling laat zilverchloride snel van kleur veranderen (http://nl.wikipedia.org/wiki/Ultraviolet).

Malaria of moeraskoorts is een infectieziekte die veroorzaakt wordt door eencellige parasieten van het geslacht Plasmodium dat tot de Sporozoa behoort. De parasiet wordt op mensen overgebracht door malariamuggen. Het woord malaria is afgeleid van het Latijn voor 'slechte lucht', mala aria, en heeft betrekking op de overheersende geur in moerassen. Vroeger werd voor de ziekte ook wel het woord Moeraskoorts gebruikt. Voordat de plasmodium-parasiet ontdekt werd, schreef men de ziekte toe aan de lucht in moerasgebieden. Moerassen zijn zoals bekend een uitstekend biotoop voor muggen, zodat het misverstand makkelijk te verklaren is.
Tot ca. 1920 kwam malaria overigens ook nog endemisch in Nederland voor. Vlak na de Tweede Wereldoorlog waren er in Nederland ca. 10.000 gevallen van malaria per jaar. Dit hoge aantal kan mede worden verklaard door het stoppen van de 'kininisatie' tijdens de Duitse bezetting en door verminderde bemaling van polders door brandstofschaarste. Pas in 1959 werd 'inheemse' malaria voor het laatst geconstateerd in Nederland, en in 1970 kreeg Nederland als een van de laatste landen in Europa het predicaat 'malariavrij' van de Wereldgezondheidsorganisatie (http://nl.wikipedia.org/wiki/Malariawww.van-dingenen-over-planten.nl/17.%20Malaria%20in%20Nederland.html).

Kinine is een organische verbinding en een alkaloïde uit de chinolinegroep, aanwezig in de bast van plantensoorten uit het geslacht Cinchona, waaronder Cinchona officinalis uit Zuid-Amerika. Kinine is een organische base en komt in zuivere toestand voor als een wit kristallijn poeder, dat slecht oplosbaar is in water. Kinine is rechtsdraaiend en zeer bitter van smaak. Het komt ook voor in het hart van de ananas. Kinine werd voor het eerst in 1820 geïsoleerd door de Franse apothekers Pierre Joseph Pelletier en Joseph Caventou door extractie met een alcohol. Het extract werd verdund met een waterige oplossing van kaliumhydroxide, waardoor een gele, amorfe, zeer bitter smakende neerslag werd verkregen. In 1911 werd de structuur van kinine opgehelderd door de Zwitserse scheikundige Amé Pictet. Zoutzure en zwavelzure zouten van kinine werden toegepast als koortswerend middel, het was het eerste geneesmiddel tegen malaria. In de frisdranken tonic en bitter lemon is kinine het ingrediënt dat voor de bittere smaak verantwoordelijk is. Rond 1650 werd bekend dat de bast van de Cinchona ledgeriana, de kinaboom uit Zuid-Amerika, met succes als geneesmiddel bij koortsen te gebruiken was. Met name jezuïeten zorgden voor een snelle verspreiding van de toepassing in heel Europa, daarom werd het wondermiddel vaak Polvo de los Jesuitos ofwel jezuïetenpoeder genoemd. In de 19e eeuw dreigde de kinaboom in Zuid-Amerika door roofbouw te verdwijnen, waardoor de productie van kinine snel verminderde. Engelsen en Nederlanders brachten de kweek ervan illegaal over naar hun koloniën elders op de wereld. De eerste planten op het eiland Java werden in 1854 aangevoerd. De kweek bleek een groot succes. Na verloop van tijd kwam 90% van de wereldproductie van kininebast hier vandaan; deze werd verhandeld via de stapelmarkt in Amsterdam. Op Java werd een kininefabriek gebouwd in Bandoeng waardoor ook de bevolking van Nederlands-Indië kon profiteren van de pil Bandoeng (http://nl.wikipedia.org/wiki/Kinine).

Bitter lemon kun je zelf maken, op een wijze die heel wat eenvoudiger is dan de omslachtige brouwwijze van ons. Hopelijk is het een drankje dat net als bitter lemon tegen ziekte beschermd en niet ziek maakt.. Alhoewel Fanta Pomelo ging in 2001 uit de schappen vanwege de smaak.... Het jaar ervoor waren er een hele lading kinderen ziek geworden van cola en fanta (ruim 1200 klachten). De oorzaak van die klachten wordt aan massahysterie (mass sociogenic illness) geweten  (volkskrantstandaard). Volgens de deskundigen moet de oorzaak gezocht worden in een collectieve angst voor voeding als gevolg van de dioxinecrisis in combinatie met de vieze geur en smaak van een aantal Coca-Colaproducten (http://retro.nrc.nl/W2/Lab/Voedingsschandalen/cola.html). Voedselveiligheid is tegenwoordig al water beter, alhoewel thee die wordt gezoet wordt verkocht als ongezoet (http://pers.kro.nl/programmas/keuringsdienst_van_waarde/kros_keuringsdienst_van_waarde_groene_en_zwarte_thee_van_lipton_bevat_suikerhttp://watervat.blogspot.nl/2014/01/lipton-thee.html).  Dus zo gek is het niet om zelf je bittertje te maken...


Geen opmerkingen:

Een reactie posten